Ang 398

ਪੰਡੁ ਕੇ ਪੁਤ੍ਰਨ ਕੋ ਤਿਹ ਠਉਰ ਦਈਯਤ ਹੈ ਸੁਖ ਕੈ ਦੁਖ ਦਈਯੈ ॥੧੦੦੭॥

pa(n)dd ke putran ko teh Thaur dhieeyat hai sukh kai dhukh dhieeyai ||1007||

They are all giving sufferings instead of comforts to the sons of Pandava.”1007.

ਯੌ ਸੁਨ ਕੈ ਤਿਹ ਕੀ ਬਤੀਯਾ ਕਰਿ ਕੈ ਅਕ੍ਰੂਰ ਪ੍ਰਨਾਮ ਸਿਧਾਰਿਯੋ ॥

yau sun kai teh kee bateeyaa kar kai akraoor pranaam sidhaariyo ||

ਪੰਥ ਕੀ ਬਾਤ ਗਨਉ ਕਹਿ ਲਉ ਪਗ ਬੀਚ ਗਜਾਪੁਰ ਕੇ ਤਿਨਿ ਧਾਰਿਯੋ ॥

pa(n)th kee baat ganau keh lau pag beech gajaapur ke tin dhaariyo ||

Hearing these words, Akrur bowed and started and reached Hastinapur, what mention should I make about the way?

ਪ੍ਰਾਤ ਭਏ ਨ੍ਰਿਪ ਬੀਚ ਸਭਾ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

praat bhe nirap beech sabhaa kab sayaam kahai ieh bhaat uchaariyo ||

ਭੂਪ ਕਹੀ ਕਹੁ ਮੋ ਬਿਰਥਾ ਜਦੁਬੀਰਹਿ ਜਾ ਬਿਧਿ ਕੰਸ ਪਛਾਰਿਯੋ ॥੧੦੦੮॥

bhoop kahee kahu mo birathaa jadhubeereh jaa bidh ka(n)s pachhaariyo ||1008||

In the morning, he went to the court of the king, where the king said, “O Akrur! tell me in what way Krishna overthrew Kansa?”1008.

ਬਤੀਯਾ ਸੁਨਿ ਉਤਰ ਦੇਤ ਭਯੋ ਰਿਪੁ ਸੋ ਸਭ ਜਾ ਬਿਧਿ ਸ੍ਯਾਮ ਲਰਿਯੋ ॥

bateeyaa sun utar dhet bhayo rip so sabh jaa bidh sayaam lariyo ||

Hearing these words, Akrur told all those devices, which were used by Krishna in fighting against his enemies

ਗਜ ਮਾਰਿ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੈ ਮਲਨ ਕੋ ਦਲ ਫਾਰ ਕੈ ਕੰਸ ਸੋ ਜਾਇ ਅਰਿਯੋ ॥

gaj maar prahaar kai malan ko dhal faar kai ka(n)s so jai ariyo ||

He also told this how Krishna killing the elephant and overthrowing the group of wrestlers withstood against Kansa

ਤਬ ਕੰਸ ਨਿਕਾਰ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕਰੈ ਅਰੁ ਢਾਲ ਸਮ੍ਰਹਾਰ ਕੇ ਜੁਧੁ ਕਰਿਯੋ ॥

tab ka(n)s nikaar kirapaan karai ar ddaal samrahaar ke judh kariyo ||

ਤਬ ਹੀ ਹਰਿ ਜੂ ਗਹਿ ਕੇਸਨ ਤੇ ਪਟਕਿਓ ਧਰਨੀ ਪਰ ਮਾਰਿ ਡਰਿਯੋ ॥੧੦੦੯॥

tab hee har joo geh kesan te paTakio dharanee par maar ddariyo ||1009||

Then Kansa fought, holding his sward and shield and at the same instant Krishna, catching hold of Kansa by his hair, knocked him down on the ground.1009.

ਭੀਖਮ ਦ੍ਰੋਣ ਕ੍ਰਿਪਾਰੁ ਕ੍ਰਿਪੀਸੁਤ ਔਰ ਦੁਸਾਸਨ ਬੀਰ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

bheekham dhron kirapaar kirapeesut aauar dhusaasan beer nihaariyo ||

ਸੂਰਜ ਕੋ ਸੁਤ ਭੂਰਿਸ੍ਰਵਾ ਜਿਨ ਪਾਰਥ ਭ੍ਰਾਤ ਸੋ ਬੈਰ ਉਤਾਰਿਯੋ ॥

sooraj ko sut bhoorisravaa jin paarath bhraat so bair utaariyo ||

Akrur saw Bhishma, Drona, Kripacharya, Ashvathama and also Bhurshrava, the son of Sun-god, who avenged Arjuna

ਰਾਜ ਦੁਰਜੋਧਨ ਮਾਤਲ ਸੋ ਇਹ ਪੇਖਤ ਹੀ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

raaj dhurajodhan maatal so ieh pekhat hee ieh bhaat uchaariyo ||

The king Duryodhana, on seeing Akrur, his maternal uncle asked him about the whereabouts of Krishna and Vasudev

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਾ ਬਸੁਦੇਵ ਕਹਾ ਕਹਿ ਅੰਗਿ ਮਿਲੇ ਮਨ ਕੋ ਦੁਖ ਟਾਰਿਯੋ ॥੧੦੧੦॥

sayaam kahaa basudhev kahaa keh a(n)g mile man ko dhukh Taariyo ||1010||

With these words, being pleased, he met Akrur.1010.

ਰੰਚਕ ਬੈਠਿ ਸਭਾ ਨ੍ਰਿਪ ਕੀ ਉਠ ਕੈ ਜਦੁਬੀਰ ਫੁਫੀ ਪਹਿ ਆਯੋ ॥

ra(n)chak baiTh sabhaa nirap kee uTh kai jadhubeer fufee peh aayo ||

After sitting for a short while in the royal court, Akrur came to the aunt

ਕੁੰਤੀ ਕਉ ਦੇਖਤ ਹੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤਿਨ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਝੁਕਾਯੋ ॥

ku(n)tee kau dhekhat hee kab sayaam kahai tin pain sees jhukaayo ||

On seeing Kunti, he bowed down his head

ਪੂਛਤ ਭੀ ਕੁਸਲੈ ਜਦੁਬੀਰ ਹੈ ਜਾ ਜਸੁ ਬੀਚ ਸਭੈ ਧਰਿ ਛਾਯੋ ॥

poochhat bhee kusalai jadhubeer hai jaa jas beech sabhai dhar chhaayo ||

ਨੀਕੇ ਹੈ ਸ੍ਯਾਮ ਸਨੈ ਬਸੁਦੇਵ ਸੁ ਦੇਵਕੀ ਨੀਕੀ ਸੁਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥੧੦੧੧॥

neeke hai sayaam sanai basudhev su dhevakee neekee sunee sukh paayo ||1011||

She asked about the health of Krishna and was pleased to know about the welfare of Vasudev, Devaki and also Krishna, whose approbation had spread throughout the world.1011.

ਇਤਨੇ ਮਹਿ ਬਿਦੁਰ ਆਇ ਗਯੋ ਸੋਊ ਪਾਰਥ ਮਾਇ ਕੈ ਪਾਇਨ ਲਾਗਿਯੋ ॥

eitane meh bidhur aai gayo souoo paarath mai kai pain laagiyo ||

In the meantime Vidura had come

ਪੂਛਤ ਭਯੋ ਜਦੁਬੀਰ ਸੁਖੀ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕਉ ਤਾ ਰਸ ਮੋ ਅਨੁਰਾਗਿਯੋ ॥

poochhat bhayo jadhubeer sukhee akraoor kau taa ras mo anuraagiyo ||

On coming he had touched the feet of the mother of Arjan, he also asked Akrur about Krishna with affection

ਅਉਰ ਗਈ ਸੁਧਿ ਭੂਲ ਸਭੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਇਹੀ ਰਸ ਭੀਤਰ ਪਾਗਿਯੋ ॥

aaur giee sudh bhool sabhai kab sayaam ihee ras bheetar paagiyo ||

Vidura was absorbed so much in the affectionate talk about Krishna that he forgot about any other matter

ਵਾਹ ਕਹਿਯੋ ਸਭ ਹੀ ਹੈ ਸੁਖੀ ਸੁਨ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਸੁਖ ਭਯੋ ਦੁਖ ਭਾਗਿਯੋ ॥੧੦੧੨॥

vaeh kahiyo sabh hee hai sukhee sun kai bateeyaa sukh bhayo dhukh bhaagiyo ||1012||

Knowing about the welfare of all, he blessed them, he obtained great comfort ending his anxiety.1012.

ਕੁੰਤੀ ਬਾਚ ॥

ku(n)tee baach ||

Speech of Kunti:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕੇਲ ਕਰੈ ਮਥੁਰਾ ਮੈ ਸੋਊ ਮਨ ਤੇ ਕਹਿਯੋ ਹਉ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥਿ ਬਿਸਾਰੀ ॥

kel karai mathuraa mai souoo man te kahiyo hau birajanaath bisaaree ||

ਦੁਖਿਤ ਭਈ ਇਨ ਲੋਗਨ ਤੇ ਅਤਿ ਹੀ ਕਹਿ ਕੈ ਘਨਿ ਸ੍ਯਾਮ ਪੁਕਾਰੀ ॥

dhukhit bhiee in logan te at hee keh kai ghan sayaam pukaaree ||

“Krishna is absorbed in his plays in Mathura and has forgotten me,” Kunti said in a loud voice, “I have been greatly aggrieved by the behaviours of the people (Kaurvas) of this place

ਨਾਥ ਮਰਿਯੋ ਸੁਤ ਬਾਲ ਰਹੇ ਤਿਹ ਤੇ ਅਕ੍ਰੂਰ ਭਯੋ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ॥

naath mariyo sut baal rahe teh te akraoor bhayo dhukh bhaaree ||

“My husband has passed away and the children are still minor

ਤਾ ਤੇ ਹਉ ਪੂਛਤ ਹੌਂ ਤੁਮ ਕੋ ਕਬਹੂੰ ਹਰਿ ਜੀ ਸੁਧਿ ਲੇਤ ਹਮਾਰੀ ॥੧੦੧੩॥

taa te hau poochhat haua(n) tum ko kabahoo(n) har jee sudh let hamaaree ||1013||

Therefore, O Akrur! I am in great agony and ask you whether Krishna will also communicate with us.1013.

ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕੇ ਸੰਗਿ ਕਹੀ ਬਤੀਯਾ ਨ੍ਰਿਪ ਅੰਧ ਰਿਸੈ ਸੇ ॥

dhukhit havai akraoor ke sa(n)g kahee bateeyaa nirap a(n)dh risai se ||

ਦੇਤ ਹੈ ਦੁਖੁ ਘਨੋ ਹਮ ਕਉ ਕਹਿਓ ਸੁਨਿ ਮੀਤ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਐਸੇ ॥

dhet hai dhukh ghano ham kau kahio sun meet sayaam so aaise ||

“The blind king Dhritrashtra is angry with us,” this was told by Kunti to Akrur and said further, “O Akrur! please tell Krishna that all of them are agonising us

ਪਾਰਥ ਭ੍ਰਾਤ ਰੁਚੇ ਉਨ ਕੋ ਨਹਿ ਵਾਹਿ ਕਹਿਯੋ ਕਹੁ ਸੋ ਬਿਧਿ ਕੈਸੇ ॥

paarath bhraat ruche un ko neh vaeh kahiyo kahu so bidh kaise ||

“Arjuna considers all of them as brother-like, but they do not respond likewise

ਯੌ ਸੁਨਿ ਉਤਰ ਦੇਤ ਭਈ ਸੋਊ ਆਂਖ ਕੇ ਬੀਚ ਪਰੇ ਤ੍ਰਿਣ ਜੈਸੇ ॥੧੦੧੪॥

yau sun utar dhet bhiee souoo aa(n)kh ke beech pare tiran jaise ||1014||

How should I describe my anguish?” And saying thus, the tears rolled down from the eyes of Kunti as if some straw was troubling her eye.1014.

ਕਹਿ ਯੌ ਬਿਨਤੀ ਹਮਰੀ ਹਰਿ ਸੋ ਅਤਿ ਸੋਕ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਮੈ ਬੂਡਿ ਗਈ ਹਉ ॥

keh yau binatee hamaree har so at sok samu(n)dhr mai boodd giee hau ||

ਜੀਵਤ ਹੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਤੁਹਿ ਆਇਸ ਪਾਇ ਕੈ ਨਾਮੁ ਕਈ ਹਉ ॥

jeevat ho kab sayaam kahai tuh aais pai kai naam kiee hau ||

“O Akrur! tell Krishna that I have been drowned in the ocean of sorrow and am living only on your name and best wishes

ਮਾਰਨ ਮੋ ਸੁਤ ਕੌ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਸੁਤ ਕੋਟਿ ਉਪਾਵਨ ਸੋ ਕਢਈ ਹਉ ॥

maaran mo sut kau nirap ke sut koT upaavan so kaddiee hau ||

“The sons of the king are making great efforts to kill my sons

ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਇਉ ਕਹੀਯੋ ਬਤੀਯਾ ਤੁਮਰੇ ਬਿਨੁ ਨਾਥ ਅਨਾਥ ਭਈ ਹਉ ॥੧੦੧੫॥

sayaam so iau kaheeyo bateeyaa tumare bin naath anaath bhiee hau ||1015||

O Akrur! tell Krishna that without him we are all helpless.”1015.

ਯੌ ਕਹਿ ਕੈ ਤਿਹ ਸੋ ਬਤੀਯਾ ਅਤਿ ਹੀ ਦੁਖ ਸ੍ਵਾਸ ਉਸਾਸ ਸੁ ਲੀਨੋ ॥

yau keh kai teh so bateeyaa at hee dhukh savaiaas usaas su leeno ||

ਜੋ ਦੁਖ ਮੋਰੇ ਰਿਦੇ ਮਹਿ ਥੋ ਸੋਊ ਮੈ ਤੁਮ ਪੈ ਸਭ ਹੀ ਕਹਿ ਦੀਨੋ ॥

jo dhukh more ridhe meh tho souoo mai tum pai sabh hee keh dheeno ||

Saying this, Kunti heaved a long and sorrowful sigh and said further, “Whatever anguish I had in my heart, I have disclosed that

ਸੋ ਸੁਨੀਐ ਹਮਰੀ ਬਿਰਥਾ ਕਹੀਯੋ ਦੁਖ ਕੀ ਜਦੁਬੀਰ ਹਠੀ ਨੋ ॥

so suneeaai hamaree birathaa kaheeyo dhukh kee jadhubeer haThee no ||

ਹੇ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਅਨਾਥਨ ਨਾਥ ਸਹਾਇ ਕਰੋ ਕਹਿ ਰੋਦਨ ਕੀਨੋ ॥੧੦੧੬॥

he birajanaath anaathan naath sahai karo keh rodhan keeno ||1016||

“O Akrur! the hero of the Yadavas! you may please tell all my painful story to Krishna,” and again lamenting she said, ‘O the Lord of Braja! kindly help the poor creatures like us.’ “1016.

ਅਕ੍ਰੂਰ ਬਾਚ ॥

akraoor baach ||

Speech of Akrur:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦੇਖਿ ਦੁਖਾਤੁਰ ਪਾਰਥ ਮਾਤ ਕੋ ਯੌਂ ਕਹਿਯੋ ਤ੍ਵੈ ਸੁਤ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ॥

dhekh dhukhaatur paarath maat ko yaua(n) kahiyo tavai sut hee nirap havai hai ||

Seeing the mother of Arjun in agony, Akrur said, “Krishna has great love for you

ਸ੍ਯਾਮ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਘਨੀ ਤੁਮ ਸੋਂ ਤਿਹ ਤੇ ਤੁਮ ਕੋ ਅਤਿ ਹੀ ਸੁਖ ਦੈ ਹੈ ॥

sayaam kee preet ghanee tum so(n) teh te tum ko at hee sukh dhai hai ||

Your son will become the king and you will be in great comfort

ਤੇਰੀ ਹੀ ਓਰਿ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਸੁਭ ਲਛਨ ਤੁਇ ਸੁਤ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਦੁਖ ਦੈ ਹੈ ॥

teree hee or havai hai subh lachhan tui sut satran ko dhukh dhai hai ||

“All the good omens will be on your side and your sons will agonise the enemies

ਰਾਜ ਸਭੈ ਉਹ ਹੀ ਲਹਿ ਹੈ ਹਰਿ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਜਮਲੋਕਿ ਪਠੈ ਹੈ ॥੧੦੧੭॥

raaj sabhai uh hee leh hai har satran ko jamalok paThai hai ||1017||

They will obtain the kingdom and send the enemies to the abode of Yama.”1017.

ਯੌ ਸੁਨ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਿਹ ਕੀ ਮਨ ਮੈ ਅਕ੍ਰੂਰਹਿ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

yau sun kai bateeyaa teh kee man mai akraooreh ma(n)tr bichaariyo ||

Listening to the words of Kunti, Akrur thought of going

ਕੈ ਕੈ ਪ੍ਰਨਾਮ ਚਲਿਯੋ ਤਬ ਹੀ ਨ੍ਰਿਪੁ ਤ੍ਵੈ ਸੁਤ ਹੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

kai kai pranaam chaliyo tab hee nirap tavai sut ho ieh bhaat uchaariyo ||

He bowed and left, in order to know the affection of people,

ਕਾ ਸੰਗਿ ਲੋਗਨ ਕੋ ਹਿਤ ਹੈ ਇਹ ਚਿੰਤ ਕਰੀ ਪੁਰ ਮੈ ਪਗ ਧਾਰਿਯੋ ॥

kaa sa(n)g logan ko hit hai ieh chi(n)t karee pur mai pag dhaariyo ||

Whether they were with the Kaurvas or with the Pandavas, Akrur entered the city