Ang 385

ਪੈਸਠਵੇ ਦਿਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਭੇ ਗੁਰ ਸੋ ਉਠ ਕੈ ਬਿਨਤੀ ਇਹ ਕੀਨੀ ॥

paisaThave dhin praapat bhe gur so uTh kai binatee ieh keenee ||

On the sixty-fifth day they went in front of their guru and request him (to accept a religious gift)

ਤਉ ਗੁਰ ਪੂਛਿ ਕਿਧੌ ਤ੍ਰੀਯ ਤੇ ਸੁਤ ਹੂੰ ਕੀ ਸੁ ਬਾਤ ਪੈ ਮਾਗਿ ਕੈ ਲੀਨੀ ॥

tau gur poochh kidhau treey te sut hoo(n) kee su baat pai maag kai leenee ||

The Guru after talking with his Wife asked them to bestow life to the dead son

ਸੋ ਸੁਨਿ ਸ੍ਰਉਨਨ ਬੀਚ ਦੁਹੂੰ ਜੋਊ ਵਾਹਿ ਕਹੀ ਤਿਹ ਕੋ ਸੋਈ ਦੀਨੀ ॥੮੮੬॥

so sun sraunan beech dhuhoo(n) jouoo vaeh kahee teh ko soiee dheenee ||886||

Both the brothers heard the words of the sage and aggreed to give the desired present.886.

ਬੀਰ ਬਡੇ ਰਥਿ ਬੈਠਿ ਦੋਊ ਚਲਿ ਕੈ ਤਟਿ ਸੋ ਨਦੀਆ ਪਤਿ ਆਏ ॥

beer badde rath baiTh dhouoo chal kai taT so nadheeaa pat aae ||

Both the brothers mounted on their chariot ant came to the coast of the sea

ਤਾਹੀ ਕੋ ਰੂਪੁ ਨਿਹਾਰਤ ਹੀ ਬਚਨਾ ਤਿਨਿ ਸੀਸ ਝੁਕਾਇ ਸੁਨਾਏ ॥

taahee ko roop nihaarat hee bachanaa tin sees jhukai sunaae ||

Seeing the sea, they bowed their heads and told the sea about the object of their arrival

ਏਕ ਬਲੀ ਇਹ ਬੀਚ ਰਹੈ ਨਹੀ ਜਾਨਤ ਹੈ ਤਿਨ ਹੂੰ ਕਿ ਚੁਰਾਏ ॥

ek balee ieh beech rahai nahee jaanat hai tin hoo(n) k churaae ||

The sea said, “A mighty one lives here, but I do not know whether he is the one who has kidnapped the son of your Guru

ਸੋ ਸੁਨਿ ਬੀਚ ਧਸੇ ਜਲ ਕੇ ਕਰਿ ਕੋਪ ਦੁਹੂੰ ਮਿਲਿ ਸੰਖ ਬਜਾਏ ॥੮੮੭॥

so sun beech dhase jal ke kar kop dhuhoo(n) mil sa(n)kh bajaae ||887||

” Hearing this, both the brothers, blowing their conches enter the waters.887.

ਬੀਚ ਧਸੇ ਜਲ ਕੇ ਜਬ ਹੀ ਇਕ ਰੂਪ ਭਯਾਨਕ ਦੈਤ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

beech dhase jal ke jab hee ik roop bhayaanak dhait nihaariyo ||

Just on entering the water, they saw a demon of dreadful form

ਦੇਖਤ ਹੀ ਤਿਹ ਕੋਪ ਭਰੇ ਗਹਿ ਆਯੁਧ ਪਾਨਿ ਘਨੋ ਰਨ ਪਾਰਿਯੋ ॥

dhekhat hee teh kop bhare geh aayudh paan ghano ran paariyo ||

Seeing him, Krishna held his weapon in his hand and began a terrible fight

ਜੁਧ ਭਯੋ ਦਿਨ ਬੀਸ ਤਹਾ ਤਿਹ ਕੋ ਜਸੁ ਪੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

judh bhayo dhin bees tahaa teh ko jas pai kab sayaam uchaariyo ||

According to the poet Shyam, this battle continued for twenty days

ਜਿਉ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜ ਮਰੈ ਮ੍ਰਿਗ ਕੋ ਤਿਮ ਸੋ ਕੁਪਿ ਕੈ ਜਦੁਬੀਰਿ ਪਛਾਰਿਯੋ ॥੮੮੮॥

jiau miragaraaj marai mirag ko tim so kup kai jadhubeer pachhaariyo ||888||

Just as a lion kills the deer, in the same manner Krishna, the king of Yadavas, knocked down that demon.888.

ਇਤਿ ਦੈਤ ਬਧਹ ॥

eit dhait badheh ||

End of the killing of the demon.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਮਾਰ ਕੈ ਰਾਕਸ ਕੋ ਤਬ ਹੀ ਤਿਹ ਕੇ ਉਰ ਤੇ ਹਰਿ ਸੰਖ ਨਿਕਾਰਿਯੋ ॥

maar kai raakas ko tab hee teh ke ur te har sa(n)kh nikaariyo ||

After killing the demon, Krishna took out the conch from his heart

ਬੇਦਨ ਕੀ ਜਿਹ ਤੇ ਧੁਨਿ ਹੋਵਤ ਕਾਢਿ ਲੀਯੋ ਸੋਊ ਜੋ ਰਿਪੁ ਮਾਰਿਯੋ ॥

bedhan kee jeh te dhun hovat kaadd leeyo souoo jo rip maariyo ||

This conch obtained by killing the enemy, resounded the Vedic mantras

ਤਉ ਹਰਿ ਜੂ ਮਨ ਆਨੰਦ ਕੈ ਸੁਤ ਸੂਰਜ ਕੇ ਪੁਰ ਮੋ ਪਗ ਧਾਰਿਯੋ ॥

tau har joo man aana(n)dh kai sut sooraj ke pur mo pag dhaariyo ||

ਸੋ ਲਖ ਕੈ ਹਰਿ ਪਾਇ ਪਰਿਯੋ ਮਨ ਕੋ ਸਭ ਸੋਕ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥੮੮੯॥

so lakh kai har pai pariyo man ko sabh sok bidhaa kar ddaariyo ||889||

In this way, highly pleased, Krishna entered the world of Yama, where the god of death came and fell at his feet, thus removing all his sorrows.889.

ਸੂਰਜ ਕੇ ਸੁਤ ਮੰਡਲ ਮੈ ਜਦੁ ਨੰਦਨ ਟੇਰਿ ਕਹਿਯੋ ਮੁਖ ਸੋਂ ॥

sooraj ke sut ma(n)ddal mai jadh na(n)dhan Ter kahiyo mukh so(n) ||

ਮੋ ਗੁਰ ਕੋ ਸੁਤ ਹਿਯਾ ਨ ਕਹੂੰ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਸੁ ਕਿਧੌ ਜਮ ਸੋਂ ॥

mo gur ko sut hiyaa na kahoo(n) ieh bhaat kahiyo su kidhau jam so(n) ||

Seeing the world of Yama, Krishna made this utterance from his mouth, “Is the sone of my Guru not here?”

ਜਮ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਨ ਫਿਰੈ ਜਮ ਲੋਕ ਤੇ ਦੇਵਨ ਕੇ ਫੁਨਿ ਆਇਸ ਸੋਂ ॥

jam aaise kahiyo na firai jam lok te dhevan ke fun aais so(n) ||

Yama said, “No one, who has come here, can leave this world, even on the bidding of the gods

ਤਬ ਹੀ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਕਹਿਯੋ ਕਰਿ ਫੇਰਿ ਨ ਪੰਡਤ ਬਾਮਨ ਕੋ ਸੁਤ ਸੋਂ ॥੮੯੦॥

tab hee har dheh kahiyo kar fer na pa(n)ddat baaman ko sut so(n) ||890||

” But Krishna asked Yama to return the son of the Brahmin.890.

ਜਮੁ ਆਇਸ ਪਾਇ ਕਿਧੌ ਹਰਿ ਤੇ ਹਰਿ ਕੇ ਸੋਊ ਪਾਇਨ ਆਨਿ ਲਗਾਯੋ ॥

jam aais pai kidhau har te har ke souoo pain aan lagaayo ||

On receiving the order of Krishna, Yama brought forth the son of Krishna’s Guru at his feet

ਲੈ ਤਿਨ ਕੋ ਜਦੁਰਾਇ ਚਲਿਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥

lai tin ko jadhurai chaliyo at hee apane man mai sukh paayo ||

Taking him, Krishna, the king of Yadavas, being greatly pleased in his mind, started on his return journey

ਲ੍ਯਾਇ ਕੈ ਤਾਹੀ ਕੌ ਪੈ ਸੰਗ ਕੈ ਗੁਰੁ ਪਾਇਨ ਊਪਰ ਸੀਸ ਝੁਕਾਯੋ ॥

layai kai taahee kau pai sa(n)g kai gur pain uoopar sees jhukaayo ||