Ang 375

ਤਬੈ ਲਗੀ ਰੋਦਨ ਕਰਨ ਭੂਲਿ ਗਈ ਸੁਧ ਸਾਤ ॥੭੯੩॥

tabai lagee rodhan karan bhool giee sudh saat ||793||

When Yashoda heard about the departure of Krishna to Mathura, she began to lament, losing consciousness.793.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਰੋਵਨ ਲਾਗ ਜਬੈ ਜਸੁਧਾ ਅਪੁਨੇ ਮੁਖਿ ਤੇ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੋ ਭਾਖੈ ॥

rovan laag jabai jasudhaa apune mukh te ieh bhaat so bhaakhai ||

ਕੋ ਹੈ ਹਿਤੂ ਹਮਰੋ ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ ਚਲਤੇ ਹਰਿ ਕੋ ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ ਫਿਰਿ ਰਾਖੈ ॥

ko hai hitoo hamaro biraj mai chalate har ko biraj mai fir raakhai ||

While weeping, Yashoda said like this, “Is there anyone in Braja, who may stop the departing Krishna in Braja?

ਐਸੋ ਕੋ ਢੀਠ ਕਰੈ ਜੀਯ ਮੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸਾਮੁਹਿ ਜਾ ਬਤੀਯਾ ਇਹ ਭਾਖੈ ॥

aaiso ko ddeeTh karai jeey mo nirap saamuh jaa bateeyaa ieh bhaakhai ||

ਸੋਕ ਭਰੀ ਮੁਰਝਾਇ ਗਿਰੀ ਧਰਨੀ ਪਰ ਸੋ ਬਤੀਯਾ ਨਹਿ ਭਾਖੈ ॥੭੯੪॥

sok bharee murajhai giree dharanee par so bateeyaa neh bhaakhai ||794||

“Is there any courageous person, who may present my anguish before the king,” saying this, Yashoda, withered by sorrow, fell down on the ground and became silent.794.

ਬਾਰਹ ਮਾਸ ਰਖਿਯੋ ਉਦਰੈ ਮਹਿ ਤੇਰਹਿ ਮਾਸ ਭਏ ਜੋਊ ਜਈਯਾ ॥

baareh maas rakhiyo udharai meh tereh maas bhe jouoo jieeyaa ||

“I kept Krishna in my womb for twelve months

ਪਾਲਿ ਬਡੋ ਜੁ ਕਰਿਯੋ ਤਬ ਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਸੁਨਿ ਮੈ ਮੁਸਲੀਧਰ ਭਯਾ ॥

paal baddo ju kariyo tab hee har ko sun mai musaleedhar bhayaa ||

O Balram! listen, I have sustained and nourished Krishna to this age

ਤਾਹੀ ਕੇ ਕਾਜ ਕਿਧੌ ਨ੍ਰਿਪ ਵਾ ਬਸੁਦੇਵ ਕੋ ਕੈ ਸੁਤ ਬੋਲਿ ਪਠਈਯਾ ॥

taahee ke kaaj kidhau nirap vaa basudhev ko kai sut bol paThieeyaa ||

ਪੈ ਹਮਰੇ ਘਟ ਭਾਗਨ ਕੇ ਘਰਿ ਭੀਤਰ ਪੈ ਨਹੀ ਸ੍ਯਾਮ ਰਹਈਯਾ ॥੭੯੫॥

pai hamare ghaT bhaagan ke ghar bheetar pai nahee sayaam rahieeyaa ||795||

“Has Kansa called him for this reason, considering him as the son of Vasudeva? Has my fortune, in reality, dwindled away, that Krishna will now onward not live in my house?”795.

ਅਥ ਬ੍ਰਿਹ ਨਾਟਕ ਲਿਖਯਤੇ ॥

ath bireh naaTak likhayate ||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਰਥ ਊਪਰ ਮਹਾਰਾਜ ਗੇ ਰਥਿ ਚੜਿ ਕੈ ਤਜਿ ਗ੍ਰੇਹ ॥

rath uoopar mahaaraaj ge rath chaR kai taj greh ||

ਗੋਪਿਨ ਕਥਾ ਬ੍ਰਿਲਾਪ ਕੀ ਭਈ ਸੰਤ ਸੁਨਿ ਲੇਹੁ ॥੭੯੬॥

gopin kathaa biralaap kee bhiee sa(n)t sun leh ||796||

Leaving his home, Krishna mounted the chariot: now O friends! listen to the story of the gopis.796.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜਬ ਹੀ ਚਲਿਬੇ ਕੀ ਸੁਨੀ ਬਤੀਯਾ ਤਬ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਨੈਨ ਤੇ ਨੀਰ ਢਰਿਯੋ ॥

jab hee chalibe kee sunee bateeyaa tab gavaiaaran nain te neer ddariyo ||

ਗਿਨਤੀ ਤਿਨ ਕੇ ਮਨ ਬੀਚ ਭਈ ਮਨ ਕੋ ਸਭ ਆਨੰਦ ਦੂਰ ਕਰਿਯੋ ॥

ginatee tin ke man beech bhiee man ko sabh aana(n)dh dhoor kariyo ||

When the gopis heard about the departure of Krishna, their eyes were filled with tears, many doubts arose in their mind and the happiness of their mind ended

ਜਿਤਨੋ ਤਿਨ ਮੈ ਰਸ ਜੋਬਨ ਥੋ ਦੁਖ ਕੀ ਸੋਈ ਈਧਨ ਮਾਹਿ ਜਰਿਯੋ ॥

jitano tin mai ras joban tho dhukh kee soiee ieedhan maeh jariyo ||

Whatever passionate love and youth they had, the same was burnt to ashes in the fire of sorrow

ਤਿਨ ਤੇ ਨਹੀ ਬੋਲਿਯੋ ਜਾਤ ਕਛੂ ਮਨ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕੇ ਸੰਗ ਜਰਿਯੋ ॥੭੯੭॥

tin te nahee boliyo jaat kachhoo man kaanreh kee preet ke sa(n)g jariyo ||797||

Their mind has withered so much in the love of Krishna that now it has become difficult for them to speak.797.

ਜਾ ਸੰਗਿ ਗਾਵਤ ਥੀ ਮਿਲਿ ਗੀਤ ਕਰੈ ਮਿਲਿ ਕੈ ਜਿਹ ਸੰਗਿ ਅਖਾਰੇ ॥

jaa sa(n)g gaavat thee mil geet karai mil kai jeh sa(n)g akhaare ||

ਜਾ ਹਿਤ ਲੋਗਨ ਹਾਸ ਸਹਿਯੋ ਤਿਹ ਸੰਗਿ ਫਿਰੈ ਨਹਿ ਸੰਕ ਬਿਚਾਰੇ ॥

jaa hit logan haas sahiyo teh sa(n)g firai neh sa(n)k bichaare ||

With whom, and whose arena, they used to sing together, for whom, they endured the ridicule of the people, but still they undoubtedly roamed with him

ਜਾ ਹਮਰੋ ਅਤਿ ਹੀ ਹਿਤ ਕੈ ਲਰਿ ਆਪ ਬਲੀ ਤਿਨਿ ਦੈਤ ਪਛਾਰੇ ॥

jaa hamaro at hee hit kai lar aap balee tin dhait pachhaare ||

ਸੋ ਤਜਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜ ਮੰਡਲ ਕਉ ਸਜਨੀ ਮਥੁਰਾ ਹੂੰ ਕੀ ਓਰਿ ਪਧਾਰੇ ॥੭੯੮॥

so taj kai biraj ma(n)ddal kau sajanee mathuraa hoo(n) kee or padhaare ||798||

He, who knocked down many mighty demons for our welfare, O friend! the same Krishna, forsaking the land of Braja, is going towards Mathura.798.

ਜਾਹੀ ਕੇ ਸੰਗਿ ਸੁਨੋ ਸਜਨੀ ਹਮਰੋ ਜਮਨਾ ਤਟਿ ਨੇਹੁ ਭਯੋ ਹੈ ॥

jaahee ke sa(n)g suno sajanee hamaro jamanaa taT neh bhayo hai ||