Ang 374

ਕਰੀ ਉਦਰ ਪੂਰਨਾ ਮਨੋ ਹਿਤ ਤਿਸਨ ਕੇ ॥

karee udhar pooranaa mano hit tisan ke ||

Then Narada went to meet Krishna, who served him food to his fill

ਰਹਿਓ ਮੁਨੀ ਸਿਰ ਨ੍ਯਾਇ ਸ੍ਯਾਮ ਤਰਿ ਪਗਨ ਕੇ ॥

rahio munee sir nayai sayaam tar pagan ke ||

ਹੋ ਮਨਿ ਬਿਚਾਰਿ ਕਹਿਯੋ ਸ੍ਯਾਮ ਮਹਾ ਸੰਗਿ ਲਗਨ ਕੇ ॥੭੮੩॥

ho man bichaar kahiyo sayaam mahaa sa(n)g lagan ke ||783||

The sage stood at the feet of Krishna with bowed head and after reflecting in his mind and intellect, he addressed Krishna with great reverence.783.

ਮੁਨਿ ਨਾਰਦ ਜੂ ਬਾਚ ਕਾਨ੍ਰਹ੍ਰਹ ਜੂ ਸੋ ॥

mun naaradh joo baach kaanrahreh joo so ||

Speech of the sage Narada addressed to Krishna:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਅਕ੍ਰੂਰ ਕੇ ਅਗ੍ਰ ਹੀ ਜਾ ਹਰਿ ਸੋ ਮੁਨਿ ਪਾ ਪਰਿ ਕੈ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਨਾਈ ॥

akraoor ke agr hee jaa har so mun paa par kai ieh baat sunaiee ||

Before the arrival of Akrur the sage told everything to Krishna

ਰੀਝ ਰਹਿਓ ਅਪੁਨੇ ਮਨ ਮੈ ਸੁ ਨਿਹਾਰਿ ਕੈ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਕਨ੍ਰਹਾਈ ॥

reejh rahio apune man mai su nihaar kai su(n)dhar roop kanrahaiee ||

Listening to all the talk, the charming Krishna was pleased in his mind

ਬੀਰ ਬਡੋ ਰਨ ਬੀਚ ਹਨੋ ਤੁਮ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਅਤਿ ਹੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥

beer baddo ran beech hano tum aaise kahiyo at hee chhab paiee ||

Narada said, “O Krishna! you have vanquished many heroes in the battlefield and have attained great brilliance

ਆਯੋ ਹੋ ਹਉ ਸੁ ਘਨੇ ਰਿਪ ਘੇਰਿ ਸਿਕਾਰ ਕੀ ਭਾਤਿ ਬਧੋ ਤਿਨ ਜਾਈ ॥੭੮੪॥

aayo ho hau su ghane rip gher sikaar kee bhaat badho tin jaiee ||784||

I hve gathered and left many of your enemies, you may now (go to Mathura and ) kill them784.

ਤਬ ਹਉ ਉਪਮਾ ਤੁਮਰੀ ਕਰਹੋ ਕੁਬਲਿਯਾ ਗਿਰ ਕੋ ਤੁਮ ਜੋ ਮਰਿਹੋ ॥

tab hau upamaa tumaree karaho kubaliyaa gir ko tum jo mariho ||

ਮੁਸਟਕ ਬਲ ਸਾਥ ਚੰਡੂਰਹਿ ਸੋ ਰੰਗਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਬਧ ਜਉ ਕਰਿਹੋ ॥

musaTak bal saath cha(n)ddooreh so ra(n)gabhoom bikhai badh jau kariho ||

“I shall sing your praises if you kill Kuvalyapeer (elephant), kill Chandur on the stage with you fists,

ਫਿਰਿ ਕੰਸ ਬਡੇ ਅਪੁਨੇ ਰਿਪੁ ਕੋ ਗਹਿ ਕੇਸ ਤੇ ਪ੍ਰਾਨਨ ਕੋ ਹਰਿਹੋ ॥

fir ka(n)s badde apune rip ko geh kes te praanan ko hariho ||

ਰਿਪੁ ਮਾਰਿ ਘਨੇ ਬਨ ਆਸੁਰ ਕੋ ਕਰਿ ਕਾਟਿ ਸਭੈ ਧਰ ਪੈ ਡਰਿਹੋ ॥੭੮੫॥

rip maar ghane ban aasur ko kar kaaT sabhai dhar pai ddariho ||785||

“Annihilate your great enemy Kansa by catching him from his hair and throw on the ground all the demons of the city and the forest after chopping them.”785.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਇਹ ਕਹਿ ਨਾਰਦ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੋ ਬਿਦਾ ਭਯੋ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥

eeh keh naaradh kirasan so bidhaa bhayo man maeh ||

Saying thus, Narada bade farewell to Krishna and went away

ਅਬ ਦਿਨ ਕੰਸਹਿ ਕੇ ਕਹਿਯੋ ਮ੍ਰਿਤ ਕੇ ਫੁਨਿ ਨਿਜਕਾਹਿ ॥੭੮੬॥

ab dhin ka(n)seh ke kahiyo mirat ke fun nijakaeh ||786||

He thought in his mind that now Kansa had only a few days to live and his life would end very soon.786.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਮੁਨਿ ਨਾਰਦ ਜੂ ਕ੍ਰਿਸਨ ਜੂ ਕੋ ਸਭ ਭੇਦ ਦੇਇ ਫਿਰਿ ਬਿਦਿਆ ਭਏ ਧਯਾਇ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare mun naaradh joo kirasan joo ko sabh bhedh dhei fir bidhiaa bhe dhayai samaapatam sat subham sat ||

End of the chapter entitled “Going away of Narada after apprising all the secrets to Krishna” in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁਰ ਦੈਤ ਜੁਧ ॥

ath bisavaiaasur dhait judh ||

Now begins the description of the fighting with the demon Vishwasura

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਖੇਲਤ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਸੋ ਕ੍ਰਿਸਨ ਆਦਿ ਨਿਰੰਜਨ ਸੋਇ ॥

khelat gavaiaaran so kirasan aadh nira(n)jan soi ||

The primal Lord Krishna began to play with the gopis

ਹ੍ਵੈ ਮੇਢਾ ਤਸਕਰ ਕੋਊ ਕੋਊ ਪਹਰੂਆ ਹੋਇ ॥੭੮੭॥

havai meddaa tasakar kouoo kouoo paharooaa hoi ||787||

Someone played the part of a he-goat, someone of a thief and someone of a policemen.787.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕੇਸਵ ਜੂ ਸੰਗ ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਕੇ ਬ੍ਰਿਜ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਸੁਭ ਖੇਲ ਮਚਾਯੋ ॥

kesav joo sa(n)g gavaiaaran ke biraj bhoom bikhai subh khel machaayo ||

Lord Krishna’s amorous play with the gopis became very famous in the land of Braja

ਗ੍ਵਾਰਨਿ ਦੇਖਿ ਤਬੈ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁਰ ਹ੍ਵੈ ਚੁਰਵਾ ਤਿਨ ਭਛਨਿ ਆਯੋ ॥

gavaiaaran dhekh tabai bisavaiaasur havai churavaa tin bhachhan aayo ||

The demon Vishwasura, seeing the gopis came to devour them assuming the form of a thief

ਗ੍ਵਾਰ ਹਰੇ ਹਰਿ ਕੇ ਬਹੁਤੇ ਤਿਹ ਕੋ ਫਿਰਿ ਕੈ ਹਰਿ ਜੂ ਲਖਿ ਪਾਯੋ ॥

gavaiaar hare har ke bahute teh ko fir kai har joo lakh paayo ||

He abducted many gopas and Krishna after a good deal of search recognised him

ਧਾਇ ਕੈ ਤਾਹੀ ਕੀ ਗ੍ਰੀਵ ਗਹੀ ਬਲ ਸੋ ਧਰਨੀ ਪਰ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਯੋ ॥੭੮੮॥

dhai kai taahee kee greev gahee bal so dharanee par maar giraayo ||788||

Krishna ran and caught hold of his neck and dashed him against the earth and killed him.788.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਬਿਸ੍ਵਾਸੁਰ ਕੋ ਸਮਾਰ ਕੈ ਕਰਿ ਸਾਧਨ ਕੇ ਕਾਮ ॥

bisavaiaasur ko samaar kai kar saadhan ke kaam ||

ਹਲੀ ਸੰਗ ਸਭ ਗ੍ਵਾਰ ਲੈ ਆਏ ਨਿਸਿ ਕੋ ਧਾਮਿ ॥੭੮੯॥

halee sa(n)g sabh gavaiaar lai aae nis ko dhaam ||789||

After killing Vishwasura and going such deeds for the sake of saints, Krishna accompanied by Balram, came to his home as the night fell.789.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁਰ ਦੈਤ ਬਧਹ ਧਯਾਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kisanaavataare bisavaiaasur dhait badheh dhayai samaapatam ||

End of the chapter entitled “The killing of the demon named Vishwasura”in Krishnavatara in Bachittar natak.

ਅਥ ਹਰਿ ਕੋ ਅਕ੍ਰੂਰ ਮਥਰਾ ਕੋ ਲੈ ਜੈਬੋ ॥

ath har ko akraoor matharaa ko lai jaibo ||

Now begins the description of taking of Krishna to Mathura by Akrur

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਰਿਪੁ ਕੋ ਹਰਿ ਮਾਰਿ ਗਏ ਜਬ ਹੀ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕਿਧੌ ਚਲ ਕੈ ਤਹਿ ਆਯੋ ॥

rip ko har maar ge jab hee akraoor kidhau chal kai teh aayo ||

When, after killing the enemy, Krishna was about to go, Akrur arrived there

ਸ੍ਯਾਮ ਕੋ ਦੇਖਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰਿਓ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥

sayaam ko dhekh pranaam kario apane man mai at hee sukh paayo ||

Seeing Krishna and being-extremely pleased, he bowed before him

ਕੰਸ ਕਹੀ ਸੋਊ ਕੈ ਬਿਨਤੀ ਜਦੁਰਾ ਅਪੁਨੇ ਹਿਤ ਸਾਥ ਰਿਝਾਯੋ ॥

ka(n)s kahee souoo kai binatee jadhuraa apune hit saath rijhaayo ||

Whatever Kansa has aksed him to do, he did accordingly and thus delighted Krishna

ਅੰਕੁਸ ਸੋ ਗਜ ਜਿਉ ਫਿਰੀਯੈ ਹਰਿ ਕੋ ਤਿਮ ਬਾਤਨ ਤੇ ਹਿਰਿ ਲਿਆਯੋ ॥੭੯੦॥

a(n)kus so gaj jiau fireeyai har ko tim baatan te hir liaayo ||790||

Just as the elephant is directed according to one’s wish with the aid of goad, in the same way Akrur, with the persuasive talk, got the assent of Krishna.790.

ਸੁਨਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਤਿਹ ਕੀ ਹਰਿ ਜੂ ਪਿਤ ਧਾਮਿ ਗਏ ਇਹ ਬਾਤ ਸੁਨਾਈ ॥

sun kai bateeyaa teh kee har joo pit dhaam ge ieh baat sunaiee ||

ਮੋਹਿ ਅਬੈ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕੈ ਹਾਥਿ ਬੁਲਾਇ ਪਠਿਓ ਮਥੁਰਾ ਹੂੰ ਕੇ ਰਾਈ ॥

moh abai akraoor kai haath bulai paThio mathuraa hoo(n) ke raiee ||

Listening to his words, Krishna went to his father Nand and said, “I have been called by Kansa, the king of Mathura, to come in the company of Akrur

ਪੇਖਤ ਹੀ ਤਿਹ ਮੂਰਤਿ ਨੰਦ ਕਹੀ ਤੁਮਰੇ ਤਨ ਹੈ ਕੁਸਰਾਈ ॥

pekhat hee teh moorat na(n)dh kahee tumare tan hai kusaraiee ||

ਕਾਹੇ ਕੀ ਹੈ ਕੁਸਰਾਤ ਕਹਿਯੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬੁਲਿਓ ਮੁਸਲੀਧਰ ਭਾਈ ॥੭੯੧॥

kaahe kee hai kusaraat kahiyo ieh bhaat bulio musaleedhar bhaiee ||791||

Seeing Krishna, Nand said, “Are you alright?” Krishna said, “Why do you ask it?,” saying thus, Krishna also called his brother Balram.791.

ਅਥ ਮਥੁਰਾ ਮੈ ਹਰਿ ਕੋ ਆਗਮ ॥

ath mathuraa mai har ko aagam ||

Now begins the description of the arrival of Krishna in Mathura

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸੁਨਿ ਕੈ ਬਤੀਯਾ ਸੰਗਿ ਗ੍ਵਾਰਨ ਲੈ ਬ੍ਰਿਜਰਾਜ ਚਲਿਯੋ ਮਥੁਰਾ ਕੋ ਤਬੈ ॥

sun kai bateeyaa sa(n)g gavaiaaran lai birajaraaj chaliyo mathuraa ko tabai ||

Listening to their talk and accompanied by the gopas, Krishna started for Mathura

ਬਕਰੇ ਅਤਿ ਲੈ ਪੁਨਿ ਛੀਰ ਘਨੋ ਧਰ ਕੈ ਮੁਸਲੀਧਰ ਸ੍ਯਾਮ ਅਗੈ ॥

bakare at lai pun chheer ghano dhar kai musaleedhar sayaam agai ||

They also took many he-goats with them and also great quality of milk, Krishna and Balram were in front

ਤਿਹ ਦੇਖਤ ਹੀ ਸੁਖ ਹੋਤ ਘਨੋ ਤਨ ਕੋ ਜਿਹ ਦੇਖਤ ਪਾਪ ਭਗੈ ॥

teh dhekhat hee sukh hot ghano tan ko jeh dhekhat paap bhagai ||

Seeing them extreme comfort is obtained and all the sins are destroyed

ਮਨੋ ਗ੍ਵਾਰਨ ਕੋ ਬਨ ਸੁੰਦਰ ਮੈ ਸਮ ਕੇਹਰਿ ਕੀ ਜਦੁਰਾਇ ਲਗੈ ॥੭੯੨॥

mano gavaiaaran ko ban su(n)dhar mai sam kehar kee jadhurai lagai ||792||

Krishna seems like a lion in the forest of gopas.792.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਮਥੁਰਾ ਹਰਿ ਕੇ ਜਾਨ ਕੀ ਸੁਨੀ ਜਸੋਧਾ ਬਾਤ ॥

mathuraa har ke jaan kee sunee jasodhaa baat ||