Ang 373

ਕੰਸ ਬਾਚ ਕੇਸੀ ਸੋ ॥

ka(n)s baach kesee so ||

Speech of Kansa addressed to Keshi:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਮੁਨਿ ਤਉ ਮਿਲਿ ਕੈ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਗ੍ਰਿਹ ਗਯੋ ਤਬ ਕੰਸਿ ਬਲੀ ਇਕ ਦੈਤ ਬੁਲਾਯੋ ॥

mun tau mil kai nirap so gireh gayo tab ka(n)s balee ik dhait bulaayo ||

ਮਾਰਹੁ ਜਾਇ ਕਹਿਓ ਜਸੁਧਾ ਪੁਤ ਪੈ ਕਹਿ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਪਠਾਯੋ ॥

maarahu jai kahio jasudhaa put pai keh kai ieh bhaat paThaayo ||

When the sage (Narada) went away after meeting Kansa, then Kansa called a mighty demon named Keshi and said to him, “Go and kill Krishna, the son of Yashoda

ਪਾਛੈ ਤੇ ਪੈ ਭਗਨੀ ਭਗਨੀ ਪਤਿ ਡਾਰਿ ਜੰਜੀਰਨ ਧਾਮਿ ਰਖਾਯੋ ॥

paachhai te pai bhaganee bhaganee pat ddaar ja(n)jeeran dhaam rakhaayo ||

On the side, he got his sister and her husband Vasudev enchained in his house

ਸੰਗਿ ਚੰਡੂਰ ਕਹਿਓ ਇਹ ਭੇਦ ਤਬੈ ਕੁਬਿਲਯਾ ਗਿਰਿ ਬੋਲਿ ਪਠਾਯੋ ॥੭੭੩॥

sa(n)g cha(n)ddoor kahio ieh bhedh tabai kubilayaa gir bol paThaayo ||773||

Kansa told some secret things to Chandur and also sent for kuvalyapeer (the elephant).773.

ਕੰਸ ਬਾਚ ਅਕ੍ਰੂਰ ਸੋ ॥

ka(n)s baach akraoor so ||

Speech of Kansa addressed to Akrur:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਭਾਖ ਕਹੀ ਸੰਗ ਭ੍ਰਿਤਨ ਸੋ ਇਕ ਖੇਲਨ ਕੋ ਰੰਗ ਭੂਮਿ ਬਨਈਯੈ ॥

bhaakh kahee sa(n)g bhiratan so ik khelan ko ra(n)g bhoom banieeyai ||

Kansa told his guards to construct a stage

ਸੰਗਿ ਚੰਡੂਰ ਕਹਿਯੋ ਮੁਸਟ ਕੈ ਦਰਵਾਜੇ ਬਿਖੈ ਗਜ ਕੋ ਥਿਰ ਕਈਯੈ ॥

sa(n)g cha(n)ddoor kahiyo musaT kai dharavaaje bikhai gaj ko thir kieeyai ||

He asked Chandur to make Kuvalyapeer (elephant) stand at the gate of the stage

ਬੋਲਿ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕਹੀ ਹਮਰੋ ਰਥ ਲੈ ਕਰਿ ਨੰਦ ਪੁਰੀ ਮਹਿ ਜਈਯੈ ॥

bol akraoor kahee hamaro rath lai kar na(n)dh puree meh jieeyai ||

ਜਗ ਅਬੈ ਹਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਹੈ ਇਹ ਬਾਤਨ ਕੋ ਕਰ ਕੈ ਹਰਿ ਲਿਅਈਯੈ ॥੭੭੪॥

jag abai hamare gireh hai ieh baatan ko kar kai har lieeyai ||774||

He gold Akrur to go to Nandpuri (the city of Nand) on his chariot and with the pretext of the performance of a Yajna in our home, Krishna may be brought here, 774.

ਜਾਹਿ ਕਹਿਯੋ ਅਕ੍ਰੂਰਹਿ ਕੋ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਪੁਰਿ ਮੈ ਅਤਿ ਕੋਪਹਿ ਸਿਉ ਤਾ ॥

jaeh kahiyo akraooreh ko biraj ke pur mai at kopeh siau taa ||

Kansa said to Akrur in an angry tone that he may go to Braja and

ਜਗ ਅਬੈ ਹਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਹੈ ਰਿਝਵਾਇ ਕੈ ਲ੍ਯਾਵਹੁ ਵਾ ਕਹਿ ਇਉ ਤਾ ॥

jag abai hamare gireh hai rijhavai kai layaavahu vaa keh iau taa ||

Announce there that a Yajna is being performed in our house, in this way, Krishna may be entice to come here

ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸੁ ਉਚ ਮਹਾ ਉਪਜਿਯੋ ਕਬਿ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਬਿਉਤਾ ॥

taa chhab ko jas uch mahaa upajiyo kab ke man mai biautaa ||

ਜਿਉ ਬਨ ਬੀਚ ਹਰੇ ਮ੍ਰਿਤ ਕੇ ਸੁ ਪਠਿਯੋ ਮ੍ਰਿਗਵਾ ਕਹਿ ਕੇਹਰਿ ਨਿਉਤਾ ॥੭੭੫॥

jiau ban beech hare mirat ke su paThiyo miragavaa keh kehar niautaa ||775||

According to the poet this spectacle appears to suggest that a deer is being sent in advance to tempt the lion before killing him.775.

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ਦੋਹਰਾ ॥

kabiyo baach dhoharaa ||

Speech of the poet: DOHRA

ਨ੍ਰਿਪ ਭੇਜਿਯੋ ਅਕ੍ਰੂਰ ਕਹੁ ਹਰਿ ਮਾਰਨ ਕੇ ਘਾਤ ॥

nirap bhejiyo akraoor kahu har maaran ke ghaat ||

Kansa sent Akrur for waiting in ambush for the killing of Krishna

ਅਬ ਬਧ ਕੇਸੀ ਕੀ ਕਥਾ ਭਈ ਕਹੋ ਸੋਈ ਬਾਤ ॥੭੭੬॥

ab badh kesee kee kathaa bhiee kaho soiee baat ||776||

Now with this I relate the story of the killing of Keshi.776.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਪ੍ਰਾਤ ਚਲਿਯੋ ਤਹ ਕੋ ਉਠਿ ਸੋ ਰਿਪੁ ਹ੍ਵੈ ਹਯ ਦੀਰਘ ਪੈ ਤਹ ਆਯੋ ॥

praat chaliyo teh ko uTh so rip havai hay dheeragh pai teh aayo ||

Keshi started early in the morning and assuming the form of a big horse, he reached Braja

ਦੇਖਤ ਜਾਹਿ ਦਿਨੇਸ ਡਰਿਓ ਮਘਵਾ ਜਿਹ ਪੇਖਤ ਹੀ ਡਰ ਪਾਯੋ ॥

dhekhat jaeh dhines ddario maghavaa jeh pekhat hee ddar paayo ||

Seeing him the sun and Indra were filled with fear

ਗ੍ਵਾਰ ਡਰੇ ਤਿਹ ਦੇਖਤ ਹੀ ਹਰਿ ਪਾਇਨ ਊਪਰ ਸੀਸ ਝੁਕਾਯੋ ॥

gavaiaar ddare teh dhekhat hee har pain uoopar sees jhukaayo ||

The frightened gopas seeing him also bowed their heads at the feet of Krishna

ਧੀਰ ਭਯੋ ਜਦੁਰਾਇ ਤਬੈ ਤਿਹ ਸੋ ਕੁਪ ਕੈ ਰਨ ਦੁੰਦ ਮਚਾਯੋ ॥੭੭੭॥

dheer bhayo jadhurai tabai teh so kup kai ran dhu(n)dh machaayo ||777||

Seeing all this, Krishna became resolute with composure and on this side Keshi started a dreadful fighting.777.

ਕੋਪ ਭਯੋ ਰਿਪੁ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਤਬ ਪਾਉ ਕੀ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਚੋਟ ਚਲਾਈ ॥

kop bhayo rip ke man mai tab paau kee kaanreh ko choT chalaiee ||

ਦੀਨ ਨ ਲਾਗਨ ਸ੍ਯਾਮ ਤਨੈ ਸੁ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਸੋ ਜਦੁਰਾਇ ਬਚਾਈ ॥

dheen na laagan sayaam tanai su bhalee bidh so jadhurai bachaiee ||

The enemy Keshi, in rage, attacked Krishna with his feet, but Krishna did not let him touch his body and saved himself nicely

ਫੇਰਿ ਗਹਿਓ ਸੋਊ ਪਾਇਨ ਤੇ ਕਰ ਮੋ ਨ ਰਹਿਯੋ ਸੁ ਦਯੋ ਹੈ ਬਗਾਈ ॥

fer gahio souoo pain te kar mo na rahiyo su dhayo hai bagaiee ||

Then Krishna caught hold of the feet of Keshi and raising him threw him at a distance,

ਜਿਉ ਲਰਕਾ ਬਟ ਫੈਕਤ ਹੈ ਤਿਮ ਚਾਰ ਸੈ ਪੈਗ ਪਰਿਓ ਸੋਊ ਜਾਈ ॥੭੭੮॥

jiau larakaa baT faikat hai tim chaar sai paig pario souoo jaiee ||778||

Just as the boys throw the wooden stick, Kehsi fell down at a distance of four hundred steps.778.

ਫੇਰਿ ਸੰਭਾਰਿ ਤਬੈ ਬਲ ਵਾ ਰਿਪੁ ਤੁੰਡ ਪਸਾਰਿ ਹਰਿ ਊਪਰਿ ਧਾਯੋ ॥

fer sa(n)bhaar tabai bal vaa rip tu(n)dd pasaar har uoopar dhaayo ||

Again stabilising himself and spreading his mouth Keshi fell upon Krishna

ਲੋਚਨ ਕਾਢਿ ਬਡੇ ਡਰਵਾਨ ਕਿਧੌ ਜਿਨ ਤੇ ਨਭ ਲੋਕ ਡਰਾਯੋ ॥

lochan kaadd badde ddaravaan kidhau jin te nabh lok ddaraayo ||

Being used to frighten the heavenly beings, he opened his eyes wide and began to terrorise

ਸ੍ਯਾਮ ਦਯੋ ਤਿਹ ਕੇ ਮੁਖ ਮੈ ਕਰ ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਮਨ ਮੈ ਜਸ ਭਾਯੋ ॥

sayaam dhayo teh ke mukh mai kar taa chhab ko man mai jas bhaayo ||

Krishna put his hand in his mouth and it seemed that Krishna, assuming the form of death,

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਹੈ ਕਰ ਕਾਲ ਮਨੋ ਤਨ ਕੇਸੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਨ ਨਿਕਾਸਨ ਆਯੋ ॥੭੭੯॥

kaanreh ko hai kar kaal mano tan kesee te praan nikaasan aayo ||779||

Was electing the life-force from the body of Keshi.779.

ਤਿਨਿ ਬਾਹ ਕਟੀ ਹਰਿ ਦਾਤਨ ਸੋ ਤਿਹ ਕੇ ਸਭ ਦਾਤ ਤਬੈ ਝਰ ਗੇ ॥

tin baeh kaTee har dhaatan so teh ke sabh dhaat tabai jhar ge ||

He (Keshi) tried to penetrate his teeth in the arm of Krishna, but his teeth fell off

ਜੋਊ ਆਇ ਮਨੋਰਥ ਕੈ ਮਨ ਮੈ ਸਮ ਓਰਨ ਕੀ ਸੋਊ ਹੈ ਗਰ ਗੇ ॥

jouoo aai manorath kai man mai sam oran kee souoo hai gar ge ||

The object for which he had come, was defeated

ਤਬ ਹੀ ਸੋਊ ਜੂਝਿ ਪਰੋ ਛਿਤ ਪੈ ਨ ਸੋਊ ਫਿਰ ਕੈ ਅਪੁਨੇ ਘਰ ਗੇ ॥

tab hee souoo joojh paro chhit pai na souoo fir kai apune ghar ge ||

He could not go back to his house and while fighting fell down on the earth

ਅਬ ਕਾਨਰ ਕੇ ਕਰ ਲਾਗਤ ਹੀ ਮਰਿ ਗਯੋ ਵਹ ਪਾਪ ਸਭੈ ਹਰ ਗੇ ॥੭੮੦॥

ab kaanar ke kar laagat hee mar gayo veh paap sabhai har ge ||780||

He died at the hands of Krishna and all his sins were destroyed.780.

ਰਾਵਨ ਜਾ ਬਿਧਿ ਰਾਮ ਮਰਿਓ ਬਿਧਿ ਜੋ ਕਰ ਕੈ ਨਰਕਾਸੁਰ ਮਾਰਿਯੋ ॥

raavan jaa bidh raam mario bidh jo kar kai narakaasur maariyo ||

The method by which Ram killed Ravana and the method with which narakasura died,

ਜਿਉ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕੇ ਰਛਨ ਕੋ ਹਰਿਨਾਕਸ ਮਾਰਿ ਡਰਿਓ ਨ ਉਬਾਰਿਯੋ ॥

jiau prahalaadh ke rachhan ko harinaakas maar ddario na ubaariyo ||

The method with which Hiranyakashipu was killed by the Lord for the protection of Prahlad

ਜਿਉ ਮਧੁ ਕੈਟ ਮਰੇ ਕਰਿ ਚਕ੍ਰ ਲੈ ਪਾਵਕ ਲੀਲ ਲਈ ਡਰੁ ਟਾਰਯੋ ॥

jiau madh kaiT mare kar chakr lai paavak leel liee ddar Taarayo ||

The manner in which Madhu and Kaitabh were killed and the Lord drank away Davanal,

ਤਿਉ ਹਰਿ ਸੰਤਨ ਰਾਖਨ ਕੋ ਕਰਿ ਕੈ ਅਪਨੋ ਬਲ ਦੈਤ ਪਛਾਰਿਯੋ ॥੭੮੧॥

tiau har sa(n)tan raakhan ko kar kai apano bal dhait pachhaariyo ||781||

In the same manner for the protection of the saints, Krishna with his strength, overthrew keshi.781.

ਮਾਰਿ ਬਡੇ ਰਿਪੁ ਕੋ ਹਰਿ ਜੂ ਸੰਗਿ ਗਊਅਨ ਲੈ ਸੁ ਗਏ ਬਨ ਮੈ ॥

maar badde rip ko har joo sa(n)g guooan lai su ge ban mai ||

After killing the great enemy, Krishna went to the forest with his cows

ਮਨ ਸੋਕ ਸਭੈ ਹਰਿ ਕੈ ਸਬ ਹੀ ਅਤਿ ਕੈ ਫੁਨਿ ਆਨੰਦ ਪੈ ਤਨ ਮੈ ॥

man sok sabhai har kai sab hee at kai fun aana(n)dh pai tan mai ||

Abandoning all his griefs from his mind, he was in his happy mood

ਫੁਨਿ ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਇਉ ਮਨ ਮੈ ॥

fun taa chhab kee at hee upamaa upajee kab sayaam ke iau man mai ||

ਜਿਮ ਸਿੰਘ ਬਡੋ ਮ੍ਰਿਗ ਜਾਨਿ ਬਧਿਓ ਛਲ ਸੋ ਮ੍ਰਿਗਵਾ ਕੇ ਮਨੋ ਗਨ ਮੈ ॥੭੮੨॥

jim si(n)gh baddo mirag jaan badhio chhal so miragavaa ke mano gan mai ||782||

According to the poet that spectacle seemed like this that a big deer had been killed by the lion out of the herd.782.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਕੇਸੀ ਬਧਹਿ ਧਯਾਇ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare kesee badheh dhayai samaapatam sat subham sat ||

End of the chapter entitled “The killing of keshi” in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਨਾਰਦ ਜੂ ਕ੍ਰਿਸਨ ਪਹਿ ਆਏ ॥

ath naaradh joo kirasan peh aae ||

Now begins the destription of the Arival of Narada for meeting Krishna

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

ARIL

ਤਬ ਨਾਰਦ ਚਲਿ ਗਯੋ ਨਿਕਟਿ ਭਟ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕੇ ॥

tab naaradh chal gayo nikaT bhaT kirasan ke ||