Ang 338

ਬ੍ਰਿਜ ਭਾਮਿਨ ਆ ਪਹੁਚੀ ਦਵਰੀ ਸੁਧਿ ਹਿਯਾ ਜੁ ਰਹੀ ਨ ਕਛੂ ਮੁਖ ਕੀ ॥

biraj bhaamin aa pahuchee dhavaree sudh hiyaa ju rahee na kachhoo mukh kee ||

The women of Braja have come there running and forgetting the consciousness of their mind and body

ਮੁਖ ਕੋ ਪਿਖਿ ਰੂਪ ਕੇ ਬਸ੍ਰਯ ਭਈ ਮਤ ਹ੍ਵੈ ਅਤਿ ਹੀ ਕਹਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਕੀ ॥

mukh ko pikh roop ke basray bhiee mat havai at hee keh kaanreh bakee ||

ਇਕ ਝੂਮਿ ਪਰੀ ਇਕ ਗਾਇ ਉਠੀ ਤਨ ਮੈ ਇਕ ਹ੍ਵੈ ਰਹਿਗੀ ਸੁ ਜਕੀ ॥੪੪੭॥

eik jhoom paree ik gai uThee tan mai ik havai rahigee su jakee ||447||

On seeing the face of Krishna, they have been highly enchanted by his beauty that someone swung and fell down, someone got up singing and someone is lying inactive.447.

ਹਰਿ ਕੀ ਸੁਨਿ ਕੈ ਸੁਰ ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਸਭ ਧਾਇ ਚਲੀ ਬ੍ਰਿਜਭੂਮਿ ਸਖੀ ॥

har kee sun kai sur sraunan mai sabh dhai chalee birajabhoom sakhee ||

Hearing the sound (of the flute) with their ears, all the women of Braja ran towards Krishna

ਸਭ ਮੈਨ ਕੇ ਹਾਥਿ ਗਈ ਬਧ ਕੈ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਸ੍ਯਾਮ ਕੀ ਪੇਖਿ ਅਖੀ ॥

sabh main ke haath giee badh kai sabh su(n)dhar sayaam kee pekh akhee ||

Seeing the wanton eyes of beautiful Krishna, they have been entrapped by the god of love

ਨਿਕਰੀ ਗ੍ਰਿਹ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਸਮ ਮਾਨਹੁ ਗੋਪਿਨ ਤੇ ਨਹਿ ਜਾਹਿ ਰਖੀ ॥

nikaree gireh te miraganee sam maanahu gopin te neh jaeh rakhee ||

They have left their houses like deer as if they got their release from gopas and have come to Krishna,

ਇਹ ਭਾਤਿ ਹਰੀ ਪਹਿ ਆਇ ਗਈ ਜਨੁ ਆਇ ਗਈ ਸੁਧਿ ਜਾਨਿ ਸਖੀ ॥੪੪੮॥

eeh bhaat haree peh aai giee jan aai giee sudh jaan sakhee ||448||

Getting impatient and meeting him like one woman with the other woman on knowing his address.448.

ਗਈ ਆਇ ਦਸੋ ਦਿਸ ਤੇ ਗੁਪੀਆ ਸਭ ਹੀ ਰਸ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਸਾਥ ਪਗੀ ॥

giee aai dhaso dhis te gupeeaa sabh hee ras kaanreh ke saath pagee ||

Enchanted by the tune of Krihsna, the gopis have reached him from all the ten directions

ਪਿਖ ਕੈ ਮੁਖਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਚੰਦ ਕਲਾ ਸੁ ਚਕੋਰਨ ਸੀ ਮਨ ਮੈ ਉਮਗੀ ॥

pikh kai mukh kaanreh ko cha(n)dh kalaa su chakoran see man mai umagee ||

On seeing the face of Krishna, their mind has been emotionally charmed like the partridge on seeing the moon

ਹਰਿ ਕੋ ਪੁਨਿ ਸੁਧਿ ਸੁ ਆਨਨ ਪੇਖਿ ਕਿਧੌ ਤਿਨ ਕੀ ਠਗ ਡੀਠ ਲਗੀ ॥

har ko pun sudh su aanan pekh kidhau tin kee Thag ddeeTh lagee ||

Again seeing the beautiful face of Krishna, the sight of gopis has stayed there

ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨਿ ਭਯੋ ਪਿਖ ਕੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਮਨੋ ਮ੍ਰਿਗ ਦੇਖ ਮ੍ਰਿਗੀ ॥੪੪੯॥

bhagavaan prasa(n)n bhayo pikh kai kab sayaam mano mirag dhekh miragee ||449||

Krishna also is getting pleased on beholding them like the deer seeing the doe.449.

ਗੋਪਿਨ ਕੀ ਬਰਜੀ ਨ ਰਹੀ ਸੁਰ ਕਾਨਰ ਕੀ ਸੁਨਬੇ ਕਹੁ ਤ੍ਰਾਘੀ ॥

gopin kee barajee na rahee sur kaanar kee sunabe kahu traaghee ||

Though forbidden by the gopas, the impetuous gopis, got impatient, for listening to the tune of Krishna’s flute

ਨਾਖਿ ਚਲੀ ਅਪਨੇ ਗ੍ਰਿਹ ਇਉ ਜਿਮੁ ਮਤਿ ਜੁਗੀਸ੍ਵਰ ਇੰਦ੍ਰਹਿ ਲਾਘੀ ॥

naakh chalee apane gireh iau jim mat jugeesavair i(n)dhreh laaghee ||

They have forsaken their houses and are moving in intoxication like Shiva moving, without caring for Indra

ਦੇਖਨ ਕੋ ਮੁਖਿ ਤਾਹਿ ਚਲੀ ਜੋਊ ਕਾਮ ਕਲਾ ਹੂੰ ਕੋ ਹੈ ਫੁਨਿ ਬਾਘੀ ॥

dhekhan ko mukh taeh chalee jouoo kaam kalaa hoo(n) ko hai fun baaghee ||

In order to see the face of Krishna and full of lust,

ਡਾਰਿ ਚਲੀ ਸਿਰ ਕੇ ਪਟ ਇਉ ਜਨੁ ਡਾਰਿ ਚਲੀ ਸਭ ਲਾਜ ਬਹਾਘੀ ॥੪੫੦॥

ddaar chalee sir ke paT iau jan ddaar chalee sabh laaj bahaaghee ||450||

Even abandoning the head-dress, they are moving forsaking all shyness.450.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੇ ਪਾਸਿ ਗਈ ਜਬ ਹੀ ਤਬ ਹੀ ਸਭ ਗੋਪਿਨ ਲੀਨ ਸੁ ਸੰਙਾ ॥

kaanreh ke paas giee jab hee tab hee sabh gopin leen su sa(n)n(g)aa ||

ਚੀਰ ਪਰੇ ਗਿਰ ਕੈ ਤਨ ਭੂਖਨ ਟੂਟ ਗਈ ਤਿਨ ਹਾਥਨ ਬੰਙਾ ॥

cheer pare gir kai tan bhookhan TooT giee tin haathan ba(n)n(g)aa ||

When the gopis reached near Krishna, their consciousness returned and they saw that their ornaments and garments had fallen down and in their impatience, the bangles of their hands had broken

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਸਭੈ ਗੁਪੀਆ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਭਈ ਇਕ ਰੰਙਾ ॥

kaanreh ko roop nihaar sabhai gupeeaa kab sayaam bhiee ik ra(n)n(g)aa ||

ਹੋਇ ਗਈ ਤਨਮੈ ਸਭ ਹੀ ਇਕ ਰੰਗ ਮਨੋ ਸਭ ਛੋਡ ਕੈ ਸੰਙਾ ॥੪੫੧॥

hoi giee tanamai sabh hee ik ra(n)g mano sabh chhodd kai sa(n)n(g)aa ||451||

Seeing the countenance of Krishna, became one with him and intoxicated with this unison they all cast away their shyness of body and mind.451.

ਗੋਪਿਨ ਭੂਲਿ ਗਈ ਗ੍ਰਿਹ ਕੀ ਸੁਧਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਹੀ ਕੇ ਰਸ ਭੀਤਰ ਰਾਚੀ ॥

gopin bhool giee gireh kee sudh kaanreh hee ke ras bheetar raachee ||

Imbued with the love of Krishna, the gopis forgot the consciousness about their houses

ਭਉਹ ਭਰੀ ਮਧੁਰੀ ਬਰਨੀ ਸਭ ਹੀ ਸੁ ਢਰੀ ਜਨੁ ਮੈਨ ਕੇ ਸਾਚੀ ॥

bhauh bharee madhuree baranee sabh hee su ddaree jan main ke saachee ||

Their eyebrows and eyelashes were showering wine and it appeared that the god of love had himself created them

ਛੋਰ ਦਏ ਰਸ ਅਉਰਨ ਸ੍ਵਾਦ ਭਲੇ ਭਗਵਾਨ ਹੀ ਸੋ ਸਭ ਮਾਚੀ ॥

chhor dhe ras aauran savaiaadh bhale bhagavaan hee so sabh maachee ||

ਸੋਭਤ ਤਾ ਤਨ ਮੈ ਹਰਿ ਕੋ ਮਨੋ ਕੰਚਨ ਮੈ ਚੁਨੀਆ ਚੁਨਿ ਖਾਚੀ ॥੪੫੨॥

sobhat taa tan mai har ko mano ka(n)chan mai chuneeaa chun khaachee ||452||

They forgot all other pleasures except their absorption in the love of Krishna and looked splendid like the select idols of gold heaped together.452.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਰਹੀ ਬ੍ਰਿਜ ਮੈ ਜੁ ਹੁਤੀ ਗੁਪੀਆ ਅਤਿ ਹਾਛੀ ॥

kaanreh ko roop nihaar rahee biraj mai ju hutee gupeeaa at haachhee ||

The most beautiful gopis of Braja are seeing the beauty of Krishna