Ang 337

ਅਪੁਨਾ ਜਾਨਿ ਮੁਝੈ ਪ੍ਰਤਿਪਰੀਐ ॥

apunaa jaan mujhai pratipareeaai ||

Considering me as Your own, sustain me.

ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਸਤ੍ਰ ਹਮਾਰੇ ਮਰੀਐ ॥

chun chun satr hamaare mareeaai ||

Destroy my enemies by picking them up.

ਦੇਗ ਤੇਗ ਜਗ ਮੈ ਦੋਊ ਚਲੈ ॥

dheg teg jag mai dhouoo chalai ||

Let the cauldron and Sword (for the keep and protection of the lowly) ever flourish through me.

ਰਾਖੁ ਆਪਿ ਮੁਹਿ ਅਉਰ ਨ ਦਲੈ ॥੪੩੬॥

raakh aap muh aaur na dhalai ||436||

Keep me under your protection so that none, other than You, should be able to kill.436.

ਤੁਮ ਮਮ ਕਰਹੁ ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਾ ॥

tum mam karahu sadhaa pratipaaraa ||

Sustain me forever, O Lord!

ਤੁਮ ਸਾਹਿਬ ਮੈ ਦਾਸ ਤਿਹਾਰਾ ॥

tum saahib mai dhaas tihaaraa ||

You are my Master and I am Your slave

ਜਾਨਿ ਆਪਨਾ ਮੁਝੈ ਨਿਵਾਜ ॥

jaan aapanaa mujhai nivaaj ||

Considering me as Your own, be gracious towards me.

ਆਪਿ ਕਰੋ ਹਮਰੇ ਸਭ ਕਾਜ ॥੪੩੭॥

aap karo hamare sabh kaaj ||437||

You are the one to complete all my works.437.

ਤੁਮ ਹੋ ਸਭ ਰਾਜਨ ਕੇ ਰਾਜਾ ॥

tum ho sabh raajan ke raajaa ||

O Lord! Thou art eh king of all kings and Gracious towards the poor

ਆਪੇ ਆਪੁ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜਾ ॥

aape aap gareeb nivaajaa ||

Be Benevolent towards me,

ਦਾਸ ਜਾਨ ਕਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਮੁਹਿ ॥

dhaas jaan kar kirapaa karahu muh ||

Considering me as Thy own,

ਹਾਰਿ ਪਰਾ ਮੈ ਆਨਿ ਦਵਾਰਿ ਤੁਹਿ ॥੪੩੮॥

haar paraa mai aan dhavaar tuh ||438||

Because, I have surrendered and fallen at Thy Gate.438.

ਅਪੁਨਾ ਜਾਨਿ ਕਰੋ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਾ ॥

apunaa jaan karo pratipaaraa ||

Sustain me, considering me as Thy own

ਤੁਮ ਸਾਹਿਬੁ ਮੈ ਕਿੰਕਰ ਥਾਰਾ ॥

tum saahib mai ki(n)kar thaaraa ||

Thou art my Lord and I am Thy slave

ਦਾਸ ਜਾਨਿ ਕੈ ਹਾਥਿ ਉਬਾਰੋ ॥

dhaas jaan kai haath ubaaro ||

Considering me as Thy slave,

ਹਮਰੇ ਸਭ ਬੈਰੀਅਨ ਸੰਘਾਰੋ ॥੪੩੯॥

hamare sabh baireean sa(n)ghaaro ||439||

Save me with Thy own hands and destroy all my enemies.439.

ਪ੍ਰਥਮਿ ਧਰੋ ਭਗਵਤ ਕੋ ਧ੍ਯਾਨਾ ॥

pratham dharo bhagavat ko dhayaanaa ||

At the very outset, I meditate on Bhagavata (Lord-God)

ਬਹੁਰਿ ਕਰੋ ਕਬਿਤਾ ਬਿਧਿ ਨਾਨਾ ॥

bahur karo kabitaa bidh naanaa ||

Then endeavour to compose various types of poesy.

ਕ੍ਰਿਸਨ ਜਥਾਮਤਿ ਚਰਿਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ ॥

kirasan jathaamat charitr uchaaro ||

I speak out the memories of Krishna according to my

ਚੂਕ ਹੋਇ ਕਬਿ ਲੇਹੁ ਸੁਧਾਰੋ ॥੪੪੦॥

chook hoi kab leh sudhaaro ||440||

Intellect and if there remins any shortcoming in it, then the poets may improve it.440.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਉਸਤਤਿ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree dhevee usatat samaapata(n) ||

End of the eulogy of the Goddess.

ਅਥ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ॥

ath raas ma(n)ddal ||

Now begins the description of the sphere of Amurous Pastime

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜਬ ਆਈ ਹੈ ਕਾਤਿਕ ਕੀ ਰੁਤਿ ਸੀਤਲ ਕਾਨ੍ਰਹ ਤਬੈ ਅਤਿ ਹੀ ਰਸੀਆ ॥

jab aaiee hai kaatik kee rut seetal kaanreh tabai at hee raseeaa ||

When the winter of the month of Kartik arrived,

ਸੰਗਿ ਗੋਪਿਨ ਖੇਲ ਬਿਚਾਰ ਕਰਿਓ ਜੁ ਹੁਤੋ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾ ਜਸੀਆ ॥

sa(n)g gopin khel bichaar kario ju huto bhagavaan mahaa jaseeaa ||

Then the aesthete Krishna thought about his amorous sport with the gopis

ਅਪਵਿਤ੍ਰਨ ਲੋਗਨ ਕੇ ਜਿਹ ਕੇ ਪਗਿ ਲਾਗਤ ਪਾਪ ਸਭੈ ਨਸੀਆ ॥

apavitran logan ke jeh ke pag laagat paap sabhai naseeaa ||

The sins of the impious people are destroyed by the touch of the feet of Krishna

ਤਿਹ ਕੋ ਸੁਨਿ ਤ੍ਰੀਯਨ ਕੇ ਸੰਗਿ ਖੇਲ ਨਿਵਾਰਹੁ ਕਾਮ ਇਹੈ ਬਸੀਆ ॥੪੪੧॥

teh ko sun treeyan ke sa(n)g khel nivaarahu kaam ihai baseeaa ||441||

Hearing about the thought of Krishna regarding his amorous sport with the women, all the gopis gathered around him from all the four sides.441.

ਆਨਨ ਜਾਹਿ ਨਿਸਾਪਤਿ ਸੋ ਦ੍ਰਿਗ ਕੋਮਲ ਹੈ ਕਮਲਾ ਦਲ ਕੈਸੇ ॥

aanan jaeh nisaapat so dhirag komal hai kamalaa dhal kaise ||

Their faces are like moon, their delicate eyes like lotus, their eyebrows like bows and their eyelashes like arrows

ਹੈ ਭਰੁਟੇ ਧਨੁ ਸੇ ਬਰਨੀ ਸਰ ਦੂਰ ਕਰੈ ਤਨ ਕੇ ਦੁਖਰੈ ਸੇ ॥

hai bharuTe dhan se baranee sar dhoor karai tan ke dhukharai se ||

Seeing such beautiful women, all the sufferings of the body are effeced

ਕਾਮ ਕੀ ਸਾਨ ਕੇ ਸਾਥ ਘਸੇ ਦੁਖ ਸਾਧਨ ਕਟਬੇ ਕਹੁ ਤੈਸੇ ॥

kaam kee saan ke saath ghase dhukh saadhan kaTabe kahu taise ||

The bodies of these wanton ladies are like the weapons rubbed and sharpened on the whet stone of lust for the removal of the sufferings of saints

ਕਉਲ ਕੇ ਪਤ੍ਰ ਕਿਧੋ ਸਸਿ ਸਾਥ ਲਗੇ ਕਬਿ ਸੁੰਦਰ ਸ੍ਯਾਮ ਅਰੈ ਸੇ ॥੪੪੨॥

kaul ke patr kidho sas saath lage kab su(n)dhar sayaam arai se ||442||

They all appear like the lotus-leaves connected with the moon.442.

ਬਧਿਕ ਹੈ ਟਟੀਆ ਬਰੁਨੀ ਧਰ ਕੋਰਨ ਕੀ ਦੁਤਿ ਸਾਇਕ ਸਾਧੇ ॥

badhik hai TaTeeaa barunee dhar koran kee dhut saik saadhe ||

ਠਾਢੇ ਹੈ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਿਧੋ ਬਨ ਮੈ ਤਨ ਪੈ ਸਿਰ ਪੈ ਅੰਬੁਵਾ ਰੰਗ ਬਾਧੇ ॥

Thaadde hai kaanreh kidho ban mai tan pai sir pai a(n)buvaa ra(n)g baadhe ||

With the girdle tied around his waist and having the eyelashes straightened like arrows, with a yellow cloth tied over the head, Krishna is standing in the forest

ਚਾਲ ਚਲੈ ਹਰੂਏ ਹਰੂਏ ਮਨੋ ਸੀਖ ਦਈ ਇਹ ਬਾਧਕ ਪਾਧੇ ॥

chaal chalai harooe harooe mano seekh dhiee ieh baadhak paadhe ||

He is moving slowly as if he had been instructed by someone to walk slowly

ਅਉ ਸਭ ਹੀ ਠਟ ਬਧਕ ਸੇ ਮਨ ਮੋਹਨ ਜਾਲ ਪੀਤੰਬਰ ਕਾਧੇ ॥੪੪੩॥

aau sabh hee ThaT badhak se man mohan jaal peeta(n)bar kaadhe ||443||

Having the yellow garment on his shoulder and having tied the waist tightly, he looks extremely impressive.443.

ਸੋ ਉਠਿ ਠਾਢਿ ਕਿਧੋ ਬਨ ਮੈ ਜੁਗ ਤੀਸਰ ਮੈ ਪਤਿ ਜੋਊ ਸੀਯਾ ॥

so uTh Thaadd kidho ban mai jug teesar mai pat jouoo seeyaa ||

ਜਮੁਨਾ ਮਹਿ ਖੇਲ ਕੇ ਕਾਰਨ ਕੌ ਘਸਿ ਚੰਦਨ ਭਾਲ ਮੈ ਟੀਕੋ ਦੀਯਾ ॥

jamunaa meh khel ke kaaran kau ghas cha(n)dhan bhaal mai Teeko dheeyaa ||

He, who was Ram, the husband of Sita, in Treta age, he is now standing there in the forest and in order to exhibit his play in Yamuna, he has applied the frontal mark of sandal on his forehead

ਭਿਲਰਾ ਡਰਿ ਨੈਨ ਕੇ ਸੈਨਨ ਕੋ ਸਭ ਗੋਪਿਨ ਕੋ ਮਨ ਚੋਰਿ ਲੀਯਾ ॥

bhilaraa ddar nain ke sainan ko sabh gopin ko man chor leeyaa ||

Seeing the signs of his eyes, the Bhils are getting terrified, the hearts of all the gopis are allured by Krishna

ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਭਗਵਾਨ ਕਿਧੋ ਰਸ ਕਾਰਨ ਕੋ ਠਗ ਬੇਸ ਕੀਆ ॥੪੪੪॥

kab sayaam kahai bhagavaan kidho ras kaaran ko Thag bes keeaa ||444||

The poet Shyam says that in order to give pleasure to all, the Lord (Krishna) has assumed the garb of a Thug.444.

ਦ੍ਰਿਗ ਜਾਹਿ ਮ੍ਰਿਗੀ ਪਤਿ ਕੀ ਸਮ ਹੈ ਮੁਖ ਜਾਹਿ ਨਿਸਾਪਤਿ ਸੀ ਛਬਿ ਪਾਈ ॥

dhirag jaeh miragee pat kee sam hai mukh jaeh nisaapat see chhab paiee ||

ਜਾਹਿ ਕੁਰੰਗਨ ਕੇ ਰਿਪੁ ਸੀ ਕਟਿ ਕੰਚਨ ਸੀ ਤਨ ਨੈ ਛਬਿ ਛਾਈ ॥

jaeh kura(n)gan ke rip see kaT ka(n)chan see tan nai chhab chhaiee ||

The beauty of the limbs of those wanton ladies, whose eyes are like the doe, the beauty of the face like the moon, the waist like the lion

ਪਾਟ ਬਨੇ ਕਦਲੀ ਦਲ ਦ੍ਵੈ ਜੰਘਾ ਪਰ ਤੀਰਨ ਸੀ ਦੁਤਿ ਗਾਈ ॥

paaT bane kadhalee dhal dhavai ja(n)ghaa par teeran see dhut gaiee ||

ਅੰਗ ਪ੍ਰਤੰਗ ਸੁ ਸੁੰਦਰ ਸ੍ਯਾਮ ਕਛੂ ਉਪਮਾ ਕਹੀਐ ਨਹੀ ਜਾਈ ॥੪੪੫॥

a(n)g prata(n)g su su(n)dhar sayaam kachhoo upamaa kaheeaai nahee jaiee ||445||

Their legs are like the trunk of the Kadli (Banana) tree and their beauty pierces like an arrow the elegance of the body like the gold, can’t be described.445.

ਮੁਖ ਜਾਹਿ ਨਿਸਾਪਤਿ ਕੀ ਸਮ ਹੈ ਬਨ ਮੈ ਤਿਨ ਗੀਤ ਰਿਝਿਯੋ ਅਰੁ ਗਾਯੋ ॥

mukh jaeh nisaapat kee sam hai ban mai tin geet rijhiyo ar gaayo ||

ਤਾ ਸੁਰ ਕੋ ਧੁਨਿ ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਬ੍ਰਿਜ ਹੂੰ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯਾ ਸਭ ਹੀ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

taa sur ko dhun sraunan mai biraj hoo(n) kee tirayaa sabh hee sun paayo ||

The moon-faced Krishna, being pleased, began to sing songs in the forest and that tune was heard by all the women of Braja with their ears

ਧਾਇ ਚਲੀ ਹਰਿ ਕੇ ਮਿਲਬੇ ਕਹੁ ਤਉ ਸਭ ਕੇ ਮਨ ਮੈ ਜਬ ਭਾਯੋ ॥

dhai chalee har ke milabe kahu tau sabh ke man mai jab bhaayo ||

They are all running to meet Krishna

ਕਾਨ੍ਰਹ ਮਨੋ ਮ੍ਰਿਗਨੀ ਜੁਵਤੀ ਛਲਬੇ ਕਹੁ ਘੰਟਕ ਹੇਰਿ ਬਨਾਯੋ ॥੪੪੬॥

kaanreh mano miraganee juvatee chhalabe kahu gha(n)Tak her banaayo ||446||

It appears that Krishna himself was like the horn and the beautiful women allured by the horn were like deer.446.

ਮੁਰਲੀ ਮੁਖ ਕਾਨਰ ਕੇ ਤਰੂਏ ਤਰੁ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਬਿਧਿ ਖੂਬ ਛਕੀ ॥

muralee mukh kaanar ke tarooe tar sayaam kahai bidh khoob chhakee ||

Krishna has put his flute on his lips and he is standing under a tree