Ang 334

ਪ੍ਰਾਤਿ ਭਏ ਜਗ ਕੇ ਦਿਖਬੇ ਕਹੁ ਕੀਨ ਸੁ ਸੁੰਦਰ ਖੇਲ ਨਏ ਹੈ ॥੪੦੮॥

praat bhe jag ke dhikhabe kahu keen su su(n)dhar khel ne hai ||408||

Early next morning, he prepared for the new and elegant sport for his amorous play for the world.408.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰ ਭੂਲ ਬਖਸਾਵਨ ਨਾਮ ਬਰਨਨੰ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤਮ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare i(n)dhr bhool bakhasaavan naam baranana(n) dhiaai samaapatam ||

End of the description of “The Request of Indra for Forgiveness” in Krishna Avatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਨੰਦ ਕੋ ਬਰੁਨ ਬਾਧ ਕਰਿ ਲੈ ਗਏ ॥

ath na(n)dh ko barun baadh kar lai ge ||

Now begins the description of the arrest of Nand by Varuna

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਨਿਸਿ ਏਕ ਦ੍ਵਾਦਸਿ ਕੇ ਹਰਿ ਤਾਤ ਚਲਿਯੋ ਜਮੁਨਾ ਮਹਿ ਨ੍ਰਹਾਵਨ ਕਾਜੈ ॥

nis ek dhavaiaadhas ke har taat chaliyo jamunaa meh nrahaavan kaajai ||

On the twelfth lunar night, the father of Krishna went to take a bath in Yamuna

ਆਹਿ ਪਰਿਓ ਜਲ ਮੈ ਬਰੁਨੰ ਗਜ ਕੋਪਿ ਗਹਿਯੋ ਸਭ ਜੋਰਿ ਸਮਾਜੈ ॥

aaeh pario jal mai baruna(n) gaj kop gahiyo sabh jor samaajai ||

He took off his clothes and entered the water the attendants of Varuna got infuriated

ਬਾਧ ਚਲੇ ਸੰਗਿ ਲੈ ਬਰੁਨੰ ਪਹਿ ਕਾਨਰ ਕੇ ਬਿਨੁ ਹੀ ਕੁਪਿ ਗਾਜੈ ॥

baadh chale sa(n)g lai baruna(n) peh kaanar ke bin hee kup gaajai ||

ਜਾਇ ਕੈ ਠਾਢਿ ਕਰਿਓ ਜਬ ਹੀ ਪਹਿਚਾਨ ਲਯੋ ਦਰੀਆਵਨ ਰਾਜੈ ॥੪੦੯॥

jai kai Thaadd kario jab hee pahichaan layo dhareeaavan raajai ||409||

They arrested Nand and proceeded to take him to Varuna, thundering in rage and when they presented him before Varuna, he was recognized by Varuna, the king of the river.409.

ਨੰਦ ਬਿਨਾ ਪੁਰਿ ਸੁੰਨ ਭਯੋ ਸਭ ਹੀ ਮਿਲ ਕੈ ਹਰਿ ਜੀ ਪਹਿ ਆਏ ॥

na(n)dh binaa pur su(n)n bhayo sabh hee mil kai har jee peh aae ||

In the absence of Nand, the whole city was deserted

ਆਇ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰੇ ਪਰ ਪਾਇਨ ਨੰਦ ਤ੍ਰਿਯਾਦਿਕ ਤੇ ਘਿਘਿਆਏ ॥

aai pranaam kare par pain na(n)dh tirayaadhik te ghighiaae ||

All the residents went together to meet Krishna all of them bowed before him and touched his feet and all the women and others beseeched him earnestly

ਕੈ ਬਹੁ ਭਾਤਨ ਸੋ ਬਿਨਤੀ ਕਰਿ ਕੈ ਭਗਵਾਨ ਕੋ ਆਇ ਰਿਝਾਏ ॥

kai bahu bhaatan so binatee kar kai bhagavaan ko aai rijhaae ||

They prayed before him in many ways and pleased him

ਮੋ ਪਤਿ ਆਜ ਗਏ ਉਠ ਕੈ ਹਮ ਢੂੰਢਿ ਰਹੇ ਕਹੂੰਐ ਨਹੀ ਪਾਏ ॥੪੧੦॥

mo pat aaj ge uTh kai ham ddoo(n)dd rahe kahoo(n)aai nahee paae ||410||

They said, “We have tried to find out Nand (at many places), but have not been able to locate him.”410.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਬਾਚ ॥

kaanreh baach ||

Speech of Krishna:

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਤਾਤ ਕਹਿਓ ਹਸਿ ਕੈ ਜਸੁਧਾ ਪਹਿ ਤਾਤ ਲਿਆਵਨ ਕੌ ਹਮ ਜੈ ਹੈ ॥

taat kahio has kai jasudhaa peh taat liaavan kau ham jai hai ||

ਸਾਤ ਅਕਾਸ ਪਤਾਲ ਸੁ ਸਾਤਹਿ ਜਾਇ ਜਹੀ ਤਹ ਜਾਹੀ ਤੇ ਲਿਯੈ ਹੈ ॥

saat akaas pataal su saateh jai jahee teh jaahee te liyai hai ||

Krishna said smilingly to Yashoda, “I shall go to bring my father and bring him back, searching all the seven skies and seven nether-worlds, wherever he is

ਜੌ ਮਰ ਗਿਓ ਤਉ ਜਾ ਜਮ ਕੇ ਪੁਰਿ ਅਯੁਧ ਲੈ ਕੁਪਿ ਭਾਰਥ ਕੈ ਹੈ ॥

jau mar gio tau jaa jam ke pur ayudh lai kup bhaarath kai hai ||

If he has passed away, then I shall fight with Yama, the god of death and bring him back

ਨੰਦ ਕੋ ਆਨਿ ਮਿਲਾਇ ਹਉ ਹਉ ਕਿਹ ਜਾਇ ਰਮੇ ਤਊ ਜਾਨ ਨ ਦੈ ਹੈ ॥੪੧੧॥

na(n)dh ko aan milai hau hau keh jai rame tuoo jaan na dhai hai ||411||

He will not go away like this.”411.

ਗੋਪ ਪ੍ਰਨਾਮ ਗਏ ਕਰ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹਿ ਤੋ ਹਸਿ ਕੈ ਇਮ ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹਿਯੋ ਹੈ ॥

gop pranaam ge kar kai gireh to has kai im kaanreh kahiyo hai ||

All the gopas went home after bowing before him and Krishna said smilingly, “I am speaking truth

ਗੋਪਨ ਕੇ ਪਤਿ ਕੋ ਮਿਲ ਹੋਂ ਇਹ ਝੂਠ ਨਹੀ ਫੁਨ ਸਤਿ ਲਹਿਯੋ ਹੈ ॥

gopan ke pat ko mil ho(n) ieh jhooTh nahee fun sat lahiyo hai ||

I shall cause all of you to meet Nand, the Lord of gopas there is not even a little falsehood it, I am speaking the truth

ਗੋਪਨ ਕੇ ਮਨ ਕੋ ਅਤਿ ਹੀ ਦੁਖ ਬਾਤ ਸੁਨੇ ਹਰਿ ਦੂਰਿ ਬਹਿਓ ਹੈ ॥

gopan ke man ko at hee dhukh baat sune har dhoor bahio hai ||

ਛਾਡਿ ਅਧੀਰਜ ਦੀਨ ਸਭੋ ਫੁਨਿ ਧੀਰਜ ਕੋ ਮਨ ਗਾਢ ਗਹਿਓ ਹੈ ॥੪੧੨॥

chhaadd adheeraj dheen sabho fun dheeraj ko man gaadd gahio hai ||412||

The anguish of the mind of gpopas was removed on hearing the words of Krishna and without losing patience, they went away.412.

ਪ੍ਰਾਤ ਭਏ ਹਰਿ ਜੀ ਉਠ ਕੈ ਜਲ ਬੀਚ ਧਸਿਓ ਬਰਨੰ ਪਹਿ ਆਯੋ ॥

praat bhe har jee uTh kai jal beech dhasio barana(n) peh aayo ||

ਆਇ ਕੈ ਠਾਢਿ ਭਯੋ ਜਬ ਹੀ ਨਦੀਆ ਪਤਿ ਪਾਇਨ ਸੋ ਲਪਟਾਯੋ ॥

aai kai Thaadd bhayo jab hee nadheeaa pat pain so lapaTaayo ||

Early in the morning, Hari (Krishna) entered the water and reached before Varuna, who at the same time, clung to the feet of Krishna and said with choked throat:

ਭ੍ਰਿਤਨ ਮੋ ਅਜਨੇ ਤੁਮ ਤਾਤ ਅਨਿਓ ਬੰਧ ਕੇ ਕਹਿ ਕੈ ਘਿਘਿਆਯੋ ॥

bhiratan mo ajane tum taat anio ba(n)dh ke keh kai ghighiaayo ||

“My attendants have arrested and brought your father

ਕਾਨ੍ਰਹ ਛਿਮਾਪਨ ਦੋਖ ਕਰੋ ਇਹ ਭੇਦ ਹਮੈ ਲਖ ਕੈ ਨਹੀ ਪਾਯੋ ॥੪੧੩॥

kaanreh chhimaapan dhokh karo ieh bhedh hamai lakh kai nahee paayo ||413||

O Krishna! please forgive my fault, I did not know about it.”413.

ਜਿਨਿ ਰਾਜ ਭਭੀਛਨ ਰੀਝਿ ਦਯੋ ਰਿਸ ਕੈ ਜਿਨਿ ਰਾਵਨ ਖੇਤ ਮਰਿਓ ਹੈ ॥

jin raaj bhabheechhan reejh dhayo ris kai jin raavan khet mario hai ||

He, who gave kingdom to Vibhishana and in great rage, killed Ravana in the battlefield

ਜਾਹਿ ਮਰਿਓ ਮੁਰ ਨਾਮ ਅਘਾਸੁਰ ਪੈ ਬਲਿ ਕੋ ਛਲ ਸੋ ਜੁ ਛਲਿਓ ਹੈ ॥

jaeh mario mur naam aghaasur pai bal ko chhal so ju chhalio hai ||

He, who killed mUr and Aghasura and duped the king Bali

ਜਾਹਿ ਜਲੰਧਰ ਕੀ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ਤਿਹ ਮੂਰਤਿ ਕੈ ਸਤ ਜਾਹਿ ਟਰਿਯੋ ਹੈ ॥

jaeh jala(n)dhar kee tiray ko teh moorat kai sat jaeh Tariyo hai ||

ਧੰਨ ਹੈ ਭਾਗ ਕਿਧੋ ਹਮਰੇ ਤਿਹ ਕੋ ਹਮ ਪੇਖਬਿ ਆਜੁ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥੪੧੪॥

dha(n)n hai bhaag kidho hamare teh ko ham pekhab aaj kario hai ||414||

He, who tarnished the honour of the wife of Jalandhar, I am seeing today that Krishna (the incarnation of Vishnu), I am very fortunate.414.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਪਾਇਨ ਪਰ ਕੈ ਬਰਨਿ ਜੂ ਦਯੋ ਨੰਦ ਕਉ ਸਾਥਿ ॥

pain par kai baran joo dhayo na(n)dh kau saath ||

Falling at the feet of Krishna, Varuna sent Nand to him

ਕਹਿਯੋ ਭਾਗ ਮੁਹਿ ਧੰਨਿ ਹੈ ਚਲੈ ਪੁਸਤਕਨ ਗਾਥ ॥੪੧੫॥

kahiyo bhaag muh dha(n)n hai chalai pusatakan gaath ||415||

He said, “O Krishna! I am fortunate, this story will be related in books.”415.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਤਾਤ ਕੋ ਸਾਥ ਲਯੋ ਭਗਵਾਨ ਚਲਿਯੋ ਪੁਰ ਕੋ ਮਨਿ ਆਨੰਦ ਭੀਨੋ ॥

taat ko saath layo bhagavaan chaliyo pur ko man aana(n)dh bheeno ||

Taking his father with him and very much pleased, Krishna moved towards his city

ਬਾਹਰਿ ਲੋਕ ਮਿਲੇ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਕਰਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਪ੍ਰਣਾਮ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਮ ਕੀਨੋ ॥

baahar lok mile biraj ke kar kaanreh pranaam praakram keeno ||

The people of Braja met him on the outskirts, who bowed before Krishna and his feat

ਪਾਇ ਪਰੇ ਹਰਿ ਕੇ ਬਹੁ ਬਾਰਨ ਦਾਨ ਘਨੋ ਦਿਜ ਲੋਕਨ ਦੀਨੋ ॥

pai pare har ke bahu baaran dhaan ghano dhij lokan dheeno ||

They all fell at his feet and they all gave many things in charity to the Brahmins

ਆਇ ਮਿਲਾਇ ਦਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਕੋ ਪਤਿ ਸਤਿ ਹਮੈ ਕਰਤਾ ਕਰ ਦੀਨੋ ॥੪੧੬॥

aai milai dhayo biraj ko pat sat hamai karataa kar dheeno ||416||

They said in gratitude, “Krishna has, in reality, justified his words and has caused us to meet Nand, the lord of Braja.”416.

ਨੰਦ ਬਾਚ ॥

na(n)dh baach ||

Speech of Nand

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਬਾਹਰਿ ਆਨਿ ਕਹਿਯੋ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਪਤਿ ਕਾਨਰ ਹੀ ਜਗ ਕੋ ਕਰਤਾ ਰੇ ॥

baahar aan kahiyo biraj ke pat kaanar hee jag ko karataa re ||

When Nand came out he said, “He is not only Krishna, but is the Creator of the whole world

ਰਾਜ ਦਯੋ ਇਨ ਰੀਝਿ ਬਿਭੀਛਨਿ ਰਾਵਨ ਸੇ ਰਿਪੁ ਕੋਟਿਕ ਮਾਰੇ ॥

raaj dhayo in reejh bibheechhan raavan se rip koTik maare ||

It was he, who on being pleased, gave kingdom to Vibhishana and has killed millions of enemies like Ravana

ਭ੍ਰਿਤਨ ਲੈ ਬਰੁਣੈ ਬੰਧਿਓ ਤਿਹ ਤੇ ਮੁਹਿ ਆਨਿਓ ਹੈ ਯਾਹੀ ਛਡਾ ਰੇ ॥

bhiratan lai barunai ba(n)dhio teh te muh aanio hai yaahee chhaddaa re ||

The attendants of Varuna had arrested me and he is the one who has liberated me from all

ਕੈ ਜਗ ਕੋ ਕਰਤਾ ਸਮਝੋ ਇਹ ਕੋ ਕਰਿ ਕੈ ਸਮਝੋ ਨਹੀ ਬਾਰੇ ॥੪੧੭॥

kai jag ko karataa samajho ieh ko kar kai samajho nahee baare ||417||

Do not consider him only a boy, he is the Creator of the whole world.”417.

ਗੋਪ ਸਭੋ ਅਪੁਨੇ ਮਨ ਭੀਤਰ ਜਾਨਿ ਹਰੀ ਇਹ ਭੇਦ ਬਿਚਾਰਿਓ ॥

gop sabho apune man bheetar jaan haree ieh bhedh bichaario ||

All the gopas have understood this mystery in their mind

ਦੇਖਹਿ ਜਾਇ ਬੈਕੁੰਠ ਸਭੈ ਹਮ ਪੈ ਇਹ ਕੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਓ ॥

dhekheh jai baiku(n)Th sabhai ham pai ieh kai ieh bhaat uchaario ||

Knowing this, Krishna asked them to visit heaven and also caused them to see it

ਤਾ ਛਬਿ ਕੋ ਜਸੁ ਉਚ ਮਹਾ ਕਬਿ ਨੇ ਅਪੁਨੈ ਮੁਖ ਤੇ ਇਮ ਸਾਰਿਓ ॥

taa chhab ko jas uch mahaa kab ne apunai mukh te im saario ||

ਗਿਆਨ ਹ੍ਵੈ ਪਾਰਸੁ ਗੋਪਨ ਲੋਹ ਕੌ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸਭੈ ਕਰਿ ਕੰਚਨ ਡਾਰਿਓ ॥੪੧੮॥

giaan havai paaras gopan loh kau kaanreh sabhai kar ka(n)chan ddaario ||418||

Considering this spectacle, the poet has said, “This spectacle appeared like this that the knowledge given by Krishna was like philosopher’s stone, and because of it the iron-like gopas had been transformed into gold.418.