Ang 333

ਮੁਰ ਮਾਰਿ ਦਯੋ ਘਟਿਕਾਨ ਕਰੀ ਰਿਪੁ ਜਾ ਸੀਅ ਕੀ ਜੀਯ ਪੀਰ ਹਰੀ ਹੈ ॥

mur maar dhayo ghaTikaan karee rip jaa seea kee jeey peer haree hai ||

ਸੋ ਬ੍ਰਿਜ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਭਗਵਾਨ ਸੁ ਗਊਅਨ ਕੈ ਮਿਸ ਖੇਲ ਕਰੀ ਹੈ ॥੩੯੭॥

so biraj bhoom bikhai bhagavaan su guooan kai mis khel karee hai ||397||

“He, who killed the demon named Sura and killing the enemy, removed the suffering of Sita, the same Lord, having taken birth in Braja, is playing with his cows.397.

ਜਾਹਿ ਸਹੰਸ੍ਰ ਫਨੀ ਤਨ ਊਪਰਿ ਸੋਇ ਕਰੀ ਜਲ ਭੀਤਰ ਕ੍ਰੀੜਾ ॥

jaeh saha(n)sr fanee tan uoopar soi karee jal bheetar kreeRaa ||

“He, who plays in the waters, being seated on Sheshanaga of thousands of heads

ਜਾਹਿ ਬਿਭੀਛਨ ਰਾਜ ਦਯੋ ਅਰੁ ਜਾਹਿ ਦਈ ਕੁਪਿ ਰਾਵਨ ਪੀੜਾ ॥

jaeh bibheechhan raaj dhayo ar jaeh dhiee kup raavan peeRaa ||

He, who in greatire, agonized Ravana and gave kingdom to Vibhishana

ਜਾਹਿ ਦਯੋ ਕਰ ਕੈ ਜਗ ਭੀਤਰ ਜੀਵ ਚਰਾਚਰ ਅਉ ਗਜ ਕੀੜਾ ॥

jaeh dhayo kar kai jag bheetar jeev charaachar aau gaj keeRaa ||

“He, who mercifully gave life-breath to the movable and immovable beings and to the elephants and worms in the whole world

ਖੇਲਤ ਸੋ ਬ੍ਰਿਜ ਭੂਮਿ ਬਿਖੈ ਜਿਨਿ ਕੀਲ ਸੁਰਾਸੁਰ ਬੀਚ ਝਗੀੜਾ ॥੩੯੮॥

khelat so biraj bhoom bikhai jin keel suraasur beech jhageeRaa ||398||

He is the same Lord, who is playing in Braja and who has ever seen the war between the gods and demons.398.

ਬੀਰ ਬਡੇ ਦੁਰਜੋਧਨ ਆਦਿਕ ਜਾਹਿ ਮਰਾਇ ਡਰੇ ਰਨਿ ਛਤ੍ਰੀ ॥

beer badde dhurajodhan aadhik jaeh marai ddare ran chhatree ||

“He, from whom, Duryodhana and other great warriors fear in the battlefield

ਜਾਹਿ ਮਰਿਯੋ ਸਿਸੁਪਾਲ ਰਿਸੈ ਕਰਿ ਰਾਜਨ ਮੈ ਕ੍ਰਿਸਨੰ ਬਰ ਅਤ੍ਰੀ ॥

jaeh mariyo sisupaal risai kar raajan mai kirasana(n) bar atree ||

He, who, in great rage, killed Shishupala, the same mighty hero is this Krishna

ਖੇਲਤ ਹੈ ਸੋਊ ਗਊਅਨ ਮੈ ਜੋਊ ਹੈ ਜਗ ਕੋ ਕਰਤਾ ਬਧ ਸਤ੍ਰੀ ॥

khelat hai souoo guooan mai jouoo hai jag ko karataa badh satree ||

“The same Krishna is playing with his cows and the same Krishna is the killer of enemies and the creator of the whole world

ਆਗਿ ਸੋ ਧੂਮ੍ਰ ਲਪੇਟਤ ਜਿਉ ਫੁਨਿ ਗੋਪ ਕਹਾਵਤ ਹੈ ਇਹ ਛਤ੍ਰੀ ॥੩੯੯॥

aag so dhoomr lapeTat jiau fun gop kahaavat hai ieh chhatree ||399||

And the same Krishna shines like a spark of fire amidst the smoke and calls himself a gopa, being a Kshatriya.399.

ਕਰ ਜੁਧ ਮਰੇ ਇਕਲੇ ਮਧੁ ਕੀਟਭ ਰਾਜੁ ਸਤਕ੍ਰਿਤ ਕੋ ਜਿਹ ਦੀਆ ॥

kar judh mare ikale madh keeTabh raaj satakirat ko jeh dheeaa ||

“Engaged in war with him, the demons Madhu and Kaitabh were killed and it was he, who gave kingdom toe Indra

ਕੁੰਭਕਰਨ ਮਰਿਯੋ ਜਿਨਿ ਹੈ ਅਰੁ ਰਾਵਨ ਕੋ ਛਿਨ ਮੈ ਬਧ ਕੀਆ ॥

ku(n)bhakaran mariyo jin hai ar raavan ko chhin mai badh keeaa ||

Kumbhkarna also died, fighting with him and he killed Ravana in an instant

ਰਾਜੁ ਬਿਭੀਛਨ ਦੇ ਕਰਿ ਆਨੰਦ ਅਉਧਿ ਚਲਿਯੋ ਸੰਗਿ ਲੈ ਕਰਿ ਸੀਆ ॥

raaj bibheechhan dhe kar aana(n)dh aaudh chaliyo sa(n)g lai kar seeaa ||

“It was he who after giving kingdom to Vibhishana and taking Sita with him,

ਪਾਪਨ ਕੇ ਬਧ ਕਾਰਨ ਸੋ ਅਵਤਾਰ ਬਿਖੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਅਬ ਲੀਆ ॥੪੦੦॥

paapan ke badh kaaran so avataar bikhai biraj ke ab leeaa ||400||

Went towards Avadh and now he has incarnated in Braja in order to kill the sinners.”400.

ਜੋ ਉਪਮਾ ਹਰਿ ਕੀ ਕਰੀ ਗੋਪਨ ਤਉ ਪਤਿ ਗੋਪਨ ਬਾਤ ਕਹੀ ਹੈ ॥

jo upamaa har kee karee gopan tau pat gopan baat kahee hai ||

The way in which the gopas praised Krishna, in the same way, Nand, the Lord of gopas said,

ਜੋ ਇਹ ਕੋ ਬਲੁ ਆਇ ਕਹਿਯੋ ਗਰਗੈ ਹਮ ਸੋ ਸੋਊ ਬਾਤ ਸਹੀ ਹੈ ॥

jo ieh ko bal aai kahiyo garagai ham so souoo baat sahee hai ||

“The description, that you have given about the might of Krishna, is quite correct

ਪੂਤੁ ਕਹਿਯੋ ਬਸੁਦੇਵਹਿ ਕੋ ਦਿਜ ਤਾਹਿ ਮਿਲਿਯੋ ਫੁਨਿ ਮਾਨਿ ਇਹੀ ਹੈ ॥

poot kahiyo basudheveh ko dhij taeh miliyo fun maan ihee hai ||

“Purohit (the priest) has called him the son of Vasudev and this is his good fortune

ਜੋ ਇਹ ਕੋ ਫੁਨਿ ਮਾਰਨ ਆਯੋ ਸੁ ਤਾਹੀ ਕੀ ਦੇਹ ਗਈ ਨ ਰਹੀ ਹੈ ॥੪੦੧॥

jo ieh ko fun maaran aayo su taahee kee dheh giee na rahee hai ||401||

He, who came to kill him, he himself was destroyed physically.”401.

ਅਥ ਇੰਦ੍ਰ ਆਇ ਦਰਸਨ ਕੀਆ ਅਰੁ ਬੇਨਤੀ ਕਰਤ ਭਯਾ ॥

ath i(n)dhr aai dharasan keeaa ar benatee karat bhayaa ||

Now begins the description of Indra’s coming to see Krishna and supplicate to him

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਦਿਨ ਏਕ ਗਏ ਬਨ ਕੋ ਹਰਿ ਜੀ ਮਘਵਾ ਤਜਿ ਮਾਨ ਹਰੀ ਪਹਿ ਆਯੋ ॥

dhin ek ge ban ko har jee maghavaa taj maan haree peh aayo ||

One day, when Krishna went to the forest, then casting away his pride,

ਪਾਪਨ ਕੇ ਬਖਸਾਵਨ ਕੋ ਹਰਿ ਕੇ ਤਰਿ ਪਾਇਨ ਸੀਸ ਨਿਵਾਯੋ ॥

paapan ke bakhasaavan ko har ke tar pain sees nivaayo ||

Indra came to him and bowed his head at the feet of Krishna for forgiveness of his sins

ਅਉਰ ਕਰੀ ਬਿਨਤੀ ਹਰਿ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਤਿਹ ਤੋ ਭਗਵਾਨ ਰਿਝਾਯੋ ॥

aaur karee binatee har kee at hee teh to bhagavaan rijhaayo ||

He prayed to Krishna and pleased him by saying, “O Lord! I have erred

ਚੂਕ ਭਈ ਹਮ ਤੇ ਕਹਿਯੋ ਸਕ੍ਰ ਸੁ ਕੈ ਹਰਿ ਜੀ ਤੁਮ ਕੌ ਨਹਿ ਪਾਯੋ ॥੪੦੨॥

chook bhiee ham te kahiyo sakr su kai har jee tum kau neh paayo ||402||

I have not been able to know Thy end.402.

ਤੂ ਜਗ ਕੋ ਕਰਤਾ ਕਰੁਨਾਨਿਧਿ ਤੂ ਸਭ ਲੋਗਨ ਕੋ ਕਰਤਾ ਹੈ ॥

too jag ko karataa karunaanidh too sabh logan ko karataa hai ||

“O Treasure of mercy! Thou art the Creator of the world

ਤੂ ਮੁਰ ਕੋ ਮਰੀਯਾ ਰਿਪੁ ਰਾਵਨ ਭੂਰਿਸਿਲਾ ਤ੍ਰੀਯਾ ਕੋ ਭਰਤਾ ਹੈ ॥

too mur ko mareeyaa rip raavan bhoorisilaa treeyaa ko bharataa hai ||

Thou art the killer of the demon Mur and also Ravana and the Saviour of the chaste Ahalya

ਤੂ ਸਭ ਦੇਵਨ ਕੋ ਪਤਿ ਹੈ ਅਰੁ ਸਾਧਨ ਕੇ ਦੁਖ ਕੋ ਹਰਤਾ ਹੈ ॥

too sabh dhevan ko pat hai ar saadhan ke dhukh ko harataa hai ||

“Thou art the Lort of all gods and the remover of the sufferings of saints

ਜੋ ਤੁਮਰੀ ਕਛੁ ਭੂਲ ਕਰੈ ਤਿਹ ਕੇ ਫੁਨਿ ਤੂ ਤਨ ਕੋ ਮਰਤਾ ਹੈ ॥੪੦੩॥

jo tumaree kachh bhool karai teh ke fun too tan ko marataa hai ||403||

O Lord! He, who defies Thee, Thou art his destroyer.”403.

ਸੁਨਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਸਤਕ੍ਰਿਤ ਕੀ ਉਪਮਾ ਤਬ ਕਾਮ ਸੁ ਧੇਨ ਗਊ ਚਲਿ ਆਈ ॥

sun kaanreh satakirat kee upamaa tab kaam su dhen guoo chal aaiee ||

When Krishna and Indra were engaged in talk, there came Kamadhenu, the cow

ਆਇ ਕਰੀ ਉਪਮਾ ਹਰਿ ਕੀ ਬਹੁ ਭਾਤਿਨ ਸੋ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਬਡਾਈ ॥

aai karee upamaa har kee bahu bhaatin so kab sayaam baddaiee ||

The poet Shyam says that she eulogised Krishna in various ways

ਗਾਵਤ ਹੀ ਗੁਨ ਕਾਨਰ ਕੇ ਇਕ ਕਿੰਕਰ ਆਇ ਗਈ ਹਰਿ ਪਾਈ ॥

gaavat hee gun kaanar ke ik ki(n)kar aai giee har paiee ||

She realised the Lord by praising Krishna

ਸ੍ਯਾਮ ਕਰੋ ਉਪਮਾ ਕਹਿਯੋ ਪਤਿ ਸੋ ਉਪਮਾ ਬਹੁ ਭਾਤਿਨ ਭਾਈ ॥੪੦੪॥

sayaam karo upamaa kahiyo pat so upamaa bahu bhaatin bhaiee ||404||

The poet says that her approbation allured the mind in several ways.404.

ਕਾਨਰ ਕੇ ਪਗ ਪੂਜਨ ਕੋ ਸਭ ਦੇਵਪੁਰੀ ਤਜਿ ਕੈ ਸੁਰ ਆਏ ॥

kaanar ke pag poojan ko sabh dhevapuree taj kai sur aae ||

All the gods left heaven and came there in order to bow at the feet of Krishna

ਪਾਇ ਪਰੇ ਇਕ ਪੂਜਤ ਭੇ ਇਕ ਨਾਚ ਉਠੇ ਇਕ ਮੰਗਲ ਗਾਏ ॥

pai pare ik poojat bhe ik naach uThe ik ma(n)gal gaae ||

Someone is touching His feet and someone is singing songs and dancing

ਸੇਵ ਕਰੈ ਹਰਿ ਕੀ ਹਿਤ ਕੈ ਕਰਿ ਆਵਤ ਕੇਸਰ ਧੂਪ ਜਗਾਏ ॥

sev karai har kee hit kai kar aavat kesar dhoop jagaae ||

Someone is coming for performing the service of burning saffron, incense and wick

ਦੈਤਨ ਕੋ ਬਧ ਕੈ ਭਗਵਾਨ ਮਨੋ ਜਗ ਮੈ ਸੁਰ ਫੇਰਿ ਬਸਾਏ ॥੪੦੫॥

dhaitan ko badh kai bhagavaan mano jag mai sur fer basaae ||405||

It seems that the Lord (Krishna) had made earth, the abode for gods in order to destroy the demons from the world.405.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਦੇਵ ਸਕ੍ਰ ਆਦਿਕ ਸਭੈ ਸਭ ਤਜਿ ਕੈ ਮਨਿ ਮਾਨ ॥

dhev sakr aadhik sabhai sabh taj kai man maan ||

ਹ੍ਵੈ ਇਕਤ੍ਰ ਕਰਨੈ ਲਗੇ ਕ੍ਰਿਸਨ ਉਸਤਤੀ ਬਾਨਿ ॥੪੦੬॥

havai ikatr karanai lage kirasan usatatee baan ||406||

The gods including Indra gathered together in order to eulogise Krishna, forgetting their pride.406.

ਕਬਿਤੁ ॥

kabit ||

KABIT

ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਲਾਜ ਕੇ ਜਹਾਜ ਦੋਊ ਦੇਖੀਅਤ ਬਾਰਿ ਭਰੇ ਅਭ੍ਰਨ ਕੀ ਆਭਾ ਕੋ ਧਰਤ ਹੈ ॥

prem bhare laaj ke jahaaj dhouoo dhekheeat baar bhare abhran kee aabhaa ko dharat hai ||

The eyes of Krishna are like the ship of love and assume the elegance of all the ornaments

ਸੀਲ ਕੇ ਹੈ ਸਿੰਧੁ ਗੁਨ ਸਾਗਰ ਉਜਾਗਰ ਕੇ ਨਾਗਰ ਨਵਲ ਨੈਨ ਦੋਖਨ ਹਰਤ ਹੈ ॥

seel ke hai si(n)dh gun saagar ujaagar ke naagar naval nain dhokhan harat hai ||

They are the ocean of gentleness, sea of attributes and remover of the sufferings of people

ਸਤ੍ਰਨ ਸੰਘਾਰੀ ਇਹ ਕਾਨ੍ਰਹ ਅਵਤਾਰੀ ਜੂ ਕੇ ਸਾਧਨ ਕੋ ਦੇਹ ਦੂਖ ਦੂਰ ਕੋ ਕਰਤ ਹੈ ॥

satran sa(n)ghaaree ieh kaanreh avataaree joo ke saadhan ko dheh dhookh dhoor ko karat hai ||

The eyes of Krishna are killers of the enemies and the effacer of the sufferings of the saints

ਮਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਕ ਏ ਜਗ ਕੇ ਉਧਾਰਕ ਹੈ ਦੇਖ ਕੈ ਦੁਸਟ ਜਿਹ ਜੀਯ ਤੇ ਜਰਤ ਹੈ ॥੪੦੭॥

mitr pratipaarak e jag ke udhaarak hai dhekh kai dhusaT jeh jeey te jarat hai ||407||

Krishna is the sustainer of friends and the Benevolent Saviour of the world, seeing whom, the tyrants are agonised in their hearts.407.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇ ਸਭੈ ਸੁਰ ਆਇਸੁ ਲੈ ਚਲ ਧਾਮਿ ਗਏ ਹੈ ॥

kaanreh ko sees nivai sabhai sur aais lai chal dhaam ge hai ||

All the gods, taking permission of Krishna, bowed their heads and went back to their abodes

ਗੋਬਿੰਦ ਨਾਮ ਧਰਿਯੋ ਹਰਿ ਕੋ ਇਹ ਤੈ ਮਨ ਆਨੰਦ ਯਾਦ ਭਏ ਹੈ ॥

gobi(n)dh naam dhariyo har ko ieh tai man aana(n)dh yaadh bhe hai ||

In their delight, they have named Krishna as ‘Govind’

ਰਾਤਿ ਪਰੇ ਚਲਿ ਕੈ ਭਗਵਾਨ ਸੁ ਡੇਰਨਿ ਆਪਨ ਬੀਚ ਅਏ ਹੈ ॥

raat pare chal kai bhagavaan su dderan aapan beech ae hai ||

When the night fell, Krishna also returned to his home