Ang 327

ਕਿਉ ਮਘਵਾ ਤੁਮ ਪੂਜਨ ਜਾਤ ਕਰੋ ਤੁਮ ਸੇਵ ਹਿਤੰ ਚਿਤ ਕੈ ਰੇ ॥

kiau maghavaa tum poojan jaat karo tum sev hita(n) chit kai re ||

ਧ੍ਰਯਾਨ ਧਰੋ ਸਭ ਹੀ ਮਿਲ ਕੈ ਸਭ ਬਾਤਨ ਕੋ ਤੁਮ ਕੋ ਫਲ ਦੈ ਰੇ ॥੩੩੮॥

dhrayaan dharo sabh hee mil kai sabh baatan ko tum ko fal dhai re ||338||

“Why do you hold this worship for Indra with affection? Remember the Lord, getting together, He will reward you for this.338.

ਬਾਸਵ ਜਗ੍ਰਯਨ ਕੈ ਬਸਿ ਮੇਘ ਕਿਧੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਇਹ ਬਾਤ ਉਚਾਰੈ ॥

baasav jagrayan kai bas megh kidho brahamaa ieh baat uchaarai ||

“Indra is under the control of Yajnas, Brahma has also said so

ਲੋਗਨ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਨ ਕੋ ਹਰਿ ਸੂਰਜ ਮੈ ਹੁਇ ਕੈ ਜਲ ਡਾਰੈ ॥

logan ke pratipaaran ko har sooraj mai hui kai jal ddaarai ||

In order to sustain the people, the Lord causes rain through the medium of the sun

ਕਉਤੁਕ ਦੇਖਤ ਜੀਵਨ ਕੋ ਪਿਖਿ ਕਉਤੁਕ ਹ੍ਵੈ ਸਿਵ ਤਾਹਿ ਸੰਘਾਰੈ ॥

kautuk dhekhat jeevan ko pikh kautuk havai siv taeh sa(n)ghaarai ||

“He himself sees the play of the beings and within this play Shiva destroys them

ਹੈ ਵਹ ਏਕ ਕਿਧੋ ਸਰਤਾ ਸਮ ਬਾਹਨ ਕੇ ਜਮ ਬਾਹੇ ਬਿਥਾਰੈ ॥੩੩੯॥

hai veh ek kidho sarataa sam baahan ke jam baahe bithaarai ||339||

That Supreme essence is like a stream and all the various types of smaller streams have emanated from it.339.

ਪਾਥਰ ਪੈ ਜਲ ਪੈ ਨਗ ਪੈ ਤਰ ਪੈ ਧਰ ਪੈ ਅਰੁ ਅਉਰ ਨਰੀ ਹੈ ॥

paathar pai jal pai nag pai tar pai dhar pai ar aaur naree hai ||

“That Lord (Murari and Hari) abides in stone, water,

ਦੇਵਨ ਪੈ ਅਰੁ ਦੈਤਨ ਪੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਅਉ ਮੁਰਾਰਿ ਹਰੀ ਹੈ ॥

dhevan pai ar dhaitan pai kab sayaam kahai aau muraar haree hai ||

Mountain, tree, earth, men, gods and demons

ਪਛਨ ਪੈ ਮ੍ਰਿਗਰਾਜਨ ਪੈ ਮ੍ਰਿਗ ਕੇ ਗਨ ਪੈ ਫੁਨਿ ਹੋਤ ਖਰੀ ਹੈ ॥

pachhan pai miragaraajan pai mirag ke gan pai fun hot kharee hai ||

“The same Lord in reality, abides in birds, dear and lions

ਭੇਦ ਕਹਿਯੋ ਇਹ ਬਾਤ ਸਭੈ ਇਨਹੂੰ ਇਹ ਕੀ ਕਹਾ ਪੂਜ ਕਰੀ ਹੈ ॥੩੪੦॥

bhedh kahiyo ieh baat sabhai inahoo(n) ieh kee kahaa pooj karee hai ||340||

I tell you all this secret that instead of worshipping all the gods separately, worship on the Lord-God.”340.

ਤਬ ਹੀ ਹਸਿ ਕੈ ਹਰਿ ਬਾਤ ਕਹੀ ਨੰਦ ਪੈ ਹਮਰੀ ਬਿਨਤੀ ਸੁਨਿ ਲਈਯੈ ॥

tab hee has kai har baat kahee na(n)dh pai hamaree binatee sun lieeyai ||

Krishna then said smilingly to Nand, "Lesting to a request of mine

ਪੂਜਹੁ ਬਿਪਨ ਕੋ ਮੁਖ ਗਊਅਨ ਪੂਜਨ ਜਾ ਗਿਰਿ ਹੈ ਤਹ ਜਈਯੈ ॥

poojahu bipan ko mukh guooan poojan jaa gir hai teh jieeyai ||

You may worship Brahmins, cows and the mountain,

ਗਊਅਨ ਕੋ ਪਯ ਪੀਜਤ ਹੈ ਗਿਰਿ ਕੇ ਚੜ੍ਰਹਿਐ ਮਨਿ ਆਨੰਦ ਪਈਯੈ ॥

guooan ko pay peejat hai gir ke chaRrahiaai man aana(n)dh pieeyai ||

ਦਾਨ ਦਏ ਤਿਨ ਕੇ ਜਸੁ ਹ੍ਯਾਂ ਪਰਲੋਕ ਗਏ ਜੁ ਦਯੋ ਸੋਊ ਖਈਯੈ ॥੩੪੧॥

dhaan dhe tin ke jas hayaa(n) paralok ge ju dhayo souoo khieeyai ||341||

Because we drink the milk of cows and on mountain, we feel happy; on giving alms to the Brahmins, we get renow here and also comfort in the next world.341.

ਤਬ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਕਹੀ ਪਿਤ ਸੋ ਇਕ ਬਾਤ ਸੁਨੋ ਤੁ ਕਹੋ ਮਮ ਤੋ ਸੋ ॥

tab hee bhagavaan kahee pit so ik baat suno ta kaho mam to so ||

ਪੂਜਹੁ ਜਾਇ ਸਬੈ ਗਿਰਿ ਕੌ ਤੁਮ ਇੰਦ੍ਰ ਕਰੈ ਕੁਪਿ ਕਿਆ ਫੁਨਿ ਤੋ ਸੋ ॥

poojahu jai sabai gir kau tum i(n)dhr karai kup kiaa fun to so ||

Then Krishna said this also to his father, “Go and worship the mountain, Indra will not be angry

ਮੋ ਸੋ ਸੁਪੂਤ ਭਯੋ ਤੁਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਮਾਰਿ ਡਰੋ ਮਘਵਾ ਸੰਗਿ ਝੋਸੋ ॥

mo so supoot bhayo tumare gireh maar ddaro maghavaa sa(n)g jhoso ||

“I am a good son in your house, I shall kill Indra

ਰਹਸਿ ਕਹੀ ਪਿਤ ਪਾਰਥ ਕੀ ਤਜਿ ਹੈ ਇਹ ਜਾ ਹਮਰੀ ਅਨ ਮੋ ਸੋ ॥੩੪੨॥

rahas kahee pit paarath kee taj hai ieh jaa hamaree an mo so ||342||

O dear father! I tell you this secret worship the mountain and forsake the worship of Indra.”342.

ਤਾਤ ਕੀ ਬਾਤ ਜੁ ਨੰਦ ਸੁਨੀ ਸਭ ਬਾਤ ਭਲੀ ਸਿਰ ਊਪਰ ਬਾਧੀ ॥

taat kee baat ju na(n)dh sunee sabh baat bhalee sir uoopar baadhee ||

When Nand heard the words of his son, he resolved to act on it

ਬਾਕੋ ਕੀ ਕੈ ਮੁਰਵੀ ਤਨ ਕੈ ਧਨੁ ਤੀਛਨ ਮਤ ਮਹਾ ਸਰ ਸਾਧੀ ॥

baako kee kai muravee tan kai dhan teechhan mat mahaa sar saadhee ||

The arrow of sharp intellect penetrated in his mind

ਸ੍ਰਉਨਨ ਮੈ ਸੁਨਤਿਯੋ ਇਹ ਬਾਤ ਕਬੁਧਿ ਗੀ ਛੂਟਿ ਚਿਰੀ ਜਿਹ ਫਾਧੀ ॥

sraunan mai sunatiyo ieh baat kabudh gee chhooT chiree jeh faadhee ||

Listening to the words of Krishna, the depravity was forsaken like the flying away of a caught sparrow

ਮੋਹਿ ਕੀ ਬਾਰਿਦ ਹ੍ਵੈ ਕਰਿ ਗਿਆਨ ਨਿਵਾਰ ਦਈ ਉਮਡੀ ਜਨੁ ਆਂਧੀ ॥੩੪੩॥

moh kee baaridh havai kar giaan nivaar dhiee umaddee jan aa(n)dhee ||343||

The clouds of attachment flew away with the storm of knowledge.343.

ਨੰਦ ਬੁਲਾਇ ਕੈ ਗੋਪ ਲਏ ਹਰਿ ਆਇਸੁ ਮਾਨਿ ਸਿਰ ਊਪਰ ਲੀਆ ॥

na(n)dh bulai kai gop le har aais maan sir uoopar leeaa ||

ਪੂਜਹੁ ਗਊਅਨ ਅਉ ਮੁਖ ਬਿਪਨ ਭਈਅਨ ਸੋ ਇਹ ਆਇਸੁ ਕੀਆ ॥

poojahu guooan aau mukh bipan bhieean so ieh aais keeaa ||

Agreeing with Krishna, Nand called all the gopas and said, “Worship the Brahmins and the cows,”

ਫੇਰਿ ਕਹਿਯੋ ਹਮ ਤਉ ਕਹਿਯੋ ਤੋ ਸੋ ਗ੍ਯਾਨ ਭਲੋ ਮਨ ਮੈ ਸਮਝੀਆ ॥

fer kahiyo ham tau kahiyo to so gayaan bhalo man mai samajheeaa ||

He said again, “I am saying this thing to you, because I have clearly understood it

ਚਿਤ ਦਯੋ ਸਭਨੋ ਹਮ ਸੋ ਤਿਹੁ ਲੋਗਨ ਕੋ ਪਤਿ ਚਿਤਨ ਕੀਆ ॥੩੪੪॥

chit dhayo sabhano ham so tih logan ko pat chitan keeaa ||344||

I have till today worshipped all others and not meditated upon the Lord of the three worlds.”344.

ਗੋਪ ਚਲੇ ਉਠ ਕੈ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਪਤਿ ਕੋ ਫੁਨਿ ਆਇਸੁ ਪਾਈ ॥

gop chale uTh kai gireh ko biraj ke pat ko fun aais paiee ||

ਅਛਤ ਧੂਪ ਪੰਚਾਮ੍ਰਿਤ ਦੀਪਕ ਪੂਜਨ ਕੀ ਸਭ ਭਾਤਿ ਬਨਾਈ ॥

achhat dhoop pa(n)chaamirat dheepak poojan kee sabh bhaat banaiee ||

The gopas went away with the permission of Nand, the lord of Braja and prepared for the worship bringing the fragrances, incense, Panchamrit, earthern lamps etc.

ਲੈ ਕੁਰਬੇ ਅਪਨੈ ਸਭ ਸੰਗਿ ਚਲੇ ਗਿਰਿ ਕੌ ਸਭ ਢੋਲ ਬਜਾਈ ॥

lai kurabe apanai sabh sa(n)g chale gir kau sabh ddol bajaiee ||

Taking their families alongwith them and beating their drum, they all went towards the mountain

ਨੰਦ ਚਲਿਯੋ ਜਸੁਧਾਊ ਚਲੀ ਭਗਵਾਨ ਚਲੇ ਮੁਸਲੀ ਸੰਗਿ ਭਾਈ ॥੩੪੫॥

na(n)dh chaliyo jasudhaauoo chalee bhagavaan chale musalee sa(n)g bhaiee ||345||

Nand, Yashoda, Krishna and Balram also went.345.

ਨੰਦ ਚਲਿਯੋ ਕੁਰਬੇ ਸੰਗਿ ਲੈ ਕਰਿ ਤੀਰ ਜਬੈ ਗਿਰਿ ਕੇ ਚਲਿ ਆਯੋ ॥

na(n)dh chaliyo kurabe sa(n)g lai kar teer jabai gir ke chal aayo ||

ਗਊਅਨ ਘਾਸ ਚਰਾਇਤ ਸੋ ਬਹੁ ਬਿਪਨ ਖੀਰ ਆਹਾਰ ਖਵਾਯੋ ॥

guooan ghaas charait so bahu bipan kheer aahaar khavaayo ||

Nand went with his family and when they came near the mountain they gave food to their cows and rice boiled with milk and sugar etc. to the Brahmins

ਆਪ ਪਰੋਸਨ ਲਾਗ ਜਦੁਪਤਿ ਗੋਪ ਸਭੈ ਮਨ ਮੈ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

aap parosan laag jadhupat gop sabhai man mai sukh paayo ||

When Krishna himself began to serve food, all the gopas were pleased

ਬਾਰ ਚੜਾਇ ਲਏ ਰਥ ਪੈ ਚਲ ਕੈ ਇਹ ਕਉਤਕ ਅਉਰ ਬਨਾਯੋ ॥੩੪੬॥

baar chaRai le rath pai chal kai ieh kautak aaur banaayo ||346||

Krishna asked all the boys to ascend his chariot and began a new amorous play.”346.

ਕਉਤਕ ਏਕ ਬਿਚਾਰ ਜਦੁਪਤਿ ਸੂਰਤਿ ਏਕ ਧਰੀ ਗਿਰ ਬਾਕੀ ॥

kautak ek bichaar jadhupat soorat ek dharee gir baakee ||

Keeping the new amorous play in his mind, Krishna transformed the figure of one of the boys into a mountain

ਸ੍ਰਿੰਗ ਬਨਾਇ ਧਰੀ ਨਗ ਕੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਜਹ ਗਮ੍ਰਯ ਨ ਕਾ ਕੀ ॥

sira(n)g banai dharee nag kai kab sayaam kahai jeh gamray na kaa kee ||

He created the horns (on the head) of that boy and made him a symbol of a high mountain, where none can reach

ਭੋਜਨ ਪਾਤ ਪ੍ਰਤਛਿ ਕਿਧੋ ਵਹ ਬਾਤ ਲਖੀ ਨ ਪਰੈ ਕਛੁ ਵਾ ਕੀ ॥

bhojan paat pratachh kidho veh baat lakhee na parai kachh vaa kee ||

Now that mountain like boy began to eat food apparently

ਕਉਤਕ ਏਕ ਲਖੈ ਭਗਵਾਨ ਅਉ ਜੋ ਪਿਖਵੈ ਅਟਕੈ ਮਤਿ ਤਾ ਕੀ ॥੩੪੭॥

kautak ek lakhai bhagavaan aau jo pikhavai aTakai mat taa kee ||347||

The Lord (Krishna) himself began to see this spectacle and whosoever was seeing this spectacle, his thoughts only concentrated on him.347.

ਤੌ ਭਗਵਾਨ ਤਬੈ ਹਸਿ ਕੈ ਸਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਤ ਤਿਨੈ ਸੰਗਿ ਭਾਖੀ ॥

tau bhagavaan tabai has kai sam a(n)mirat baat tinai sa(n)g bhaakhee ||

ਭੋਜਨ ਖਾਤ ਦਯੋ ਹਮਰੋ ਗਿਰਿ ਲੋਕ ਸਭੈ ਪਿਖਵੋ ਤੁਮ ਆਖੀ ॥

bhojan khaat dhayo hamaro gir lok sabhai pikhavo tum aakhee ||

Then the Lord (Krishna) said smilingly, “All of you many see that the mountain is eating food given by me

ਹੋਇ ਰਹੇ ਬਿਸਮੈ ਸਭ ਗੋਪ ਸੁਨੀ ਹਰਿ ਕੇ ਮੁਖ ਤੇ ਜਬ ਸਾਖੀ ॥

hoi rahe bisamai sabh gop sunee har ke mukh te jab saakhee ||

All the gopas listening to this from the mouth of Krishna wondered

ਗਿਆਨ ਜਨਾਵਰ ਕੀ ਲਈ ਬਾਜ ਹ੍ਵੈ ਗਵਾਰਨ ਕਾਨ੍ਰਹ ਦਈ ਜਬ ਚਾਖੀ ॥੩੪੮॥

giaan janaavar kee liee baaj havai gavaaran kaanreh dhiee jab chaakhee ||348||

When the gopis came to know about this amorous play of Krishna, they were also enlightened.348.

ਅੰਜੁਲ ਜੋਰਿ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੇ ਜਨ ਕੋਟਿ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰੈ ਹਰਿ ਆਗੇ ॥

a(n)jul jor sabhai biraj ke jan koT pranaam karai har aage ||

All began to bow before Krishna with folded hands

ਭੂਲ ਗਈ ਸਭ ਕੋ ਮਘਵਾ ਸੁਧਿ ਕਾਨ੍ਰਹ ਹੀ ਕੇ ਰਸ ਭੀਤਰ ਪਾਗੇ ॥

bhool giee sabh ko maghavaa sudh kaanreh hee ke ras bheetar paage ||

Everyone forgot Indra and were dyed in the love of Krishna

ਸੋਵਤ ਥੇ ਜੁ ਪਰੇ ਬਿਖ ਮੈ ਸਭ ਧ੍ਯਾਨ ਲਗੇ ਹਰਿ ਕੇ ਜਨ ਜਾਗੇ ॥

sovat the ju pare bikh mai sabh dhayaan lage har ke jan jaage ||

ਅਉਰ ਗਈ ਸੁਧ ਭੂਲ ਸਭੋ ਇਕ ਕਾਨ੍ਰਹ ਹੀ ਕੇ ਰਸ ਮੈ ਅਨੁਰਾਗੇ ॥੩੪੯॥

aaur giee sudh bhool sabho ik kaanreh hee ke ras mai anuraage ||349||

Those who were sleeping, having indulged in evil deeds, they all awoke and began to meditate on the Lord. They forgot all other consciousness and were absorbed in Krishna.349.

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕਹੀ ਸਭ ਕੋ ਹਸਿ ਕੇ ਮਿਲਿ ਧਾਮਿ ਚਲੋ ਜੋਊ ਹੈ ਹਰਤਾ ਅਘ ॥

kaanreh kahee sabh ko has ke mil dhaam chalo jouoo hai harataa agh ||

ਨੰਦ ਚਲਿਯੋ ਬਲਭਦ੍ਰ ਚਲਿਯੋ ਜਸੁਧਾ ਊ ਚਲੀ ਨੰਦ ਲਾਲ ਬਿਨਾਨਘ ॥

na(n)dh chaliyo balabhadhr chaliyo jasudhaa uoo chalee na(n)dh laal binaanagh ||

Krishna, who is the destroyer of the sins of all, said smilingly to all, “All of you may go home,” Yashoda, Nand, Krishna and Balbhadra, all becoming sinless, went to their homes