Ang 300

ਨੰਦ ਕੇ ਧਾਮ ਗਯੋ ਤਬ ਹੀ ਬਹੁ ਆਦਰ ਤਾਹਿ ਕਰਿਯੋ ਨੰਦ ਰਾਨੀ ॥

na(n)dh ke dhaam gayo tab hee bahu aadhar taeh kariyo na(n)dh raanee ||

Accepting the saying of Vasudev, the Brahmin Garg quickly started for Gokul and reached the house of Nand, where he was warmly received by the wife of Nand.

ਨਾਮੁ ਸੁ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕਹਿਓ ਇਹ ਕੋ ਕਰਿ ਮਾਨ ਲਈ ਇਹ ਬਾਤ ਬਖਾਨੀ ॥

naamu su kirasan kahio ieh ko kar maan liee ieh baat bakhaanee ||

The Brahmin gave the name Krishna to the boy, which was accepted by all, then he, studying the date and time of the birth of the boy, pointed out the coming mysterious events in the life of the boy.96.

ਲਾਇ ਲਗੰਨ ਨਛਤ੍ਰਨ ਸੋਧਿ ਕਹੀ ਸਮਝਾਇ ਅਕਥ ਕਹਾਨੀ ॥੯੬॥

lai laga(n)n nachhatran sodh kahee samajhai akath kahaanee ||96||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਕ੍ਰਿਸਨ ਨਾਮ ਤਾ ਕੋ ਧਰਿਯੋ ਗਰਗਹਿ ਮਨੈ ਬਿਚਾਰਿ ॥

kirasan naam taa ko dhariyo garageh manai bichaar ||

ਸਿਆਮ ਪਲੋਟੈ ਪਾਇ ਜਿਹ ਇਹ ਸਮ ਮਨੋ ਮੁਰਾਰਿ ॥੯੭॥

siaam paloTai pai jeh ieh sam mano muraar ||97||

Garg thought out in his mind and gave the name of Krishna to the boy and when the boy raised his feet, it seemed to the Pundit that he was similar to that of Vishnu.97.

ਸੁਕਲ ਬਰਨ ਸਤਿਜੁਗਿ ਭਏ ਪੀਤ ਬਰਨ ਤ੍ਰੇਤਾਇ ॥

sukal baran satijug bhe peet baran tretai ||

ਪੀਤ ਬਰਨ ਪਟ ਸਿਆਮ ਤਨ ਨਰ ਨਾਹਨਿ ਕੇ ਨਾਹਿ ॥੯੮॥

peet baran paT siaam tan nar naahan ke naeh ||98||

The black colour is the symbol of Satyuga and the yellow of Treta, but wearing the yellow clothes and having the body of dark colour, both of these are not the characteristics of ordinary men.98.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਅੰਨ੍ਰਯ ਦਯੋ ਗਰਗੈ ਜਬ ਨੰਦਹਿ ਤਉ ਉਠਿ ਕੈ ਜਮੁਨਾ ਤਟਿ ਆਯੋ ॥

a(n)nray dhayo garagai jab na(n)dheh tau uTh kai jamunaa taT aayo ||

When Nand presented the alms of corn to Garg, he, taking all, came to the banks of Yamuna in order to cook food

ਨ੍ਰਹਾਇ ਕਟੈ ਕਰਿ ਕੈ ਧੁਤੀਆ ਹਰਿ ਕੋ ਅਰੁ ਦੇਵਨ ਭੋਗ ਲਗਾਯੋ ॥

nrahai kaTai kar kai dhuteeaa har ko ar dhevan bhog lagaayo ||

After taking bath, he offered food to gods and the Lord while he was remembering the Lord, Krishna

ਆਇ ਗਏ ਨੰਦ ਲਾਲ ਤਬੈ ਕਰ ਸੋ ਗਹਿ ਕੈ ਅਪੁਨੇ ਮੁਖ ਪਾਯੋ ॥

aai ge na(n)dh laal tabai kar so geh kai apune mukh paayo ||

The son of Nand reached there and taking the food from the hand of Garg, he ate it

ਚਕ੍ਰਤ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ਪੇਖਿ ਤਬੈ ਤਿਹ ਅੰਨ੍ਰਯ ਸਭੈ ਇਨ ਭੀਟਿ ਗਵਾਯੋ ॥੯੯॥

chakrat havai gayo pekh tabai teh a(n)nray sabhai in bheeT gavaayo ||99||

The Brahmin, in wonder, began to see this and think that this boy with his touch had soiled his food.99.

ਫੇਰਿ ਬਿਚਾਰ ਕਰਿਯੋ ਮਨ ਮੈ ਇਹ ਤੇ ਨਹਿ ਬਾਲਕ ਪੈ ਹਰਿ ਜੀ ਹੈ ॥

fer bichaar kariyo man mai ieh te neh baalak pai har jee hai ||

ਮਾਨਸ ਪੰਚ ਭੂ ਆਤਮ ਕੋ ਮਿਲਿ ਕੈ ਤਿਨ ਸੋ ਕਰਤਾ ਸਰਜੀ ਹੈ ॥

maanas pa(n)ch bhoo aatam ko mil kai tin so karataa sarajee hai ||

Then the Pundit though in his mind, how can he be a boy?, this is some illusion. The creator has created this world with the unison of the mind, five elements and the soul

ਯਾਦ ਕਰੀ ਮਮਤਾ ਇਹ ਕਾਰਨ ਮਧ ਕੋ ਦੂਰ ਕਰੈ ਕਰਜੀ ਹੈ ॥

yaadh karee mamataa ieh kaaran madh ko dhoor karai karajee hai ||

I had been merely remembering Nand Lal and this will be my illusion

ਮੂੰਦ ਲਈ ਤਿਹ ਕੀ ਮਤਿ ਯੌ ਪਟ ਸੌ ਤਨ ਢਾਪਤ ਜਿਉ ਦਰਜੀ ਹੈ ॥੧੦੦॥

moo(n)dh liee teh kee mat yau paT sau tan ddaapat jiau dharajee hai ||100||

That Brahmin could not recognize and his intellect closed down just as the tailor covers the body with a cloth.100.

ਨੰਦ ਕੁਮਾਰ ਤ੍ਰਿਬਾਰ ਭਯੋ ਜਬ ਤੋ ਮਨਿ ਬਾਮਨ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥

na(n)dh kumaar tirabaar bhayo jab to man baaman krodh kario hai ||

When the same thing happened thrice, the Brahmin’s mind was filled with rage

ਮਾਤ ਖਿਝੀ ਜਸੁਦਾ ਹਰਿ ਕੋ ਗਹਿ ਕੈ ਉਰ ਆਪਨੇ ਲਾਇ ਧਰਿਓ ਹੈ ॥

maat khijhee jasudhaa har ko geh kai ur aapane lai dhario hai ||

The mother Yashoda cried at such saying and she hugged Krishna to her bosom

ਬੋਲ ਉਠੇ ਭਗਵਾਨ ਤਬੈ ਇਹ ਦੋਸ ਨ ਹੈ ਮੁਹਿ ਯਾਦ ਕਰਿਓ ਹੈ ॥

bol uThe bhagavaan tabai ieh dhos na hai muh yaadh kario hai ||

Then Krishna said that he was not to be blamed for this, this Brahmin is only to be blamed.

ਪੰਡਿਤ ਜਾਨ ਲਈ ਮਨ ਮੈ ਉਠ ਕੈ ਤਿਹ ਕੇ ਤਬ ਪਾਇ ਪਰਿਓ ਹੈ ॥੧੦੧॥

pa(n)ddit jaan liee man mai uTh kai teh ke tab pai pario hai ||101||

He remembered me thrice for eating food and I have gone there hearing this, the Brahmin realised in his mind and getting up, he touched the feet of Krishna.101.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਨੰਦ ਦਾਨ ਤਾ ਕੌ ਦਯੋ ਕਹ ਲਉ ਕਹੋ ਸੁਨਾਇ ॥

na(n)dh dhaan taa kau dhayo keh lau kaho sunai ||

The charity given by Nand to the Brahmin cannot be described

ਗਰਗ ਆਪਨੇ ਘਰਿ ਚਲਿਯੋ ਮਹਾ ਪ੍ਰਮੁਦ ਮਨਿ ਪਾਇ ॥੧੦੨॥

garag aapane ghar chaliyo mahaa pramudh man pai ||102||

With happy mind, Garg went to his home.102.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਨਾਮਕਰਨ ਬਰਨਨੰ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare naamakaran baranana(n) ||

End of the description of Naming ceremony in Bachittar Natak.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਬਾਲਕ ਰੂਪ ਧਰੇ ਹਰਿ ਜੀ ਪਲਨਾ ਪਰ ਝੂਲਤ ਹੈ ਤਬ ਕੈਸੇ ॥

baalak roop dhare har jee palanaa par jhoolat hai tab kaise ||

ਮਾਤ ਲਡਾਵਤ ਹੈ ਤਿਹ ਕੌ ਔ ਝੁਲਾਵਤ ਹੈ ਕਰਿ ਮੋਹਿਤ ਕੈਸੇ ॥

maat laddaavat hai teh kau aau jhulaavat hai kar mohit kaise ||

Krishna is swinging in the cradle in the form of a boy and his mother is oscillating him with affection

ਤਾ ਛਬਿ ਕੀ ਉਪਮਾ ਅਤਿ ਹੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੀ ਮੁਖ ਤੇ ਫੁਨਿ ਐਸੇ ॥

taa chhab kee upamaa at hee kab sayaam kahee mukh te fun aaise ||

ਭੂਮਿ ਦੁਖੀ ਮਨ ਮੈ ਅਤਿ ਹੀ ਜਨੁ ਪਾਲਤ ਹੈ ਰਿਪੁ ਦੈਤਨ ਜੈਸੇ ॥੧੦੩॥

bhoom dhukhee man mai at hee jan paalat hai rip dhaitan jaise ||103||

The poet has described the simile of this beautiful scene in this way, just as the earth sustains both friends and foes equally, in the same way, the mother Yashoda, knowing fully well the possibilities of the difficulties in bringing up Krishna, is susta

ਭੂਖ ਲਗੀ ਜਬ ਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਤਬ ਪੈ ਜਸੁਧਾ ਥਨ ਕੌ ਤਿਨਿ ਚਾਹਿਯੋ ॥

bhookh lagee jab hee har ko tab pai jasudhaa than kau tin chaahiyo ||

When Krishna became hungry, he wanted to drink his mother Yashoda’s milk

ਮਾਤ ਉਠੀ ਨ ਭਯੋ ਮਨ ਕ੍ਰੁਧ ਤਬੈ ਪਗ ਸੋ ਮਹਿ ਗੋਡ ਕੈ ਬਾਹਿਯੋ ॥

maat uThee na bhayo man krudh tabai pag so meh godd kai baahiyo ||

He moved his foot with force, the mother got up without getting angry

ਤੇਲ ਧਰਿਓ ਅਰੁ ਘੀਉ ਭਰਿਓ ਛੁਟਿ ਭੂਮਿ ਪਰਿਯੋ ਜਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਸਰਾਹਿਯੋ ॥

tel dhario ar gheeau bhario chhuT bhoom pariyo jas sayaam saraahiyo ||

This vessels full of oil and ghee fell down from her hands on the earth

ਹੋਤ ਕੁਲਾਹਲ ਮਧ ਪੁਰੀ ਧਰਨੀ ਕੋ ਮਨੋ ਸਭ ਸੋਕ ਸੁ ਲਾਹਿਯੋ ॥੧੦੪॥

hot kulaahal madh puree dharanee ko mano sabh sok su laahiyo ||104||

The poet Shyam visualized this scene in his imagination on the other hand, hearing about the killing of Putna, there was great tumult in Braja country and the suffering of the earth ended.104.

ਧਾਇ ਗਏ ਬ੍ਰਿਜ ਲੋਕ ਸਬੈ ਹਰਿ ਜੀ ਤਿਨ ਅਪਨੇ ਕੰਠ ਲਗਾਏ ॥

dhai ge biraj lok sabai har jee tin apane ka(n)Th lagaae ||

All the people of Braja came running and everyone of them hugged Krishna

ਅਉਰ ਸਭੈ ਬ੍ਰਿਜ ਲੋਕ ਬਧੂ ਮਿਲਿ ਭਾਤਨ ਭਾਤਨ ਮੰਗਲ ਗਾਏ ॥

aaur sabhai biraj lok badhoo mil bhaatan bhaatan ma(n)gal gaae ||

The women of Braja country began to sing songs of joy of various types

ਭੂਮਿ ਹਲੀ ਨਭ ਯੋ ਇਹ ਕਉਤਕ ਬਾਰਨ ਭੇਦ ਯੌ ਭਾਖਿ ਸੁਨਾਏ ॥

bhoom halee nabh yo ieh kautak baaran bhedh yau bhaakh sunaae ||

ਚਕ੍ਰਤ ਬਾਤ ਭਏ ਸੁਨਿ ਕੈ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੈ ਤਿਨ ਸਾਚ ਨ ਲਾਏ ॥੧੦੫॥

chakrat baat bhe sun kai apane man mai tin saach na laae ||105||

The earth shook and the children began to relate various stories about the killing of Putana, hearing which all marveled in their minds and hesitated to accept this true episode.105.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕਾਨਹਿ ਕੇ ਸਿਰ ਸਾਥ ਛੁਹਾਇ ਕੈ ਅਉਰ ਸਭੈ ਤਿਨ ਅੰਗਨ ਕੋ ॥

kaaneh ke sir saath chhuhai kai aaur sabhai tin a(n)gan ko ||

ਅਰੁ ਲੋਕ ਬੁਲਾਇ ਸਬੈ ਬ੍ਰਿਜ ਕੈ ਬਹੁ ਦਾਨ ਦਯੋ ਤਿਨ ਮੰਗਨ ਕੋ ॥

ar lok bulai sabai biraj kai bahu dhaan dhayo tin ma(n)gan ko ||

Inviting all the people of Braja, Nand and Yashod gave good deal of alms by touching them with the head and other limbs of Krishna

ਅਰੁ ਦਾਨ ਦਯੋ ਸਭ ਹੀ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਕਰ ਕੈ ਪਟ ਰੰਗਨ ਰੰਗਨ ਕੋ ॥

ar dhaan dhayo sabh hee gireh ko kar kai paT ra(n)gan ra(n)gan ko ||

The charity of clothes etc. was given to many beggars

ਇਹ ਸਾਜ ਬਨਾਇ ਦਯੋ ਤਿਨ ਕੋ ਅਰੁ ਅਉਰ ਦਯੋ ਦੁਖ ਭੰਗਨ ਕੋ ॥੧੦੬॥

eeh saaj banai dhayo tin ko ar aaur dhayo dhukh bha(n)gan ko ||106||

In this way many gifts of charity were presented in order to remove the sufferings of all.106.

ਕੰਸ ਬਾਚ ਤ੍ਰਿਣਾਵਰਤ ਸੋ ॥

ka(n)s baach tiranaavarat so ||

Speech of Kansa addressed to Tranavrata:

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

ARIL

ਜਬੈ ਪੂਤਨਾ ਹਨੀ ਸੁਨੀ ਗੋਕੁਲ ਬਿਖੈ ॥

jabai pootanaa hanee sunee gokul bikhai ||

ਤ੍ਰਿਣਾਵਰਤ ਸੋ ਕਹਿਯੋ ਜਾਹੁ ਤਾ ਕੋ ਤਿਖੈ ॥

tiranaavarat so kahiyo jaahu taa ko tikhai ||

ਨੰਦ ਬਾਲ ਕੋ ਮਾਰੋ ਐਸੇ ਪਟਕਿ ਕੈ ॥

na(n)dh baal ko maaro aaise paTak kai ||