Ang 1418

ਕਿ ਲਾਗ਼ਰ ਚਰਾ ਗਸ਼ਤੀ ਏ ਜਾਨ ਮਾ ॥੩੦॥

k laag(h)r charaa gashatee e jaan maa ||30||

Facially you look so weak?(30)

ਅਜ਼ਾਰਸ਼ ਬੁਗੋ ਤਾ ਇਲਾਜੇ ਕੁਨਮ ॥

azaarash bugo taa ilaaje kunam ||

‘Tell us about your afflictions so that we can suggest you remedies.

ਕਿ ਮਰਜ਼ੇ ਸ਼ੁਮਾ ਰਾ ਖ਼ਿਰਾਜ਼ੇ ਕੁਨਮ ॥੩੧॥

k maraze shumaa raa khhiraaze kunam ||31||

‘We may be able to prescribe some medicine.’(31)

ਸ਼ੁਨੀਦ ਈਂ ਸੁਖ਼ਨ ਰਾ ਨ ਦਾਦਸ਼ ਜਵਾਬ ॥

shuneedh iee(n) sukhhan raa na dhaadhash javaab ||

Both listened but did not try to respond,

ਫ਼ਰੋ ਬੁਰਦ ਹਰ ਦੋ ਤਨੇ ਇਸ਼ਕ ਤਾਬ ॥੩੨॥

pharo buradh har dho tane ishak taab ||32||

And hung their heads under the stress of love.(32)

ਚੁ ਗੁਜ਼ਰੀਦ ਬਰਵੈ ਦੁ ਸੇ ਚਾਰ ਰੋਜ਼ ॥

ch guzareedh baravai dh se chaar roz ||

When two, three or four days had lapsed,

ਬਰਾਮਦ ਦੁ ਤਨ ਹਰ ਦੋ ਗੇਤੀ ਫ਼ਰੋਜ਼ ॥੩੩॥

baraamadh dh tan har dho getee pharoz ||33||

Both the bodies became conspicuous in love.(33)

ਬਰੋ ਦੂਰ ਗਸ਼ਤੰਦ ਤਿਫ਼ਲੀ ਗ਼ੁਬਾਰ ॥

baro dhoor gashata(n)dh tiphalee g(h)ubaar ||

The innocent childhood emotions were decimated,

ਕਿ ਮੁਹਰਸ਼ ਬਰ ਆਵੁਰਦ ਚੂੰ ਨੌਬਹਾਰ ॥੩੪॥

k muharash bar aavuradh choo(n) nauabahaar ||34||

And the new sun came out with fresh inception.(34)

ਵਜ਼ਾ ਫ਼ਾਜ਼ਲਸ਼ ਬੂਦ ਦੁਖ਼ਤਰ ਯਕੇ ॥

vazaa phaazalash boodh dhukhhatar yake ||

She (the girl) was the daughter of a very genius,

ਕਿ ਸੂਰਤ ਜਮਾਲ ਅਸਤ ਦਾਨਸ਼ ਬਸ਼ੇ ॥੩੫॥

k soorat jamaal asat dhaanash bashe ||35||

And she was extremely pretty and intelligent.(35)

ਸ਼ਨਾਸੀਦ ਓ ਰਾ ਜ਼ਿ ਹਾਲਤ ਵਜ਼ਾ ॥

shanaaseedh o raa z haalat vazaa ||

He (the boy) had recognised her from her apparent condition,

ਬਗ਼ੁਫ਼ਤਸ਼ ਦਰੂੰ ਖ਼ਿਲਵਤਸ਼ ਖ਼ੁਸ਼ ਜ਼ੁਬਾ ॥੩੬॥

bag(h)uphatash dharoo(n) khhilavatash khhush zubaa ||36||

He took her in seclusion and cordially said,(36)

ਕਿ ਏ ਸਰਵ ਕਦ ਮਾਹ ਰੋ ਸੀਮ ਤਨ ॥

k e sarav kadh maeh ro seem tan ||

‘O you, the one as tall as cypress tree, moon-faced and silvery body,

ਚਰਾਗ਼ੇ ਫ਼ਲਕ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਯਮਨ ॥੩੭॥

charaag(h)e phalak aaphataabe yaman ||37||

‘You the light of the skies and sun of Yaman,(37)

ਜੁਦਾਈ ਮਰਾ ਅਜ਼ ਤੁਰਾ ਕਤਰਹ ਨੇਸਤ ॥

judhaiee maraa az turaa katareh nesat ||

‘I cannot live without you, even for a moment.

ਬ ਦੀਦਨ ਦੁ ਕਾਲਬ ਬ ਗ਼ੁਫ਼ਤਮ ਯਕੇਸਤ ॥੩੮॥

b dheedhan dh kaalab b g(h)uphatam yakesat ||38||

‘May be we seem to be two bodies but we are one.(38)

ਬ ਮਨ ਹਾਲ ਗੋ ਤਾ ਚਿ ਗੁਜ਼ਰਦ ਤੁਰਾ ॥

b man haal go taa ch guzaradh turaa ||

‘You tell me, how are you savouring?

ਕਿ ਸੋਜ਼ਦ ਹਮਹ ਜਾਨ ਜਿਗਰੇ ਮਰਾ ॥੩੯॥

k sozadh hameh jaan jigare maraa ||39||

‘My mind and body are always yearning for you.(39)

ਕਿ ਪਿਨਹਾ ਸੁਖ਼ਨ ਕਰਦ ਯਾਰਾ ਖ਼ਤਾਸਤ ॥

k pinahaa sukhhan karadh yaaraa khhataasat ||

‘To hide the fact from friends is erroneous.

ਅਗਰ ਰਾਸ ਗੋਈ ਤੁ ਬਰ ਮਨ ਰਵਾਸਤ ॥੪੦॥

agar raas goiee ta bar man ravaasat ||40||

‘To reveal the truth will be congenial for you and me.(40)

ਕਿ ਦੀਗਰ ਬਗੋਯਮ ਮਰਾ ਰਾਸਤ ਗੋ ॥

k dheegar bagoyam maraa raasat go ||

‘If you reveal the truth to me, I will never betray,

ਕਿ ਅਜ਼ ਖ਼ੂਨ ਜਿਗਰੇ ਮਰਾ ਤੋ ਬਿਸ਼ੋ ॥੪੧॥

k az khhoon jigare maraa to bisho ||41||

‘And I swear this on my life.(41)

ਸੁਖ਼ਨ ਦੁਜ਼ਦਗੀ ਕਰਦ ਯਾਰਾ ਖ਼ਤਾਸਤ ॥

sukhhan dhuzadhagee karadh yaaraa khhataasat ||

‘To hide the fact from the friends is a sin,

ਅਮੀਰਾਨ ਦੁਜ਼ਦੀ ਵਜ਼ੀਰਾ ਖ਼ਤਾਸਤ ॥੪੨॥

ameeraan dhuzadhee vazeeraa khhataasat ||42||

‘Like the minister keeping secret from the king.(42)

ਸੁਖ਼ਨ ਗੁਫ਼ਤਨੇ ਰਾਸਤ ਗ਼ੁਫ਼ਤਨ ਖ਼ੁਸ਼ ਅਸਤ ॥

sukhhan guphatane raasat g(h)uphatan khhush asat ||

‘It is always beneficial to reveal and tell the fact.

ਕਿ ਹਕ ਗੁਫ਼ਤਨੋ ਹਮ ਚੁ ਸਾਫ਼ੀ ਦਿਲ ਅਸਤ ॥੪੩॥

k hak guphatano ham ch saaphee dhil asat ||43||

‘Speaking the truth is the norm of a truthful mind.’(43)

ਬਸੇ ਬਾਰ ਗ਼ੁਫ਼ਤਸ਼ ਜਵਾਬੋ ਨ ਦਾਦ ॥

base baar g(h)uphatash javaabo na dhaadh ||

He asked repeatedly but there was no reply,

ਜਵਾਬੇ ਜ਼ੁਬਾ ਸੁਖ਼ਨ ਸ਼ੀਰੀ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥੪੪॥

javaabe zubaa sukhhan sheeree kushaadh ||44||

Although she had expressed to seek truth.(44)

ਯਕੇ ਮਜਲਿਸ ਆਰਾਸਤ ਬਾ ਰੋਦ ਜਾਮ ॥

yake majalis aaraasat baa rodh jaam ||

Then he arranged a social gathering with so much music, and a drinking spree,

ਕਿ ਹਮ ਮਸਤ ਸ਼ੁਦ ਮਜਲਸੇ ਓ ਤਮਾਮ ॥੪੫॥

k ham masat shudh majalase o tamaam ||45||

In which every one present in the assembly got drunk.(45)

ਬ ਕੈਫ਼ਸ਼ ਹਮਹ ਹਮ ਚੁ ਆਵੇਖ਼ਤੰਦ ॥

b kaiphash hameh ham ch aavekhhata(n)dh ||

They all were getting so much intoxicated,

ਕਿ ਜ਼ਖ਼ਮੇ ਜਿਗਰ ਬਾਜ਼ੁਬਾ ਰੇਖ਼ਤੰਦ ॥੪੬॥

k zakhhame jigar baazubaa rekhhata(n)dh ||46||

That what ever there was in their hearts, they were blabbing out.(46)

ਸੁਖ਼ਨ ਬਾ ਜ਼ੁਬਾ ਹਮ ਚੁ ਗੋਯਦ ਮੁਦਾਮ ॥

sukhhan baa zubaa ham ch goyadh mudhaam ||

Their tongues were constantly reiterating,

ਨ ਗੋਯਦ ਬਜੁਜ਼ ਸੁਖ਼ਨ ਮਹਬੂਬ ਨਾਮ ॥੪੭॥

n goyadh bajuz sukhhan mahaboob naam ||47||

And except their lovers’ names, they were uttering nothing.(47)

ਦਿਗ਼ਰ ਮਜਲਿਸ ਆਰਾਸਤ ਬਾ ਰੋਦ ਚੰਗ ॥

dhig(h)r majalis aaraasat baa rodh cha(n)g ||

Then the daughter of Maulana, arranged another social,

ਜਵਾਨਾਨ ਸ਼ਾਇਸਤਹੇ ਖ਼ੂਬ ਰੰਗ ॥੪੮॥

javaanaan shaisatahe khhoob ra(n)g ||48||

Which was just for the colourful young and handsome.(48)

ਹਮਹ ਮਸਤ ਖ਼ੋ ਸ਼ੁਦ ਹਮਹ ਖ਼ੂਬ ਮਸਤ ॥

hameh masat khho shudh hameh khhoob masat ||

All of them became tipsy and inebriated,

ਇਨਾਨੇ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਬਰੂੰ ਸ਼ੁਦ ਜ਼ਿ ਦਸਤ ॥੪੯॥

einaane phazeelat baroo(n) shudh z dhasat ||49||

And passed over the limits if intellectuals.(49)

ਹਰਾ ਕਸ ਕਿ ਅਜ਼ ਇਲਮ ਸੁਖ਼ਨਸ਼ ਬਿਰਾਦ ॥

haraa kas k az ilam sukhhanash biraadh ||

Any one who wanted to talk to them about education,

ਕਿ ਅਜ਼ ਬੇਖ਼ੁਦੀ ਨਾਮ ਹਰਦੋ ਬੁਖਾਦ ॥੫੦॥

k az bekhhudhee naam haradho bukhaadh ||50||

They, being drunk, kept on repeating their lovers’ names.(50)

ਚੁ ਇਲਮੋ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਫਰਾਮੋਸ਼ ਗਸ਼ਤ ॥

ch ilamo phazeelat faraamosh gashat ||

As the intellect and the presence of mind flew away,

ਬੁਖ਼ਾਦੰਦ ਬਾ ਯਕ ਦਿਗ਼ਰ ਨਾਮ ਮਸਤ ॥੫੧॥

bukhhaadha(n)dh baa yak dhig(h)r naam masat ||51||

They kept on reciting each other’s names only.(51)

ਹਰਾ ਕਸ ਕਿ ਦੇਰੀਨਹ ਰਾ ਹਸਤ ਦੋਸਤ ॥

haraa kas k dhereeneh raa hasat dhosat ||

Every one who had some old friend,

ਜ਼ੁਬਾ ਖ਼ੁਦ ਕੁਸ਼ਾਯਿੰਦਹ ਅਜ਼ ਨਾਮ ਓਸਤ ॥੫੨॥

zubaa khhudh kushaayi(n)dheh az naam osat ||52||

Would keep on repeating friends name again and again.(52)

ਸ਼ਨਾਸ਼ਿਦ ਕਿ ਈਂ ਗੁਲ ਸੁਖ਼ਨ ਆਸ਼ਕ ਅਸਤ ॥

shanaashidh k iee(n) gul sukhhan aashak asat ||

As with such an action one was acknowledged as the lover,

ਬ ਗੁਫ਼ਤਨ ਹੁਮਾਯੂੰ ਸੁਬਕ ਤਨ ਖ਼ੁਸ਼ ਅਸਤ ॥੫੩॥

b guphatan humaayoo(n) subak tan khhush asat ||53||

Who could speak cordially and looked handsome and happy.(53)

ਕਿ ਅਜ਼ ਇਸ਼ਕ ਵ ਅਜ਼ ਮੁਸ਼ਕ ਅਜ਼ ਖ਼ਮਰ ਖ਼ੂੰ ॥

k az ishak v az mushak az khhamar khhoo(n) ||

Those, who were imbued in love and smelled liquor,