Ang 1417

ਅਦੂਰਾ ਜ਼ਿਮਰਦੀ ਬਰ ਆਵੁਰਦ ਦੂਦ ॥੬॥

adhooraa zimaradhee bar aavuradh dhoodh ||6||

Through his manliness, he had blown up the enemies.(6)

ਵਜ਼ੀਰ ਯਕੇ ਬੂਦ ਓ ਹੋਸ਼ਮੰਦ ॥

vazeer yake boodh o hoshama(n)dh ||

(Another) one of the King's ministers was very shrewd,

ਰਈਯਤ ਨਿਵਾਜ਼ ਅਸਤ ਦੁਸ਼ਮਨ ਗਜ਼ੰਦ ॥੭॥

rieeyat nivaaz asat dhushaman gaza(n)dh ||7||

Who inspired the subject but perpetrated the enemies.(7)

ਵਜ਼ਾ ਦੁਖ਼ਤਰੇ ਹਸਤ ਰੌਸ਼ਨ ਚਰਾਗ਼ ॥

vazaa dhukhhatare hasat rauashan charaag(h) ||

That minister had a daughter, who was as illuminated as light,

ਕਿ ਨਾਮੇ ਅਜ਼ਾ ਬੂਦ ਰੌਸ਼ਨ ਦਿਮਾਗ਼ ॥੮॥

k naame azaa boodh rauashan dhimaag(h) ||8||

And her name was named 'Roshan Dimaagh' (lit. Enlightened Intellect).(8)

ਬ ਮਕਤਬ ਸਪੁਰਦੰਦ ਹਰ ਦੋ ਤਿਫ਼ਲ ॥

b makatab sapuradha(n)dh har dho tiphal ||

The King admitted two of his children,

ਕਿ ਤਿਫ਼ਲਸ਼ ਬਸੇ ਰੋਜ਼ ਗਸ਼ਤੰਦ ਖ਼ਿਜ਼ਲ ॥੯॥

k tiphalash base roz gashata(n)dh khhizal ||9||

Who had been sauntering too long, in school.(9)

ਨਿਸ਼ਸਤੰਦ ਦਾਨਾਇ ਮੌਲਾਇ ਰੂਮ ॥

nishasata(n)dh dhaanai maualai room ||

They were admitted with a wise Maulana (religious priest) of Rome,

ਕਿ ਦਿਰਮਸ਼ ਬਬਖ਼ਸ਼ੀਦ ਆਂ ਮਰਜ਼ ਬੂਮ ॥੧੦॥

k dhiramash babakhhasheedh aa(n) maraz boom ||10||

Who had been endowed with wealth and land.(10)

ਨਿਸ਼ਸਤੰਦ ਦਰ ਆਂ ਜਾਇ ਤਿਫ਼ਲੇ ਬਸੇ ॥

nishasata(n)dh dhar aa(n) jai tiphale base ||

Other children were present there too,

ਬੁਖ਼ਾਦੇ ਸੁਖ਼ਨ ਅਜ਼ ਕਿਤਾਬ ਹਰ ਕਸੇ ॥੧੧॥

bukhhaadhe sukhhan az kitaab har kase ||11||

Who used to read their lessons from the books.(11)

ਬ ਬਗ਼ਲ ਅੰਦਰ ਆਰੰਦ ਹਰ ਯਕ ਕਿਤਾਬ ॥

b bag(h)l a(n)dhar aara(n)dh har yak kitaab ||

They all would bring their books tucked under their arms,

ਜ਼ਿ ਤਉਰੇਤ ਅੰਜੀਲ ਵਜਹੇ ਅਦਾਬ ॥੧੨॥

z tauret a(n)jeel vajahe adhaab ||12||

Often there were discussions on Tohra and Anjeel.(12)

ਦੁ ਮਕਤਬ ਕੁਨਾਨੀਦ ਹਫ਼ਤ ਅਜ਼ ਜ਼ੁਬਾ ॥

dh makatab kunaaneedh haphat az zubaa ||

For the teaching of seven languages, two schools were established.

ਯਕੇ ਮਰਦ ਬੁਖ਼ਾਦੰਦ ਦੀਗਰ ਜ਼ਨਾ ॥੧੩॥

yake maradh bukhhaadha(n)dh dheegar zanaa ||13||

One for the males; the other for the females.(13)

ਕਿ ਤਿਫ਼ਲਾ ਬੁਖ਼ਾਦੰਦ ਮੁਲਾ ਖ਼ੁਸ਼ਸ਼ ॥

k tiphalaa bukhhaadha(n)dh mulaa khhushash ||

The boys were taught by a Maulana, (A male Islamic scholar),

ਜ਼ਨਾਰਾ ਬੁਖ਼ਾਦੰਦ ਜ਼ਨੇ ਫ਼ਾਜ਼ਲਸ਼ ॥੧੪॥

zanaaraa bukhhaadha(n)dh zane phaazalash ||14||

A knowledgeable lady instructed the girls.(14)

ਵਜ਼ਾ ਦਰਮਿਯਾ ਬੂਦ ਦੀਵਾਰ ਜ਼ੀਂ ॥

vazaa dharamiyaa boodh dheevaar zee(n) ||

A wall was built between the two sections,

ਯਕੇ ਆਂ ਤਰਫ਼ ਬੂਦ ਯਕੇ ਤਰਫ਼ ਈਂ ॥੧੫॥

yake aa(n) taraph boodh yake taraph iee(n) ||15||

The boys were kept on the one side and girls on the other.(15)

ਸਬਕ ਬੁਰਦ ਹਰ ਦੋ ਜ਼ਿ ਹਰ ਯਕ ਹੁਨਰ ॥

sabak buradh har dho z har yak hunar ||

Both sides were endeavouring hard,

ਇਲਮ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਕਰਦ ਬਾ ਯਕ ਦਿਗਰ ॥੧੬॥

eilam kashamakash karadh baa yak dhigar ||16||

To learn and excel over the other side,(16)

ਸੁਖ਼ਨ ਹਰ ਯਕੇ ਰਾਦ ਹਰ ਯਕ ਕਿਤਾਬ ॥

sukhhan har yake raadh har yak kitaab ||

Everyone read all the books,

ਜ਼ੁਬਾ ਫ਼ਰਸ਼ ਅਰਬੀ ਬਿਗੋਯਦ ਜਵਾਬ ॥੧੭॥

zubaa pharash arabee bigoyadh javaab ||17||

Which were written both in Persian and Arabic.(17)

ਇਲਮ ਰਾ ਸੁਖਨ ਰਾਦ ਬਾ ਯਕ ਦਿਗਰ ॥

eilam raa sukhan raadh baa yak dhigar ||

They discussed education among themselves,

ਜ਼ਿ ਕਾਮਲ ਜ਼ਿ ਜ਼ਾਯਲ ਜ਼ਿ ਨਾਰਦ ਸਿਯਰ ॥੧੮॥

z kaamal z zaayal z naaradh siyar ||18||

Irrespective of the fact whether they were intelligent or irrational.(18)

ਕਿ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਇਲਮੋ ਅਲਮਬਰ ਕਸ਼ੀਦ ॥

k shamasher ilamo alamabar kasheedh ||

They raised the flags to acquire education for the swordsmanship,

ਬਹਾਰੇ ਜਵਾਨੀ ਬ ਹਰਦੋ ਰਸ਼ੀਦ ॥੧੯॥

bahaare javaanee b haradho rasheedh ||19||

As soon as they reached the ages of maturity.(19)

ਬਹਾਰਸ਼ ਦਰ ਆਮਦ ਗੁਲੇ ਦੋਸਤਾ ॥

bahaarash dhar aamadh gule dhosataa ||

As the spring season approached,

ਬਜੁੰਬਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਸਹੇ ਚੀਸਤਾ ॥੨੦॥

baju(n)bash dharaamadh sahe cheesataa ||20||

In both the factions, the China syndrome sprung up.(20)

ਬਰਖ਼ਸ਼ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹਿ ਚੀਂ ॥

barakhhash a(n)dhar aamadh shahinashaeh chee(n) ||

Like the King of kings of China, their desires rose,

ਬਖ਼ੂਬੀ ਦਰਾਮਦ ਤਨੇ ਨਾਜ਼ਨੀਂ ॥੨੧॥

bakhhoobee dharaamadh tane naazanee(n) ||21||

Particularly, the ladies achieved the beauteous treats.(21)

ਬ ਖ਼ੂਬੀ ਦਰ ਆਮਦ ਗੁਲੇ ਬੋਸਤਾ ॥

b khhoobee dhar aamadh gule bosataa ||

All of them blossomed like garden,

ਬ ਐਸ਼ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਦਿਲੇ ਦੋਸਤਾ ॥੨੨॥

b aaish a(n)dhar aamadh dhile dhosataa ||22||

And all the friends indulged in merriment.(22)

ਜ਼ਿ ਦੇਵਾਰ ਜੋ ਅੰਦਰੂੰ ਮੂਸ ਹਸਤ ॥

z dhevaar jo a(n)dharoo(n) moos hasat ||

Inside that wall, a mouse used to live,

ਜ਼ਿ ਦੇਵਾਰ ਓ ਹਮ ਚੂੰ ਸੂਰਾਖ ਗਸ਼ਤ ॥੨੩॥

z dhevaar o ham choo(n) sooraakh gashat ||23||

Which had caused holes to appear in the wall.(23)

ਬ ਦੀਦਨ ਅਜ਼ਾ ਅੰਦਰੂੰ ਹਰ ਦੁ ਤਨ ॥

b dheedhan azaa a(n)dharoo(n) har dh tan ||

Through them two (people) used to observe each other,

ਚਰਾਗ਼ੇ ਜਹਾ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਯਮਨ ॥੨੪॥

charaag(h)e jahaa aaphataabe yaman ||24||

One was the light of the universe and the other sun of the Yamanee Skies.(24)

ਚੁਨਾ ਇਸ਼ਕ ਆਵੇਖ਼ਤ ਹਰ ਦੋ ਨਿਹਾ ॥

chunaa ishak aavekhhat har dho nihaa ||

Thus those two were trapped in the love affair,

ਕਿ ਇਲਮਸ਼ ਰਵਦ ਦਸਤ ਹੋਸ਼ ਅਜ਼ ਜਹਾ ॥੨੫॥

k ilamash ravadh dhasat hosh az jahaa ||25||

And they neglected their education and the worldly awareness.(25)

ਚੁਨਾ ਹਰ ਦੁ ਆਵੇਖ਼ਤ ਬਾਹਮ ਰਗ਼ੇਬ ॥

chunaa har dh aavekhhat baaham rag(h)eb ||

Their entanglement in the love was so intense,

ਕਿ ਦਸਤ ਅਜ਼ ਇਨਾਰਫ਼ਤ ਪਾ ਅਜ਼ ਰਕੇਬ ॥੨੬॥

k dhasat az inaaraphat paa az rakeb ||26||

That both of them lost the senses of managing the stirrups of their horses.(26)

ਬ ਪੁਰਸ਼ੀਦ ਹਰ ਦੋ ਕਿ ਏ ਨੇਕ ਖ਼ੋਇ ॥

b purasheedh har dho k e nek khhoi ||

They both asked each other, ‘Oh the cherished one, you are like the sun,

ਕਿ ਏ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਜਹਾ ਮਾਹ ਰੋਇ ॥੨੭॥

k e aaphataabe jahaa maeh roi ||27||

‘And you, the Enlightener of the universe, and taking after the moon, how are you?’(27)

ਕਿ ਈਂ ਹਾਲ ਗੁਜ਼ਰਦ ਬ ਆਂ ਹਰ ਦੋ ਤਨ ॥

k iee(n) haal guzaradh b aa(n) har dho tan ||

When both of them were passing through such a state,

ਬਿ ਪੁਰਸ਼ੀਦ ਅਖ਼ਵੰਦ ਵ ਅਖ਼ਵੰਦ ਜ਼ਨ ॥੨੮॥

b purasheedh akhhava(n)dh v akhhava(n)dh zan ||28||

Both, the male and female teachers, asked,(28)

ਚਰਾਗ਼ੇ ਫ਼ਲਕ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਜਹਾ ॥

charaag(h)e phalak aaphataabe jahaa ||

‘O, you the lamp of the skies and the Enlightener of the universe,

ਚਰਾ ਲਾਗਰੀ ਗਸ਼ਤ ਵਜਹੇ ਨੁਮਾ ॥੨੯॥

charaa laagaree gashat vajahe numaa ||29||

‘Why do you seem to be languishing?(29)

ਚਿ ਆਜ਼ਾਰ ਗਸ਼ਤਹ ਬੁਗੋ ਜਾਨ ਮਾ ॥

ch aazaar gashateh bugo jaan maa ||

‘Tell us, our loved ones, what has distressed you?