Ang 1415

ਹਿਕਾਯਤ ਸ਼ੁਨੀਦੇਮ ਸ਼ਾਹੇ ਫ਼ਿਰੰਗ ॥

hikaayat shuneedhem shaahe phira(n)g ||

Now listen to the tale of a foreign emperor,

ਚੁ ਬਾ ਜ਼ਨਿ ਨਿਸ਼ਸਤੰਦ ਪੁਸ਼ਤੇ ਪਲੰਗ ॥੩॥

ch baa zan nishasata(n)dh pushate pala(n)g ||3||

Who was sitting on the bedstead besides his wife.(3)

ਨਜ਼ਰ ਕਰਦ ਬਰ ਬੱਚਹ ਗੌਹਰ ਨਿਗ਼ਾਰ ॥

nazar karadh bar ba'cheh gauahar nig(h)aar ||

She looked out and saw the son of a jeweller,

ਬ ਦੀਦਨ ਹੁਮਾਯੂੰ ਜਵਾ ਉਸਤਵਾਰ ॥੪॥

b dheedhan humaayoo(n) javaa usatavaar ||4||

Who appeared to be very handsome and at the prime of his youth.(4)

ਬ ਵਕਤੇ ਸ਼ਬ ਓ ਰਾ ਬੁਖ਼ਾਦੰਦ ਪੇਸ਼ ॥

b vakate shab o raa bukhhaadha(n)dh pesh ||

When the sun had set she summoned,

ਬ ਦੀਦਨ ਹੁਮਾਯੂੰ ਬ ਬਾਲਾਇ ਬੇਸ਼ ॥੫॥

b dheedhan humaayoo(n) b baalai besh ||5||

The handsome boy, who was tall like a cypress tree.(5)

ਬਿਆਵੇਖ਼ਤ ਬਾ ਓ ਹਮਹ ਯਕ ਦਿਗਰ ॥

biaavekhhat baa o hameh yak dhigar ||

ਕਿ ਜ਼ਾਹਰ ਸ਼ਵਦ ਹੋਸ਼ ਹੈਬਤ ਹੁਨਰ ॥੬॥

k zaahar shavadh hosh haibat hunar ||6||

ਯਕੇ ਮੂਇ ਚੀਂ ਰਾ ਬੁਖ਼ਾਦੰਦ ਪੇਸ਼ ॥

yake mooi chee(n) raa bukhhaadha(n)dh pesh ||

They both (met,) embraced each other and blended into one,

ਕਿ ਅਜ਼ ਮੂਇ ਚੀਨੀ ਬਰਾਵੁਰਦ ਰੇਸ਼ ॥੭॥

k az mooi cheenee baraavuradh resh ||7||

All their senses, uniqueness and attributes.(7)

ਬਰੋ ਹਰਕਿ ਬੀਨਦ ਨ ਦਾਨਦ ਸੁਖ਼ਨ ॥

baro harak beenadh na dhaanadh sukhhan ||

Any body who would see him, could not judge the reality,

ਕਿ ਅਜ਼ ਰੋਇ ਮਰਦੇ ਸ਼ੁਦਹ ਸ਼ਕਲ ਜ਼ਨ ॥੮॥

k az roi maradhe shudheh shakal zan ||8||

As his male face had been disguised as female.(8)

ਬਿਦਾਨੰਦ ਹਰਕਸ ਕਿ ਈਂ ਹਮ ਜ਼ਨ ਅਸਤ ॥

bidhaana(n)dh harakas k iee(n) ham zan asat ||

Every body conceded that he was a lady,

ਕਿ ਦਰ ਪੈਕਰੇ ਚੂੰ ਪਰੀ ਰੌਸ਼ਨ ਅਸਤ ॥੯॥

k dhar paikare choo(n) paree rauashan asat ||9||

And she was as pretty as the heavenly fairies.(9)

ਬ ਦੀਦੰਦ ਓ ਰਾ ਯਕੇ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਹ ॥

b dheedha(n)dh o raa yake roz shaeh ||

One day the king saw her (him),

ਕਿ ਮਕਬੂਲ ਸੂਰਤ ਚੁ ਰਖ਼ਸ਼ਿੰਦਹ ਮਾਹ ॥੧੦॥

k makabool soorat ch rakhhashi(n)dheh maeh ||10||

And complimented that her (his) features were enchanting like the moon in the sky.(10)

ਬਿ ਪੁਰਸ਼ੀਦ ਓ ਰਾ ਕਿ ਏ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥

b purasheedh o raa k e nek bakhhat ||

She (he) was, then, counselled, ‘You the lucky one,

ਸਜ਼ਾਵਾਰ ਸ਼ਾਹ ਅਸਤੁ ਸ਼ਾਯਾਨ ਤਖ਼ਤ ॥੧੧॥

sazaavaar shaeh asat shaayaan takhhat ||11||

‘You are worthy of a king and fit to sit on the throne.’(11)

ਕਿ ਜ਼ਨ ਤੋ ਕਦਾਮੀ ਕਿਰਾ ਦੁਖ਼ਤਰੀ ॥

k zan to kadhaamee kiraa dhukhhataree ||

‘Whose woman are you and whose daughter are you?

ਕਿ ਮੁਲਕੇ ਕਿਰਾ ਰੋ ਕਿਰਾ ਖ਼੍ਵਾਹਰੀ ॥੧੨॥

k mulake kiraa ro kiraa khhavaiaaharee ||12||

‘Which country you belong to and whose sister are you?(12)

ਬ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਰੂੰ ਬਹਰਮੰਦ ਆਮਦਸ਼ ॥

b nazar a(n)dharoo(n) baharama(n)dh aamadhash ||

‘You have penetrated the inner vision,

ਬ ਦੀਦਨ ਸ਼ਹੇ ਦਿਲ ਪਸੰਦ ਆਮਦਸ਼ ॥੧੩॥

b dheedhan shahe dhil pasa(n)dh aamadhash ||13||

‘And has the king fallen for you at the first sight.’(13)

ਕਨੀਜ਼ਕ ਯਕੇ ਰਾ ਬੁਖ਼ਾਦੰਦ ਪੇਸ਼ ॥

kaneezak yake raa bukhhaadha(n)dh pesh ||

Through his maid, the king called her (him),

ਸ਼ਬੰ ਗਾਹਿ ਬੁਰਦਸ਼ ਦਰੂੰ ਖ਼ਾਨਹ ਖ਼ੇਸ਼ ॥੧੪॥

shaba(n) gaeh buradhash dharoo(n) khhaaneh khhesh ||14||

And asked her to bring her (him) to the inner chambers of his house.(14)

ਬਿਗੁਫ਼ਤਾ ਕਿ ਏ ਸਰਵ ਕਦ ਸੀਮ ਤਨ ॥

biguphataa k e sarav kadh seem tan ||

(The king had said,) ‘Oh, my maid, I have come across an elegant like a cypress tree,

ਚਰਾਗ਼ੇ ਫ਼ਲਕ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਯਮਨ ॥੧੫॥

charaag(h)e phalak aaphataabe yaman ||15||

‘Which looks like the moon fallen from the skies of Yaman.(15)

ਵਜ਼ਾ ਬਹਰ ਮਾ ਰਾ ਬ ਤਪਸ਼ੀਦ ਦਿਲ ॥

vazaa bahar maa raa b tapasheedh dhil ||

‘My heart is writhing for her,

ਕਿ ਮਾਹੀ ਬਿਅਫ਼ਤਾਦ ਅਜ਼ ਆਬ ਗਿਲ ॥੧੬॥

k maahee biaphataadh az aab gil ||16||

‘It is like fish flutters when it is thrown in a dirty puddle.(16)

ਬੁਰੋਏ ਸ਼ਬਾ ਪੈਕ ਗੁਲਜ਼ਾਰ ਮਾ ॥

buroe shabaa paik gulazaar maa ||

‘Oh, you my maid-messenger, who are like a blooming flower,

ਕਿ ਦਰ ਪੇਸ਼ ਯਾਰੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਮਾ ॥੧੭॥

k dhar pesh yaare vaphaadhaar maa ||17||

‘Go to the blossoming bud and bring her to me.(17)

ਤੁ ਗ਼ਰ ਪੇਸ਼ ਓ ਰਾ ਬਿਯਾਰੀ ਮਰਾ ॥

t g(h)r pesh o raa biyaaree maraa ||

‘If you bring her to me for me,

ਕਿ ਬਖ਼ਸ਼ੇਮ ਸਰਬਸਤਹ ਗੰਜੇ ਤੁਰਾ ॥੧੮॥

k bakhhashem sarabasateh ga(n)je turaa ||18||

‘I will open up all the annuls of my treasures for you.’(18)

ਰਵਾ ਸ਼ੁਦ ਕਨੀਜ਼ਕ ਸ਼ੁਨੀਦ ਈਂ ਸੁਖ਼ਨ ॥

ravaa shudh kaneezak shuneedh iee(n) sukhhan ||

Harking to this the maidservant instantly departed,

ਬਿਗੋਯਦ ਸੁਖ਼ਨ ਰਾ ਜ਼ਿ ਸਰ ਤਾਬ ਬੁਨ ॥੧੯॥

bigoyadh sukhhan raa z sar taab bun ||19||

And narrated from head to tail of the whole conservation.(19)

ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਕਨੀਜ਼ਕ ਸ਼ੁਨੀਦੀਂ ਸੁਖ਼ਨ ॥

zubaanee kaneezak shuneedhee(n) sukhhan ||

When she (he) listened to the whole talk from the maid,

ਬ ਪੇਚੀਦ ਬਰ ਖ਼ੁਦ ਜ਼ਿ ਪੋਸ਼ਾਕ ਜ਼ਨ ॥੨੦॥

b pecheedh bar khhudh z poshaak zan ||20||

Feeling topsy-turvy, he was overpowered with distress.(20)

ਕਿ ਜ਼ਾਹਰ ਕੁਨਾਨੀਦ ਅਸਬਾਬ ਖ਼ੇਸ਼ ॥

k zaahar kunaaneedh asabaab khhesh ||

(And thought,) ‘If I reveal my secret to the world,

ਕਿ ਦੀਦਨ ਜਹਾ ਰਾ ਬ ਕਿਰਦਾਰ ਖ਼ੇਸ਼ ॥੨੧॥

k dheedhan jahaa raa b kiradhaar khhesh ||21||

‘All my planning will be dismantled.(21)

ਬਖ਼ਾਹਦ ਮਰਾ ਸ਼ਾਹਿ ਏ ਯਾਰ ਮਾ ॥

bakhhaahadh maraa shaeh e yaar maa ||

‘Looking at my female attire, the king has fallen for me,

ਮਰਾ ਮਸਲਿਹਤ ਦਿਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਮਾ ॥੨੨॥

maraa masalihat dheh vaphaadhaar maa ||22||

‘Oh, my lady, please counsel me what to do?’(22)

ਤੁ ਗੋਈ ਮਨਈਂ ਜਾ ਗੁਰੇਜ਼ਾ ਸ਼ਵਮ ॥

t goiee maniee(n) jaa gurezaa shavam ||

‘If you say so, I will run away from this place.

ਕਿ ਇਮ ਰੋਜ਼ ਅਜ਼ ਜਾਇ ਖ਼ੇਜ਼ਾ ਸ਼ਵਮ ॥੨੩॥

k im roz az jai khhezaa shavam ||23||

‘Immediately, today, I take on my heels.’(23)

ਨ ਤਰਸੀ ਇਲਾਜੇ ਤੁਰਾ ਮਨ ਕੁਨਮ ॥

n tarasee ilaaje turaa man kunam ||

(The Queen said,) ‘Don’t be afraid, I will tell you the remedy.

ਬ ਦੀਦਨ ਵਜ਼ਾ ਚਾਰ ਮਾਹੇ ਨਿਹਮ ॥੨੪॥

b dheedhan vazaa chaar maahe niham ||24||

‘Even remaining under his observation, I will keep you for four months.’(24)

ਚੁ ਖ਼ੁਸ਼ਪੀਦ ਯਕ ਜਾਇ ਚੂੰ ਬੇ ਖ਼ਬਰ ॥

ch khhushapeedh yak jai choo(n) be khhabar ||

Then, they both went to the sleeping-place and went into a slumber,

ਖ਼ਬਰ ਗਸ਼ਤ ਸ਼ੁਦ ਸ਼ਾਹ ਓ ਸ਼ੇਰ ਨਰ ॥੨੫॥

khhabar gashat shudh shaeh o sher nar ||25||

And the news roamed around to the lion hearted king.(25)

ਦਹਾਨੇ ਕਨੀਜ਼ਕ ਸ਼ੁਨੀਦ ਈਂ ਸੁਖ਼ਨ ॥

dhahaane kaneezak shuneedh iee(n) sukhhan ||

The maid, then, conveyed the king what was happening,

ਬਜੁੰਬਸ਼ ਬਲਰਜ਼ੀਦ ਸਰ ਤਾਬ ਬੁਨ ॥੨੬॥

baju(n)bash balarazeedh sar taab bun ||26||

And the king flew into rage from head to feet.(26)