Ang 1414

ਹਮਾਯੂ ਦਰਖ਼ਤੇ ਚੁ ਸਰਵੇ ਚਮਨ ॥੨੬॥

hamaayoo dharakhhate ch sarave chaman ||26||

‘Slim and tall like a cypress tree, who are you?(26)

ਕਿ ਹੂਰੋ ਪਰੀ ਤੋ ਚੁ ਨੂਰੇ ਜਹਾ ॥

k hooro paree to ch noore jahaa ||

‘Are you either a Soul or a Fairy?

ਕਿ ਮਾਹੇ ਫ਼ਲਕ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਯਮਾ ॥੨੭॥

k maahe phalak aaphataabe yamaa ||27||

‘Are you either the moon in the sky or sun over the earth?’(27)

ਨ ਹੂਰੋ ਪਰੀਅਮ ਨ ਨੂਰੇ ਜਹਾ ॥

n hooro pareeam na noore jahaa ||

(She replied), ‘Neither I am Fairy, nor an Enlightener of the world.

ਮਨਮ ਦੁਖ਼ਤਰੇ ਸ਼ਾਹਿਜਾ ਬਿਲਸਿਤਾ ॥੨੮॥

manam dhukhhatare shaahijaa bilasitaa ||28||

‘I am the daughter of the King of Zablistan.’(28)

ਬ ਪੁਰਸ਼ਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਪਰਸਤਸ਼ ਨ ਮੂਦ ॥

b purashash dharaamadh parasatash na moodh ||

Then, on learning (that he was god Shiva), she supplicated,

ਬਨਿਜ਼ਦਸ਼ ਜ਼ੁਬਾ ਰਾ ਬ ਫ਼ੁਰਸਤ ਕਸੂਦ ॥੨੯॥

banizadhash zubaa raa b phurasat kasoodh ||29||

Opened her mouth, and narrated (her story) very gently.(29)

ਬ ਦੀਦਨ ਤੁਰਾ ਮਨ ਬਸ ਆਜ਼ੁਰਗਦਹਅਮ ॥

b dheedhan turaa man bas aazuragadhaham ||

(Shiva said), ‘I am much afflicted on seeing you.

ਬਿਗੋਈ ਤੁ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦਹਅਮ ॥੩੦॥

bigoiee ta har cheez bakhhasheedhaham ||30||

‘Whatever you desire I will grant you.’(30)

ਬ ਹੰਗਾਮ ਪੀਰੀ ਜਵਾ ਮੇ ਸ਼ਵਮ ॥

b ha(n)gaam peeree javaa me shavam ||

(She said), ‘I should get out of the old age and become young again,

ਬ ਮੁਲਕੇ ਹੁਮਾ ਯਾਰ ਮਨ ਮੇਰਵਮ ॥੩੧॥

b mulake humaa yaar man meravam ||31||

‘So that I can go to the country of my lover.‘(31)

ਬਦਾਸ਼ਨ ਤੁ ਦਾਨੀ ਵਗਰ ਈਂ ਵਫ਼ਾ ॥

badhaashan ta dhaanee vagar iee(n) vaphaa ||

(Shiva said), ‘If you think this appropriate according to your intelligence (then I will grant you the boon),

ਬਯਾਦ ਆਮਦਸ਼ ਬਦਤਰ ਈਂ ਬੇਵਫ਼ਾ ॥੩੨॥

bayaadh aamadhash badhatar iee(n) bevaphaa ||32||

‘Although it may have come in your mind very menially.’(32)

ਵਜ਼ਾ ਜਾ ਬਿਆਮਦ ਬਗਿਰਦੇ ਚੁਚਾਹ ॥

vazaa jaa biaamadh bagiradhe chuchaeh ||

After receiving the boon, she came to the well,

ਕਜ਼ਾ ਜਾ ਅਜ਼ੋ ਬੂਦ ਨਖ਼ਜ਼ੀਰ ਗਾਹ ॥੩੩॥

kazaa jaa azo boodh nakhhazeer gaeh ||33||

Where her lover used to come for hunting.(33)

ਬਸੈਰੇ ਦਿਗ਼ਰ ਰੋਜ਼ ਆਮਦ ਸ਼ਿਕਾਰ ॥

basaire dhig(h)r roz aamadh shikaar ||

Next day she came across the hunter,

ਚੁ ਮਿਨ ਕਾਲ ਅਜ਼ ਬਾਸ਼ਹੇ ਨੌ ਬਹਾਰ ॥੩੪॥

ch min kaal az baashahe nau bahaar ||34||

Who had sharp features like the sparrow-hawk in the spring.(34)

ਕਿ ਬਰਖ਼ਾਸਤ ਪੇਸ਼ਸ਼ ਗਵਜ਼ਨੇ ਅਜ਼ੀਮ ॥

k barakhhaasat peshash gavazane azeem ||

On seeing him, she started to run forward like a wild cow.

ਰਵਾ ਕਰਦ ਅਸਪਸ਼ ਚੁ ਬਾਦੇ ਨਸੀਮ ॥੩੫॥

ravaa karadh asapash ch baadhe naseem ||35||

And he galloped his horse at the speed of an arrow.(35)

ਬਸੇ ਦੂਰ ਗਸ਼ਤਸ਼ ਨ ਮਾਦਹ ਦਿਗਰ ॥

base dhoor gashatash na maadheh dhigar ||

They went quite far,

ਨ ਆਬੋ ਨ ਤੋਸਹ ਨ ਅਜ਼ ਖ਼ੁਦ ਖ਼ਬਰ ॥੩੬॥

n aabo na toseh na az khhudh khhabar ||36||

Where there was no water and no food, and they were lost in themselves.(36)

ਵਜ਼ਾ ਓ ਸ਼ਵਦ ਬਾ ਤਨੇ ਨੌਜਵਾ ॥

vazaa o shavadh baa tane nauajavaa ||

She proceeded and bodily joined that young-man,

ਨ ਹੂਰੋ ਪਰੀ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਜਹਾ ॥੩੭॥

n hooro paree aaphataabe jahaa ||37||

As there was none other like him, neither soul nor body.(37)

ਬ ਦੀਦਨ ਵਜ਼ਾ ਸ਼ਾਹਿ ਆਸ਼ੁਫ਼ਤਹ ਗਸ਼ਤ ॥

b dheedhan vazaa shaeh aashuphateh gashat ||

Immediately on her sight, he had fallen in love with her,

ਕਿ ਅਜ਼ ਖ਼ੁਦ ਖ਼ਬਰ ਰਫ਼ਤ ਵ ਅਜ਼ ਹੋਸ਼ ਦਸਤ ॥੩੮॥

k az khhudh khhabar raphat v az hosh dhasat ||38||

And lost his senses and consciousness (by meeting her).(38)

ਕਿ ਕਸਮੇ ਖ਼ੁਦਾ ਮਨ ਤੁਰਾ ਮੇ ਕੁਨਮ ॥

k kasame khhudhaa man turaa me kunam ||

(He said,) ‘I swear by God that I must do (make love) with you,

ਕਿ ਅਜ਼ ਜਾਨ ਜਾਨੀ ਤੁ ਬਰਤਰ ਕੁਨਮ ॥੩੯॥

k az jaan jaanee ta baratar kunam ||39||

‘Because I cherish you more than my own life.’(39)

ਉਜ਼ਰ ਕਰਦਉ ਚੂੰ ਦੁ ਸੇ ਚਾਰ ਬਾਰ ॥

auzar karadhau choo(n) dh se chaar baar ||

The woman, just to show off, refused a few times,

ਹਮ ਆਖ਼ਰ ਬਗ਼ੁਫ਼ਤਮ ਵਜ਼ਾ ਕਰਦ ਕਾਰ ॥੪੦॥

ham aakhhar bag(h)uphatam vazaa karadh kaar ||40||

But, at the end she acquiesced.(40)

ਬੁਬੀਂ ਗਰਦਸ਼ੇ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਜ਼ਮਾ ॥

bubee(n) garadhashe bevaphaiee zamaa ||

(The Poet says,) Look at the infidelity of the world,

ਕਿ ਖ਼ੂੰਨੇ ਸਿਤਾਦਸ਼ ਨ ਮਾਦਸ਼ ਨਿਸ਼ਾ ॥੪੧॥

k khhoo(n)ne sitaadhash na maadhash nishaa ||41||

Siavash (sons of the ruler) were annihilated without any vestiges.(41)

ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਿ ਕੈ ਖ਼ੁਸਰਵੋ ਜ਼ਾਮ ਜ਼ਮ ॥

kujaa shaeh kai khhusaravo zaam zam ||

Where have gone the Kings, Khusro and Jamshed?

ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਿ ਆਦਮ ਮੁਹੰਮਦ ਖ਼ਤੰਮ ॥੪੨॥

kujaa shaeh aadham muha(n)madh khhata(n)m ||42||

Where are Adam and Muhammad?(42)

ਫ਼ਰੇਦੂੰ ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਨ ਇਸਫ਼ੰਦਯਾਰ ॥

pharedhoo(n) kujaa shaahan isapha(n)dhayaar ||

Where have vanished the (legendary) kings, Faraid, Bahmin and Asfand?

ਨ ਦਾਰਾਬ ਦਾਰਾ ਦਰਾਮਦ ਸ਼ੁਮਾਰ ॥੪੩॥

n dhaaraab dhaaraa dharaamadh shumaar ||43||

Neither Darab, nor Dara are esteemed.(43)

ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਿ ਅਸਕੰਦਰੋ ਸ਼ੇਰ ਸ਼ਾਹ ॥

kujaa shaeh asaka(n)dharo sher shaeh ||

What happened to Alexander and Sher Shah?

ਕਿ ਯਕ ਹਮ ਨ ਮਾਦ ਅਸਤ ਜ਼ਿੰਦਹ ਬ ਜਾਹ ॥੪੪॥

k yak ham na maadh asat zi(n)dheh b jaeh ||44||

None of them has survived.(44)

ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹ ਤੈਮੂਰ ਬਾਬਰ ਕੁਜਾਸਤ ॥

kujaa shaeh taimoor baabar kujaasat ||

How Temur Shah and Babar have dissipated?

ਹੁਮਾਯੂੰ ਕੁਜਾ ਸ਼ਾਹਿ ਅਕਬਰ ਕੁਜਾਸਤ ॥੪੫॥

humaayoo(n) kujaa shaeh akabar kujaasat ||45||

Where did Hamayun and Akbar had gone?(45)

ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਸੁਰਖ਼ ਰੰਗੇ ਫ਼ਿਰੰਗ ॥

bidheh saakeeyaa surakhh ra(n)ge phira(n)g ||

(The poet says) ‘Oh! Saki. Give me the reddish wine of Europe.

ਖ਼ੁਸ਼ ਆਮਦ ਮਰਾ ਵਕਤ ਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਜੰਗ ॥੪੬॥

khhush aamadh maraa vakat zadh teg(h) ja(n)g ||46||

‘Which I would relish when I brandish the sword during the war.(46)

ਬ ਮਨ ਦਿਹ ਕਿ ਖ਼ੁਦ ਰਾ ਪਯੋਰਸ ਕੁਨਮ ॥

b man dheh k khhudh raa payoras kunam ||

‘Give it to me so that I could contemplate,

ਬ ਤੇਗ਼ ਆਜ਼ਮਾਈਸ਼ ਕੋਹਸ ਕੁਨਮ ॥੪੭॥੮॥

b teg(h) aazamaieesh kohas kunam ||47||8||

‘And with the sword annihilate (the evil forces).’(47)(8)

ੴ ਵਾਹਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥

ikOankaar vaahaguroo jee kee phateh ||

Glory to God

ਕਮਾਲਸ਼ ਕਰਾਮਾਤ ਆਜ਼ਮ ਕਰੀਮ ॥

kamaalash karaamaat aazam kareem ||

He is absolute, divine, eminent, and compassionate.

ਰਜ਼ਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਰਾਜ਼ਕ ਰਹਾਕੋ ਰਹੀਮ ॥੧॥

razaa bakhhash raazak rahaako raheem ||1||

The destiny-prevailer, the sustainer, the eliminator of bondage and considerate.(1)

ਬ ਜਾਕਰ ਦਿਹੰਦ ਈਂ ਜ਼ਮੀਨੋ ਜ਼ਮਾਨ ॥

b jaakar dhiha(n)dh iee(n) zameeno zamaan ||

To the devotees, He has endowed the earth, the sky.

ਮਲੂਕੋ ਮਲਾਯਕ ਹਮਹ ਆਂ ਜਹਾਨ ॥੨॥

malooko malaayak hameh aa(n) jahaan ||2||

The temporal world and the heavens.(2)