Ang 1409

ਸਨਾਨੇ ਬਿਯੰਦਾਖ਼ਤ ਨੇਜ਼ਹ ਚੁ ਕਾਹ ॥੧੧॥

sanaane biya(n)dhaakhhat nezeh ch kaeh ||11||

Like the leaves flutter during the dust storm, the arrows started to fly.(11)

ਚੁਨਾ ਤੀਰ ਬਾਰਾਨ ਪੱਰਰਾ ਸ਼ੁਦਹ ॥

chunaa teer baaraan pa'raraa shudheh ||

The arrows flew in such density that,

ਜ਼ਿਮੀਂ ਆਸਮਾ ਪੁਰ ਆਂ ਜ਼ਿਕਰਸ਼ ਸ਼ੁਦਹ ॥੧੨॥

zimee(n) aasamaa pur aa(n) zikarash shudheh ||12||

The sky was inundated with vultures.(12)

ਚਕਾ ਚਾਕ ਬਰਖ਼ਾਸਤ ਨੋਕੇ ਸਿਨਾ ॥

chakaa chaak barakhhaasat noke sinaa ||

Noises coming through the tips of the spears were piercing,

ਯਕੇ ਰੁਸਤ ਖ਼ੇਜ਼ ਅਜ਼ ਬਰਾਮਦ ਜਹਾ ॥੧੩॥

yake rusat khhez az baraamadh jahaa ||13||

And both were creating havoc in the world.(13)

ਚੁ ਸੂਰੇ ਸਰਾਫ਼ੀਲ ਦਮ ਮੇਜ਼ਦਹ ॥

ch soore saraapheel dham mezadheh ||

They were raising hue and cries, as if, to seek final bliss of Angel of Resurrection,

ਕਿ ਰੋਜ਼ੇ ਕਿਯਾਮਤ ਬਹਮ ਮੇਜ਼ਦਹ ॥੧੪॥

k roze kiyaamat baham mezadheh ||14||

So that, on the doomsday, they attain sanctuary in the heaven.(14)

ਗ਼ੁਰੇਜ਼ਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਬ ਅਰਬੀ ਸਿਪਾਹ ॥

g(h)urezash dharaamadh b arabee sipaeh ||

At the end anarchy surrounded the Arabian Army,

ਬ ਗ਼ਾਲਬ ਦਰਾਮਦ ਹੁਮਾ ਗਰਬ ਸ਼ਾਹ ॥੧੫॥

b g(h)aalab dharaamadh humaa garab shaeh ||15||

And western Raja had the victorious day.(15)

ਕਿ ਤਨਹਾ ਬਿਮਾਦ ਅਸਤ ਸ਼ਾਹੇ ਅਰਬ ॥

k tanahaa bimaadh asat shaahe arab ||

The Arabian Prince was isolated,

ਬ ਵਕਤੇ ਚੁ ਪੇਸ਼ੀਨ ਸ਼ਮਸ਼ ਚੂੰ ਗਰਬ ॥੧੬॥

b vakate ch pesheen shamash choo(n) garab ||16||

When the sun set in the evening.(16)

ਚੁ ਤਾਬਸ਼ ਨੁਮਨਦ ਸ਼ਵਦ ਦਸਤਗੀਰ ॥

ch taabash numanadh shavadh dhasatageer ||

As he had lost all his power, he tried to escape,

ਚੁ ਦੁਜ਼ਦੇ ਸ਼ਵਦ ਵਕਤ ਸ਼ਬ ਰਾ ਅਸੀਰ ॥੧੭॥

ch dhuzadhe shavadh vakat shab raa aseer ||17||

But could not, he surrendered and become a prisoner.(17)

ਬੁ ਬਸਤੰਦ ਬੁਰਦੰਦ ਸ਼ਹਿ ਨਿਜ਼ਦ ਸ਼ਾਹ ॥

b basata(n)dh buradha(n)dh sheh nizadh shaeh ||

The Prince was tied down and taken to the Raja,

ਚੁ ਮਾਹ ਅਫ਼ਕਨੋ ਹਮ ਚੁ ਬੁਰਦੰਦ ਮਾਹ ॥੧੮॥

ch maeh aphakano ham ch buradha(n)dh maeh ||18||

The same way as Rahu, the demon planet, captured the moon.(18)

ਬ ਖ਼ਾਨਹ ਖ਼ਬਰ ਆਮਦਹ ਸ਼ਾਹਿ ਬਸਤ ॥

b khhaaneh khhabar aamadheh shaeh basat ||

Although the news of the Prince’s arrest reached his household,

ਹਮਹ ਕਾਰ ਦੁਜ਼ਦੀ ਵ ਮਰਦੀ ਗੁਜ਼ਸ਼ਤ ॥੧੯॥

hameh kaar dhuzadhee v maradhee guzashat ||19||

In spite of hard efforts Prince could not be rescued.(19)

ਨਿਸ਼ਸਤੰਦ ਬ ਮਜਲਸ ਜ਼ਿ ਦਾਨਾਇ ਦਿਲ ॥

nishasata(n)dh b majalas z dhaanai dhil ||

The wise ones assembled in the Court,

ਸੁਖ਼ਨ ਰਾਦ ਪਿਨਹਾ ਵਜ਼ਾ ਸ਼ਹਿ ਖ਼ਿਜ਼ਲ ॥੨੦॥

sukhhan raadh pinahaa vazaa sheh khhizal ||20||

And talked over the shame (of the Prince’s apprehension).(20)

ਚੁ ਬਿਸਨੀਦ ਈਂ ਖ਼ਬਰ ਦੁਖ਼ਤਰ ਵਜ਼ੀਰ ॥

ch bisaneedh iee(n) khhabar dhukhhatar vazeer ||

When the daughter of the Minister heard the news,

ਬ ਬਸਤੰਦ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਜੁਸਤੰਦ ਤੀਰ ॥੨੧॥

b basata(n)dh shamasher jusata(n)dh teer ||21||

She girded up her lions and tucked the arrows in there.(21)

ਬ ਪੋਸ਼ੀਦ ਜ਼ਰ ਬਫ਼ਤ ਰੂਮੀ ਕਬਾਇ ॥

b posheedh zar baphat roomee kabai ||

Adoring the dress of the country of Rome,

ਬਜ਼ੀਂ ਬਰ ਨਿਸ਼ਸਤੋ ਬਿਆਮਦ ਬਜਾਇ ॥੨੨॥

bazee(n) bar nishasato biaamadh bajai ||22||

She mounted the horse.(22)

ਰਵਾ ਸ਼ੁਦ ਸੂਏ ਸ਼ਾਹਿ ਮਗ਼ਰਬ ਚੁ ਬਾਦ ॥

ravaa shudh sooe shaeh mag(h)rab ch baadh ||

Galloping in the winds, she approached the Raja of the West,

ਕਮਾਨੇ ਕਿਯਾਨੀ ਬ ਤਰਕਸ਼ ਨਿਹਾਦ ॥੨੩॥

kamaane kiyaanee b tarakash nihaadh ||23||

With Kiani Clan’s quiver full of arrows at her back.(23)

ਬਪੇਸ਼ੇ ਸ਼ਹੇ ਮਗ਼ਰਬ ਆਮਦ ਦਲੇਰ ॥

bapeshe shahe mag(h)rab aamadh dhaler ||

She faced the Raja with great courage,

ਚੁ ਗ਼ੁਰਰੀਦਹ ਬਬਰੋ ਚੁ ਦਰਰਿੰਦਹ ਸ਼ੇਰ ॥੨੪॥

ch g(h)urareedheh babaro ch dharari(n)dheh sher ||24||

But she, who used to roar like the thundering clouds and carnivorous lions,(24)

ਦੁਆ ਕਰਦ ਕਿ ਏ ਸ਼ਾਹਿ ਆਜ਼ਾਦ ਬਖ਼ਤ ॥

dhuaa karadh k e shaeh aazaadh bakhhat ||

Bowed in greeting and said, ‘Oh! You the fortunate Raja,

ਸਜ਼ਾਵਾਰ ਦੇਹੀਮੁ ਸਾਯਾਨ ਤਖ਼ਤ ॥੨੫॥

sazaavaar dheheem saayaan takhhat ||25||

‘Worthy of Royal Throne and the Royal Canopy.(25)

ਮਰਾ ਕਾਹੀਯਾ ਆਮਦ ਅਜ਼ ਬਹਰ ਕਾਹ ॥

maraa kaaheeyaa aamadh az bahar kaeh ||

‘My grass-cutters had come to shear the grass,

ਦੋ ਸੇ ਸਦ ਸਵਾਰੋ ਯਕ ਅਜ਼ ਸ਼ਕਲ ਸ਼ਾਹਿ ॥੨੬॥

dho se sadh savaaro yak az shakal shaeh ||26||

‘They were riding hundreds of horses and one of them looked like the Prince.(26)

ਕਿ ਬਿਹਤਰ ਹੁਮਾਨਸਤ ਆਂ ਰਾ ਬਿਦਿਹ ॥

k bihatar humaanasat aa(n) raa bidheh ||

‘You better send them back,

ਵਗਰਨਹ ਖ਼ੁਦਸ਼ ਮੌਤ ਬਰ ਸਰ ਬਿਨਿਹ ॥੨੭॥

vagaraneh khhudhash mauat bar sar bineh ||27||

“Otherwise, there will be a call for your death.(27)

ਸ਼ੁਨੀਦੇ ਜ਼ਿ ਮਨ ਸ਼ਾਹਿ ਗਰ ਈਂ ਸੁਖ਼ਨ ॥

shuneedhe z man shaeh gar iee(n) sukhhan ||

“If my King heard this from me,

ਹੁਮਾਨਾ ਤੁਰਾ ਬੇਖ਼ ਬਰਕੰਦ ਬੁਨ ॥੨੮॥

humaanaa turaa bekhh baraka(n)dh bun ||28||

“He would come to uproot you.”(28)

ਸ਼ੁਨੀਦ ਈਂ ਸੁਖ਼ਨ ਸ਼ਾਹਿ ਫ਼ੌਲਾਦ ਤਨ ॥

shuneedh iee(n) sukhhan shaeh phaualaadh tan ||

The Raja of iron will heard this,

ਬ ਲਰਜ਼ੀਦ ਬਰ ਖ਼ੁਦ ਚੁ ਬਰਗ਼ੇ ਸਮਨ ॥੨੯॥

b larazeedh bar khhudh ch barag(h)e saman ||29||

And started to tremble like the leaves of jasmine shrubs.(29)

ਚੁਨਾ ਜੰਗ ਕਰਦੰਦ ਈਂ ਕਾਹੀਯਾ ॥

chunaa ja(n)g karadha(n)dh iee(n) kaaheeyaa ||

The Raja thought, ‘If these grass-cutters had given such a tough fight,

ਨ ਦਾਨਮ ਮਗ਼ਰ ਸ਼ਾਹਿ ਬਾਸ਼ਦ ਜਵਾ ॥੩੦॥

n dhaanam mag(h)r shaeh baashadh javaa ||30||

‘Then their King must a very brave man.(30)

ਨ ਦਾਨਮ ਕਸੇ ਸ਼ਾਹਿ ਹਸਤਸ਼ ਜਵਾ ॥

n dhaanam kase shaeh hasatash javaa ||

‘I did not perceive that their King was so brave,

ਕਿ ਮਾਰਾ ਬਿਗੀਰਦ ਜਿ ਮਾਯੰਦਰਾ ॥੩੧॥

k maaraa bigeeradh j maaya(n)dharaa ||31||

‘That he would drag me, even, out of hell.’(31)

ਜ਼ਿ ਪੇਸ਼ੀਨਹੇ ਸ਼ਹ ਵਜ਼ੀਰਾ ਬੁਖਾਦ ॥

z pesheenahe sheh vazeeraa bukhaadh ||

The Raja called his Counsellors,

ਸੁਖ਼ਨ ਹਾਇ ਪੋਸ਼ੀਦਹ ਬਾ ਓ ਬਿਰਾਦ ॥੩੨॥

sukhhan hai posheedheh baa o biraadh ||32||

And had a secret conversation with them,(32)

ਤੁ ਦੀਦੀ ਚੁਨਾ ਕਾਹੀਯਾ ਜੰਗ ਕਰਦ ॥

t dheedhee chunaa kaaheeyaa ja(n)g karadh ||

‘Oh! My Counsellors, you have seen the grass-cutters fighting so vigorously,

ਕਿ ਅਜ਼ ਮੁਲਕ ਯਜ਼ਦਾ ਬਰਾਵੁਰਦ ਗਰਦ ॥੩੩॥

k az mulak yazadhaa baraavuradh garadh ||33||

‘And the havoc they had brought to this God’s country.(33)

ਮੁਬਾਦਾ ਕੁਨਦ ਤਾਖ਼ਤ ਬਰ ਮੁਲਕ ਸਖ਼ਤ ॥

mubaadhaa kunadh taakhhat bar mulak sakhhat ||

‘God forbid, if that King raided, then this country would be ruined.

ਦਿਹਮ ਕਾਹੀਯਾ ਰਾ ਅਜ਼ਾ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥੩੪॥

dhiham kaaheeyaa raa azaa nek bakhhat ||34||

‘I should return the grass-cutters to this lucky one.’(34)

ਹੁਮਾ ਸ਼ਾਹਿ ਮਹਿਬੂਸ਼ੀਯਾ ਪੇਸ਼ ਖਾਦ ॥

humaa shaeh mahiboosheeyaa pesh khaadh ||

The Raja immediately called the tied-up grass-cutter (the Prince),