Ang 1408

ਗੁਨਹ ਬਖ਼ਸ਼ ਤੋ ਮਨ ਖ਼ਤਾ ਕਰਦਹਅਮ ॥

guneh bakhhash to man khhataa karadhaham ||

‘I have perpetrated, please forgive me,

ਕਿ ਏ ਜਿਗਰ ਜਾ ਮਨ ਗ਼ੁਲਾਮੇ ਤੁਅਮ ॥੩੯॥

k e jigar jaa man g(h)ulaame tuam ||39||

‘I will remain your slave.’(39)

ਬ ਗੁਫ਼ਤਾ ਗਰ ਈਂ ਰਾਜਹ ਪਾ ਸਦ ਕੁਸ਼ਮ ॥

b guphataa gar iee(n) raajeh paa sadh kusham ||

She soliloquised, ‘If I kill five hundred Rajas like him,

ਨ ਕਾਜ਼ੀ ਮਰਾ ਜ਼ਿੰਦਹ ਦਸਤ ਆਮਦਮ ॥੪੦॥

n kaazee maraa zi(n)dheh dhasat aamadham ||40||

‘Even then Quazi will not come to life.’(40)

ਕਿ ਓ ਕੁਸ਼ਤਹ ਗਸ਼ਤਹ ਚਰਾ ਈਂ ਕੁਸ਼ਮ ॥

k o kushateh gashateh charaa iee(n) kusham ||

‘Now when Quazi is dead, why should I kill him too?

ਕਿ ਖ਼ੂਨੇ ਅਜ਼ੀਂ ਬਰ ਸਰੇ ਖ਼ੁਦ ਕੁਨਮ ॥੪੧॥

k khhoone azee(n) bar sare khhudh kunam ||41||

‘Why should I take the curse of killing him upon myself?(41)

ਚਿ ਖ਼ੁਸ਼ਤਰ ਕਿ ਈਂ ਰਾ ਖ਼ਲਾਸੀ ਦਿਹਮ ॥

ch khhushatar k iee(n) raa khhalaasee dhiham ||

‘Wouldn’t it be better if I let him go free,

ਵ ਮਨ ਹਜ਼ਰਤੇ ਕਾਬਹ ਅੱਲਹ ਰਵਮ ॥੪੨॥

v man hazarate kaabeh a'leh ravam ||42||

‘And proceed on pilgrimage to Kabah at Mecca.’(42)

ਬਗੁਫ਼ਤ ਈਂ ਸੁਖਨ ਰਾਵ ਕਰਦਸ਼ ਖ਼ਲਾਸ ॥

baguphat iee(n) sukhan raav karadhash khhalaas ||

Saying so, she let loose him,

ਬ ਖ਼ਾਨਹ ਖ਼ੁਦ ਆਮਦ ਜਮੈ ਕਰਦ ਖ਼ਾਸ ॥੪੩॥

b khhaaneh khhudh aamadh jamai karadh khhaas ||43||

Then she went home and collected a few prominent people.(43)

ਬੁਬਸਤੰਦ ਬਾਰੋ ਤਯਾਰੀ ਕੁਨਦ ॥

bubasata(n)dh baaro tayaaree kunadh ||

She gathered her goods, got ready and preyed,

ਕਿ ਏਜ਼ਦ ਮਰਾ ਕਾਮਗਾਰੀ ਦਿਹਦ ॥੪੪॥

k ezadh maraa kaamagaaree dhihadh ||44||

‘Please God, help me to fulfil my ambition.(44)

ਦਰੇਗ਼ ਅਜ਼ ਕਬਾਯਲ ਜੁਦਾ ਮੇ ਸ਼ਵਮ ॥

dhareg(h) az kabaayal judhaa me shavam ||

‘I regret that I am going away from my fraternity,

ਅਗਰ ਜ਼ਿੰਦਹ ਬਾਸ਼ਮ ਬਬਾਜ਼ ਆਮਦਮ ॥੪੫॥

agar zi(n)dheh baasham babaaz aamadham ||45||

‘If I remain alive, I may come back.’(45)

ਮਤਾਏ ਨਕਦ ਜਿਨਸ ਰਾ ਬਾਰ ਬਸਤ ॥

mataae nakadh jinas raa baar basat ||

She put all her money, jewellery and other precious articles in the bundles,

ਰਵਾਨਹ ਸੂਏ ਕਾਬਹ ਤਅੱਲਹ ਸ਼ੁਦ ਅਸਤ ॥੪੬॥

ravaaneh sooe kaabeh ta'leh shudh asat ||46||

‘And commenced her journey towards the House of Allah at Kabah.‘(46)

ਚੁ ਬੇਰੂੰ ਬਰਾਮਦ ਦੁ ਸੇ ਮੰਜ਼ਲਸ਼ ॥

ch beroo(n) baraamadh dh se ma(n)zalash ||

When she had covered three stages of her voyage,

ਬਯਾਦ ਆਮਦਹ ਖ਼ਾਨਹ ਜ਼ਾ ਦੋਸਤਸ਼ ॥੪੭॥

bayaadh aamadheh khhaaneh zaa dhosatash ||47||

She thought of the house of her friend (Raja).(47)

ਬੁਬਾਜ਼ ਆਮਦਹ ਨੀਮ ਸ਼ਬ ਖ਼ਾਨਹ ਆਂ ॥

bubaaz aamadheh neem shab khhaaneh aa(n) ||

At midnight, she returned to his house,

ਚਿ ਨਿਆਮਤ ਅਜ਼ੀਮੋ ਚਿ ਦਉਲਤ ਗਿਰਾ ॥੪੮॥

ch niaamat azeemo ch dhaulat giraa ||48||

Along with all sort of gifts and souvenirs.(48)

ਬਿਦਾਨਿਸਤ ਆਲਮ ਕੁਜ਼ਾ ਜਾਇ ਗਸ਼ਤ ॥

bidhaanisat aalam kuzaa jai gashat ||

The people of the world never realised, where had she gone.

ਚਿ ਦਾਨਦ ਕਿ ਕਸ ਹਾਲ ਬਰ ਸਰ ਗੁਜ਼ਸ਼ਤ ॥੪੯॥

ch dhaanadh k kas haal bar sar guzashat ||49||

And no body cared what state of affairs she had been passing through?(49)

ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਪ੍ਯਾਲਹ ਫ਼ੇਰੋਜ਼ ਫ਼ਾਮ ॥

bidheh saakeeyaa payaaleh pheroz phaam ||

(The poet says), ‘Oh! Saki, Give me the cup full of green (liquid),

ਕਿ ਮਾਰਾ ਬਕਾਰ ਅਸਤ ਦਰ ਵਕਤ ਤੁਆਮ ॥੫੦॥

k maaraa bakaar asat dhar vakat tuaam ||50||

‘Which I need at the time of my nourishment.(50)

ਬਮਨ ਦਿਹ ਕਿ ਖ਼ੁਸ਼ਤਰ ਦਿਮਾਗ਼ੇ ਕੁਨਮ ॥

baman dheh k khhushatar dhimaag(h)e kunam ||

‘Give it to me so that I can contemplate,

ਕਿ ਰੌਸ਼ਨ ਤਬੈ ਚੂੰ ਚਰਾਗ਼ੇ ਕੁਨਮ ॥੫੧॥੫॥

k rauashan tabai choo(n) charaag(h)e kunam ||51||5||

‘As it kindles my thought like an earthen-lamp.’(51)(5)

ੴ ਵਾਹਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥

ikOankaar vaahaguroo jee kee phateh ||

Glory to God

ਖ਼ੁਦਾਵੰਦ ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਹੇ ਦਿਲ ਕੁਸ਼ਾਇ ॥

khhudhaava(n)dh bakhhashi(n)dhahe dhil kushai ||

God, Almighty is benevolent in forgiveness,

ਰਜ਼ਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਰੋਜ਼ੀ ਦਿਹੋ ਰਹਿਨੁਮਾਇ ॥੧॥

razaa bakhhash rozee dhiho rahinumai ||1||

He is Enlightener, Provider and Guide.(1)

ਨ ਫ਼ਉਜੋ ਨ ਫ਼ਰਸ਼ੋ ਨ ਫ਼ਰਰੋ ਨ ਫ਼ੂਰ ॥

n phaujo na pharasho na phararo na phoor ||

Neither He has an army nor luxurious living (no servants, no rugs and no materials).

ਖ਼ੁਦਾਵੰਦ ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦਹ ਜ਼ਾਹਰ ਜ਼ਹੂਰ ॥੨॥

khhudhaava(n)dh bakhhashi(n)dheh zaahar zahoor ||2||

God, the Compassionate, is visible and manifested.(2)

ਹਿਕਾਯਤ ਸ਼ੁਨੀਦੇਮ ਦੁਖ਼ਤਰ ਵਜ਼ੀਰ ॥

hikaayat shuneedhem dhukhhatar vazeer ||

Now, please listen to the tale of the daughter of a minister.

ਕਿ ਹੁਸਨਲ ਜਮਾਲ ਅਸਤ ਰੌਸ਼ਨ ਜ਼ਮੀਰ ॥੩॥

k husanal jamaal asat rauashan zameer ||3||

She was very pretty and possessed an enlightened mind.(3)

ਵਜਾ ਕੈਸਰੋ ਸ਼ਾਹਿ ਰੂਮੀ ਕੁਲਾਹ ॥

vajaa kaisaro shaeh roomee kulaeh ||

There lived a wandering Prince who had adorned himself with Cap (of honour) from Rome.

ਦਰਖ਼ਸ਼ਿੰਦਹ ਸ਼ਮਸ਼ੋ ਚੁ ਰਖ਼ਸਿੰਦਹ ਮਾਹ ॥੪॥

dharakhhashi(n)dheh shamasho ch rakhhasi(n)dheh maeh ||4||

His splendour matched the sun but his nature was as serene as the Moon.(4)

ਯਕੇ ਰੋਜ਼ ਰੌਸ਼ਨ ਬਰਾਮਦ ਸ਼ਿਕਾਰ ॥

yake roz rauashan baraamadh shikaar ||

Once, early in the morning he went out hunting.

ਹਮਹ ਯੂਜ਼ ਅਜ਼ ਬਾਜ਼ ਵ ਬਹਰੀ ਹਜ਼ਾਰ ॥੫॥

hameh yooz az baaz v baharee hazaar ||5||

He took with him a hound, a falcon and a hawk.(5)

ਬ ਪਹਿਨ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਬਨਖ਼ਜ਼ੀਰ ਗਾਹ ॥

b pahin a(n)dhar aamadh banakhhazeer gaeh ||

He reached a desolate place of hunting.

ਬਿਜ਼ਦ ਗੇਰ ਆਹੂ ਬਸੇ ਸ਼ੇਰ ਸ਼ਾਹ ॥੬॥

bizadh ger aahoo base sher shaeh ||6||

The Prince killed the lions, leopards and deer.(6)

ਦਿਗ਼ਰ ਸ਼ਾਹ ਮਗ਼ਰਬ ਦਰਆਮਦ ਦਲੇਰ ॥

dhig(h)r shaeh mag(h)rab dharaamadh dhaler ||

There came another Raja from the South,

ਚੁ ਰਖ਼ਸ਼ਿੰਦਹ ਮਾਹੋ ਚੁ ਗ਼ੁਰਰਿੰਦਹ ਸ਼ੇਰ ॥੭॥

ch rakhhashi(n)dheh maaho ch g(h)urari(n)dheh sher ||7||

Who roared like a lion and his face gleamed like the moon.(7)

ਦੁ ਸ਼ਾਹੇ ਦਰਾਮਦ ਯਕੇ ਜਾਇ ਸਖ਼ਤ ॥

dh shaahe dharaamadh yake jai sakhhat ||

Both the rulers had approached an intricate terrain.

ਕਿਰਾ ਤੇਗ਼ ਯਾਰੀ ਦਿਹਦ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥੮॥

kiraa teg(h) yaaree dhihadh nek bakhhat ||8||

Are not the lucky ones only rescued through their swords?(8)

ਕਿਰਾ ਰੋਜ਼ ਇਕਬਾਲ ਯਾਰੀ ਦਿਹਦ ॥

kiraa roz ikabaal yaaree dhihadh ||

Doesn’t an auspicious day facilitate one?

ਕਿ ਯਜ਼ਦਾ ਕਿਰਾ ਕਾਮਗਾਰੀ ਦਿਹਦ ॥੯॥

k yazadhaa kiraa kaamagaaree dhihadh ||9||

Who is endowed aid by the God of gods?(9)

ਬਜੁੰਬਸ਼ ਦਰਾਮਦ ਦੁ ਸ਼ਾਹੇ ਦਲੇਰ ॥

baju(n)bash dharaamadh dh shaahe dhaler ||

Both the rulers (seeing each other) flew in the rage,

ਕਿ ਬਰ ਆਹੂਏ ਯਕ ਬਰਾਮਦ ਦੁ ਸ਼ੇਰ ॥੧੦॥

k bar aahooe yak baraamadh dh sher ||10||

Like the two lions that sprawl over a hunted deer.(10)

ਬਗੁਰਰੀਦਨ ਆਮਦ ਦੁ ਅਬਰੇ ਸਿਯਾਹ ॥

bagurareedhan aamadh dh abare siyaeh ||

Thundering like the black clouds both jumped forward.