Ang 1406

ਬਿਗੋਯਦ ਕਿ ਏ ਨਾਜ਼ਨੀ ਸੀਮ ਤਨ ॥੧੩੨॥

bigoyadh k e naazanee seem tan ||132||

And said, ‘Oh you the one with such exquisite body,(132)

ਹਰਾ ਕਸ ਕਿ ਖ਼ਾਹੀ ਬਿਗੋ ਮਨ ਦਿਹਮ ॥

haraa kas k khhaahee bigo man dhiham ||

‘What ever you desire, tell me, I will grant,

ਕਿ ਏ ਸ਼ੇਰ ਦਿਲ ਮਨ ਗ਼ੁਲਾਮੇ ਤੁਅਮ ॥੧੩੩॥

k e sher dhil man g(h)ulaame tuam ||133||

‘Because, Oh, the lion-hearted, I am a slave to you.’(133)

ਖ਼ੁਦਾਵੰਦ ਬਾਸੀ ਤੁ ਏ ਕਾਰ ਸਖ਼ਤ ॥

khhudhaava(n)dh baasee ta e kaar sakhhat ||

‘Oh, you the toiling-hard in your deeds,

ਕਿ ਮਾਰਾ ਬ ਯਕ ਬਾਰ ਕੁਨ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥੧੩੪॥

k maaraa b yak baar kun nek bakhhat ||134||

‘Take me as your wife and endow me to become a kind woman.’(134)

ਬਿਜ਼ਦ ਪੁਸ਼ਤ ਪਾਓ ਕੁਸ਼ਾਦਸ਼ ਬ ਚਸ਼ਮ ॥

bizadh pushat paao kushaadhash b chasham ||

She stamped her feet on the chest of the earth,

ਹਮਹ ਰਵਸ਼ ਸ਼ਾਹਾਨ ਪੇਸ਼ੀਨ ਰਸ਼ਮ ॥੧੩੫॥

hameh ravash shaahaan pesheen rasham ||135||

And repeated the custom of her predecessors (married him).(135)

ਬਿਅਫ਼ਤਾਦ ਬਰ ਰਥ ਬਿਆਵੁਰਦ ਜਾ ॥

biaphataadh bar rath biaavuradh jaa ||

He (Subhat Singh) was laid down on the chariot, and she brought him home,

ਬਿਜ਼ਦ ਨਉਬਤਸ਼ ਸ਼ਾਹਿ ਸ਼ਾਹੇ ਜ਼ਮਾ ॥੧੩੬॥

bizadh naubatash shaeh shaahe zamaa ||136||

And the king of kings (her father) beat the drums (in happiness).(136)

ਬਹੋਸ਼ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਦੁ ਚਸ਼ਮਸ਼ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥

bahosh a(n)dhar aamadh dh chashamash kushaadh ||

With the noise of the drums, when he (Subhat Singh) was awaken,

ਬਿਗੋਯਦ ਕਿਰਾ ਜਾਇ ਮਾਰਾ ਨਿਹਾਦ ॥੧੩੭॥

bigoyadh kiraa jai maaraa nihaadh ||137||

He asked, ‘In whose house, I have been brought in?’(137)

ਬਿਗੋਯਦ ਤੁਰਾ ਜ਼ਫ਼ਰ ਜੰਗ ਯਾਫ਼ਤਮ ॥

bigoyadh turaa zaphar ja(n)g yaaphatam ||

She replied, ‘I have won you in the war,

ਬ ਕਾਰੇ ਸ਼ੁਮਾ ਕਤ ਖ਼ੁਦਾ ਯਾਫ਼ਤਮ ॥੧੩੮॥

b kaare shumaa kat khhudhaa yaaphatam ||138||

And through the war I have taken you as my husband.’(138)

ਪਸ਼ੇਮਾ ਸ਼ਵਦ ਸੁਖ਼ਨ ਗੁਫ਼ਤਨ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ॥

pashemaa shavadh sukhhan guphatan phazool ||

He repented on the unintended words he had spoken,

ਹਰਾ ਕਸ ਤੁ ਗੋਈ ਕਿ ਬਰ ਮਨ ਕਬੂਲ ॥੧੩੯॥

haraa kas ta goiee k bar man kabool ||139||

But what could be done then and he accepted (the marriage).(139)

ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਜਾਮ ਫੇਰੋਜ਼ਹ ਫ਼ਾਮ ॥

bidheh saakeeyaa jaam ferozeh phaam ||

(The poet says), ‘O, Saki, Give me the cup full of green (liquid),

ਕਿ ਮਾ ਰਾ ਬ ਕਾਰ ਅਸਤ ਰੋਜ਼ੇ ਤਮਾਮ ॥੧੪੦॥

k maa raa b kaar asat roze tamaam ||140||

Which I need at the end of the long day.(140)

ਤੁ ਮਾਰਾ ਬਿਦਿਹ ਤਾ ਸ਼ਵਮ ਤਾਜ਼ਹ ਦਿਲ ॥

t maaraa bidheh taa shavam taazeh dhil ||

Give me so that my heart brims with freshness,

ਕਿ ਗੌਹਰ ਬਿਆਰੇਮ ਆਲੂਦਹ ਗਿਲ ॥੧੪੧॥੪॥

k gauahar biaarem aaloodheh gil ||141||4||

And fetches the pearls out of the depleted soil.(141)

ੴ ਵਾਹਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥

ikOankaar vaahaguroo jee kee phateh ||

Glory to God

ਤੁਈ ਰਹਿਨੁਮਾਓ ਤੁਈ ਦਿਲ ਕੁਸ਼ਾਇ ॥

tuiee rahinumaao tuiee dhil kushai ||

You are my guide and you are my counsellor,

ਤੁਈ ਦਸਤਗੀਰ ਅੰਦਰ ਹਰ ਦੋ ਸਰਾਇ ॥੧॥

tuiee dhasatageer a(n)dhar har dho sarai ||1||

You lead us, holding our hands, in both the worlds.(1)

ਤੁਈ ਰਾਜ਼ ਰੋਜ਼ੀ ਦਿਹੋ ਦਸਤਗੀਰ ॥

tuiee raaz rozee dhiho dhasatageer ||

You are our support and provider.

ਕਰੀਮੇ ਖ਼ਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਾਨਸ਼ ਪਜ਼ੀਰ ॥੨॥

kareeme khhataa bakhhash dhaanash pazeer ||2||

You recognise our deficiency, and are our redeemer.(2)

ਹਿਕਾਯਤ ਸ਼ੁਨੀਦਮ ਯਕੇ ਕਾਜ਼ੀਅਸ਼ ॥

hikaayat shuneedham yake kaazeeash ||

I have heard the Tale of a Quazi,

ਕਿ ਬਰਤਰ ਨ ਦੀਦਮ ਕਜ਼ੋ ਦੀਗਰਸ਼ ॥੩॥

k baratar na dheedham kazo dheegarash ||3||

And I have never seen as good a person as him.(3)

ਯਕੇ ਖ਼ਾਨਹ ਓ ਬਾਨੂਏ ਨਉਜਵਾ ॥

yake khhaaneh o baanooe naujavaa ||

In his household, there was dame, who was at the prime of her youth.

ਕਿ ਕੁਰਬਾ ਸ਼ਵਦ ਹਰਕਸੇ ਨਾਜ਼ਦਾ ॥੪॥

k kurabaa shavadh harakase naazadhaa ||4||

Her coquetry had made the lives of all the people unendurable.(4)

ਕਿ ਸ਼ੋਸਨ ਸਰੇ ਰਾ ਫ਼ਰੋ ਮੇਜ਼ਦਹ ॥

k shosan sare raa pharo mezadheh ||

On seeing her, lilacs hung their heads down,

ਗੁਲੇ ਲਾਲਹ ਰਾ ਦਾਗ਼ ਬਰ ਦਿਲ ਸ਼ੁਦਹ ॥੫॥

gule laaleh raa dhaag(h) bar dhil shudheh ||5||

And the flowers of tulip plants felt their hearts rending.(5)

ਕਜ਼ਾ ਸੂਰਤੇ ਮਾਹਿ ਰਾ ਬੀਮ ਸ਼ੁਦ ॥

kazaa soorate maeh raa beem shudh ||

On her sight the Moon became hesitant

ਰਸ਼ਕ ਸ਼ੋਖ਼ਤਹ ਅਜ਼ ਮਿਯਾ ਨੀਮ ਸ਼ੁਦ ॥੬॥

rashak shokhhateh az miyaa neem shudh ||6||

And, in the passion of jealousy, it diminished half of its brightness.(6)

ਬਕਾਰ ਅਜ਼ ਸੂਏ ਖ਼ਾਨਹ ਬੇਰੂੰ ਰਵਦ ॥

bakaar az sooe khhaaneh beroo(n) ravadh ||

Whenever she strolled out of her house on an errand,

ਬ ਦੋਸ਼ੇ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਸ਼ੋਰ ਸੁੰਬਲ ਸ਼ਵਦ ॥੭॥

b dhoshe zulaph shor su(n)bal shavadh ||7||

The tresses of her hair sneaked around her shoulders like the clusters of hyacinth.(7)

ਗਰ ਆਬੇ ਬ ਦਰੀਯਾ ਬਸ਼ੋਯਦ ਰੁਖ਼ਸ਼ ॥

gar aabe b dhareeyaa bashoyadh rukhhash ||

If ever she washed her face in the river water,

ਹਮਹ ਖ਼ਾਰ ਮਾਹੀ ਸ਼ਵਦ ਗੁਲ ਰੁਖ਼ਸ਼ ॥੮॥

hameh khhaar maahee shavadh gul rukhhash ||8||

The thorny bones of the fish would turn into flowers.(8)

ਬਖ਼ਮ ਓ ਫ਼ਿਤਾਦਹ ਹੁਮਾ ਸਾਯਹ ਆਬ ॥

bakhham o phitaadheh humaa saayeh aab ||

When she looked into the pitcher of water,

ਜ਼ਿ ਮਸਤੀ ਸ਼ੁਦਹ ਨਾਮ ਨਰਗ਼ਸ ਸ਼ਰਾਬ ॥੯॥

z masatee shudheh naam narag(h)s sharaab ||9||

The water was turned into liquor known as the Wine of Narcissus.(9)

ਬਜੀਦਸ਼ ਯਕੇ ਰਾਜਹੇ ਨਉਜਵਾ ॥

bajeedhash yake raajahe naujavaa ||

She saw a young Raja,

ਕਿ ਹੁਸਨਲ ਜਮਾਲ ਅਸਤੁ ਜ਼ਾਹਰ ਜਹਾ ॥੧੦॥

k husanal jamaal asat zaahar jahaa ||10||

Who was very handsome and famous in the world.(10)

ਬਗੁਫ਼ਤਾ ਕਿ ਏ ਰਾਜਹੇ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥

baguphataa k e raajahe nek bakhhat ||

(She) said, ‘Oh! my Raja, let me be besides

ਤੁ ਮਾਰਾ ਬਿਦਿਹ ਜਾਇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਤਖ਼ਤ ॥੧੧॥

t maaraa bidheh jai nazadheek takhhat ||11||

your throne (make me your Queen).’ 11)

ਨਖ਼ੁਸ਼ਤੀ ਸਰੇ ਕਾਜ਼ੀ ਆਵਰ ਤੁ ਰਾਸਤ ॥

nakhhushatee sare kaazee aavar ta raasat ||

(The Raja replied), ‘First of all you go, slay the head of Quazi, your husband,

ਵਜ਼ਾ ਪਸ ਕਿ ਈਂ ਖ਼ਾਨਹ ਮਾ ਅਜ਼ ਤੁਰਾਸਤੁ ॥੧੨॥

vazaa pas k iee(n) khhaaneh maa az turaasat ||12||

‘Thereafter, my house will be your abode.’(12)

ਸ਼ੁਨੀਦ ਈਂ ਸੁਖ਼ਨ ਰਾ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਨਿਹਾਦ ॥

shuneedh iee(n) sukhhan raa dhil a(n)dhar nihaadh ||

Hearing this she concealed the secret in her heart,

ਨ ਰਾਜ਼ੇ ਦਿਗ਼ਰ ਪੇਸ਼ ਅਉਰਤ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥੧੩॥

n raaze dhig(h)r pesh aaurat kushaadh ||13||

And did not disclose it to any other woman.(13)

ਬ ਵਕਤੇ ਸ਼ੌਹਰ ਰਾ ਚੁ ਖ਼ੁਸ਼ ਖ਼ੁਫ਼ਤਹ ਦੀਦ ॥

b vakate shauahar raa ch khhush khhuphateh dheedh ||

She found her husband in deep slumber,

ਬਿਜ਼ਦ ਤੇਗ਼ ਖ਼ੁਦ ਦਸਤ ਸਰ ਓ ਬੁਰੀਦ ॥੧੪॥

bizadh teg(h) khhudh dhasat sar o bureedh ||14||

She took a sword in her hand and severed his head off.(14)