Ang 1405

ਹਮਹ ਜ੍ਵਾਨ ਸ਼ਾਇਸਤਹ ਨਾਮਦਾਰ ॥੧੦੮॥

hameh javaiaan shaisateh naamadhaar ||108||

And all the stalwart young men were eliminated.(108)

ਜ਼ਿ ਸਿੰਧੀ ਵ ਅਰਬੀ ਵ ਐਰਾਕ ਰਾਇ ॥

z si(n)dhee v arabee v aairaak rai ||

All the horses, the ones from Sindh, Arabia and Iraq,

ਬ ਕਾਰ ਆਮਦਹ ਅਸਪ ਚੂੰ ਬਾਦੁ ਪਾਇ ॥੧੦੯॥

b kaar aamadheh asap choo(n) baadh pai ||109||

Which were very fast, were annihilated.(109)

ਬਸੇ ਕੁਸ਼ਤਹ ਸਰਹੰਗ ਸ਼ਾਇਸਤਹ ਸ਼ੇਰ ॥

base kushateh saraha(n)g shaisateh sher ||

Many lion-hearted valiant persons were exterminated,

ਬੇ ਵਕਤੇ ਤਰੱਦਦ ਬਕਾਰੇ ਦਲੇਰ ॥੧੧੦॥

be vakate tara'dhadh bakaare dhaler ||110||

Who, at the time of need, showed exceptional courage.(110)

ਬ ਗੁਰਰੀਦਨ ਆਮਦ ਦੁ ਅਬਰੇ ਸਿਯਾਹ ॥

b gurareedhan aamadh dh abare siyaeh ||

Two clouds (of fighters) came roaring,

ਨਮੇ ਖ਼ੂਨ ਮਾਹੀ ਲਕੋ ਤੇਗ਼ ਮਾਹ ॥੧੧੧॥

name khhoon maahee lako teg(h) maeh ||111||

Their action flew blood to the highest skies.(111)

ਬਜੰਗ ਅੰਦਰੂੰ ਗਉਗ਼ਹੇ ਗ਼ਾਜ਼ੀਯਾ ॥

baja(n)g a(n)dharoo(n) gaug(h)he g(h)aazeeyaa ||

Hue and cry was raised in the fields,

ਜ਼ਿਮੀਂ ਤੰਗ ਸ਼ੁਦ ਅਜ਼ ਸੁਮੇ ਤਾਜ਼ੀਯਾ ॥੧੧੨॥

zimee(n) ta(n)g shudh az sume taazeeyaa ||112||

And the earth was trampled over by the hoofs of the horses.(112)

ਸੁਮੇ ਬਾਦ ਪਾਯਾਨ ਫ਼ੌਲਾਦ ਨਾਲ ॥

sume baadh paayaan phaualaadh naal ||

Flying like wind, the horses had the steel hoofs,

ਜ਼ਿਮੀ ਗ਼ਸ਼ਤ ਪੁਸ਼ਤੇ ਪਿਲੰਗੀ ਮਿਸਾਲ ॥੧੧੩॥

zimee g(h)shat pushate pila(n)gee misaal ||113||

Which made the earth look like the back of leopard.(113)

ਚਰਾਗ਼ੇ ਜਹਾਨੇ ਖ਼ੁਮਹ ਬਾਦਹ ਖ਼ੁਰਦ ॥

charaag(h)e jahaane khhumeh baadheh khhuradh ||

In the mean time the lamp of the universe drank the wine from the pitcher (sunset),

ਸਰੇ ਤਾਜ ਦੀਗਰ ਬਿਰਾਦਰ ਸਪੁਰਦ ॥੧੧੪॥

sare taaj dheegar biraadhar sapuradh ||114||

And endowed the crown on the head of the brother (moon).(114)

ਬਰੋਜ਼ੇ ਚਹਾਰਮ ਤਪੀਦ ਆਫ਼ਤਾਬ ॥

baroze chahaaram tapeedh aaphataab ||

When the sun appeared on the fourth day,

ਬ ਜਿਲਵਹ ਦਰ ਆਵੇਖ਼ਤ ਜਰਰੀਂ ਤਨਾਬ ॥੧੧੫॥

b jilaveh dhar aavekhhat jararee(n) tanaab ||115||

And radiated its golden rays,(115)

ਦਿਗ਼ਰ ਰਵਸ਼ ਮਰਦਾਨ ਬਸਤੰਦ ਕਮਰ ॥

dhig(h)r ravash maradhaan basata(n)dh kamar ||

Then, girding up their lions,

ਯਮਾਨੀ ਕਮਰ ਦਾਸਤ ਬਰਰੋ ਪਿਸਰ ॥੧੧੬॥

yamaanee kamar dhaasat bararo pisar ||116||

They took the bow of the Yaman and shielded their faces.(116)

ਚੁ ਹੋਸ਼ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਬ ਜੋਸ਼ੀਦ ਜੰਗ ॥

ch hosh a(n)dhar aamadh b josheedh ja(n)g ||

They assimilated their senses, and the rage for fight blew,

ਬ ਰੋਸ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਚੁ ਕੋਸ਼ਸ਼ ਪਿਲੰਗ ॥੧੧੭॥

b ros a(n)dhar aamadh ch koshash pila(n)g ||117||

And they became extremely wrathful.(117)

ਚੁਅਮ ਰੋਜ਼ ਕੁਸ਼ਤੰਦ ਦਹਿ ਹਜ਼ਾਰ ਫ਼ੀਲ ॥

chuam roz kushata(n)dh dheh hazaar pheel ||

On the fourth day, ten thousand elephants were killed,

ਦੁ ਦਹਿ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸਪੋ ਚੁ ਦਰਯਾਇ ਨੀਲ ॥੧੧੮॥

dh dheh hazaar asapo ch dharayai neel ||118||

And twelve thousand lightening horses were slain.(118)

ਬ ਕਾਰ ਆਮਦਹ ਪਿਯਾਦਹ ਸੀ ਸਦ ਹਜ਼ਾਰ ॥

b kaar aamadheh piyaadheh see sadh hazaar ||

Three hundred thousands of foot-soldiers were liquidated,

ਜਵਾ ਮਰਦ ਸ਼ੇਰਾਨ ਅਜ਼ਮੂਦਹ ਕਾਰ ॥੧੧੯॥

javaa maradh sheraan azamoodheh kaar ||119||

Who were like the lions and very adept.(119)

ਕੁਨਦ ਜ਼ੱਰਹੇ ਰਥ ਚਹਾਰੋ ਹਜ਼ਾਰ ॥

kunadh za'rahe rath chahaaro hazaar ||

Four thousands chariots were shattered,

ਬ ਸ਼ੇਰ ਅਫ਼ਕਨੋ ਜੰਗ ਆਮੁਖ਼ਤਹ ਕਾਰ ॥੧੨੦॥

b sher aphakano ja(n)g aamukhhateh kaar ||120||

And many killers of the lions were decimated, too.(120)

ਕਿ ਅਜ਼ ਚਾਰ ਤੀਰ ਅਸਪ ਕੁਸ਼ਤਸ਼ ਚਹਾਰ ॥

k az chaar teer asap kushatash chahaar ||

Four horses of Subhat Singh were slaughtered,

ਦਿਗ਼ਰ ਤੀਰ ਕੁਸ਼ਤਸ਼ ਸਰੇ ਬਹਿਲਦਾਰ ॥੧੨੧॥

dhig(h)r teer kushatash sare bahiladhaar ||121||

The second arrow pierced through the head of his chariot- driver.(121)

ਸਿਯਮ ਤੀਰ ਜ਼ਦ ਹਰਦੋ ਅਬਰੂ ਸ਼ਿਕੰਜ ॥

siyam teer zadh haradho abaroo shika(n)j ||

The third arrow hit above his eyebrows,

ਕਿ ਮਾਰੇ ਬ ਪੇਚੀਦ ਜ਼ਿ ਸਉਦਾਇ ਗੰਜ ॥੧੨੨॥

k maare b pecheedh z saudhai ga(n)j ||122||

And he felt like a snake had been forced out of a treasure.(122)

ਚਹਾਰਮ ਬਿਜ਼ਦ ਤੀਰ ਖ਼ਬਰਸ਼ ਨਿਯਾਫ਼ਤ ॥

chahaaram bizadh teer khhabarash niyaaphat ||

When the fourth arrow was hit, he lost all his consciousness,

ਕਿ ਭਰਮਸ਼ ਬ ਬਰਖ਼ਾਸਤ ਧਰਮਸ਼ ਨ ਤਾਫ਼ਤ ॥੧੨੩॥

k bharamash b barakhhaasat dharamash na taaphat ||123||

His determination fled away and forgot his sense of righteousness.(123)

ਬਿਜ਼ਦ ਚੂੰ ਚੁਅਮ ਕੈਬਰੇ ਨਾਜ਼ਨੀਂ ॥

bizadh choo(n) chuam kaibare naazanee(n) ||

As the fourth arrow had penetrated nearby his wind-pipe,

ਬ ਖ਼ੁਰਦੰਦ ਸ਼ਹਿ ਰਗ ਬਿਅਫ਼ਤਦ ਜ਼ਿਮੀਂ ॥੧੨੪॥

b khhuradha(n)dh sheh rag biaphatadh zimee(n) ||124||

And he had fallen on the ground.(124)

ਬਿਦਾਨਿਸਤ ਕਿ ਈਂ ਮਰਦ ਪਯ ਮੁਰਦਹ ਗ਼ਸ਼ਤ ॥

bidhaanisat k iee(n) maradh pay muradheh g(h)shat ||

It became apparent that the man was almost dead,

ਬਿਅਫ਼ਤਾਦ ਬੂਮ ਹਮ ਚੁਨੀ ਸ਼ੇਰ ਮਸਤ ॥੧੨੫॥

biaphataadh boom ham chunee sher masat ||125||

As he had dropped down like an inebriated lion.(125)

ਕਿ ਅਜ਼ ਰਥ ਬਿਯਾਮਦ ਬਰਾਮਦ ਜ਼ਿਮੀ ॥

k az rath biyaamadh baraamadh zimee ||

She stepped out of her chariot, and stepped down on the ground,

ਖ਼ਰਾਮੀਦਹ ਸ਼ੁਦ ਪੈਕਰੇ ਨਾਜ਼ਨੀ ॥੧੨੬॥

khharaameedheh shudh paikare naazanee ||126||

She looked like very delicate but steadfast.(126)

ਬ ਯਕ ਦਸਤ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਯਕ ਪ੍ਯਾਲਹ ਆਬ ॥

b yak dhasat baradhaashat yak payaaleh aab ||

She had a cup of water in her hand,

ਬਨਿਜ਼ਦੇ ਸ਼ਹਿ ਆਮਦ ਚੁ ਪਰਰਾ ਉਕਾਬ ॥੧੨੭॥

banizadhe sheh aamadh ch pararaa ukaab ||127||

And glided to approach him (Subhat Singh).(127)

ਬਿਗੋਯਦ ਕਿ ਏ ਸ਼ਾਹਿ ਆਜ਼ਾਦ ਮਰਦ ॥

bigoyadh k e shaeh aazaadh maradh ||

(She) spoke, ‘Oh, You the strange man of Royalty,,

ਚਿਰਾ ਖ਼ੁਫ਼ਤਹ ਹਸਤੀ ਤੁ ਦਰ ਖ਼ੂਨ ਗਰਦ ॥੧੨੮॥

chiraa khhuphateh hasatee ta dhar khhoon garadh ||128||

‘Why are you lumbering in the blood ridden dust?(128)

ਹੁਮਾ ਜਾਨਜਾਨੀ ਤੁਅਮ ਨੌਜਵਾ ॥

humaa jaanajaanee tuam nauajavaa ||

‘I am the same, your life and love, and you at the prime of your youth,

ਬਦੀਦਨ ਤੁਰਾ ਆਮਦਮ ਈਜ਼ਮਾ ॥੧੨੯॥

badheedhan turaa aamadham ieezamaa ||129||

‘Currently, I have come to have a glimpse of you.’(129)

ਬਿਗੋਯਦ ਕਿ ਏ ਬਾਨੂਏ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥

bigoyadh k e baanooe nek bakhhat ||

(He) said, ‘Oh, you the kind hearted,

ਚਿਰਾ ਤੋ ਬਿਯਾਮਦ ਦਰੀਂ ਜਾਇ ਸਖ਼ਤ ॥੧੩੦॥

chiraa to biyaamadh dharee(n) jai sakhhat ||130||

‘Why have you come to this place full of afflictions?’(130)

ਅਗਰ ਮੁਰਦਹ ਬਾਸ਼ੀ ਦਿਯਾਰੇਮ ਲਾਸ ॥

agar muradheh baashee dhiyaarem laas ||

(She,) ‘If you were dead, I would have come to take your body.,

ਵਗ਼ਰ ਜ਼ਿੰਦਹ ਹਸਤੀ ਬ ਯਜ਼ਦਾ ਸੁਪਾਸ ॥੧੩੧॥

vag(h)r zi(n)dheh hasatee b yazadhaa supaas ||131||

‘But, as you are still alive, I would like to thank the Almighty.’(131)

ਅਜ਼ਾ ਗੁਫ਼ਤਨੀਹਾ ਖ਼ੁਸ਼ ਆਮਦ ਸੁਖ਼ਨ ॥

azaa guphataneehaa khhush aamadh sukhhan ||

He embraced her with soft-spoken oration,