Ang 1400

ੴ ਵਾਹਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥

ikOankaar vaahaguroo jee kee phateh ||

Glory to God

ਕਿ ਰੋਜ਼ੀ ਦਿਹੰਦ ਅਸਤੁ ਰਾਜ਼ਕ ਰਹੀਮ ॥

k rozee dhiha(n)dh asat raazak raheem ||

The Provider of Living is benevolent,

ਰਹਾਈ ਦਿਹੋ ਰਹਿਨੁਮਾਏ ਕਰੀਮ ॥੧॥

rahaiee dhiho rahinumaae kareem ||1||

He is kind and leads kindly-light.(1)

ਦਿਲ ਅਫ਼ਜ਼ਾਇ ਦਾਨਸ਼ ਦਿਹੋ ਦਾਦਗਰ ॥

dhil aphazai dhaanash dhiho dhaadhagar ||

He is heartening, creates intelligence and renders justice.

ਰਜ਼ਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਰੋਜ਼ੀ ਦਿਹੋ ਹਰ ਹੁਨਰ ॥੨॥

razaa bakhhash rozee dhiho har hunar ||2||

Makes us believer and, with subsistence, facilitates our existence.(2)

ਹਿਕਾਯਤ ਸ਼ੁਨੀਦਮ ਯਕੇ ਨੇਕ ਜ਼ਨ ॥

hikaayat shuneedham yake nek zan ||

Now listen to the Tale of a kind lady,

ਚੁ ਸ਼ਮਸ਼ਾਦ ਕੱਦੇ ਬ ਜੋਏ ਚਮਨ ॥੩॥

ch shamashaadh ka'dhe b joe chaman ||3||

Who was like a cypress tree standing on the bank of a rivulet in the garden.(3)

ਕਿ ਓ ਰਾ ਪਦਰ ਰਾਜਹੇ ਉਤਰ ਦੇਸ਼ ॥

k o raa padhar raajahe utar dhesh ||

Her father ruled over a kingdom in the north.

ਬ ਸ਼ੀਰੀਂ ਜ਼ੁਬਾ ਹਮ ਚ ਇਖ਼ਲਾਸ ਕੇਸ਼ ॥੪॥

b sheeree(n) zubaa ham ch ikhhalaas kesh ||4||

He was sweet spoken and possessed kind nature.(4)

ਕਿ ਆਮਦ ਬਰਾਏ ਹਮਹ ਗ਼ੁਸਲ ਗੰਗ ॥

k aamadh baraae hameh g(h)usal ga(n)g ||

They all came to bathe in the (river) Ganga.

ਚੁ ਕੈਬਰ ਕਮਾ ਹਮ ਚੁ ਤੀਰੇ ਤੁਫ਼ੰਗ ॥੫॥

ch kaibar kamaa ham ch teere tupha(n)g ||5||

Like an arrow out of a bow, they were very swift.(5)

ਹਮੀ ਖ਼ਾਸਤ ਕਿ ਓ ਰਾ ਸ੍ਵਯੰਬਰ ਕੁਨਮ ॥

hamee khhaasat k o raa savaiya(n)bar kunam ||

He (King) thought about her betrothal,

ਕਸੇ ਈਂ ਪਸੰਦ ਆਯਦ ਓ ਰਾ ਦਿਹਮ ॥੬॥

kase iee(n) pasa(n)dh aayadh o raa dhiham ||6||

‘If she revelled some one, I will bequeath her to him.’(6)

ਬਿਗੋਯਦ ਸੁਖ਼ਨ ਦੁਖ਼ਤਰੇ ਨੇਕ ਤਨ ॥

bigoyadh sukhhan dhukhhatare nek tan ||

He pronounced, ‘O, my kind daughter,

ਕਸੇ ਤੋ ਪਸੰਦ ਆਯਦ ਓ ਰਾ ਬਕੁਨ ॥੭॥

kase to pasa(n)dh aayadh o raa bakun ||7||

‘If you fancy some one, let me know.‘(7)

ਨਿਸ਼ਾਦੰਦ ਬਰ ਕਾਖ ਓ ਹਫ਼ਤ ਖਨ ॥

nishaadha(n)dh bar kaakh o haphat khan ||

She was conferred a higher status,

ਚੁ ਮਾਹੇ ਮਹੀ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਯਮਨ ॥੮॥

ch maahe mahee aaphataabe yaman ||8||

So that she looked like the moon shining on Yaman.(8)

ਦਹਾਨੇ ਦੁਹਦ ਰਾ ਦਹਨ ਬਰ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥

dhahaane dhuhadh raa dhahan bar kushaadh ||

The musical drums (instruments) were unveiled,

ਜਵਾਬੇ ਸੁਖ਼ਨ ਰਾ ਉਜ਼ਰ ਬਰ ਨਿਹਾਦ ॥੯॥

javaabe sukhhan raa uzar bar nihaadh ||9||

And the king awaited to hear her reply in consent.(9)

ਕਿ ਈਂ ਰਾਜਹੇ ਰਾਜਹਾ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ॥

k iee(n) raajahe raajahaa beshumaar ||

Because there had come many kings and kins of kings,

ਕਿ ਵਕਤੇ ਤਰੱਦਦ ਬਿਆ ਮੁਖ਼ਤਹਕਾਰ ॥੧੦॥

k vakate tara'dhadh biaa mukhhatahakaar ||10||

Who were quite adept in the strategies of war.(10)

ਕਸੇ ਤੋ ਪਸੰਦ ਆਯਦਤ ਈਂ ਜ਼ਮਾ ॥

kase to pasa(n)dh aayadhat iee(n) zamaa ||

(King asked), ‘If there is any one of your liking,

ਵਜ਼ਾ ਪਸ ਬ ਦਾਮਾਦੀ ਆਯਦ ਹੁਮਾ ॥੧੧॥

vazaa pas b dhaamaadhee aayadh humaa ||11||

‘He will become as my son-in-law.‘(11)

ਨੁਮਾਦੰਦ ਬ ਓ ਰਾਜਹਾ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ॥

numaadha(n)dh b o raajahaa beshumaar ||

She encountered many princes,

ਪਸੰਦਸ਼ ਨਿਯਾਮਦ ਕਸੇ ਕਾਰ ਬਾਰ ॥੧੨॥

pasa(n)dhash niyaamadh kase kaar baar ||12||

But, on account of their feats, she did not like any.(12)

ਹਮ ਆਖ਼ਰ ਯਕੇ ਰਾਜਹੇ ਸੁਭਟ ਸਿੰਘ ॥

ham aakhhar yake raajahe subhaT si(n)gh ||

At last came the one called Subhat Singh,

ਪਸੰਦ ਆਮਦਸ਼ ਹਮ ਚੁ ਗੁਰਰਾ ਨਿਹੰਗ ॥੧੩॥

pasa(n)dh aamadhash ham ch guraraa niha(n)g ||13||

Whom she preferred as he roared like a crocodile.(13)

ਹਮਹ ਉਮਦਹੇ ਰਾਜਹਾ ਪੇਸ਼ ਖਾਦ ॥

hameh umadhahe raajahaa pesh khaadh ||

All the handsome princes were called forward,

ਜੁਦਾ ਬਰ ਜੁਦਾ ਦਉਰ ਮਜਲਸ ਨਿਸ਼ਾਦ ॥੧੪॥

judhaa bar judhaa dhaur majalas nishaadh ||14||

And asked to take their seats around the court.(14)

ਬ ਪੁਰਸ਼ੀਦ ਕਿ ਏ ਦੁਖ਼ਤਰੇ ਨੇਕ ਖ਼ੋਇ ॥

b purasheedh k e dhukhhatare nek khhoi ||

(The king asked), ‘Oh, my kind daughter,

ਤੁਰਾ ਕਸ ਪਸੰਦ ਆਯਦ ਅਜ਼ੀਹਾ ਬਜੋਇ ॥੧੫॥

turaa kas pasa(n)dh aayadh azeehaa bajoi ||15||

‘Do you like any one of them, the discoveries of mine.‘(15)

ਰਵਾ ਕਰਦੁ ਜ਼ੁਨਾਰ ਦਾਰਾਨ ਪੇਸ਼ ॥

ravaa karadh zunaar dhaaraan pesh ||

The person with Juneau (priest with sacred thread of Hindus) was sent forward,

ਬਿਗੋਯਦ ਕਿ ਈਂ ਰਾਜਹੇ ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼ ॥੧੬॥

bigoyadh k iee(n) raajahe u'tar dhesh ||16||

To speak to those princes from the north.(16)

ਕਿ ਓ ਨਾਮ ਬਸਤਸ਼ ਬਛਤਰਾ ਮਤੀ ॥

k o naam basatash bachhataraa matee ||

But the girl, whose name was addressed as Bachtramati,

ਚੁ ਮਾਹੇ ਫ਼ਲਕ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਮਹੀ ॥੧੭॥

ch maahe phalak aaphataabe mahee ||17||

And was like sun on the earth and moon in the sky,(17)

ਅਜ਼ੀ ਰਾਜਹਾ ਕਸ ਨਿਯਾਮਦ ਨਜ਼ਰ ॥

azee raajahaa kas niyaamadh nazar ||

Spoke, ‘None from them suits my eyes.‘

ਵਜ਼ਾ ਪਸ ਅਜ਼ੀਂ ਹਾ ਬੁਬੀਂ ਪੁਰ ਗੁਹਰ ॥੧੮॥

vazaa pas azee(n) haa bubee(n) pur guhar ||18||

(King) ‘Then, you the gifted one, judge the ones from (the other side).(18)

ਨਜ਼ਰ ਕਰਦ ਬਰ ਰਾਜਹਾ ਨਾਜ਼ਨੀਂ ॥

nazar karadh bar raajahaa naazanee(n) ||

‘Those ones with delicate features, look at them again.’

ਪਸੰਦਸ਼ ਨਿਯਾਮਦ ਕਸੇ ਦਿਲ ਨਗ਼ੀਂ ॥੧੯॥

pasa(n)dhash niyaamadh kase dhil nag(h)ee(n) ||19||

But there was none of her heart’s liking.(19)

ਸ੍ਵਯੰਬਰ ਵਜ਼ਾ ਰੋਜ਼ ਮਉਕੂਫ਼ ਗਸ਼ਤ ॥

savaiya(n)bar vazaa roz maukooph gashat ||

The selection of would-be husband was abandoned,

ਕਿ ਨਾਜ਼ਮ ਬੁ ਬਰਖ਼ਾਸਤ ਦਰਵਾਜ਼ਹ ਬਸਤ ॥੨੦॥

k naazam b barakhhaasat dharavaazeh basat ||20||

And the organisers departed closing the doors.(20)

ਕਿ ਰੋਜ਼ੇ ਦਿਗ਼ਰ ਸ਼ਾਹਿ ਜ਼ਰਰੀਂ ਸਿਪਹਰ ॥

k roze dhig(h)r shaeh zararee(n) sipahar ||

The next day came, the King with golden shield,

ਬਰ ਅਉਰੰਗ ਬਰਾਮਦ ਚੁ ਰਉਸ਼ਨ ਗੁਹਰ ॥੨੧॥

bar aaura(n)g baraamadh ch raushan guhar ||21||

Which was shinning like the pearls.(21)

ਦਿਗ਼ਰ ਰੋਜ਼ ਹੇ ਰਾਜਹਾ ਖ਼ਾਸਤੰਦ ॥

dhig(h)r roz he raajahaa khhaasata(n)dh ||

On the second day the princes were invited again,

ਦਿਗ਼ਰ ਗੂਨਹ ਬਾਜ਼ਾਰ ਆਰਾਸਤੰਦ ॥੨੨॥

dhig(h)r gooneh baazaar aaraasata(n)dh ||22||

And they adorned the court in a different order.(22)

ਨਜ਼ਰ ਕੁਨ ਬਰੋਏ ਤੁ ਏ ਦਿਲਰੁਬਾਇ ॥

nazar kun baroe ta e dhilarubai ||

‘Oh, my cherished one, look at those faces,

ਕਿਰਾ ਤੋ ਨਜ਼ਰ ਦਰ ਬਿਯਾਯਦ ਬਜਾਇ ॥੨੩॥

kiraa to nazar dhar biyaayadh bajai ||23||

‘Whom so ever you like, you will be wedded to.‘(23)

ਬ ਪਹਿਨ ਅੰਦਰ ਆਮਦ ਗੁਲੇ ਅੰਜਮਨ ॥

b pahin a(n)dhar aamadh gule a(n)jaman ||

‘In the courtyard, she entered the enclosure,