Ang 1397

ਕਜ਼ੋ ਦੀਦਹ ਸ਼ੁਦ ਦੀਦਹੇ ਦੋਸਤ ਸਰਦ ॥੫੧॥

kazo dheedheh shudh dheedhahe dhosat saradh ||51||

Made him worthy of the throne.(51)

ਕਿ ਯਕ ਮੁੰਗ ਯਕ ਸ਼ਹਿਰ ਜ਼ੋ ਕਾਮ ਸ਼ੁਦ ॥

k yak mu(n)g yak shahir zo kaam shudh ||

Such a man deserved gilded canopy, royal stamp and coinage,

ਕਿ ਮੂੰਗੀ ਪਟਨ ਸ਼ਹਿਰ ਓ ਨਾਮ ਸ਼ੁਦ ॥੫੨॥

k moo(n)gee paTan shahir o naam shudh ||52||

And thousands of honours were sacrificed on to him.(52)

ਕਿ ਨੀਮਿ ਨੁਖ਼ਦ ਰਾ ਦਿਗ਼ਰ ਸ਼ਹਿਰ ਬਸਤ ॥

k neem nukhhadh raa dhig(h)r shahir basat ||

The (other) three were fools and possessed tarnished minds.

ਕਿ ਨਾਮੇ ਅਜ਼ੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਹਲੀ ਸ਼ੁਦ ਅਸਤ ॥੫੩॥

k naame azo shahir dhihalee shudh asat ||53||

Their language was rustic and their gait was detestable.(53)

ਖ਼ੁਸ਼ ਆਮਦ ਬ ਤਦਬੀਰ ਮਾਨੋ ਮਹੀਪ ॥

khhush aamadh b tadhabeer maano maheep ||

He (King) displayed his desire, as he (son) was to be given the kingdom,

ਖ਼ਿਤਾਬਸ਼ ਬਦੋ ਦਾਦ ਰਾਜਹ ਦਲੀਪ ॥੫੪॥

khhitaabash badho dhaadh raajeh dhaleep ||54||

He would disclose all his wealth to him (son),(54)

ਕਿ ਪੈਦਾ ਅਜ਼ੋ ਮਰਦ ਸ਼ਾਹਨ ਸ਼ਹੀ ॥

k paidhaa azo maradh shaahan shahee ||

And he would be a suitable person to sit on the throne,

ਸਜ਼ਾਵਾਰ ਤਖ਼ਤ ਅਸਤੁ ਤਾਜੋ ਮਹੀ ॥੫੫॥

sazaavaar takhhat asat taajo mahee ||55||

On account of his high intellect.(55)

ਬਜ਼ੇਬਦ ਅਜ਼ੋ ਮਰਦ ਤਾਜੋ ਨਗ਼ੀਂ ॥

bazebadh azo maradh taajo nag(h)ee(n) ||

Then, he (the fourth prince) attained the title of Raja Daleep,

ਬਰ ਆਂ ਅਕਲੁ ਤਦਬੀਰ ਹਜ਼ਾਰ ਆਫ਼ਰੀਂ ॥੫੬॥

bar aa(n) akal tadhabeer hazaar aapharee(n) ||56||

As the King had endowed him the kingdom.(56)

ਸਿ ਓ ਅਸਤ ਬੇਅਕਲ ਆਲੂਦਹ ਮਗ਼ਜ਼ ॥

s o asat beakal aaloodheh mag(h)z ||

The other three were banished from the territory,

ਨ ਰਫ਼ਤਾਰ ਖ਼ੁਸ਼ਤਰ ਨ ਗ਼ੁਫ਼ਤਾਰ ਨਗ਼ਜ਼ ॥੫੭॥

n raphataar khhushatar na g(h)uphataar nag(h)z ||57||

Because neither they were intelligent nor devoid of bad traits.(57)

ਹਮੀ ਖ਼ਾਸਤ ਕਿ ਓਰਾ ਬਸ਼ਾਹੀ ਦਿਹਮ ॥

hamee khhaasat k oraa bashaahee dhiham ||

He (Daleep) was enthroned on the royal seat,

ਜ਼ਿ ਦੌਲਤ ਖ਼ੁਦਸ਼ਰਾ ਅਗਾਹੀ ਦਿਹਮ ॥੫੮॥

z dhaualat khhudhasharaa agaahee dhiham ||58||

And the door of the treasure was opened for him by the key.(58)

ਬਜ਼ੇਬਦ ਕਜ਼ੋ ਰੰਗ ਸ਼ਾਹਨਸ਼ਹੀ ॥

bazebadh kazo ra(n)g shaahanashahee ||

(The King) endowed the kingdom to him, and, himself, became a freeman,

ਕਿ ਸਾਹਿਬ ਸ਼ਊਰ ਅਸਤ ਵ ਮਾਲਕ ਮਹੀ ॥੫੯॥

k saahib shuoor asat v maalak mahee ||59||

Adoring the ascetic’s garb, he took his way to the jungle (seclusion).(59)

ਖ਼ਿਤਾਬਸ਼ ਕਜ਼ੋ ਗਸ਼ਤ ਰਾਜਹ ਦਲੀਪ ॥

khhitaabash kazo gashat raajeh dhaleep ||

(The poet says),

ਖ਼ਿਲਾਫ਼ਤ ਬਬਖ਼ਸ਼ੀਦ ਮਾਨੋ ਮਹੀਪ ॥੬੦॥

khhilaaphat babakhhasheedh maano maheep ||60||

‘Oh Saki, the bartender, give me the cup full of green (liquid),

ਸਿ ਪਿਸਰਾ ਦਿਗ਼ਰ ਸ਼ਾਹਿ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦ ॥

s pisaraa dhig(h)r shaeh aazaadh karadh ||

‘Which I may need at the time of struggle,(60)

ਨ ਦਾਨਸ਼ ਪਰਸਤੋ ਨ ਆਜ਼ਾਦ ਮਰਦ ॥੬੧॥

n dhaanash parasato na aazaadh maradh ||61||

‘And give me this so that at the time of assessment,

ਕਿ ਓਰਾ ਬਰੋ ਜ਼ਰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਨਿਸ਼ਾਦ ॥

k oraa baro zar si(n)ghaasan nishaadh ||

‘I may commence the use of my sword.(61)(2)

ਕਲੀਦੇ ਕੁਹਨ ਗੰਜ ਰਾ ਬਰ ਕੁਸ਼ਾਦ ॥੬੨॥

kaleedhe kuhan ga(n)j raa bar kushaadh ||62||

ਬਦੋ ਦਾਦ ਸ਼ਾਹੀ ਖ਼ੁਦ ਆਜ਼ਾਦ ਗਸ਼ਤ ॥

badho dhaadh shaahee khhudh aazaadh gashat ||

ਬਪੋਸ਼ੀਦ ਦਲਕਸ਼ ਰਵਾ ਸ਼ੁਦ ਬਦਸ਼ਤ ॥੬੩॥

baposheedh dhalakash ravaa shudh badhashat ||63||

ਬਿਦਿਹ ਸਾਕੀਯਾ ਸਾਗ਼ਰੇ ਸਬਜ਼ ਰੰਗ ॥

bidheh saakeeyaa saag(h)re sabaz ra(n)g ||

ਕਿ ਮਾਰਾ ਬਕਾਰ ਅਸਤ ਦਰ ਵਕਤ ਜੰਗ ॥੬੪॥

k maaraa bakaar asat dhar vakat ja(n)g ||64||

ਬ ਮਨ ਦਿਹ ਕਿ ਬਖ਼ਤ ਆਜ਼ਮਾਈ ਕੁਨਮ ॥

b man dheh k bakhhat aazamaiee kunam ||

ਜ਼ਿ ਤੇਗ਼ੇ ਖ਼ੁਦਸ਼ ਕਾਰਵਾਈ ਕੁਨਮ ॥੬੫॥੨॥

z teg(h)e khhudhash kaaravaiee kunam ||65||2||

ੴ ਵਾਹਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹ ॥

ikOankaar vaahaguroo jee kee phateh ||

Glory to God

ਖ਼ੁਦਾਵੰਦ ਦਾਨਸ਼ ਦਿਹੋ ਦਾਦਗਰ ॥

khhudhaava(n)dh dhaanash dhiho dhaadhagar ||

God is the endower of all wisdom and justice.

ਰਜ਼ਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਰੋਜ਼ੀ ਦਿਹੋ ਹਰ ਹੁਨਰ ॥੧॥

razaa bakhhash rozee dhiho har hunar ||1||

(He) bestows bliss, living and ingenuity.(1)

ਅਮਾ ਬਖ਼ਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦ ਓ ਦਸਤਗੀਰ ॥

amaa bakhhash bakhhashi(n)dh o dhasatageer ||

(He) is benevolent and helper,

ਕੁਸ਼ਾਯਸ਼ ਕੁਨੋ ਰਹਿ ਨੁਮਾਯਸ਼ ਪਜ਼ੀਰ ॥੨॥

kushaayash kuno reh numaayash pazeer ||2||

(He) disintegrates the bondage, and guides our thought.(2)

ਹਿਕਾਯਤ ਸ਼ੁਨੀਦਮ ਯਕੇ ਨੇਕ ਮਰਦ ॥

hikaayat shuneedham yake nek maradh ||

Listen now, the Tale of a kind man,

ਕਿ ਅਜ਼ ਦਉਰ ਦੁਸ਼ਮਨ ਬਰਾਵੁਰਦ ਗਰਦ ॥੩॥

k az dhaur dhushaman baraavuradh garadh ||3||

Who trampled the enemies in the dust.(3)

ਖ਼ਸਮ ਅਫ਼ਕਨੋ ਸ਼ਾਹਿ ਚੀਂ ਦਿਲ ਫ਼ਰਾਜ਼ ॥

khhasam aphakano shaeh chee(n) dhil pharaaz ||

He, the King of China, was very shrewd and openhearted.

ਗ਼ਰੀਬੁਲ ਨਿਵਾਜ਼ੋ ਗ਼ਨੀਮੁਲ ਗੁਦਾਜ਼ ॥੪॥

g(h)reebul nivaazo g(h)neemul gudhaaz ||4||

He elevated the poor but looked down upon the egoists.(4)

ਜਿ ਰਜ਼ਮੋ ਬ ਬਜ਼ਮੋ ਹਮਹ ਬੰਦੁਬਸਤ ॥

j razamo b bazamo hameh ba(n)dhubasat ||

He was adept in the war and in all the (court) managements.

ਕਿ ਬਿਸਯਾਰ ਤੇਗ਼ ਅਸਤ ਹੁਸ਼ਯਾਰ ਦਸਤ ॥੫॥

k bisayaar teg(h) asat hushayaar dhasat ||5||

In swordsmanship, he was very swift in the movements of his hands.(5)

ਨਿਵਾਲਹ ਪਿਯਾਲਹ ਜਿ ਰਜ਼ਮੋ ਬ ਬਜ਼ਮ ॥

nivaaleh piyaaleh j razamo b bazam ||

His masterly sword and gun actions were much proficient.

ਤੁ ਗੁਫ਼ਤੀ ਕਿ ਦੀਗਰ ਯਲੇ ਸ਼ੁਦ ਬ ਬਜ਼ਮ ॥੬॥

t guphatee k dheegar yale shudh b bazam ||6||

He was second to none in eating and drinking and, both, in his fighting feats and court manners, You would think, ‘Could there be any one like him?’(6)

ਜ਼ਿ ਤੀਰੋ ਤੁਫ਼ੰਗ ਹਮ ਚੁ ਆਮੁਖ਼ਤਹ ਸ਼ੁਦ ॥

z teero tupha(n)g ham ch aamukhhateh shudh ||

He was so much proficient in throwing the arrows and shooting the gun,

ਤੁ ਗੋਈ ਕਿ ਦਰ ਸ਼ਿਕਮ ਅੰਦੋਖ਼ਤਹ ਸ਼ੁਦ ॥੭॥

t goiee k dhar shikam a(n)dhokhhateh shudh ||7||

That you would reflect, he was trained in his mother’s abdomen.(7)

ਚੁ ਮਾਲਸ਼ ਗਿਰਾਨਸ਼ ਮਤਾਯਸ਼ ਅਜ਼ੀਮ ॥

ch maalash giraanash mataayash azeem ||

He had abundance of wealth.

ਕਿ ਮੁਲਕਸ਼ ਬਸੇ ਅਸਤ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਕਰੀਮ ॥੮॥

k mulakash base asat bakhhashash kareem ||8||

He ruled over many counties through Karim, the Bountiful.(8)

ਅਜ਼ੋ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬ ਆਖ਼ਰ ਸ਼ੁਦਸਤ ॥

azo baadhashaahee b aakhhar shudhasat ||

(Abruptly) his kingdom was terminated.

ਨਿਸ਼ਸਤੰਦ ਵਜ਼ੀਰਾਨ ਓ ਪੇਸ਼ ਪਸਤ ॥੯॥

nishasata(n)dh vazeeraan o pesh pasat ||9||

And all his Ministers came and positioned themselves around him.(9)