Ang 1396

ਚੁ ਕੋਹੇ ਰਵਾ ਹਮ ਚੁ ਦਰੀਆਇ ਨੀਲ ॥੨੭॥

ch kohe ravaa ham ch dhareeaai neel ||27||

Which was extremely admired by his confidants.(27)

ਬਗੀਰਦ ਅਜ਼ੋ ਅਸਪ ਪਾਸਦ ਹਜ਼ਾਰ ॥

bageeradh azo asap paasadh hazaar ||

Proceeding as such, a period of twelve years had lapsed.

ਹਮਹ ਜਰ ਵ ਜ਼ੀਨੋ ਹਮਹ ਨੁਕਰਹਵਾਰ ॥੨੮॥

hameh jar v zeeno hameh nukarahavaar ||28||

And undiminishable amount of wealth was amassed.(28)

ਖ਼ਰੀਦੰਦ ਸੇ ਸਦ ਹਜ਼ਾਰੋ ਸ਼ੁਤਰ ॥

khhareedha(n)dh se sadh hazaaro shutar ||

The King was seated on the throne majestically.

ਹਮਹ ਜ਼ਰਹ ਬਾਰੋ ਹਮਹ ਨੁਕਰਹ ਪੁਰ ॥੨੯॥

hameh zareh baaro hameh nukareh pur ||29||

When he (the Minister) walked in and the King of seven continents asked,(29)

ਵਜ਼ਾ ਦਾਲ ਨਉ ਸ਼ਹਿਰ ਆਜ਼ਮ ਬੁਬਸਤ ॥

vazaa dhaal nau shahir aazam bubasat ||

‘Bring and present to me the papers,

ਕਿ ਨਾਮੇ ਅਜ਼ਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਹਲੀ ਸ਼ੁਦਸਤ ॥੩੦॥

k naame azaa shahir dhihalee shudhasat ||30||

‘Which enumerate what I had endowed to my four sons.‘(30)

ਦਿਗ਼ਰ ਦਾਨਹ ਰਾ ਬਸਤ ਮੂੰਗੀ ਪਟਨ ॥

dhig(h)r dhaaneh raa basat moo(n)gee paTan ||

The recording scribe picked up the pen,

ਚੁ ਦੋਸਤਾ ਪਸੰਦਸਤੁ ਦੁਸ਼ਮਨ ਫ਼ਿਕਨ ॥੩੧॥

ch dhosataa pasa(n)dhasat dhushaman phikan ||31||

And to reply, (he) raised his flag.(31)

ਬ ਗੁਜ਼ਰੀਦ ਦਹ ਦੋ ਬਰ ਈਂ ਨਮਤ ਸਾਲ ॥

b guzareedh dheh dho bar iee(n) namat saal ||

(The Raja asked,) ‘I had bequeathed them thousands (of rupees),

ਬਸੇ ਗਸ਼ਤ ਜੋ ਦਉਲਤੇ ਬੇ ਜ਼ਵਾਲ ॥੩੨॥

base gashat jo dhaulate be zavaal ||32||

‘Examine the deed and open your tongue (to speak).(32)

ਚੁ ਬਿਨਸ਼ਸਤ ਬਰ ਤਖ਼ਤ ਮਾਨੋ ਮਹੀਪ ॥

ch binashasat bar takhhat maano maheep ||

‘Read from the paper and narrate,

ਬ ਪੁਰਸ਼ਸ ਦਰਾਮਦ ਸਹੇ ਹਫ਼ਤ ਦੀਪ ॥੩੩॥

b purashas dharaamadh sahe haphat dheep ||33||

‘How much I had given to each of them.‘(33)

ਬਿਗੋਯਦ ਬ ਪੇਸ਼ੀਨ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਬਿਯਾਰ ॥

bigoyadh b pesheen kaag(h)z biyaar ||

When he (the scribe) heard the command of the King,

ਚਿ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦਅਮ ਮਨ ਬ ਪਿਸਰਾ ਚਹਾਰ ॥੩੪॥

ch bakhhasheedham man b pisaraa chahaar ||34||

Who had earned the praises and the status same as the gods.(34)

ਦਬੀਰੇ ਕਲਮ ਬਰ ਕਲਮ ਜਨ ਗਿਰਿਫ਼ਤ ॥

dhabeere kalam bar kalam jan giriphat ||

(King stressed,) ‘Present to me, whatever beneficence I had endowed to,

ਜਵਾਬੇ ਸੁਖ਼ਨ ਰਾ ਅਲਮਬਰ ਗਰਿਫ਼ਤ ॥੩੫॥

javaabe sukhhan raa alamabar gariphat ||35||

‘You, the lights of the world and stars of Yaman.‘(35)

ਬਗੁਫ਼ਤਾ ਚਿ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦ ਏਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰ ॥

baguphataa ch bakhhasheedh eshaa hazaar ||

The first son replied, ‘Most of the elephants were killed in the wars,

ਬ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਬੁਬੀਂ ਤਾ ਜ਼ੁਬਾਨਸ ਬਿਯਾਰ ॥੩੬॥

b kaag(h)z bubee(n) taa zubaanas biyaar ||36||

‘And the ones which were saved, I gave them out in charity like you do.‘(36)

ਬ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਬੁਬੀਂ ਤਾ ਬਿਗੋਯਦ ਜ਼ੁਬਾ ॥

b kaag(h)z bubee(n) taa bigoyadh zubaa ||

He asked the second son, ‘What have you done with the horses?‘

ਚਿ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦ ਸ਼ੁਦ ਬਖ਼ਸ਼ ਹਰਕਸ ਅਜ਼ਾ ॥੩੭॥

ch bakhhasheedh shudh bakhhash harakas azaa ||37||

(He replied), ‘I have given out some in charity and rest faced the death.‘(37)

ਚੁ ਬਿਸ਼ਨੀਦ ਸੁਖ਼ਨ ਅਜ਼ ਮਹੀਪਾਨ ਮਾਨ ॥

ch bishaneedh sukhhan az maheepaan maan ||

(He) asked the third one to show him his camels.

ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਹ ਸਿਫ਼ਤ ਚੂੰ ਮਲਾਯਕ ਮਕਾਨ ॥੩੮॥

pharishateh siphat choo(n) malaayak makaan ||38||

‘To whom have you denoted them?‘(38)

ਬਯਾਰੀ ਮਰਾ ਪੇਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦਹ ਮਨ ॥

bayaaree maraa pesh bakhhasheedheh man ||

He replied, ‘A number of them died in the wars,

ਚਰਾਗ਼ੇ ਜਹਾ ਆਫ਼ਤਾਬੇ ਯਮਨ ॥੩੯॥

charaag(h)e jahaa aaphataabe yaman ||39||

‘And the remaining I gave in charity.‘(39)

ਬਿਗੋਯਦ ਕਿ ਮੁਰਦੰਦ ਬਾਜੇ ਮੁਹਿੰਮ ॥

bigoyadh k muradha(n)dh baaje muhi(n)m ||

Then (he) asked the fourth one, ‘Oh, you the gentle one,‘

ਕਿ ਮਾ ਹਮ ਬਸਾ ਫ਼ੀਲ ਬਖ਼ਸ਼ੀਦਹਅਮ ॥੪੦॥

k maa ham basaa pheel bakhhasheedhaham ||40||

‘You, the one deserving royal canopy and the throne,(40)

ਦਿਗ਼ਰ ਰਾ ਬਪੁਰਸ਼ੀਦ ਅਪਸ ਚ ਕਰਦ ॥

dhig(h)r raa bapurasheedh apas ch karadh ||

‘Where is the gift, which I granted you;

ਕਿ ਬਾਜ਼ੇ ਬਬਖ਼ਸ਼ੀਦੁ ਬਾਜ਼ੇ ਬਿਮੁਰਦ ॥੪੧॥

k baaze babakhhasheedh baaze bimuradh ||41||

‘One seed of moong and the half that of gram?‘(41)

ਸਿਅਮ ਰਾ ਬਪੁਰਸ਼ੀਦ ਸ਼ੁਤਰਾ ਨੁਮਾ ॥

siam raa bapurasheedh shutaraa numaa ||

(He replied,) ‘If your command permits, I may present you,

ਕੁਜਾ ਤੋ ਬਬਖ਼ਸ਼ੀਦ ਏ ਜਾਨ ਮਾ ॥੪੨॥

kujaa to babakhhasheedh e jaan maa ||42||

‘All the elephants, horses and many a camels.‘(42)

ਬਗੁਫ਼ਤਾ ਕਿ ਬਾਜ਼ੇ ਬਕਾਰ ਆਮਦੰਦ ॥

baguphataa k baaze bakaar aamadha(n)dh ||

He brought forward ten hundred thousand stupefied elephants,

ਬਬਖ਼ਸ਼ ਅੰਦਰੂੰ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਆਮਦੰਦ ॥੪੩॥

babakhhash a(n)dharoo(n) beshumaar aamadha(n)dh ||43||

Which were adorned with gold and silver trappings.(43)

ਚੁਅਮ ਰਾ ਬਪੁਰਸ਼ੀਦ ਕਿ ਏ ਨੇਕ ਬਖ਼ਤ ॥

chuam raa bapurasheedh k e nek bakhhat ||

He presented ten to twelve thousand horses,

ਸਜ਼ਾਵਾਰ ਦੇਹੀਮ ਸਾਯਾਨ ਤਖ਼ਤ ॥੪੪॥

sazaavaar dheheem saayaan takhhat ||44||

Adorned with numerous gilded saddles.(44)

ਕੁਜਾ ਗਸ਼ਤ ਬਖ਼ਸ਼ਸ਼ ਤੁਮਾਰਾ ਫ਼ਹੀਮ ॥

kujaa gashat bakhhashash tumaaraa phaheem ||

He brought along steel helmets and armours,

ਯਕੇ ਦਾਨਹ ਮੁੰਗੋ ਦਿਗ਼ਰ ਨੁਖ਼ਦ ਨੀਮ ॥੪੫॥

yake dhaaneh mu(n)go dhig(h)r nukhhadh neem ||45||

And also gilded animal-blankets, arrows, and expensive swords,(45)

ਸ਼ਵਦ ਗਰ ਹੁਕਮ ਤਾ ਬਿਯਾਰੇਮ ਪੇਸ਼ ॥

shavadh gar hukam taa biyaarem pesh ||

The camels from Baghdad, which were laden with ornamented clothes,

ਹਮਹ ਫ਼ੀਲੁ ਅਸਪੋ ਅਜ਼ੋ ਸ਼ੁਤਰ ਬੇਸ਼ ॥੪੬॥

hameh pheel asapo azo shutar besh ||46||

Plenty of gold, great number of clothes,(46)

ਨਜ਼ਰ ਕਰਦ ਫ਼ੀਲੇ ਦੋ ਦਹਿ ਹਜ਼ਾਰ ਮਸਤ ॥

nazar karadh pheele dho dheh hazaar masat ||

Ten neelams (precious stones), and many Dinars (coins),

ਪੁਰ ਅਜ਼ ਜ਼ਰ ਬਾਰੋ ਹਮਹ ਨੁਕਰਹ ਬਸਤ ॥੪੭॥

pur az zar baaro hameh nukareh basat ||47||

By looking at them even eyes shuddered.(47)

ਹੁਮਾ ਅਸਪ ਪਾ ਸਦ ਹਜ਼ਾਰ ਆਵਰੀਦ ॥

humaa asap paa sadh hazaar aavareedh ||

Through one seed of moong, he raised a city,

ਹੁਮਾ ਜ਼ਰ ਜ਼ੀਨ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਆਵਰੀਦ ॥੪੮॥

humaa zar zeen beshumaar aavareedh ||48||

Which was given the name of Moongi-patam.(48)

ਹਮਹ ਖ਼ੋਦ ਖ਼ੁਫ਼ਤਾਨ ਬਰਗਸ਼ਤਵਾ ॥

hameh khhodh khhuphataan baragashatavaa ||

With the other, half of gram-seed, he raised another one,

ਬਸੇ ਤੀਰੁ ਸ਼ਮਸ਼ੇਰ ਕੀਮਤ ਗਿਰਾ ॥੪੯॥

base teer shamasher keemat giraa ||49||

And associating with his name, it was called Delhi.(49)

ਬਸੇ ਸ਼ੁਤਰ ਬਗਦਾਦ ਜ਼ਰ ਬਫ਼ਤ ਬਾਰ ॥

base shutar bagadhaadh zar baphat baar ||

The King approved this innovation and honoured him,

ਜ਼ਰੋ ਜਾਮਹ ਨੀਮ ਆਸਤੀਂ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ॥੫੦॥

zaro jaameh neem aasatee(n) beshumaar ||50||

From then on gave him the name as Raja Daleep.(50)

ਕਿ ਦਹਿ ਨੀਲੁ ਦਹਿ ਪਦਮ ਦੀਨਾਰ ਜ਼ਰਦ ॥

k dheh neel dheh padham dheenaar zaradh ||

The omens of royalty, which were depicted in him,