Ang 1015

ਚਿਤ੍ਰ ਰੇਖਾ ਸੁਣਿ ਏ ਬਚਨ ਹਿਤੂ ਹੇਤ ਦੁਖ ਪਾਇ ॥

chitr rekhaa sun e bachan hitoo het dhukh pai ||

Chitar Rekha, after listening, became very concerned.

ਪਵਨ ਡਾਰਿ ਪਾਛੇ ਚਲੀ ਤਹਾ ਪਹੂੰਚੀ ਜਾਇ ॥੧੮॥

pavan ddaar paachhe chalee tahaa pahoo(n)chee jai ||18||

She flew like the wind and reached there.(18)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arril

ਤਾ ਕੋ ਰੂਪ ਬਿਲੋਕਿਯੋ ਜਬ ਹੀ ਜਾਇ ਕੈ ॥

taa ko roop bilokiyo jab hee jai kai ||

ਹਿਤੂ ਹੇਤੁ ਗਿਰਿ ਪਰੀ ਧਰਨਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ਕੈ ॥

hitoo het gir paree dharan dhukh pai kai ||

When she reached there, looking at her condition she fell flat.

ਯਾਹਿ ਸਖੀ ਜਿਹਿ ਬਿਧਿ ਸੌ ਪਿਯਹਿ ਮਿਲਾਇਯੈ ॥

yaeh sakhee jeh bidh sau piyeh milaiyai ||

(In her mind) ‘I must strive to make her meet her lover,

ਹੌ ਜੌਨ ਸੁਪਨਿਯੈ ਲਹਿਯੋ ਵਹੈ ਲੈ ਆਇਯੈ ॥੧੯॥

hau jauan supaniyai lahiyo vahai lai aaiyai ||19||

‘By bringing in the person she had seen in the dream.’(19)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚਿਤ੍ਰਕਲਾ ਧੌਲਹਰ ਉਸਾਰਿਸ ॥

chitrakalaa dhaualahar usaaris ||

ਚੌਦਹ ਭਵਨ ਤਹਾ ਲਿਖਿ ਡਾਰਿਸ ॥

chauadheh bhavan tahaa likh ddaaris ||

Then Chitar Kala built a castle and all round she drew (drawings of) the fourteen regions.

ਦੇਵ ਦੈਤ ਤਿਹ ਠੌਰ ਬਨਾਏ ॥

dhev dhait teh Thauar banaae ||

ਗੰਧ੍ਰਬ ਜਛ ਭੁਜੰਗ ਸੁਹਾਏ ॥੨੦॥

ga(n)dhrab jachh bhuja(n)g suhaae ||20||

She sketched the devils, the gods and Gandharabh Jachh.(20)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੇਸ ਦੇਸ ਕੇ ਏਸ ਜੇ ਤਹ ਸਭ ਲਿਖੇ ਬਨਾਇ ॥

dhes dhes ke es je teh sabh likhe banai ||

She carved there all the rulers ofthe world including,

ਰੋਹਣੇਹ ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਸੁਤ ਹਰਿ ਆਦਿਕ ਜਦੁਰਾਇ ॥੨੧॥

rohaneh pradhuman sut har aadhik jadhurai ||21||

Balbhadar, and Anuradh and Krishna, the sons ofParduman.(21)

ਚੌਦਹ ਪੁਰੀ ਬਨਾਇ ਕੈ ਤਾਹਿ ਕਹਿਯੋ ਸਮਝਾਹਿ ॥

chauadheh puree banai kai taeh kahiyo samajhaeh ||

After creating there, fourteen fairies, she suggested her,

ਤੁਮਰੋ ਜਿਯਬ ਉਪਾਇ ਮੈ ਕੀਯੋ ਬਿਲੋਕਹੁ ਆਇ ॥੨੨॥

tumaro jiyab upai mai keeyo bilokahu aai ||22||

‘I have devised the means for your survival, come and see yourself.’(22)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਦੇਵ ਦਿਖਾਇ ਦੈਤ ਦਿਖਰਾਏ ॥

dhev dhikhai dhait dhikharaae ||

ਗੰਧ੍ਰਬ ਜਛ ਭੁਜੰਗ ਹਿਰਾਏ ॥

ga(n)dhrab jachh bhuja(n)g hiraae ||

ਪੁਨਿ ਕੈਰਵ ਕੇ ਕੁਲਹਿ ਦਿਖਾਯੋ ॥

pun kairav ke kuleh dhikhaayo ||

ਤਿਨਹਿ ਬਿਲੌਕਿਨ ਤ੍ਰਿਯ ਸੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥੨੩॥

tineh bilauakin tiray sukh paayo ||23||

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਚੌਦਹਿ ਪੁਰੀ ਬਿਲੋਕ ਕਰਿ ਤਹਾ ਪਹੂੰਚੀ ਆਇ ॥

chauadheh puree bilok kar tahaa pahoo(n)chee aai ||

After looking at fourteen fairies she (Ukha) reached there,

ਜਹ ਸਭ ਜਦੁ ਕੁਲ ਕੇ ਸਹਿਤ ਸੋਭਿਤ ਸ੍ਰੀ ਜਦੁਰਾਇ ॥੨੪॥

jeh sabh jadh kul ke sahit sobhit sree jadhurai ||24||

Where all the members of Jadav family, including Krishna, were sitting.(24)

ਪ੍ਰਥਮ ਲਾਗਿਲੀ ਕੌ ਨਿਰਖਿ ਪੁਨਿ ਨਿਰਖੇ ਜਦੁਰਾਇ ॥

pratham laagilee kau nirakh pun nirakhe jadhurai ||

First she saw Balbhadar and then Krishna.

ਹ੍ਵੈ ਪ੍ਰਸੰਨ੍ਯ ਪਾਇਨ ਪਰੀ ਜਗਤ ਗੁਰੂ ਠਹਰਾਇ ॥੨੫॥

havai prasa(n)nay pain paree jagat guroo Thaharai ||25||

She was appeased and, believing them to be the gurus of the world, bent and paid her obeisance.(25)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਬਹੁਰਿ ਪ੍ਰਦੁਮਨ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ਜਾਈ ॥

bahur pradhuman nihaariyo jaiee ||

ਲਜਤ ਨਾਰਿ ਨਾਰੀ ਨਿਹੁਰਾਈ ॥

lajat naar naaree nihuraiee ||

Then she saw Parduman and, modestly, bent her head in reverence.

ਤਾ ਕੋ ਪੂਤ ਬਿਲੋਕਿਯੋ ਜਬ ਹੀ ॥

taa ko poot bilokiyo jab hee ||

ਮਿਟਿ ਗਯੋ ਸੋਕ ਦੇਹ ਕੋ ਸਭ ਹੀ ॥੨੬॥

miT gayo sok dheh ko sabh hee ||26||

But when she saw his son, Anuradh, she felt all her affliction eradicated.(26)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਧੰਨ੍ਯ ਧੰਨ੍ਯ ਮੁਖ ਕਹਿ ਉਠੀ ਸਖਿਯਹਿ ਸੀਸ ਝੁਕਾਇ ॥

dha(n)nay dha(n)nay mukh keh uThee sakhiyeh sees jhukai ||

With praises, she thanked her friend.

ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਭੀਤਰ ਲਹਿਯੋ ਸੋਈ ਦਯੋ ਦਿਖਾਇ ॥੨੭॥

jo supane bheetar lahiyo soiee dhayo dhikhai ||27||

‘What I saw in dream, I perceived it vividly.(27)

ਚੌਦਹ ਪੁਰੀ ਬਨਾਇ ਕੈ ਪਿਯ ਕੋ ਦਰਸ ਦਿਖਾਇ ॥

chauadheh puree banai kai piy ko dharas dhikhai ||

‘Taking me through fourteen regions, you have shown me every thing.

ਚਿਤ੍ਰ ਬਿਖੈ ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਲਿਖਿਯੋ ਸੋ ਮੈ ਦੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ॥੨੮॥

chitr bikhai jeh bidh likhiyo so mai dheh milai ||28||

‘Now you must make me to meet him in reallife.’(28)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚਿਤ੍ਰ ਰੇਖ ਜਬ ਯੌ ਸੁਨਿ ਪਾਈ ॥

chitr rekh jab yau sun paiee ||

ਪਵਨ ਰੂਪ ਹ੍ਵੈ ਕੈ ਤਿਤ ਧਾਈ ॥

pavan roop havai kai tit dhaiee ||

Acquiescing to her requests, she manifested herself as air,

ਦ੍ਵਾਰਕਾਵਤੀ ਬਿਲੋਕਿਯੋ ਜਬ ਹੀ ॥

dhavaiaarakaavatee bilokiyo jab hee ||

ਚਿਤ ਕੌ ਸੋਕ ਦੂਰਿ ਭਯੋ ਸਭ ਹੀ ॥੨੯॥

chit kau sok dhoor bhayo sabh hee ||29||

And felt relieved reaching Dwarakpuree.(29)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਚਿਤ੍ਰ ਕਲਾ ਤਹ ਜਾਇ ਕੈ ਕਹੇ ਕੁਅਰ ਸੋ ਬੈਨ ॥

chitr kalaa teh jai kai kahe kuar so bain ||

Chitar Kala communicated to the prince, Anuradh, ‘The damsel from high up mountains, spell bound by your eyes, has come to see you.

ਗਿਰਿ ਬਾਸਿਨ ਬਿਰਹਨਿ ਭਈ ਨਿਰਖਿ ਤਿਹਾਰੇ ਨੈਨ ॥੩੦॥

gir baasin birahan bhiee nirakh tihaare nain ||30||

‘Yearning to meet you, she has become desperate.’(30)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਲਾਲ ਕਰੋ ਤਿਹ ਠੌਰ ਪਯਾਨੋ ॥

laal karo teh Thauar payaano ||

ਜੌਨ ਦੇਸ ਮੈ ਤੁਮੈ ਬਖਾਨੋ ॥

jauan dhes mai tumai bakhaano ||

(Ukha) ‘My love, you come with me to the region, wherever I tell you go,