Ang 1006

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਭ੍ਰਮਰ ਮਤੀ ਤਾ ਕੀ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥

bhramar matee taa kee bar naaree ||

ਜਨੁਕ ਚੰਦ੍ਰ ਕੌ ਚੀਰਿ ਨਿਕਾਰੀ ॥

januk cha(n)dhr kau cheer nikaaree ||

His wife, Bharmar Mati, was so comely that she appeared to be takenout of the Moon.

ਜੋਬਨ ਜੇਬ ਅਧਿਕ ਤਿਹ ਸੋਹੈ ॥

joban jeb adhik teh sohai ||

ਸੁਰ ਨਰ ਨਾਗਿ ਭੁਜੰਗਨ ਮੋਹੈ ॥੨॥

sur nar naag bhuja(n)gan mohai ||2||

Her magnificent youth was relished by the gods, devils and serpents.(2)

ਭਦ੍ਰ ਭਵਾਨੀ ਇਕ ਸੰਨ੍ਯਾਸੀ ॥

bhadhr bhavaanee ik sa(n)nayaasee ||

ਜਾਨੁਕ ਆਪੁ ਗੜਿਯੋ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥

jaanuk aap gaRiyo abinaasee ||

Bhadar Bhawani was a sage; he was so handsome that he looked likeGod’s special creation.

ਰਾਨੀ ਲਖਿਯੋ ਜਬੈ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥

raanee lakhiyo jabai abhimaanee ||

ਨਿਰਖਿ ਰੂਪ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ਦਿਵਾਨੀ ॥੩॥

nirakh roop havai giee dhivaanee ||3||

When the Rani saw that egocentric, she was totally infused with thelove for him.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਭਦ੍ਰ ਭਵਾਨੀ ਕੇ ਭਵਨ ਦੀਨੀ ਸਖੀ ਪਠਾਇ ॥

bhadhr bhavaanee ke bhavan dheenee sakhee paThai ||

She sent her maid to the dwelling place of Bhadar Bhawani,

ਭਵਨ ਬੁਲਾਯੋ ਭਦ੍ਰ ਕਰ ਭ੍ਰਮਰ ਕਲਾ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥੪॥

bhavan bulaayo bhadhr kar bhramar kalaa sukh pai ||4||

And called him to her house to attain bliss.(4)

ਅੜਿਲ ॥

aRil ||

Arril

ਸੁਨਤ ਭਵਾਨੀ ਭਦ੍ਰ ਬਚਨ ਤਹ ਆਇਯੋ ॥

sunat bhavaanee bhadhr bachan teh aaiyo ||

After getting the message, Bhadar Bhawani came there.

ਭ੍ਰਮਰ ਕਲਾ ਕੋ ਰੂਪ ਨਿਰਖਿ ਸੁਖ ਪਾਇਯੋ ॥

bhramar kalaa ko roop nirakh sukh paiyo ||

He was enchanted with the reflection of the beauty of Bharmar Kala.

ਨਾਥ ਭਲੀ ਬਿਧਿ ਰਹੌ ਸਦਾ ਸੁਖ ਮੰਗਹੀ ॥

naath bhalee bidh rahau sadhaa sukh ma(n)gahee ||

(Rani:)‘Oh, my master, you remain here as I seek your welfare.

ਹੋ ਆਜੁ ਸਭੈ ਦੁਖ ਬਿਸਰੇ ਨਿਰਖਤ ਅੰਗ ਹੀ ॥੫॥

ho aaj sabhai dhukh bisare nirakhat a(n)g hee ||5||

‘A vision of yours has eradicated all my afflictions.’(5)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਭ੍ਰਮਰ ਕਲਾ ਤਾ ਕੋ ਨਿਰਖਿ ਬਿਸਰੇ ਸੋਕ ਅਪਾਰ ॥

bhramar kalaa taa ko nirakh bisare sok apaar ||

All the dejections ofBharmar Kala were obliterated,

ਮੋਦ ਬਢਿਯੋ ਤਨ ਮੈ ਘਨੋ ਸੁਖੀ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰ ॥੬॥

modh baddiyo tan mai ghano sukhee kare karataar ||6||

And, with the God’s blessings, she attained extreme ecstasy.(6)

ਡਾਰੇ ਸਾਰੀ ਨੀਲ ਕੀ ਓਟ ਅਚੂਕ ਚੁਕੈਨ ॥

ddaare saaree neel kee oT achook chukain ||

ਲਗੇ ਅਟਿਕ ਠਾਢੈ ਰਹੈ ਬਡੇ ਬਿਰਹਿਯਾ ਨੈਨ ॥੭॥

lage aTik Thaaddai rahai badde birahiyaa nain ||7||

ਛੰਦ ॥

chha(n)dh ||

Chhand

ਪ੍ਰਥਮ ਬਿਰਹ ਹਮ ਬਰੇ ਮੂੰਡ ਅਪਨੌ ਮੂੰਡਾਯੋ ॥

pratham bireh ham bare moo(n)dd apanau moo(n)ddaayo ||

(Sage:)‘The fire of passion was kindled, which made me to shave off thehead (become a sage).

ਬਹੁਰਿ ਬਿਰਹਿ ਕੇ ਬਰੇ ਜਟਨ ਕੋ ਸੀਸ ਰਖਾਯੋ ॥

bahur bireh ke bare jaTan ko sees rakhaayo ||

‘Then, in the spirit of separation, I supported the matted hair,

ਧੂਰਿ ਸੀਸ ਮੈ ਡਾਰਿ ਅਧਿਕ ਜੋਗੀਸ ਕਹਾਏ ॥

dhoor sees mai ddaar adhik jogees kahaae ||

And with ashes on the head, I was exclaimed as a Yogi,

ਜਬ ਤੇ ਬਨ ਕੌ ਗਏ ਬਹੁਰਿ ਪੁਰ ਮਾਝ ਨ ਆਏ ॥੮॥

jab te ban kau ge bahur pur maajh na aae ||8||

‘Since then I have been roaming around in: jungle but passion hasnot subsided.’(8)

ਪ੍ਰਥਮ ਅਤ੍ਰ ਰਿਖਿ ਭਏ ਬਰੀ ਅਨਸੂਆ ਜਿਨਹੂੰ ॥

pratham atr rikh bhe baree anasooaa jinahoo(n) ||

(Rani:)‘First, there has been a sage called Attar, who married Ansua.

ਬਹੁਰਿ ਰਾਮ ਜੂ ਭਏ ਕਰੀ ਸੀਤਾ ਤ੍ਰਿਯ ਤਿਨਹੂੰ ॥

bahur raam joo bhe karee seetaa tiray tinahoo(n) ||

‘Then came Rama who made Sita as his wife.

ਕ੍ਰਿਸਨ ਬਿਸਨ ਅਵਤਾਰ ਕਰੀ ਸੋਲਹ ਸੈ ਨਾਰੀ ॥

kirasan bisan avataar karee soleh sai naaree ||

‘Krishna, the epitome of Vishnu, had sixteen hundred women.

ਤ੍ਰਿਯਾ ਪੁਰਖ ਕੀ ਰੀਤਿ ਜਗਤ ਜਗਤੇਸ ਬਿਥਾਰੀ ॥੯॥

tirayaa purakh kee reet jagat jagates bithaaree ||9||

‘The convention of man and woman has been originated by theCreator himsclf.’(9)

ਸੁਨਤ ਚਤੁਰਿ ਕੋ ਬਚਨ ਚਤੁਰ ਰੀਝਿਯੋ ਸੰਨ੍ਯਾਸੀ ॥

sunat chatur ko bachan chatur reejhiyo sa(n)nayaasee ||

Listening to the astUte talk, the sage was appeased.

ਹਾਵ ਭਾਵ ਕਰਿ ਬਹੁਤ ਬਿਹਸਿ ਇਕ ਗਾਥ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ॥

haav bhaav kar bahut bihas ik gaath prakaasee ||

After some extenuations, he beamed and narrated an anecdote.

ਸੁਨੁ ਸੁੰਦਰਿ ਤਵ ਰੂਪ ਅਧਿਕ ਬਿਧਿ ਆਪੁ ਬਨਾਯੋ ॥

sun su(n)dhar tav roop adhik bidh aap banaayo ||

‘Listen, Damsel, you have been created by God himself.

ਹੋ ਤਾ ਤੇ ਹਮਰੋ ਚਿਤ ਤੁਮੈ ਲਖਿ ਅਧਿਕ ਲੁਭਾਯੋ ॥੧੦॥

ho taa te hamaro chit tumai lakh adhik lubhaayo ||10||

And, consequently my heart has fallen in love with you.’(10)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਭ੍ਰਮਰ ਕਲਾ ਏ ਬਚਨ ਕਹਿ ਤਾ ਕੇ ਸਤਹਿ ਟਰਾਇ ॥

bhramar kalaa e bachan keh taa ke sateh Tarai ||

Relating such talk, Bharmar Kala decimated his celibacy,

ਬਹੁਰਿ ਭੋਗਿ ਤਾ ਸੋ ਕਰਿਯੋ ਅਧਿਕ ਹ੍ਰਿਦੈ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥੧੧॥

bahur bhog taa so kariyo adhik hiradhai sukh pai ||11||

Then, open heartedly, made love with him and achieved elation.(11)

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਚੁੰਬਨ ਕਰੇ ਆਸਨ ਕਰੇ ਅਨੇਕ ॥

bhaat bhaat chu(n)ban kare aasan kare anek ||

They kissed each other multifariously and adopted many poses’

ਰਤਿ ਮਾਨੀ ਰੁਚਿ ਮਾਨਿ ਕੈ ਸੋਕਿ ਨ ਰਹਿਯੋ ਏਕ ॥੧੨॥

rat maanee ruch maan kai sok na rahiyo ek ||12||

And shedding all perpetrations, she revelled with him.(12)

ਰਥ ਬਚਿਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਤਹਾ ਤੁਰਤ ਪਹੂੰਚ੍ਯੋ ਆਇ ॥

rath bachitr raajaa tahaa turat pahoo(n)chayo aai ||

Suddenly, Raja Bachiter Rath arrived there,

ਭੇਦ ਸੁਨਤ ਰਾਨੀ ਡਰੀ ਚਿਤ ਮੈ ਅਧਿਕ ਲਜਾਇ ॥੧੩॥

bhedh sunat raanee ddaree chit mai adhik lajai ||13||

And, on learning this, the Rani felt ashamed ofherself.(13)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਦੇਗ ਬਿਖੈ ਤਾ ਕੋ ਬੈਠਾਰਿਯੋ ॥

dheg bikhai taa ko baiThaariyo ||

ਸਭ ਹੀ ਮੂੰਦਿ ਰੌਜਨਹਿ ਡਾਰਿਯੋ ॥

sabh hee moo(n)dh rauajaneh ddaariyo ||

She made the sage to sit in a cauldron and left a hole in it,

ਪੈਠਨ ਪਵਨ ਨ ਤਾ ਮੈ ਪਾਵੈ ॥

paiThan pavan na taa mai paavai ||

ਬੂੰਦ ਬਾਰਿ ਤਿਹ ਬੀਚ ਨ ਜਾਵੈ ॥੧੪॥

boo(n)dh baar teh beech na jaavai ||14||

Throqgh which he could breath but water would not seep in.(l4)

ਜਿਵਰਨ ਸੋ ਤਿਹ ਦ੍ਰਿੜ ਗਹਿ ਲਯੋ ॥

jivaran so teh dhiraR geh layo ||