Ang 1004

ਪਕਰਿ ਰਾਵ ਕੋ ਤਰੇ ਦਬਾਯੋ ॥੧੮॥

pakar raav ko tare dhabaayo ||18||

When Raja commenced caressing him, he clutched him and nabbedhim down.(I8)

ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਪਕਰਿ ਭੁਜਨ ਤੇ ਲਿਯੋ ॥

nirap ko pakar bhujan te liyo ||

ਗੁਦਾ ਭੋਗ ਤਾ ਕੋ ਦ੍ਰਿੜ ਕਿਯੋ ॥

gudhaa bhog taa ko dhiraR kiyo ||

Holding him by his arms, he ravaged him with annul sex.

ਤੋਰਿ ਤਾਰਿ ਤਨ ਰੁਧਿਰ ਚਲਾਯੋ ॥

tor taar tan rudhir chalaayo ||

ਅਧਿਕ ਰਾਵ ਮਨ ਮਾਝ ਲਜਾਯੋ ॥੧੯॥

adhik raav man maajh lajaayo ||19||

He tore him to bleed and the Raja felt extremely ashamed ofhimself.(19)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਗੁਦਾ ਭੋਗ ਭੇ ਤੇ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਮਨ ਮਹਿ ਰਹਿਯੋ ਲਜਾਇ ॥

gudhaa bhog bhe te nirapat man meh rahiyo lajai ||

With annul sex; Raja had felt himself much humiliated,

ਤਾ ਦਿਨ ਤੇ ਕਾਹੂੰ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਲਯੋ ਨ ਨਿਕਟਿ ਬੁਲਾਇ ॥੨੦॥

taa dhin te kaahoo(n) tirayeh layo na nikaT bulai ||20||

And from then on abandoned ruining the virtuosity of other’swomen.(20)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਚੌਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੩੪॥੨੬੭੨॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau chauateesavo charitr samaapatam sat subham sat ||134||2672||afajoo(n)||

134th Parable of Auspicious ChritarsConversation of the Raja and the Minister,Completed With Benediction. (134)(2670)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੁਹਿਤਾ ਸਾਹੁ ਫਿਰੰਗ ਕੀ ਜਾ ਕੋ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥

dhuhitaa saahu fira(n)g kee jaa ko roop apaar ||

Shah Farangh had a daughter, who was extremely pretty.

ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਭੀਤਰ ਕਹੂੰ ਤਾ ਸਮ ਔਰ ਨ ਨਾਰਿ ॥੧॥

teen bhavan bheetar kahoo(n) taa sam aauar na naar ||1||

In all the three domains, none was comparable to her.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਅਬਦੁਲ ਨਾਮ ਮੁਲਾਨਾ ਭਾਰੋ ॥

abadhul naam mulaanaa bhaaro ||

ਸਹਿਰ ਜਹਾਨਾਬਾਦਿ ਉਜਿਯਾਰੋ ॥

sahir jahaanaabaadh ujiyaaro ||

There was one Maulana (Muslim) priest named Abdul, who lived inthe city of Jehanbad.

ਹਾਜਰਾਤਿ ਜਬ ਬੈਠਿ ਮੰਗਾਵੈ ॥

haajaraat jab baiTh ma(n)gaavai ||

ਦੇਵ ਭੂਤ ਜਿਨਾਨ ਬੁਲਾਵੈ ॥੨॥

dhev bhoot jinaan bulaavai ||2||

When in meditation, he would call devils, demons and ghosts.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੇਵ ਭੂਤ ਜਿਨਾਤ ਕਹ ਲੇਵੈ ਨਿਕਟ ਬੁਲਾਇ ॥

dhev bhoot jinaat keh levai nikaT bulai ||

He would tell the devils, demons and ghosts to come closer to him’

ਜੌਨ ਬਾਤ ਚਿਤ ਮੈ ਰੁਚੈ ਤਿਨ ਤੇ ਲੇਤ ਮੰਗਾਇ ॥੩॥

jauan baat chit mai ruchai tin te let ma(n)gai ||3||

And whatever he planned, he would get them to execute.(3)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਾ ਪੈ ਪਰੀ ਬਹੁਤ ਚਲਿ ਆਵੈ ॥

taa pai paree bahut chal aavai ||

ਕੋਊ ਨਾਚਿ ਉਠ ਕੋਊ ਗਾਵੈ ॥

kouoo naach uTh kouoo gaavai ||

A number off airy used to come to him; some sang and some dancedfor him.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਭਾਵ ਦਿਖਾਵਹਿ ॥

bhaat bhaat ke bhaav dhikhaaveh ||

ਦੇਖਨਹਾਰ ਸਭੇ ਬਲਿ ਜਾਵਹਿ ॥੪॥

dhekhanahaar sabhe bal jaaveh ||4||

They displayed coquetry, which was admired by the spectators.(4)

ਲਾਲ ਪਰੀ ਇਕ ਬਚਨ ਉਚਾਰੋ ॥

laal paree ik bachan uchaaro ||

ਸਾਹ ਪਰੀ ਸੁਨੁ ਬੈਨ ਹਮਾਰੋ ॥

saeh paree sun bain hamaaro ||

Once the Red-fairy expounded and Black-fairy responded.

ਸੁੰਦਰਿ ਕਲਾ ਕੁਅਰਿ ਇਕ ਭਾਰੀ ॥

su(n)dhar kalaa kuar ik bhaaree ||

ਜਨੁਕ ਰੂਪ ਕੀ ਰਾਸਿ ਸਵਾਰੀ ॥੫॥

januk roop kee raas savaaree ||5||

‘Kala Kunwar is a pretty damsel, as if she is the mine of magnificence.(5)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਾਹੀ ਤੇ ਬਿਧਿ ਰੂਪ ਲੈ ਕੀਨੇ ਰੂਪ ਅਨੇਕ ॥

taahee te bidh roop lai keene roop anek ||

‘Borrowing charm from her, Brahma has created many lovelies.

ਰੀਝਿ ਰਹੀ ਮੈ ਨਿਰਖਿ ਛਬਿ ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਸਹਿਤ ਬਿਬੇਕ ॥੬॥

reejh rahee mai nirakh chhab man kram sahit bibek ||6||

‘Looking at her, through both, the body and the soul, I am gettingsatiated.( 6)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾ ਜਾਤ ਨਹਿ ਕਹੀ ॥

taa kee prabhaa jaat neh kahee ||

ਜਾਨੁਕ ਫੂਲਿ ਮਾਲਿਤੀ ਰਹੀ ॥

jaanuk fool maalitee rahee ||

‘She is above adoration and appears to be the favourite of flower girls.

ਕਵਨ ਸੁ ਕਬਿ ਤਿਹ ਪ੍ਰਭਾ ਉਚਾਰੈ ॥

kavan su kab teh prabhaa uchaarai ||

ਕੋਟਿ ਸੂਰ ਜਨੁ ਚੜੇ ਸਵਾਰੇ ॥੭॥

koT soor jan chaRe savaare ||7||

‘Who can relate her qualities as she epitomises thousands of Suns?’(7)

ਮੁਲਾ ਬਾਤ ਸ੍ਰਵਨ ਯਹ ਸੁਨੀ ॥

mulaa baat sravan yeh sunee ||

ਬਿਰਹ ਬਿਕਲ ਹ੍ਵੈ ਮੂੰਡੀ ਧੁਨੀ ॥

bireh bikal havai moo(n)ddee dhunee ||

When Maulana heard such verbalisation, he became hysterical.

ਏਕ ਦੇਵ ਭੇਜਾ ਤਹ ਜਾਈ ॥

ek dhev bhejaa teh jaiee ||

ਤਾ ਕੀ ਖਾਟ ਉਠਾਇ ਮੰਗਾਈ ॥੮॥

taa kee khaaT uThai ma(n)gaiee ||8||

He sent one demon to her and got her bed transported.(8)

ਵਾ ਸੁੰਦਰਿ ਕੋ ਕਛੁ ਨ ਬਸਾਯੋ ॥

vaa su(n)dhar ko kachh na basaayo ||

ਮੁਲਾ ਕੇ ਸੰਗ ਭੋਗ ਕਮਾਯੋ ॥

mulaa ke sa(n)g bhog kamaayo ||

She was defenceless and she had to make love with Maulana.

ਬੀਤੀ ਰੈਨਿ ਭੋਰ ਜਬ ਭਯੋ ॥

beetee rain bhor jab bhayo ||

ਤਿਹ ਪਹੁਚਾਇ ਤਹੀ ਤਿਨ ਦਯੋ ॥੯॥

teh pahuchai tahee tin dhayo ||9||

When the night had gone past, she was ferried back.(9)

ਐਸੀ ਬਿਧਿ ਤਿਹ ਰੋਜ ਬੁਲਾਵੈ ॥

aaisee bidh teh roj bulaavai ||

ਹੋਤ ਉਦੋਤ ਫਿਰੰਗ ਪਠਾਵੈ ॥

hot udhot fira(n)g paThaavai ||

The same way, he would get her every night and then return her toFarangh Shah.

ਮਨ ਮਾਨਤ ਕੇ ਕੇਲਨ ਕਰੈ ॥

man maanat ke kelan karai ||