Ang 1002

ਹੋਹੂੰ ਬਿਸਿਖ ਬਗਾਵਨ ਆਯੋ ॥

hohoo(n) bisikh bagaavan aayo ||

ਚਾਹਤ ਤੁਮੈ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਿਖਾਯੋ ॥੧੭॥

chaahat tumai charitr dhikhaayo ||17||

“I have come too and want to show my skill.” (17)

ਰਾਜਾ ਕੋ ਮਨ ਭਯੋ ਅਨੰਦੰ ॥

raajaa ko man bhayo ana(n)dha(n) ||

ਬੋਲਤ ਬਚਨ ਕਹਾ ਮਤਿ ਮੰਦੰ ॥

bolat bachan kahaa mat ma(n)dha(n) ||

The Raja felt blissful and thought over what he was saying.

ਆਖਿ ਮੂੰਦਿ ਦੋਊ ਬਾਨ ਚਲੈਹੌ ॥

aakh moo(n)dh dhouoo baan chalaihau ||

ਯਾ ਕੀ ਦੋਊ ਤ੍ਰਿਯਾ ਗਹਿ ਲੈ ਹੋ ॥੧੮॥

yaa kee dhouoo tirayaa geh lai ho ||18||

‘With eyes closed he won’t be able to hit and I will take his both the wives.’ (18)

ਤਾ ਕੀ ਆਂਖਿ ਬਾਧਿ ਦੋਊ ਲਈ ॥

taa kee aa(n)kh baadh dhouoo liee ||

ਤੀਰ ਕਮਾਨ ਹਾਥ ਮੈ ਦਈ ॥

teer kamaan haath mai dhiee ||

He was blindfolded and was given a bow and arrows.

ਚਾਬੁਕ ਹੈ ਹਨਿ ਬਿਸਿਖ ਬਗਾਯੋ ॥

chaabuk hai han bisikh bagaayo ||

ਉਹਾ ਠਾਢਿ ਤ੍ਰਿਯ ਤਾਲ ਬਜਾਯੋ ॥੧੯॥

auhaa Thaadd tiray taal bajaayo ||19||

Whipping, the horse was made to run and the woman standing thereclapped her hands.(19)

ਸਭਨ ਤਰਾਕ ਸਬਦ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

sabhan taraak sabadh sun paayo ||

ਜਾਨੁਕਿ ਇਨ ਤਿਹ ਤੀਰ ਲਗਾਯੋ ॥

jaanuk in teh teer lagaayo ||

Every body heard the noise (of clapping) and thought the arrow had hit.

ਬਾਸ ਉਤਾਰਿ ਬਿਲੋਕਹਿ ਕਹਾ ॥

baas utaar bilokeh kahaa ||

ਬਾਕੋ ਬਾਨ ਬਿਰਾਜਤ ਉਹਾ ॥੨੦॥

baako baan biraajat uhaa ||20||

When they pulled out the bamboo, they saw the funnel lying therewith an arrow in it.(20)

ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g chha(n)dh ||

Bhujang Chhand

ਭਯੋ ਫੂਕ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਯੋ ਪਿੰਡ ਹਾਰੀ ॥

bhayo fook raajaa tirayo pi(n)dd haaree ||

ਮਨੌ ਆਨਿ ਕੈ ਲਾਤ ਸੈਤਾਨ ਮਾਰੀ ॥

manau aan kai laat saitaan maaree ||

Raja was nonplussed as if Satan had taken over him.

ਰਹਿਯੋ ਮੂੰਡ ਕੌ ਨ੍ਯਾਇ ਬੈਨੇ ਨ ਬੋਲੈ ॥

rahiyo moo(n)dd kau nayai baine na bolai ||

ਗਿਰਿਯੋ ਝੂੰਮਿ ਕੈ ਭੂੰਮਿ ਆਖੈਂ ਨ ਖੋਲੈ ॥੨੧॥

giriyo jhoo(n)m kai bhoo(n)m aakhai(n) na kholai ||21||

He sat down with his head hanging, then he swung and fell flat witheyes closed.(21)

ਘਰੀ ਚਾਰਿ ਬੀਤੇ ਪ੍ਰਭਾ ਨੈਕ ਪਾਈ ॥

gharee chaar beete prabhaa naik paiee ||

ਗਿਰਿਯੋ ਫੇਰਿ ਭੂਮੈ ਕਹੂੰ ਰਾਵ ਜਾਈ ॥

giriyo fer bhoomai kahoo(n) raav jaiee ||

After four watches, when he awoke, he found himselflying on the ground.

ਕਹੂੰ ਪਾਗ ਛੂਟੀ ਕਹੂੰ ਹਾਰ ਟੂਟੇ ॥

kahoo(n) paag chhooTee kahoo(n) haar TooTe ||

ਗਿਰੈ ਬੀਰ ਜ੍ਯੋ ਘੂੰਮਿ ਪ੍ਰਾਨੈ ਨਿਖੂਟੇ ॥੨੨॥

girai beer jayo ghoo(n)m praanai nikhooTe ||22||

His turban had flown away and the beads of his necklace were scattered,as if he had fallen like dead soldier.(22)

ਸਭੈ ਲੋਕ ਧਾਏ ਲਯੋਠਾਇ ਤਾ ਕੌ ॥

sabhai lok dhaae layoThai taa kau ||

ਘਨੌ ਸੀਂਚਿ ਕੈ ਬਾਰਿ ਗੁਲਾਬ ਵਾ ਕੌ ॥

ghanau see(n)ch kai baar gulaab vaa kau ||

People came running, lifted him up and sprinkled rose water over him.

ਘਰੀ ਪਾਚ ਪਾਛੈ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਸੁਧਿ ਪਾਈ ॥

gharee paach paachhai nirapat sudh paiee ||

ਕਰੀ ਭਾਤਿ ਭ੍ਰਿਤੰ ਅਨੇਕੈ ਬਢਾਈ ॥੨੩॥

karee bhaat bhirata(n) anekai baddaiee ||23||

After a few hours, when he regained full consciousness, the servantsspoke in sycophantic tones.(23)

ਡਰੇ ਕਾਜ ਕਾਹੇ ਮਹਾਰਾਜ ਮੇਰੇ ॥

ddare kaaj kaahe mahaaraaj mere ||

ਲਏ ਸੂਰ ਠਾਢੇ ਸਭੈ ਸਸਤ੍ਰ ਤੇਰੇ ॥

le soor Thaadde sabhai sasatr tere ||

‘Oh, Our Great Raja, why are you dreading, all your braves lacedwith armours are around you,

ਕਹੋ ਮਾਰਿ ਡਾਰੈ ਕਹੋ ਬਾਧਿ ਲ੍ਯਾਵੈ ॥

kaho maar ddaarai kaho baadh layaavai ||

ਕਹੋ ਕਾਟਿ ਕੇ ਨਾਕ ਲੀਕੈ ਲਗਾਵੈ ॥੨੪॥

kaho kaaT ke naak leekai lagaavai ||24||

‘If you order, we will kill him, tie him or cut him to bow in repentance.’(24)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਹਿੰਮਤ ਸਿੰਘ ਕਹੀ ਹਸਿ ਕੈ ਚਿਤ ਮੈ ਅਤਿ ਰੋਸ ਕੋ ਮਾਰਿ ਮਰੂਰੋ ॥

hi(n)mat si(n)gh kahee has kai chit mai at ros ko maar marooro ||

Internally full of rage, but, smilingly, Bikrim Singh said aloud,

ਏਕ ਧਨੀ ਨਵ ਜੋਬਨ ਦੂਸਰ ਤੀਸਰੇ ਹੋ ਪੁਰਸੋਤਮ ਪੂਰੋ ॥

ek dhanee nav joban dhoosar teesare ho purasotam pooro ||

‘He is benevolent and young and, thirdly, he is superior human being,

ਆਖਿਨ ਮੂੰਦਿ ਹਨ੍ਯੋ ਕੁਪਿਯਾ ਕਹ ਯਾ ਪਰ ਕੋਪ ਕਿਯੋ ਸਭ ਕੂਰੋ ॥

aakhin moo(n)dh hanayo kupiyaa keh yaa par kop kiyo sabh kooro ||

‘By keeping his one eye closed, he has hit at the funnel, why shouldI get revengeful on him.

ਕੈਸੇ ਕੈ ਆਜੁ ਹਨੋ ਇਹ ਕੋ ਜੁ ਹੈ ਰਾਵ ਬਡੋ ਅਰੁ ਸੁੰਦਰ ਸੂਰੋ ॥੨੫॥

kaise kai aaj hano ieh ko ju hai raav baddo ar su(n)dhar sooro ||25||

‘He is brave and handsome Raja, how can he be annihilated.’(25)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਕਹਿ ਐਸੀ ਨ੍ਰਿਪ ਸੀਸ ਢੁਰਾਯੋ ॥

keh aaisee nirap sees dduraayo ||

ਤਾ ਸੁੰਦਰਿ ਪਰ ਕਛੁ ਨ ਬਸਾਯੋ ॥

taa su(n)dhar par kachh na basaayo ||

Declaring thus he hung his head but did not reprimand the Rani.

ਗ੍ਰਿਹ ਤੇ ਕਾਢਿ ਤ੍ਰਿਯਹਿ ਪੁਨਿ ਦੀਨੀ ॥

gireh te kaadd tirayeh pun dheenee ||

ਇਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸੇਤੀ ਹਰਿ ਲੀਨੀ ॥੨੬॥

eeh charitr setee har leenee ||26||

Bringing the woman out of his palace he gave her away and throughthis trickery he (Parm Singh) won over the lady.(26)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਿਹ ਰਾਨੀ ਪਾਵਤ ਭਈ ਐਸੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਬਨਾਇ ॥

teh raanee paavat bhiee aaiso charitr banai ||

Through such a manoeuvre Rani achieved him as well,

ਲੈ ਤਾ ਕੋ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਗਯੋ ਅਧਿਕ ਹ੍ਰਿਦੈ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥੨੭॥

lai taa ko gireh ko gayo adhik hiradhai sukh pai ||27||

And, getting fully satisfied, brought him home.(27)

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

Sortha

ਸਕਿਯੋ ਨ ਭੇਦ ਪਛਾਨਿ ਇਹ ਛਲ ਸੋ ਛੈਲੀ ਛਲ੍ਯੋ ॥

sakiyo na bhedh pachhaan ieh chhal so chhailee chhalayo ||

He (Himmat Singh) was taken in through a clever stint withoutunderstanding,

ਰਹਿਯੋ ਮੋਨਿ ਮੁਖਿ ਠਾਨਿ ਨਾਰ ਰਹਿਯੋ ਨਿਹੁਰਾਇ ਕੈ ॥੨੮॥

rahiyo mon mukh Thaan naar rahiyo nihurai kai ||28||

And he remained qu;et and kept sitting there with his head bowingdown.(28)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਤੇਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੩੩॥੨੬੫੨॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau teteesavo charitr samaapatam sat subham sat ||133||2652||afajoo(n)||

133rd Parable of Auspicious ChritarsConversation of the Raja and the Minister,Completed With Benediction.(133)(2650)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਸਬਕ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਇਕ ਭਾਰੀ ॥

sabak si(n)gh raajaa ik bhaaree ||

ਬਾਜ ਮਤੀ ਤਾ ਕੀ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥

baaj matee taa kee bar naaree ||

Sabhak Singh had been a great king and Baaj Mati was his pretty wife.

ਕਾਹੂ ਸੋ ਨਹਿ ਰਾਵ ਲਜਾਵੈ ॥

kaahoo so neh raav lajaavai ||

ਸਭ ਇਸਤ੍ਰਿਨ ਸੋ ਕੇਲ ਕਮਾਵੈ ॥੧॥

sabh isatiran so kel kamaavai ||1||

Raja was not shy; with all the females he played love games.(1)

ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਤਿਹ ਕਹੇ ਨ ਆਵੈ ॥

jo isatree teh kahe na aavai ||

ਤਾ ਕੀ ਖਾਟ ਉਠਾਇ ਮੰਗਾਵੈ ॥

taa kee khaaT uThai ma(n)gaavai ||

Any woman who would not consent, he used to get her kidnapped.

ਅਧਿਕ ਭੋਗ ਤਾ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਕਰਈ ॥

adhik bhog taa so nirap kariee ||

ਰਾਨੀ ਤੇ ਜਿਯ ਨੈਕ ਨ ਡਰਈ ॥੨॥

raanee te jiy naik na ddariee ||2||

He would have plenty oflove play and never cared about his Rani.(2)

ਬਾਜ ਮਤੀ ਜਿਯ ਅਧਿਕ ਰਿਸਾਵੈ ॥

baaj matee jiy adhik risaavai ||

ਸਬਕ ਸਿੰਘ ਪਰ ਕਛੁ ਨ ਬਸਾਵੈ ॥

sabak si(n)gh par kachh na basaavai ||

Baaj Mati always felt very remorse but Sabhak Singh remained careless.

ਤਬ ਤ੍ਰਿਯ ਏਕ ਚਰਿਤ੍ਰ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

tab tiray ek charitr bichaariyo ||

ਰਾਜਾ ਕੋ ਦੁਰਮਤਿ ਤੇ ਟਾਰਿਯੋ ॥੩॥

raajaa ko dhuramat te Taariyo ||3||

Once Rani played a trick and prevented Raja from his inauspiciousdeeds.(3)

ਰੂਪਵਤੀ ਜੋ ਤ੍ਰਿਯ ਲਖਿ ਪਾਵੈ ॥

roopavatee jo tiray lakh paavai ||

ਸਬਕ ਸਿੰਘ ਸੋ ਜਾਇ ਸੁਨਾਵੈ ॥

sabak si(n)gh so jai sunaavai ||

Whenever she saw a beautiful woman, she would go to Sabhak Singhand tell him,

ਤੁਮ ਰਾਜਾ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯਾ ਬੁਲਾਵੋ ॥

tum raajaa teh tirayaa bulaavo ||

ਕਾਮ ਕੇਲ ਤਿਹ ਸਾਥ ਕਮਾਵੋ ॥੪॥

kaam kel teh saath kamaavo ||4||

‘You, Raja, call that woman and make love with her.’(4)

ਜਬ ਯੌ ਬਚਨ ਰਾਵ ਸੁਨਿ ਪਾਵੈ ॥

jab yau bachan raav sun paavai ||

ਤੌਨ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕੋ ਬੋਲਿ ਪਠਾਵੈ ॥

tauan tirayaa ko bol paThaavai ||

Acquiescing to this Raja would get that woman,

ਜਾ ਕੀ ਰਾਨੀ ਪ੍ਰਭਾ ਉਚਾਰੈ ॥

jaa kee raanee prabhaa uchaarai ||

ਤਾ ਕੇ ਰਾਜਾ ਸੰਗ ਬਿਹਾਰੈ ॥੫॥

taa ke raajaa sa(n)g bihaarai ||5||

And whom so ever that Rani praised, Raja would play with her.(5)

ਯਾ ਮੈ ਕਹੋ ਕਹਾ ਘਟ ਗਈ ॥

yaa mai kaho kahaa ghaT giee ||

ਜਾਨੁਕ ਹੋਹੂੰ ਭਿਟੋਅਨਿ ਭਈ ॥

jaanuk hohoo(n) bhiToan bhiee ||

‘What do I lose in this (action of procuring the women)?I imagine I am engaging Raja myself.

ਜਾ ਤੇ ਮੋਰ ਰਾਵ ਸੁਖ ਪਾਵੈ ॥

jaa te mor raav sukh paavai ||