Ang 985

ਦਾਹ ਦਿਯੋ ਤਿਹ ਨਾਰਿ ਕੌ ਚਿਤ ਅਤਿ ਸੋਕ ਬਢਾਇ ॥

dhaeh dhiyo teh naar kau chit at sok baddai ||

With intense tribulations, he cremated her

ਫੂਲ ਮਤੀ ਕੇ ਭਵਨ ਮੈ ਬਹੁਰਿ ਬਸਤ ਭਯੋ ਆਇ ॥੧੩॥

fool matee ke bhavan mai bahur basat bhayo aai ||13||

and then came over to the palace of Phool Mati.(13)

ਸਵਤਿ ਮਾਰਿ ਨਿਜੁ ਕਰਨ ਸੌ ਔਰ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਦਿਖਰਾਇ ॥

savat maar nij karan sau aauar nirapeh dhikharai ||

By killing the co-wife, and showing her to the Raja,

ਰਾਜਾ ਕੌ ਨਿਜੁ ਬਸ ਕਿਯੋ ਐਸੋ ਚਰਿਤ ਬਨਾਇ ॥੧੪॥

raajaa kau nij bas kiyo aaiso charit banai ||14||

With deception, she had won the favour ofthe sovereign.(14)

ਬ੍ਰਹਮ ਬਿਸਨ ਸਰ ਅਸੁਰ ਸਭ ਰੈਨਾਧਿਪ ਦਿਨਰਾਇ ॥

braham bisan sar asur sabh rainaadhip dhinarai ||

Brahma, Vishnu, the gods, the devils, the Sun, the Moon,

ਬੇਦ ਬ੍ਯਾਸ ਅਰੁ ਬੇਦ ਤ੍ਰਿਯ ਭੇਦ ਸਕੇ ਨਹਿ ਪਾਇ ॥੧੫॥

bedh bayaas ar bedh tiray bhedh sake neh pai ||15||

The sage Viyas, and them all, could not fathom the females.(15)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਚੌਬੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੨੪॥੨੪੩੧॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau chauabeesavo charitr samaapatam sat subham sat ||124||2431||afajoo(n)||

124th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (124)(2429)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਲੰਕ ਮੈ ਬੰਕ ਨਿਸਾਚਰ ਥੋ ਰਘੁਨੰਦਨ ਕੋ ਸੁਨਿ ਏਕ ਕਹਾਨੀ ॥

la(n)k mai ba(n)k nisaachar tho raghuna(n)dhan ko sun ek kahaanee ||

In the country of Lanka, a devious devil heard the story of Raghunandan (Rama).

ਰਾਵਨ ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਸਮੇਤ ਹਨੇ ਇਹ ਖੇਤ ਮਹਾ ਬਲਿਧਾਨੀ ॥

raavan putr kalatr samet hane ieh khet mahaa balidhaanee ||

That in trepid had exterminated, in the war, the son of Raw ana along with his woman.

ਰੋਸ ਭਰਿਯੋ ਤਤਕਾਲ ਗਦਾ ਗਹਿ ਕੌਚਕ ਸੇ ਮਦ ਮਤ ਕ੍ਰਿਪਾਨੀ ॥

ros bhariyo tatakaal gadhaa geh kauachak se madh mat kirapaanee ||

That devil, filled with rage and carrying spears, daggers and swords and getting stupefied,

ਕੋਟ ਕੌ ਕੂਦਿ ਸਮੁੰਦ੍ਰ ਕੌ ਫਾਧਿ ਫਿਰੰਗ ਮੌ ਆਨਿ ਪਰਿਯੋ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥੧॥

koT kau koodh samu(n)dhr kau faadh fira(n)g mau aan pariyo abhimaanee ||1||

Had jumped over the sea to initiate the raid.(1)

ਆਠਿਕ ਦ੍ਯੋਸ ਅੰਧੇਰ ਰਹਿਯੋ ਪੁਨਿ ਸੂਰ ਚੜਿਯੋ ਜਗ ਧੁੰਧ ਮਿਟਾਈ ॥

aaThik dhayos a(n)dher rahiyo pun soor chaRiyo jag dhu(n)dh miTaiee ||

The earth was covered under darkness for eight days, and then the Sun rose and fog was lifted.

ਦਾਨਵ ਕੌ ਲਖਿ ਲੋਕਨ ਕੈ ਅਤਿ ਹੀ ਚਿਤ ਮੈ ਉਪਜੀ ਦੁਚਿਤਾਈ ॥

dhaanav kau lakh lokan kai at hee chit mai upajee dhuchitaiee ||

Looking at the devil, people were perplexed.

ਬਾਧਿ ਅਨੀ ਭਟ ਭੂਰਿ ਚੜੇ ਰਿਪੁ ਜੀਤਨ ਕੀ ਜਿਯ ਬ੍ਯੋਤ ਬਨਾਈ ॥

baadh anee bhaT bhoor chaRe rip jeetan kee jiy bayot banaiee ||

Most of the kings planned a strategy to win over him,

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਗਦਾ ਬਰਛੀਨ ਕੀ ਆਨਿ ਕਰੀ ਤਿਹ ਸਾਥ ਲਰਾਈ ॥੨॥

baan kamaan gadhaa barachheen kee aan karee teh saath laraiee ||2||

And they rose with bows, arrows, spears and daggers in their hands.(2)

ਏਕ ਪਰੇ ਭਭਰਾਤ ਭਟੁਤਮ ਏਕ ਲਗੇ ਭਟ ਘਾਯਲ ਘੂੰਮੈ ॥

ek pare bhabharaat bhaTutam ek lage bhaT ghaayal ghoo(n)mai ||

ਏਕ ਚਲੈ ਭਜਿ ਕੈ ਰਨ ਤੇ ਇਕ ਆਨਿ ਪਰੇ ਮਰਿ ਕੈ ਗਿਰਿ ਭੂੰਮੈ ॥

ek chalai bhaj kai ran te ik aan pare mar kai gir bhoo(n)mai ||

ਏਕ ਮਰੇ ਲਰਿ ਕੈ ਹਯ ਊਪਰ ਹਾਥਿਨ ਪੈ ਇਕ ਸ੍ਯੰਦਨ ਹੂੰ ਮੈ ॥

ek mare lar kai hay uoopar haathin pai ik saya(n)dhan hoo(n) mai ||

ਮਾਨੋ ਤ੍ਰਿਬੇਨੀ ਕੇ ਤੀਰਥ ਪੈ ਮੁਨਿ ਨਾਯਕ ਧੂਮ ਅਧੋ ਮੁਖ ਧੂੰਮੈ ॥੩॥

maano tirabenee ke teerath pai mun naayak dhoom adho mukh dhoo(n)mai ||3||

ਕੌਚ ਕਿਪਾਨ ਕਸੇ ਕਟਨੀ ਕਟਿ ਅੰਗ ਉਤੰਗ ਸੁਰੰਗ ਨਿਖੰਗੀ ॥

kauach kipaan kase kaTanee kaT a(n)g uta(n)g sura(n)g nikha(n)gee ||

Laced with swords and quivers on their bodies, the heroes swarmed,

ਚੌਪਿ ਚਲੇ ਚਹੂੰ ਓਰਨ ਤੇ ਘਨ ਸਾਵਨ ਕੀ ਘਟ ਜਾਨ ਉਮੰਗੀ ॥

chauap chale chahoo(n) oran te ghan saavan kee ghaT jaan uma(n)gee ||

From all the sides, the dark clouds of Sawan, the rainy season, thronged.

ਜੰਗ ਨਿਸੰਗ ਪਰਿਯੋ ਸੰਗ ਸੂਰਨ ਨਾਚਿਯੋ ਹੈ ਆਪੁ ਤਹਾ ਅਰਧੰਗੀ ॥

ja(n)g nisa(n)g pariyo sa(n)g sooran naachiyo hai aap tahaa aradha(n)gee ||

The intense fighting broke out and, even, Ardhangi (Shiva) had taken part in the war-dance.

ਰੋਸ ਭਰੇ ਨ ਫਿਰੇ ਤ੍ਰਸਿ ਕੈ ਰਨ ਰੰਗ ਪਚੇ ਰਵਿ ਰੰਗ ਫਿਰੰਗੀ ॥੪॥

ros bhare na fire tras kai ran ra(n)g pache rav ra(n)g fira(n)gee ||4||

The valiant ones were abounding and none seemed to be giving in.(4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਭੇਰ ਪਰਿਯੋ ਭਾਰਥ ਤੇ ਭਾਰੀ ॥

bher pariyo bhaarath te bhaaree ||

ਨਾਚੇ ਸੂਰਬੀਰ ਹੰਕਾਰੀ ॥

naache soorabeer ha(n)kaaree ||

A menacing war was enfolded over India and egoists revelled in the wardance.

ਬਹੁ ਬ੍ਰਿਣ ਕੀਏ ਨ ਇਕ ਤਿਹ ਲਾਗਿਯੋ ॥

bahu biran ke'ee na ik teh laagiyo ||

ਅਧਿਕ ਕੋਪ ਦਾਨਵ ਕੋ ਜਾਗਿਯੋ ॥੫॥

adhik kop dhaanav ko jaagiyo ||5||

They fired arrows but could not hit and the devil was, rather, filled with more wrath.(5)

ਏਕ ਹਾਥ ਤਿਨ ਗਦਾ ਸੰਭਾਰੀ ॥

ek haath tin gadhaa sa(n)bhaaree ||

ਦੂਜੋ ਕਰ ਤਰਵਾਰਿ ਨਿਕਾਰੀ ॥

dhoojo kar taravaar nikaaree ||

With a sword in one hand and a mace in the other,

ਜਾ ਕੌ ਦੌਰਿ ਦੈਤ ਬ੍ਰਿਣ ਮਾਰੇ ॥

jaa kau dhauar dhait biran maare ||

ਏਕੈ ਚੋਟ ਚੌਥ ਹੀ ਡਾਰੈ ॥੬॥

ekai choT chauath hee ddaarai ||6||

On whom-so-ever the devil charged, he cut him off.(6)

ਜੋ ਕੋਊ ਤਾ ਕਹ ਘਾਵ ਲਗਾਵੈ ॥

jo kouoo taa keh ghaav lagaavai ||

ਟੂਟਿ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਹਾਥ ਰਹਿ ਜਾਵੈ ॥

TooT kirapaan haath reh jaavai ||

And any body who attacked him, would get his sword broken.

ਦਾਨਵ ਕੋਪ ਅਧਿਕ ਤਬ ਕਰੈ ॥

dhaanav kop adhik tab karai ||

ਪ੍ਰਾਨ ਫਿਰੰਗਨਿ ਬਹੁ ਕੇ ਹਰੈ ॥੭॥

praan fira(n)gan bahu ke harai ||7||

More and more he was inflamed, more he became resolute.(7)

ਭੁੰਜਗ ਛੰਦ ॥

bhu(n)jag chha(n)dh ||

ਮਹਾ ਨਾਦਿ ਕੈ ਕੈ ਜਬੈ ਦੈਤ ਧਾਵੈ ॥

mahaa naadh kai kai jabai dhait dhaavai ||

ਘਨੀ ਸੈਨ ਕੋ ਮਾਰਿ ਕੈ ਕੈ ਸੁ ਜਾਵੈ ॥

ghanee sain ko maar kai kai su jaavai ||

ਬਿਯੋ ਕੌਨ ਜੋਧਾ ਲਰੈ ਰੋਸ ਕੈ ਕੈ ॥

biyo kauan jodhaa larai ros kai kai ||

ਚਲੇ ਬਾਜ ਹੇਰੈ ਮਹਾ ਤਾਪ ਤੈ ਕੈ ॥੮॥

chale baaj herai mahaa taap tai kai ||8||

ਲਖੇ ਦੈਤ ਭਾਰੀ ਸਭੈ ਭੂਪ ਭਾਗੈ ॥

lakhe dhait bhaaree sabhai bhoop bhaagai ||

ਮਹਾ ਤ੍ਰਾਸ ਕੇ ਤਾਪ ਸੌ ਅਨੁਰਾਗੈ ॥

mahaa traas ke taap sau anuraagai ||

ਚਲੇ ਭਾਜਿ ਕੈ ਕੈ ਹਠੀ ਨਾਰਿ ਨ੍ਯਾਏ ॥

chale bhaaj kai kai haThee naar nayaae ||

ਕਰੀ ਬਾਜ ਰਾਜੇ ਪਿਯਾਦੇ ਪਰਾਏ ॥੯॥

karee baaj raaje piyaadhe paraae ||9||

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

ਸੈਨ ਭਜਤ ਲਖਿ ਭਟਿ ਰਿਸਿ ਭਰੇ ॥

sain bhajat lakh bhaT ris bhare ||