Ang 964

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਬਿਹਸਿ ਕੁਅਰ ਯੌ ਬਚਨ ਉਚਾਰੋ ॥

bihas kuar yau bachan uchaaro ||

ਸੋਕ ਕਰੋ ਨਹਿ ਬਾਲ ਹਮਾਰੋ ॥

sok karo neh baal hamaaro ||

But Kumar said jovially, ‘Don’t worry about me.

ਹੌ ਅਬ ਏਕ ਉਪਾਯਹਿ ਕਰਿਹੋ ॥

hau ab ek upaayeh kariho ||

ਜਾ ਤੇ ਤੁਮਰੋ ਸੋਕ ਨਿਵਰਿਹੋ ॥੪੦॥

jaa te tumaro sok nivariho ||40||

‘I will find a way which will eradicate your affliction.’(40)

ਹਮਰੋ ਕਛੂ ਸੋਕ ਨਹਿ ਕੀਜੈ ॥

hamaro kachhoo sok neh keejai ||

ਤੀਰ ਕਮਾਨ ਆਨਿ ਮੁਹਿ ਦੀਜੈ ॥

teer kamaan aan muh dheejai ||

‘Please don’t worry about me,just get me a bow and arrow.

ਮੁਹਕਮ ਕੈ ਦਰਵਾਜੋ ਦ੍ਰਯਾਵਹੁ ॥

muhakam kai dharavaajo dhrayaavahu ||

ਯਾ ਆਂਗਨ ਮਹਿ ਸੇਜ ਬਿਛਾਵਹੁ ॥੪੧॥

yaa aa(n)gan meh sej bichhaavahu ||41||

‘Close the door tightly and lay down a bed in the courtyard.’(41)

ਵਹੈ ਕਾਮ ਅਬਲਾ ਤਿਨ ਕਿਯੋ ॥

vahai kaam abalaa tin kiyo ||

ਤੀਰ ਕਮਾਨਿ ਆਨਿ ਤਿਹ ਦਿਯੋ ॥

teer kamaan aan teh dhiyo ||

The woman abided by accordingly and brought him a bow and arrow.

ਭਲੀ ਭਾਤਿ ਸੌ ਸੇਜ ਬਿਛਾਈ ॥

bhalee bhaat sau sej bichhaiee ||

ਤਾ ਪਰ ਮੀਤ ਲਯੋ ਬੈਠਾਈ ॥੪੨॥

taa par meet layo baiThaiee ||42||

Elegantly she bedecked a bed and over it made the lover to sit.(42)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਬ ਅਬਲਾ ਚਿੰਤਾ ਕਰੀ ਜਿਯ ਤੇ ਭਈ ਨਿਰਾਸ ॥

tab abalaa chi(n)taa karee jiy te bhiee niraas ||

Contemplating thus, she thought in her mind,

ਜੀਯੋ ਤ ਪਿਯ ਕੇ ਸਹਿਤ ਹੀ ਮਰੌ ਤ ਪਤਿ ਕੇ ਪਾਸ ॥੪੩॥

jeeyo ta piy ke sahit hee marau ta pat ke paas ||43||

‘I will live or die with my lover.’(43)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਪਲਕਾ ਪਰ ਮੀਤਹਿ ਬੈਠਾਯੋ ॥

palakaa par meeteh baiThaayo ||

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਸੌ ਕੇਲ ਕਮਾਯੋ ॥

bhaat bhaat sau kel kamaayo ||

She gave him loving looks and made love in various manners.

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਕੇ ਭੋਗਨ ਭਰਹੀ ॥

bhaat bhaat ke bhogan bharahee ||

ਜਿਯ ਅਪਨੇ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸ ਨ ਕਰਹੀ ॥੪੪॥

jiy apane ko traas na karahee ||44||

While gratifying themselves with love-making, they dreaded not at all.(44)

ਤਬ ਲੌ ਚਕ੍ਰਵਾਕ ਦੋ ਆਏ ॥

tab lau chakravaak dho aae ||

ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਦ੍ਰਿਗਨ ਲਖਿ ਪਾਏ ॥

raaj kumaar dhiragan lakh paae ||

There appeared two ruddy sheldrakes (very big birds) that were seen by Raj Kumar.

ਏਕ ਧਨੁ ਤਾਨਿ ਬਾਨ ਸੌ ਮਾਰਿਯੋ ॥

ek dhan taan baan sau maariyo ||

ਦੁਤਿਯਾ ਹਾਥ ਸਰ ਦੁਤਿਯ ਪ੍ਰਹਾਰਿਯੋ ॥੪੫॥

dhutiyaa haath sar dhutiy prahaariyo ||45||

One he killed with the bow, and the other, he finished with an arrow held in his hands.(45)

ਦੁਹੂੰ ਸਰਨ ਦੁਹੂੰਅਨ ਬਧ ਕੀਨੋ ॥

dhuhoo(n) saran dhuhoo(n)an badh keeno ||

ਦੁਹੂੰਅਨ ਭੂੰਨਿ ਛਿਨਿਕ ਮਹਿ ਲੀਨੋ ॥

dhuhoo(n)an bhoo(n)n chhinik meh leeno ||

With two arrows he destroyed both and they roasted them immediately.

ਤਿਨ ਦੁਹੂੰਅਨ ਦੁਹੂੰਅਨ ਕੋ ਖਾਯੋ ॥

tin dhuhoo(n)an dhuhoo(n)an ko khaayo ||

ਸੰਕ ਛੋਰਿ ਪੁਨ ਕੇਲ ਕਮਾਯੋ ॥੪੬॥

sa(n)k chhor pun kel kamaayo ||46||

They both ate both of them, then, fearlessly enjoyed the sex.(46)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤਿਨ ਕੋ ਭਛਨ ਕਰਿ ਦੁਹਨ ਲੀਨੋ ਚਰਮ ਉਤਾਰਿ ॥

tin ko bhachhan kar dhuhan leeno charam utaar ||

After relishing them they took off their skins.

ਪਹਿਰਿ ਦੁਹੁਨ ਸਿਰ ਪੈ ਲਯੋ ਪੈਠੇ ਨਦੀ ਮਝਾਰਿ ॥੪੭॥

pahir dhuhun sir pai layo paiThe nadhee majhaar ||47||

Putting those on their heads, they jumped into the river.(47)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚਕ੍ਰਵਾਰ ਸਭ ਕੋ ਤਿਨ ਜਾਨੈ ॥

chakravaar sabh ko tin jaanai ||

ਮਾਨੁਖ ਕੈ ਨ ਕੋਊ ਪਹਿਚਾਨੈ ॥

maanukh kai na kouoo pahichaanai ||

Every body took them as birds and never thought they could be humans.

ਪੈਰਤ ਬਹੁ ਕੋਸਨ ਲਗਿ ਗਏ ॥

pairat bahu kosan lag ge ||

ਲਾਗਤ ਏਕ ਕਿਨਾਰੇ ਭਏ ॥੪੮॥

laagat ek kinaare bhe ||48||

Swimming and swirling they went a long way and touched the bank.(48)

ਦੋ ਹੈ ਦੋਊ ਅਰੂੜਿਤ ਭਏ ॥

dho hai dhouoo arooRit bhe ||

ਚਲਿ ਕਰਿ ਦੇਸ ਆਪਨੇ ਗਏ ॥

chal kar dhes aapane ge ||

They engaged two horses and travelled to their country.

ਤਾ ਕੌ ਲੈ ਪਟਰਾਨੀ ਕੀਨੋ ॥

taa kau lai paTaraanee keeno ||

ਚਿਤ ਕੋ ਸੋਕ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਦੀਨੋ ॥੪੯॥

chit ko sok dhoor kar dheeno ||49||

Retaining her as his principal Rani, he obliterated all his agonies.(49)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਪੰਛਿਯਨ ਕੋ ਪੋਸਤ ਧਰੇ ਪਿਤੁ ਕੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਬਚਾਇ ॥

pa(n)chhiyan ko posat dhare pit kee dhirasaT bachai ||

Wearing the skins of birds, they had escaped the looks of her father.

ਪੰਖੀ ਹੀ ਸਭ ਕੋ ਲਖੈ ਮਾਨੁਖ ਲਖ੍ਯੋ ਨ ਜਾਇ ॥੫੦॥

pa(n)khee hee sabh ko lakhai maanukh lakhayo na jai ||50||

Every body considered them as the birds and none could guess that they were humans.(50)

ਦੇਸ ਆਨਿ ਅਪਨੇ ਬਸੇ ਤਿਯ ਕੋ ਸਦਨ ਬਨਾਇ ॥

dhes aan apane base tiy ko sadhan banai ||

‘They had come to their own country now,

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਾ ਸੋ ਰਮੈ ਨਿਸੁ ਦਿਨ ਮੋਦ ਬਢਾਇ ॥੫੧॥

bhaat bhaat taa so ramai nis dhin modh baddai ||51||

And day and night blissfully enjoyed love-making.(51)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌ ਗਿਆਰਹ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੧੧॥੨੧੫੭॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sau giaareh charitr samaapatam sat subham sat ||111||2157||afajoo(n)||

111th Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed With Benediction. (111)(2155)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira