Ang 946

ਜੈਸੇ ਬੂੰਦ ਕੀ ਮੇਘ ਜ੍ਯੋਂ ਹੋਤ ਨਦੀ ਮੈ ਲੀਨ ॥੧੪॥

jaise boo(n)dh kee megh jayo(n) hot nadhee mai leen ||14||

And she felt like a raindrop, which submerges in the sea.(14)

ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਲ ਕੀ ਉਰ ਬਸੀ ਬਿਸਰੀ ਸਕਲ ਸਿਯਾਨ ॥

preet laal kee ur basee bisaree sakal siyaan ||

The lover’s love penetrated her heart so much that she lost all her

ਗਿਰੀ ਮੂਰਛਨਾ ਹ੍ਵੈ ਧਰਨਿ ਬਿਧੀ ਬਿਰਹ ਕੇ ਬਾਨ ॥੧੫॥

giree moorachhanaa havai dharan bidhee bireh ke baan ||15||

wisdom becoming unconscious, fell flat on the ground.(15)

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

Sortha

ਰਕਤ ਨ ਰਹਿਯੋ ਸਰੀਰ ਲੋਕ ਲਾਜ ਬਿਸਰੀ ਸਕਲ ॥

rakat na rahiyo sareer lok laaj bisaree sakal ||

She felt no blood was left in her body, and the shame had flown away.

ਅਬਲਾ ਭਈ ਅਧੀਰ ਅਮਿਤ ਰੂਪ ਪਿਯ ਕੋ ਨਿਰਖਿ ॥੧੬॥

abalaa bhiee adheer amit roop piy ko nirakh ||16||

The woman fascinated with the lover’s glimpse became impatient.(16)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜਾ ਦਿਨ ਮੀਤ ਪਿਯਾਰੋ ਪੈਯੈ ॥

jaa dhin meet piyaaro paiyai ||

She thought, the day she achieved her lover, she would feel sanctified.

ਤੌਨ ਘਰੀ ਉਪਰ ਬਲਿ ਜੈਯੈ ॥

tauan gharee upar bal jaiyai ||

ਬਿਰਹੁ ਬਧੀ ਚੇਰੀ ਤਿਹ ਭਈ ॥

birahu badhee cheree teh bhiee ||

To save the alienation, she decided o accepted his enslavement

ਬਿਸਰਿ ਲਾਜ ਲੋਗਨ ਕੀ ਗਈ ॥੧੭॥

bisar laaj logan kee giee ||17||

without the care of the people’s talk.(17)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਨਿਰਖਿ ਬੂਬਨਾ ਬਸਿ ਭਈ ਪਰੀ ਬਿਰਹ ਕੀ ਫਾਸ ॥

nirakh boobanaa bas bhiee paree bireh kee faas ||

On seeing him, Boobna had felt entrapped in the wake of his

ਭੂਖਿ ਪ੍ਯਾਸ ਭਾਜੀ ਸਕਲ ਬਿਨੁ ਦਾਮਨੁ ਕੀ ਦਾਸ ॥੧੮॥

bhookh payaas bhaajee sakal bin dhaaman kee dhaas ||18||

separation. Remaining hungry and thirsty, without any monetary gains, she decided to become his serf.(18)

ਬਤਿਸ ਅਭਰਨ ਤ੍ਰਿਯ ਕਰੈ ਸੋਰਹ ਸਜਤ ਸਿੰਗਾਰ ॥

batis abharan tiray karai soreh sajat si(n)gaar ||

She adorned thirty-two types of ornaments and embellished herself.

ਨਾਕ ਛਿਦਾਵਤ ਆਪਨੋ ਪਿਯ ਕੇ ਹੇਤੁ ਪਿਯਾਰ ॥੧੯॥

naak chhidhaavat aapano piy ke het piyaar ||19||

For sake of the love for her lover she, even, got her nose pierced.(l9)

ਤੀਯ ਪਿਯਾ ਕੇ ਚਿਤ ਮੈ ਐਸੋ ਲਾਗਿਯੋ ਨੇਹ ॥

teey piyaa ke chit mai aaiso laagiyo neh ||

The urge for the meeting with lover sprung up so much,

ਭੂਖ ਲਾਜ ਤਨ ਕੀ ਗਈ ਦੁਹੁਅਨ ਬਿਸਰਿਯੋ ਗ੍ਰੇਹ ॥੨੦॥

bhookh laaj tan kee giee dhuhuan bisariyo greh ||20||

That she lost the awareness of her body and the surroundings.(20)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਬੀਨ ਸਕੈ ਬਿਗਸੈ ਨਹਿ ਕਾਹੂ ਸੌ ਲੋਕ ਕੀ ਲਾਜ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਰਾਖੇ ॥

been sakai bigasai neh kaahoo sau lok kee laaj bidhaa kar raakhe ||

(Such lover) are not satiated and they do not care about people’s talk.

ਬੀਰੀ ਚਬਾਤ ਨ ਬੈਠਿ ਸਕੈ ਬਿਲ ਮੈ ਨਹਿ ਬਾਲ ਹਹਾ ਕਰਿ ਭਾਖੈ ॥

beeree chabaat na baiTh sakai bil mai neh baal hahaa kar bhaakhai ||

They are unable to chew the beetle-nuts (to show their adulthood), and they just while-away laughing like the children.

ਇੰਦ੍ਰ ਕੋ ਰਾਜ ਸਮਾਜਨ ਸੋ ਸੁਖ ਛਾਡਿ ਛਿਨੇਕ ਬਿਖੈ ਦੁਖ ਗਾਖੈ ॥

ei(n)dhr ko raaj samaajan so sukh chhaadd chhinek bikhai dhukh gaakhai ||

They abandon the god Indra’s bliss to gain this momentary pain of love.

ਤੀਰ ਲਗੋ ਤਰਵਾਰਿ ਲਗੋ ਨ ਲਗੋ ਜਿਨਿ ਕਾਹੂ ਸੌ ਕਾਹੂ ਕੀ ਆਖੈਂ ॥੨੧॥

teer lago taravaar lago na lago jin kaahoo sau kaahoo kee aakhai(n) ||21||

One may be hit by an arrow or cut with a sword, but may he not fall in love like this.(2l)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਹੇਰਿ ਬੂਬਨਾ ਕੌ ਧਰਨਿ ਲੋਟਤ ਮਾਤ ਅਧੀਰ ॥

her boobanaa kau dharan loTat maat adheer ||

When Boobna’s mother saw Boobna falling flat on the ground,

ਚਤੁਰਿ ਹੁਤੀ ਚੀਨਤ ਭਈ ਪਿਯ ਬਿਰਹ ਕੀ ਪੀਰਿ ॥੨੨॥

chatur hutee cheenat bhiee piy bireh kee peer ||22||

She was wise and she immediately understood her pain of love.(22)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਯਾ ਕੀ ਲਗਨਿ ਕਿਸੂ ਸੋ ਲਾਗੀ ॥

yaa kee lagan kisoo so laagee ||

ਤਾ ਤੇ ਭੂਖਿ ਪ੍ਯਾਸ ਸਭ ਭਾਗੀ ॥

taa te bhookh payaas sabh bhaagee ||

(She thought,) ‘She has fallen in love with some body, that is why she has lost her appetite.

ਤਾ ਤੇ ਬੇਗਿ ਉਪਾਯਹਿ ਕਰਿਯੈ ॥

taa te beg upaayeh kariyai ||

ਜਾ ਤੇ ਸਗਰੋ ਸੋਕ ਨਿਵਰਿਯੈ ॥੨੩॥

jaa te sagaro sok nivariyai ||23||

‘Some remedy must be found through which all her afflictions are eliminated.’(23)

ਹ੍ਰਿਦੈ ਮੰਤ੍ਰ ਇਹ ਭਾਤਿ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

hiradhai ma(n)tr ieh bhaat bichaariyo ||

ਨਿਜ ਪਤਿ ਸੋ ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਾਰਿਯੋ ॥

nij pat so ieh bhaat uchaariyo ||

Contemplating thus, she asked her husband,

ਸੁਤਾ ਤਰੁਨਿ ਤੁਮਰੇ ਗ੍ਰਿਹ ਭਈ ॥

sutaa tarun tumare gireh bhiee ||

ਤਾ ਕੀ ਕਰਨ ਸਗਾਈ ਲਈ ॥੨੪॥

taa kee karan sagaiee liee ||24||

‘Your daughter has come of the age, she should be betrothed now.(24)

ਯਾ ਕੋ ਅਧਿਕ ਸੁਯੰਬਰ ਕੈਹੈ ॥

yaa ko adhik suya(n)bar kaihai ||

ਬਡੇ ਬਡੇ ਰਾਜਾਨ ਬੁਲੈਹੈ ॥

badde badde raajaan bulaihai ||

‘We will arrange a huge savayambar (ceremony for the selection of her own husband) and invite big princes.

ਦੁਹਿਤਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭਨ ਪਰ ਕਰਿ ਹੈ ॥

dhuhitaa dhirasaT sabhan par kar hai ||

ਜੋ ਚਿਤ ਰੁਚੇ ਤਿਸੀ ਕਹ ਬਰਿ ਹੈ ॥੨੫॥

jo chit ruche tisee keh bar hai ||25||

‘Our daughter will look at them and whom-so-ever she picked, she will be married to.’(25)

ਭਯੋ ਪ੍ਰਾਤ ਯਹ ਬ੍ਯੋਤ ਬਨਾਯੋ ॥

bhayo praat yeh bayot banaayo ||

ਪੁਰ ਬਾਸਿਨ ਸਭਹੀਨ ਬੁਲਾਯੋ ॥

pur baasin sabhaheen bulaayo ||

After planning, as such, in the morning, they invited all the people from the town.

ਦੇਸ ਦੇਸ ਬਹੁ ਦੂਤ ਪਠਾਏ ॥

dhes dhes bahu dhoot paThaae ||

ਨਰਪਤਿ ਸਭ ਠੌਰਨ ਤੇ ਆਏ ॥੨੬॥

narapat sabh Thauaran te aae ||26||

They sent messengers to far off places and invited the princes.(26)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਤੌਨ ਬਾਗ ਮੈ ਬੂਬਨਾ ਨਿਤ ਪ੍ਰਤਿ ਕਰਤ ਪਯਾਨ ॥

tauan baag mai boobanaa nit prat karat payaan ||

(In the meanwhile) Boobna kept on her visits to the garden.

ਭੇਟਤ ਸਾਹ ਜਲਾਲ ਕੋ ਰੈਨਿ ਬਸੈ ਗ੍ਰਿਹ ਆਨਿ ॥੨੭॥

bheTat saeh jalaal ko rain basai gireh aan ||27||

And after meeting Jallaal Shah, she would come back at night.(27)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਐਸੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦੁਹੂੰ ਮੈ ਭਈ ॥

aaisee preet dhuhoo(n) mai bhiee ||

ਦੁਹੂੰਅਨ ਬਿਸਰਿ ਸਕਲ ਸੁਧਿ ਗਈ ॥

dhuhoo(n)an bisar sakal sudh giee ||

Such a love affair flourished in them that they both lost their awareness.

ਕਮਲ ਨਾਭ ਕੀ ਛਬਿ ਪਹਿਚਨਿਯਤ ॥

kamal naabh kee chhab pahichaniyat ||

ਟੂਕ ਦੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਤਾਰ ਇਕ ਜਨਿਯਤ ॥੨੮॥

Took dh preet taar ik janiyat ||28||

They became epitome of godly images and, although two in body, they seemed to be one in spirit.(28)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਭਯੋ ਪ੍ਰਾਤ ਪਿਤ ਬੂਬਨਾ ਰਾਜਾ ਲਏ ਬੁਲਾਇ ॥

bhayo praat pit boobanaa raajaa le bulai ||

When the day broke, Boobna’s father called in all the princes,

ਆਗ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤਾ ਕੋ ਦਈ ਰੁਚੈ ਬਰੋ ਤਿਹ ਜਾਇ ॥੨੯॥

aagayaa dhuhitaa ko dhiee ruchai baro teh jai ||29||

And asked his daughter to select the person of her own choice for her marriage.(29)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਯਹੈ ਸਕੇਤ ਤਹਾ ਬਦਿ ਆਈ ॥

yahai saket tahaa badh aaiee ||

ਸਾਹਿ ਜਲਾਲਹਿ ਲਯੋ ਬੁਲਾਈ ॥

saeh jalaaleh layo bulaiee ||

On the other hand she had called in Jallaal Shah as well,

ਜਬ ਹੌ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤਵੂ ਪਰ ਕਰਿਹੌ ॥

jab hau dhirasaT tavoo par karihau ||

(And told him) ‘When I will come across you,

ਫੂਲਨ ਕੀ ਮਾਲਾ ਉਰ ਡਰਿ ਹੌ ॥੩੦॥

foolan kee maalaa ur ddar hau ||30||

I will place the garland of flowers around your neck.’(30)

ਚੜਿ ਬਿਵਾਨ ਦੇਖਨ ਨ੍ਰਿਪ ਗਈ ॥

chaR bivaan dhekhan nirap giee ||

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਤ ਸਭਹਿਨ ਪਰ ਭਈ ॥

dhirasaT karat sabhahin par bhiee ||

Seated in a palanquin, she went round and looked at each one observantly.

ਜਬ ਤਿਹ ਸਾਹ ਜਲਾਲ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

jab teh saeh jalaal nihaariyo ||

ਫੂਲ ਹਾਰ ਤਾ ਕੇ ਉਰ ਡਾਰਿਯੋ ॥੩੧॥

fool haar taa ke ur ddaariyo ||31||

When she reached near Jallaal Shah, she put a garland around his neck.(31)

ਭਾਤਿ ਭਾਤਿ ਤਬ ਬਾਜਨ ਬਾਜੇ ॥

bhaat bhaat tab baajan baaje ||

Then the trumpets started to blow in favour

ਜਨਿਯਤ ਸਾਹਿ ਜਲੂ ਕੇ ਗਾਜੇ ॥

janiyat saeh jaloo ke gaaje ||

ofJallaal Shah and the other princes were perplexed.

ਸਭ ਨ੍ਰਿਪ ਬਕ੍ਰ ਫੂਕ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ॥

sabh nirap bakr fook havai ge ||

ਜਾਨਕ ਲੂਟਿ ਬਿਧਾ ਤਹਿ ਲਏ ॥੩੨॥

jaanak looT bidhaa teh le ||32||

They looked like as if the Creator had robbed them off their right.(32)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਫੂਕ ਬਕਤ੍ਰ ਭੇ ਸਭ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਗਏ ਆਪਨੇ ਗ੍ਰੇਹ ॥

fook bakatr bhe sabh nirapat ge aapane greh ||

All the princes, at the end, left for their abodes,

ਜਲੂ ਬੂਬਨਾ ਕੋ ਤਬੈ ਅਧਿਕ ਬਢਤ ਭਯੋ ਨੇਹ ॥੩੩॥

jaloo boobanaa ko tabai adhik baddat bhayo neh ||33||

And the love of Boobna and Jallaal was much more enhanced.(33)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਇਹ ਛਲ ਸੋ ਅਬਲਾ ਕਰਿ ਆਈ ॥

eeh chhal so abalaa kar aaiee ||

Thus, it is how the lady performed duplicity, and it looked like as if a