Ang 941

ਅਧਿਕ ਰੀਝਿ ਨਿਸਚਰਹਿ ਉਚਾਰੋ ॥

adhik reejh nisachareh uchaaro ||

ਦੇਉ ਵਹੈ ਜੋ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰੋ ॥੯॥

dheau vahai jo hiradhai bichaaro ||9||

‘Whatever you desire for and whatever you ask for, you will be granted.’(9)

ਜਬ ਦੋ ਤੀਨਿ ਬਾਰ ਤਿਨ ਕਹਿਯੋ ॥

jab dho teen baar tin kahiyo ||

ਤਾ ਪੈ ਅਧਿਕ ਰੀਝਿ ਕੈ ਰਹਿਯੋ ॥

taa pai adhik reejh kai rahiyo ||

When the devil asked a couple of times, then, with great efforts, she said,

ਕਹਿਯੋ ਅਸੁਰ ਲਾਗਯੋ ਇਕ ਤ੍ਰਿਯਾ ਕੋ ॥

kahiyo asur laagayo ik tirayaa ko ||

ਸਕੈ ਦੂਰਿ ਕਰ ਤੂ ਨਹਿ ਤਾ ਕੋ ॥੧੦॥

sakai dhoor kar too neh taa ko ||10||

‘You cannot help me to get rid of my afflictions.’(10)

ਤਬ ਤਿਨ ਜੰਤ੍ਰ ਤੁਰਤੁ ਲਿਖਿ ਲੀਨੋ ॥

tab tin ja(n)tr turat likh leeno ||

ਲੈ ਤਾ ਕੋ ਕਰ ਭੀਤਰ ਦੀਨੋ ॥

lai taa ko kar bheetar dheeno ||

The demons immediately wrote an incantation and gave that to her,

ਜਾ ਕੋ ਤੂ ਇਕ ਬਾਰ ਦਿਖੈ ਹੈ ॥

jaa ko too ik baar dhikhai hai ||

ਜਰਿ ਬਰਿ ਢੇਰ ਭਸਮਿ ਸੋ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ॥੧੧॥

jar bar dder bhasam so havai hai ||11||

‘Once you show it to anyone, that person will be annihilated.’(11)

ਤਾ ਕੈ ਕਰ ਤੇ ਜੰਤ੍ਰ ਲਿਖਾਯੋ ॥

taa kai kar te ja(n)tr likhaayo ||

ਲੈ ਕਰ ਮੈ ਤਹਿ ਕੋ ਦਿਖਰਾਯੋ ॥

lai kar mai teh ko dhikharaayo ||

She took the incantation and keeping it her hand showed it to him.

ਜਬ ਸੁ ਜੰਤ੍ਰ ਦਾਨੋ ਲਖਿ ਲਯੋ ॥

jab su ja(n)tr dhaano lakh layo ||

ਸੋ ਜਰਿ ਢੇਰ ਭਸਮ ਹ੍ਵੈ ਗਯੋ ॥੧੨॥

so jar dder bhasam havai gayo ||12||

As soon as he saw the writing, he was exterminated.(12)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੇਵਰਾਜ ਜਿਹ ਦੈਤ ਕੌ ਜੀਤ ਸਕਤ ਨਹਿ ਜਾਇ ॥

dhevaraaj jeh dhait kau jeet sakat neh jai ||

The devil, which could not be eliminated by superior human beings,

ਸੋ ਅਬਲਾ ਇਹ ਛਲ ਭਏ ਜਮ ਪੁਰ ਦਯੋ ਪਠਾਇ ॥੧੩॥

so abalaa ieh chhal bhe jam pur dhayo paThai ||13||

Was despatched to the domain of death through the clever Chritar of the woman.(13)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕ ਸੌਵੌ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੧੦੦॥੧੮੫੬॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ik sauavau charitr samaapatam sat subham sat ||100||1856||afajoo(n)||

One hundredth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (100)(1856)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਰਾਵੀ ਤੀਰ ਜਾਟ ਇਕ ਰਹੈ ॥

raavee teer jaaT ik rahai ||

ਮਹੀਵਾਲ ਨਾਮ ਜਗ ਕਹੈ ॥

maheevaal naam jag kahai ||

On the banks of river Ravi, a peasant Jat called Mahinwal used to live.

ਨਿਰਖਿ ਸੋਹਨੀ ਬਸਿ ਹ੍ਵੈ ਗਈ ॥

nirakh sohanee bas havai giee ||

ਤਾ ਪੈ ਰੀਝਿ ਸੁ ਆਸਿਕ ਭਈ ॥੧॥

taa pai reejh su aasik bhiee ||1||

A woman named Sohani fell in love with him and came under his dominance.(1)

ਜਬ ਹੀ ਭਾਨ ਅਸਤ ਹ੍ਵੈ ਜਾਵੈ ॥

jab hee bhaan asat havai jaavai ||

ਤਬ ਹੀ ਪੈਰਿ ਨਦੀ ਤਹ ਆਵੈ ॥

tab hee pair nadhee teh aavai ||

At the Sunset, she used to swim across the river and there (to see him).

ਦ੍ਰਿੜ ਗਹਿ ਘਟ ਉਰ ਕੇ ਤਰ ਧਰੈ ॥

dhiraR geh ghaT ur ke tar dharai ||

ਛਿਨ ਮਹਿ ਪੈਰ ਪਾਰ ਤਿਹ ਪਰੈ ॥੨॥

chhin meh pair paar teh parai ||2||

Holding an earthen pitcher in her hand she would jump in (the river) and arrive at the other side.(2)

ਏਕ ਦਿਵਸ ਉਠਿ ਕੈ ਜਬ ਧਾਈ ॥

ek dhivas uTh kai jab dhaiee ||

ਸੋਵਤ ਹੁਤੋ ਬੰਧੁ ਲਖਿ ਪਾਈ ॥

sovat huto ba(n)dh lakh paiee ||

One day when she ran out, her brother, who was slumbering there, saw her.

ਪਾਛੈ ਲਾਗਿ ਭੇਦ ਤਿਹ ਚਹਿਯੋ ॥

paachhai laag bhedh teh chahiyo ||

ਕਛੂ ਸੋਹਨੀ ਤਾਹਿ ਨ ਲਹਿਯੋ ॥੩॥

kachhoo sohanee taeh na lahiyo ||3||

He followed her and discovered the secret but Sohani did not realise.(3)

ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g chha(n)dh ||

Bhujang Chhand

ਛਕੀ ਪ੍ਰੇਮ ਬਾਲਾ ਤਿਸੀ ਠੌਰ ਧਾਈ ॥

chhakee prem baalaa tisee Thauar dhaiee ||

Imbued in love, she ran to the direction,

ਜਹਾ ਦਾਬਿ ਕੈ ਬੂਟ ਮੈ ਮਾਟ ਆਈ ॥

jahaa dhaab kai booT mai maaT aaiee ||

Where, under the bush, she had hidden the pitcher.

ਲੀਯੌ ਹਾਥ ਤਾ ਕੌ ਧਸੀ ਨੀਰ ਮ੍ਯਾਨੇ ॥

leeyau haath taa kau dhasee neer mayaane ||

She picked up the pitcher, jumped into the water,

ਮਿਲੀ ਜਾਇ ਤਾ ਕੌ ਯਹੀ ਭੇਦ ਜਾਨੇ ॥੪॥

milee jai taa kau yahee bhedh jaane ||4||

And came to meet her lover but none could fathom the secret.(4)

ਮਿਲੀ ਜਾਇ ਤਾ ਕੌ ਫਿਰੀ ਫੇਰਿ ਬਾਲਾ ॥

milee jai taa kau firee fer baalaa ||

ਦਿਪੈ ਚਾਰਿ ਸੋਭਾ ਮਨੋ ਆਗਿ ਜ੍ਵਾਲਾ ॥

dhipai chaar sobhaa mano aag javaiaalaa ||

Thus she would go to meet him again and again, to quench her thirst of the fire of passion.

ਲਏ ਹਾਥ ਮਾਟਾ ਨਦੀ ਪੈਰਿ ਆਈ ॥

le haath maaTaa nadhee pair aaiee ||

ਕੋਊ ਨਾਹਿ ਜਾਨੈ ਤਿਨੀ ਬਾਤ ਪਾਈ ॥੫॥

kouoo naeh jaanai tinee baat paiee ||5||

She would row back with the pitcher, as if nothing had happened.(5)

ਭਯੋ ਪ੍ਰਾਤ ਲੈ ਕਾਚ ਮਾਟਾ ਸਿਧਾਯੋ ॥

bhayo praat lai kaach maaTaa sidhaayo ||

ਤਿਸੈ ਡਾਰਿ ਦੀਨੋ ਉਸੇ ਰਾਖਿ ਆਯੋ ॥

tisai ddaar dheeno use raakh aayo ||

(One day) Her brother reached there early in the morning with an unbaked earthen pitcher.

ਭਏ ਸੋਹਨੀ ਰੈਨਿ ਜਬ ਹੀ ਸਿਧਾਈ ॥

bhe sohanee rain jab hee sidhaiee ||

He broke into pieces the baked one and put the unbaked-one in its place.

ਵਹੈ ਮਾਟ ਲੈ ਕੇ ਛਕੀ ਪ੍ਰੇਮ ਆਈ ॥੬॥

vahai maaT lai ke chhakee prem aaiee ||6||

The night fell, Sohani came and, taking that pitcher, plunged into water.(6)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਅਧਿਕ ਜਬ ਸਰਿਤਾ ਤਰੀ ਮਾਟਿ ਗਯੋ ਤਬ ਫੂਟਿ ॥

adhik jab saritaa taree maaT gayo tab fooT ||

When she had swam about half way, the pitcher started to crumble

ਡੁਬਕੀ ਲੇਤੇ ਤਨ ਗਯੋ ਪ੍ਰਾਨ ਬਹੁਰਿ ਗੇ ਛੂਟਿ ॥੭॥

ddubakee lete tan gayo praan bahur ge chhooT ||7||

And her soul abandoned her body.(7)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee