Ang 927

ਆਨਿ ਪਰਿਯੋ ਪਚਮਾਰ ਸਭਨ ਸੁਨਿ ਪਾਇਯੋ ॥

aan pariyo pachamaar sabhan sun paiyo ||

Ever body heard that the lion killer was there.

ਅਤਿ ਲਸਕਰ ਚਿਤ ਮਾਹਿ ਸੁ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਇਯੋ ॥

at lasakar chit maeh su traas baddaiyo ||

The whole (enemy) army was panicked with fear.

ਲੋਹ ਅਧਿਕ ਤਿਨ ਮਾਹਿ ਭਾਤਿ ਐਸੀ ਪਰਿਯੋ ॥

loh adhik tin maeh bhaat aaisee pariyo ||

They started to fight with each other,

ਹੋ ਜੋਧਾ ਤਿਨ ਤੇ ਏਕ ਨ ਜਿਯਤੇ ਉਬਰਿਯੋ ॥੨੫॥

ho jodhaa tin te ek na jiyate ubariyo ||25||

And none of them was saved.(25)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਪੂਤ ਪਿਤਾ ਕੇ ਸਿਰ ਦਈ ਪਿਤਾ ਪੂਤ ਸਿਰ ਮਾਹਿ ॥

poot pitaa ke sir dhiee pitaa poot sir maeh ||

(In the melee) Even the father killed the son and the son killed the father,

ਇਸੀ ਭਾਤਿ ਸਭ ਕਟਿ ਮਰੇ ਰਹਿਯੋ ਸੁਭਟ ਕੋਊ ਨਾਹਿ ॥੨੬॥

eisee bhaat sabh kaT mare rahiyo subhaT kouoo naeh ||26||

And this way they all cut each other and no fighter was left behind.(26)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਜ ਪੁਰ ਤਿਸੀ ਜੁਲਾਈ ਆਈ ॥

taj pur tisee julaiee aaiee ||

ਆਇ ਬਾਰਤਾ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਜਤਾਈ ॥

aai baarataa nirapeh jataiee ||

Then the weaver-woman came and told the Raja what had happened.

ਜਬ ਯਹ ਭੇਦ ਰਾਵ ਸੁਨਿ ਪਾਯੋ ॥

jab yeh bhedh raav sun paayo ||

ਪਠੈ ਪਾਲਕੀ ਤਾਹਿ ਬੁਲਾਯੋ ॥੨੭॥

paThai paalakee taeh bulaayo ||27||

When the Raja learned the secret, he sent palanquin and honoured the weaver.(27)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤਿਰਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੯੩॥੧੬੭੧॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe tiraanavo charitr samaapatam sat subham sat ||93||1671||afajoo(n)||

Ninety-third Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (93)(J669)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਚਾਦਨ ਹੂੰ ਕੇ ਦੇਸ ਮੈ ਪ੍ਰਗਟ ਚਾਦ ਪੁਰ ਗਾਉ ॥

chaadhan hoo(n) ke dhes mai pragaT chaadh pur gaau ||

In the country of Chandan, there was a town called Chandanpur.

ਬਿਪ੍ਰ ਏਕ ਤਿਹ ਠਾ ਰਹੈ ਦੀਨ ਦਯਾਲ ਤਿਹ ਨਾਉ ॥੧॥

bipr ek teh Thaa rahai dheen dhayaal teh naau ||1||

There used to live a Brahmin priest, whose name was Din Diaal.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਦਿਸਨ ਦਿਸਨ ਕੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਆਵਹਿ ॥

dhisan dhisan kee isatree aaveh ||

ਆਇ ਬਿਪ੍ਰ ਕੋ ਸੀਸ ਝੁਕਾਵਹਿ ॥

aai bipr ko sees jhukaaveh ||

The woman from various countries came there and paid their obeisance to the Brahmin.

ਸੁਭ ਬਾਨੀ ਮਿਲਿ ਯਹੈ ਉਚਾਰੈ ॥

subh baanee mil yahai uchaarai ||

ਰਤਿ ਪਤਿ ਕੀ ਅਨੁਹਾਰਿ ਬਿਚਾਰੈ ॥੨॥

rat pat kee anuhaar bichaarai ||2||

All of them used to recite celestial hymns as he seemed to them as the epitome of Cupid.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਏਕ ਨਾਰਿ ਤਿਹ ਠਾ ਹੁਤੀ ਰਤਿ ਸਮ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥

ek naar teh Thaa hutee rat sam roop apaar ||

There used to live a woman who was embodiment of the Cupid’s consort.

ਸੋ ਯਾ ਪੈ ਅਟਕਤ ਭਈ ਰਤਿ ਪਤਿ ਤਾਹਿ ਬਿਚਾਰ ॥੩॥

so yaa pai aTakat bhiee rat pat taeh bichaar ||3||

Considering him to be the Cupid, she wrapped herself around him.(3)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਕਬਹੂੰ ਤ੍ਰਿਯ ਤਾ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਆਵੈ ॥

kabahoo(n) tiray taa ke gireh aavai ||

ਕਬਹੂੰ ਤਿਹ ਘਰ ਬੋਲਿ ਪਠਾਵੈ ॥

kabahoo(n) teh ghar bol paThaavai ||

Now the woman started either to come to him or call him over.

ਏਕ ਦਿਵਸ ਦਿਨ ਕੌ ਵਹੁ ਆਯੋ ॥

ek dhivas dhin kau vahu aayo ||

ਤਬ ਅਬਲਾ ਇਹ ਚਰਿਤ ਦਿਖਾਯੋ ॥੪॥

tab abalaa ieh charit dhikhaayo ||4||

Once, during the day he came and the woman displayed this trick.(4)

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

Savaiyya

ਬੈਠੀ ਹੁਤੀ ਸਖੀ ਮਧਿ ਅਲੀਨ ਮੌ ਦੀਨ ਦਯਾਲ ਸੌ ਨੇਹੁ ਨਵੀਨੋ ॥

baiThee hutee sakhee madh aleen mau dheen dhayaal sau neh naveeno ||

She was sitting with her friends and saying that she loved Din Diaal.

ਬੈਨਨਿ ਚਿੰਤ ਕਰੈ ਚਿਤ ਮੈ ਇਤ ਨੈਨਨਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੋ ਮਨੁ ਲੀਨੋ ॥

bainan chi(n)t karai chit mai it nainan preetam ko man leeno ||

Although she was conversing sitting there, her mind was at the thought of her paramour.

ਨੈਨ ਕੀ ਕਾਲ ਕੋ ਬੀਚਲ ਦੇਖਿ ਸੁ ਸੁੰਦਰਿ ਘਾਤ ਚਿਤੈਬੇ ਕੋ ਕੀਨੋ ॥

nain kee kaal ko beechal dhekh su su(n)dhar ghaat chitaibe ko keeno ||

With askance looks she pointed her beautiful (friends) at him,

ਹੀ ਲਖਿ ਪਾਇ ਜੰਭਾਇ ਲਈ ਚੁਟਕੀ ਚਟਕਾਇ ਬਿਦਾ ਕਰਿ ਦੀਨੋ ॥੫॥

hee lakh pai ja(n)bhai liee chuTakee chaTakai bidhaa kar dheeno ||5||

She yawned and with the snap ofthe fingers pointed him to go.(5)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਚੌਰਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੯੪॥੧੬੭੬॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe chauaraanavo charitr samaapatam sat subham sat ||94||1676||afajoo(n)||

Ninety-four Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (94)(1676)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਦੁਹਿਤਾ ਏਕ ਜਾਟ ਉਪਜਾਈ ॥

dhuhitaa ek jaaT upajaiee ||

ਮਾਗਤ ਭੀਖਿ ਹਮਾਰੇ ਆਈ ॥

maagat bheekh hamaare aaiee ||

There was a daughter of a Jat, the peasant, she came to us for begging.

ਬਿੰਦੋ ਅਪਨੋ ਨਾਮੁ ਰਖਾਯੋ ॥

bi(n)dho apano naam rakhaayo ||

ਚੇਰਿਨ ਕੇ ਸੰਗ ਦ੍ਰੋਹ ਬਢਾਯੋ ॥੧॥

cherin ke sa(n)g dhroh baddaayo ||1||

She called herself as Bindo; she was an accomplice of the thieves.(1)

ਡੋਲਾ ਮਾਟੀ ਕੋ ਤਿਨ ਲਯੋ ॥

ddolaa maaTee ko tin layo ||

ਤਾ ਮੈ ਡਾਰਿ ਸਰਸਵਹਿ ਦਯੋ ॥

taa mai ddaar sarasaveh dhayo ||

She took an earthen-pitcher and put in it linseeds.

ਚਾਰਿ ਮੇਖ ਲੋਹਾ ਕੀ ਡਾਰੀ ॥

chaar mekh lohaa kee ddaaree ||

ਦਾਬਿ ਗਈ ਤਾ ਕੀ ਪਿਛਵਾਰੀ ॥੨॥

dhaab giee taa kee pichhavaaree ||2||

After putting four nails in it, she buried it (at the back ofthe place).(2)

ਆਪ ਰਾਵ ਤਨ ਆਨਿ ਜਤਾਯੋ ॥

aap raav tan aan jataayo ||

ਇਕੁ ਟੌਨਾ ਇਹ ਕਰ ਮਮ ਆਯੋ ॥

eik Tauanaa ieh kar mam aayo ||

She came and told the Raja, ‘Some maid has performed an incantation.

ਜੋ ਤੁਮ ਕਹੋ ਤੋ ਆਨਿ ਦਿਖਾਊ ॥

jo tum kaho to aan dhikhaauoo ||

ਕਛੁ ਮੁਖ ਤੇ ਆਗ੍ਯਾ ਤਵ ਪਾਊ ॥੩॥

kachh mukh te aagayaa tav paauoo ||3||

‘If you desire and order yourself, and I will display it to you.’(3)

ਨ੍ਰਿਪ ਕਹਿਯੋ ਆਨਿ ਦਿਖਾਇ ਦਿਖਾਯੋ ॥

nirap kahiyo aan dhikhai dhikhaayo ||

ਸਭਹਿਨ ਕੇ ਚਿਤ ਭਰਮੁਪਜਾਯੋ ॥

sabhahin ke chit bharamupajaayo ||

She took Raja and showed him and put all the people in whim.

ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਭਹੂੰਨ ਬਖਾਨ੍ਯੋ ॥

sat sat sabhahoo(n)n bakhaanayo ||

ਤਾ ਕੋ ਭੇਦ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥੪॥

taa ko bhedh na kinahoo(n) jaanayo ||4||

She proved it to be true and none could acquiesce her trick.(4)

ਇਹ ਚੁਗਲੀ ਜਿਹ ਊਪਰ ਖਾਈ ॥

eeh chugalee jeh uoopar khaiee ||

ਸੋ ਚੇਰੀ ਨ੍ਰਿਪਾ ਪਕਰਿ ਮੰਗਾਈ ॥

so cheree nirapaa pakar ma(n)gaiee ||

When the backbiting reacted, the Raja summoned that maid.

ਕੁਰਰਨ ਮਾਰਿ ਅਧਿਕ ਤਿਹ ਮਾਰੀ ॥

kuraran maar adhik teh maaree ||

ਸੀ ਨ ਮੁਖ ਤੇ ਨੈਕ ਉਚਾਰੀ ॥੫॥

see na mukh te naik uchaaree ||5||

She was beaten with whips but she did not murmur.(5)

ਮਾਰਿ ਪਰੀ ਵਹ ਨੈਕੁ ਨ ਮਾਨ੍ਯੋ ॥

maar paree veh naik na maanayo ||

ਯਹ ਤ੍ਰਿਯ ਹਠੀ ਰਾਵਹੂੰ ਜਾਨ੍ਯੋ ॥

yeh tiray haThee raavahoo(n) jaanayo ||

In spite of beating she did not confess and the Raja thought she was stubborn.

ਦਿਬ ਕੀ ਬਾਤ ਚਲਨ ਜਬ ਲਾਗੀ ॥

dhib kee baat chalan jab laagee ||

ਆਧੀ ਰਾਤਿ ਗਏ ਤਬ ਭਾਗੀ ॥੬॥

aadhee raat ge tab bhaagee ||6||

At the night when they were discussing, she ran away.(6)

ਭੇਜਿ ਮਨੁਖ ਨ੍ਰਿਪ ਪਕਰਿ ਮੰਗਾਈ ॥

bhej manukh nirap pakar ma(n)gaiee ||

ਏਕ ਕੋਠਰੀ ਮੈ ਰਖਵਾਈ ॥

ek koTharee mai rakhavaiee ||

The Raja sent guards to catch her and put her in the cell.

ਬਿਖੁ ਕੋ ਖਾਨਾ ਤਾਹਿ ਖਵਾਯੋ ॥

bikh ko khaanaa taeh khavaayo ||

ਵਾਹਿ ਮ੍ਰਿਤੁ ਕੇ ਧਾਮ ਪਠਾਯੋ ॥੭॥

vaeh mrit ke dhaam paThaayo ||7||

He made her to take poison and dispatched her to the domain of death.(7)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਪਚਾਨਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੯੫॥੧੬੮੩॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe pachaanavo charitr samaapatam sat subham sat ||95||1683||afajoo(n)||

Ninety-fifth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (95)(1681)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮਰਗ ਜੌਹਡੇ ਕੇ ਬਿਖੈ ਏਕ ਪਠਾਨੀ ਨਾਰ ॥

marag jauahadde ke bikhai ek paThaanee naar ||

In the city of Marg Johda, a woman of Path an decent used to live.

ਬੈਰਮ ਖਾ ਤਾ ਕੋ ਰਹੈ ਭਰਤਾ ਅਤਿ ਸੁਭ ਕਾਰ ॥੧॥

bairam khaa taa ko rahai bharataa at subh kaar ||1||

Bairam Khan was her husband who always revelled in good causes.(1)

ਤਵਨ ਪਠਾਨੀ ਕੋ ਹੁਤੋ ਨਾਮ ਗੌਹਰਾ ਰਾਇ ॥

tavan paThaanee ko huto naam gauaharaa rai ||

The name of the Pathani, the Pathan’s woman, was Gohraan Raae,

ਜਾਨੁ ਕਨਕ ਕੀ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾ ਬਿਧਨਾ ਰਚੀ ਬਨਾਇ ॥੨॥

jaan kanak kee putirakaa bidhanaa rachee banai ||2||

And she was, as if, the creation of Brahma, the God, Himself.(2)

ਅਰਿ ਬਲੁ ਕੈ ਆਵਤ ਭਏ ਤਾ ਪੈ ਅਤਿ ਦਲ ਜੋਰਿ ॥

ar bal kai aavat bhe taa pai at dhal jor ||

The enemy raided with great force and power,

ਦੈ ਹੈ ਯਾਹਿ ਨਿਕਾਰਿ ਕੈ ਲੈ ਹੈ ਦੇਸ ਮਰੋਰਿ ॥੩॥

dhai hai yaeh nikaar kai lai hai dhes maror ||3||

To capture the country and took her away.(3)