Ang 914

ਮਹਾਰਾਸਟ੍ਰ ਪਤਿ ਨਗਰ ਮੈ ਗਯੋ ਅਥਿਤ ਕੇ ਭੇਸ ॥੩॥

mahaaraasaTr pat nagar mai gayo athit ke bhes ||3||

He came to Maharashtra disguised as a mendicant.(3)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜਬ ਰਾਨੀ ਤਿਹ ਓਰ ਨਿਹਾਰਿਯੋ ॥

jab raanee teh or nihaariyo ||

ਯਹੈ ਆਪਨੇ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਿਚਾਰਿਯੋ ॥

yahai aapane hiradhai bichaariyo ||

When the Rani saw him, she contemplated in her mind,

ਜੋਗਿਨ ਯਹ ਰਾਜਾ ਸੋ ਲਹਿਯੈ ॥

jogin yeh raajaa so lahiyai ||

ਭੇਜਿ ਮਾਨੁਖਨ ਯਾ ਕੌ ਗਹਿਯੈ ॥੪॥

bhej maanukhan yaa kau gahiyai ||4||

That she would ask Raja to fetch the mendicant.(4)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਭੇਜਿ ਮਾਨੁਖਨ ਗਹਿ ਲਯੋ ਲੀਨੋ ਧਾਮ ਬੁਲਾਇ ॥

bhej maanukhan geh layo leeno dhaam bulai ||

She sent some people to catch him and bring him to her house.

ਦੁਹਿਤਾ ਦਈ ਬਿਵਾਹਿ ਕੈ ਜਾਨਿ ਦੇਸ ਕੌ ਰਾਇ ॥੫॥

dhuhitaa dhiee bivaeh kai jaan dhes kau rai ||5||

Considering him as the Raja of a country she (decided) to marry her daughter to him.(5)

ਬਚਨ ਸੁਨਤ ਨ੍ਰਿਪ ਰਿਸਿ ਭਰਿਯੋ ਛੋਡਿ ਰਾਮ ਕੋ ਜਾਪ ॥

bachan sunat nirap ris bhariyo chhodd raam ko jaap ||

On learning this, the Raja abandoned the meditation of Rama,

ਦੁਹਿਤਾ ਦਈ ਬਿਵਾਹਿ ਤਿਹ ਜਾ ਕੈ ਮਾਇ ਨ ਬਾਪ ॥੬॥

dhuhitaa dhiee bivaeh teh jaa kai mai na baap ||6||

And flew into a rage, why had she married the daughter to the man who has no father or mother.(6)

ਰਾਜਾ ਬਾਚ ॥

raajaa baach ||

Raja’s Talk

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਮਾਇ ਨ ਬਾਪ ਜਾਨਿਯਤ ਜਾ ਕੌ ॥

mai na baap jaaniyat jaa kau ||

ਦੁਹਿਤਾ ਕਹੂ ਦੀਜਿਯਤ ਤਾ ਕੌ ॥

dhuhitaa kahoo dheejiyat taa kau ||

‘Who has no father or mother, why did she marry the daughter to him?

ਯਾ ਕੌ ਅਬੈ ਬਾਧਿ ਕਰਿ ਮਾਰੋ ॥

yaa kau abai baadh kar maaro ||

ਰਾਨੀ ਦੁਹਤਾ ਸਹਿਤ ਸੰਘਾਰੋ ॥੭॥

raanee dhuhataa sahit sa(n)ghaaro ||7||

‘Now tie him, kill him and also terminate the Rani and the daughter.’(7)

ਰਾਨੀ ਬਚਨ ਸੁਨਤ ਡਰਿ ਗਈ ॥

raanee bachan sunat ddar giee ||

ਚੀਨਤ ਕਛੂ ਉਪਾਇ ਨ ਭਈ ॥

cheenat kachhoo upai na bhiee ||

She was dreaded hearing the order and she could think nothing more

ਜਾ ਤੇ ਜਾਮਾਤਾ ਨਹਿ ਮਰਿਯੈ ॥

jaa te jaamaataa neh mariyai ||

ਸੁਤਾ ਸਹਿਤ ਇਹ ਜਿਯਤ ਨਿਕਰਿਯੈ ॥੮॥

sutaa sahit ieh jiyat nikariyai ||8||

Than the means to save the son-in-law from death, and contemplated an escape for him and her daughter.(8)

ਰਾਨੀ ਏਕ ਮੰਗਾਇ ਪਿਟਾਰੋ ॥

raanee ek ma(n)gai piTaaro ||

ਦੁਹੂੰਅਨ ਦੁਹੂੰ ਕਨਾਰੇ ਡਾਰੋ ॥

dhuhoo(n)an dhuhoo(n) kanaare ddaaro ||

She brought a big basket and asked them both to sit in there.

ਏਕ ਪਿਟਾਰੋ ਔਰ ਮੰਗਾਯੋ ॥

ek piTaaro aauar ma(n)gaayo ||

ਵਹ ਪਿਟਾਰ ਤਿਹ ਭੀਤਰ ਪਾਯੋ ॥੯॥

veh piTaar teh bheetar paayo ||9||

Then, she brought another large basket and placed the first one inside it.(9)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਅੰਤਰ ਹੂੰ ਕੇ ਪਿਟਾਰ ਮੈ ਡਾਰੇ ਰਤਨ ਅਪਾਰ ॥

a(n)tar hoo(n) ke piTaar mai ddaare ratan apaar ||

In the first inner basket, she put lot of precious stones,

ਤਿਹ ਢਕਨੌ ਦੈ ਦੁਤਿਯ ਮੈ ਦਈ ਮਿਠਾਈ ਡਾਰਿ ॥੧੦॥

teh ddakanau dhai dhutiy mai dhiee miThaiee ddaar ||10||

And in the second one she placed a great number of sweetmeats.(l0)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਦੁਤਿਯ ਪਿਟਾਰ ਮਿਠਾਈ ਡਾਰੀ ॥

dhutiy piTaar miThaiee ddaaree ||

ਵਹ ਪਿਟਾਰ ਨਹਿ ਦੇਤ ਦਿਖਾਰੀ ॥

veh piTaar neh dhet dhikhaaree ||

‘The second basket in which she had put sweetmeats, nothing else was visible.

ਸਭ ਕੋ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਿਰੀਨੀ ਆਵੈ ॥

sabh ko dhirasaT sireenee aavai ||

ਤਾ ਕੋ ਭੇਦ ਨ ਕੋਉ ਪਾਵੈ ॥੧੧॥

taa ko bhedh na koau paavai ||11||

Every body thought it was full of sweetmeats and no body knew the secret.(11)

ਪਠੇ ਚੇਰਿ ਯਹ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਬੁਲਾਯੋ ॥

paThe cher yeh nirapat bulaayo ||

ਗਹਿ ਬਹਿਯਾ ਸਭ ਸਦਨ ਦਿਖਾਯੋ ॥

geh bahiyaa sabh sadhan dhikhaayo ||

Now she sent a maid to call Raja. Leading him, she took him around the whole household (and said),

ਹਮ ਕਾ ਤੁਮ ਤੇ ਨੈਕ ਨ ਡਰਿ ਹੈ ॥

ham kaa tum te naik na ddar hai ||

ਬਿਨੁ ਤਵ ਕਹੇ ਸਗਾਈ ਕਰਿ ਹੈ ॥੧੨॥

bin tav kahe sagaiee kar hai ||12||

‘Aren’t we afraid of you? How could we arrange their engagement without your consent?’(12)

ਰਾਨੀ ਬਾਚ ॥

raanee baach ||

Rani Talk

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਚਿਤ ਕੋ ਸੋਕ ਨਿਵਾਰਿ ਕੈ ਰਾਵ ਕਚਹਿਰੀ ਜਾਹੁ ॥

chit ko sok nivaar kai raav kachahiree jaahu ||

‘Now, Oh my Raja, dislodge all the doubts from your mind and go to the Court.

ਤਵ ਹਿਤ ਧਰੀ ਬਨਾਇ ਕੈ ਚਲਹੁ ਮਿਠਾਈ ਖਾਹੁ ॥੧੩॥

tav hit dharee banai kai chalahu miThaiee khaahu ||13||

‘I have prepared sweetmeats for you, come and relish some.’(13)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਛੋਰਿ ਪਿਟਾਰਿ ਪਕਵਾਨ ਖਵਾਯੋ ॥

chhor piTaar pakavaan khavaayo ||

ਵਹ ਕਛੁ ਭੇਦ ਰਾਇ ਨਹਿ ਪਾਯੋ ॥

veh kachh bhedh rai neh paayo ||

After opening the basket she served him viands but he could not comprehend the secret.

ਪੁਨਿ ਇਹ ਕਹਿਯੋ ਦਾਨ ਕਰਿ ਦੀਜੈ ॥

pun ieh kahiyo dhaan kar dheejai ||

ਮੇਰੋ ਕਹਿਯੋ ਮਾਨ ਨ੍ਰਿਪ ਲੀਜੈ ॥੧੪॥

mero kahiyo maan nirap leejai ||14||

‘Now, my Raja, acquiescing to my request, you give out this with blessings.’(14)

ਜਬ ਪਿਟਾਰ ਤਿਹ ਛੋਰਿ ਦਿਖਾਯੋ ॥

jab piTaar teh chhor dhikhaayo ||

ਅਤਿ ਡਰ ਜਾਮਾਤਾ ਮਨ ਆਯੋ ॥

at ddar jaamaataa man aayo ||

When she opened the basket, the son-in-law was terrified,