Ang 888

ਏਕ ਦਿਵਸ ਨ੍ਰਿਪ ਸਭਾ ਬਨਾਈ ॥

ek dhivas nirap sabhaa banaiee ||

One day Raja had an assembly and called all his women.

ਸਭ ਇਸਤ੍ਰੀ ਗ੍ਰਿਹ ਬੋਲਿ ਪਠਾਈ ॥

sabh isatree gireh bol paThaiee ||

He told that he had last a ring.

ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਕਹੀ ਮੁੰਦ੍ਰੀ ਮਮ ਗਈ ॥

nirapat kahee mu(n)dhree mam giee ||

ਵਹੁ ਕਹਿ ਉਠੀ ਚੀਨਿ ਮੈ ਲਈ ॥੬॥

vahu keh uThee cheen mai liee ||6||

The maid gat up and said that she had it with her.(6)

ਯਹ ਮੁੰਦ੍ਰਿਕਾ ਕਹਾ ਤੇ ਪਾਈ ॥

yeh mu(n)dhirakaa kahaa te paiee ||

ਡਾਰੀ ਹੁਤੀ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਮਮ ਆਈ ॥

ddaaree hutee dhirasaT mam aaiee ||

‘Where did you find this ring?’ ‘It was lying an the way,

ਸੋ ਮੈ ਕਰਿ ਉਠਾਇ ਕਰ ਲਈ ॥

so mai kar uThai kar liee ||

ਲੈ ਰਾਜਾ ਜੀ ਤੁਮ ਕੌ ਦਈ ॥੭॥

lai raajaa jee tum kau dhiee ||7||

‘And I picked it up. Now Raja, please you take it.’(7)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਜਾ ਕੋ ਪਰਮੇਸੁਰ ਦਈ ਮੈ ਤਾਹੂ ਕੋ ਦੀਨ ॥

jaa ko paramesur dhiee mai taahoo ko dheen ||

‘To whom God has given, I let her have too.’

ਭੇਦ ਨ ਕਾਹੂ ਤ੍ਰਿਯ ਲਹਿਯੋ ਨ੍ਰਿਪ ਛਲ ਗਯੋ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥੮॥

bhedh na kaahoo tiray lahiyo nirap chhal gayo prabeen ||8||

The wife could not discern the deceptian which Raja had played.(8)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਪੁਰਖ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਚੌਸਠਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੬੪॥੧੧੩੭॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane purakh charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe chauasaThavo charitr samaapatam sat subham sat ||64||1137||afajoo(n)||

Sixty-fourth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (64)(1135)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਰਾਇਕ ਰਾਠ ਮਹੋਬੇ ਰਹੈ ॥

raik raaTh mahobe rahai ||

A Rajput used to’ live in Mahobe city.

ਮਿਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਜਾ ਕੋ ਜਗ ਕਹੈ ॥

mitr si(n)gh jaa ko jag kahai ||

In the world he was known as Mittar Singh.

ਦਛਿਨ ਪੈਂਡ ਚਲਨ ਨਹਿ ਦੇਈ ॥

dhachhin pai(n)dd chalan neh dheiee ||

ਕੂਟਿ ਲੂਟਿ ਲੋਗਨ ਕਹ ਲੇਈ ॥੧॥

kooT looT logan keh leiee ||1||

He would not let people go by, and used to rob them after beating.(l)

ਜੋ ਲਿੰਡਿਯਾਇ ਤਿਹ ਕੌ ਧਨ ਲ੍ਯਾਵੈ ॥

jo li(n)ddiyai teh kau dhan layaavai ||

ਜੋ ਐਠੈ ਤਿਹ ਮਾਰਿ ਗਿਰਾਵੈ ॥

jo aaiThai teh maar giraavai ||

He looted the cowards, and, those, who’ stood fast, he killed them.

ਲੂਟਿ ਕੂਟਿ ਸਭ ਹੀ ਕੌ ਲੇਈ ॥

looT kooT sabh hee kau leiee ||

ਅਧਿਕ ਦਰਬੁ ਇਸਤ੍ਰੀ ਕੌ ਦੇਈ ॥੨॥

adhik dharab isatree kau dheiee ||2||

After looting all, he used to came and give riches to the woman.(2)

ਏਕ ਦਿਵਸ ਧਾਰਾ ਕੋ ਗਯੋ ॥

ek dhivas dhaaraa ko gayo ||

ਸੂਰਮਾਨ ਸੰਗ ਭੇਟਾ ਭਯੋ ॥

sooramaan sa(n)g bheTaa bhayo ||

Once, when he went to’ rob, he came across a warrior.

ਹੈ ਦੌਰਾਇ ਚਲਤ ਗਿਰ ਪਰਿਯੋ ॥

hai dhauarai chalat gir pariyo ||

ਤਬ ਤਿਨ ਆਨ ਸੂਰਮਨ ਧਰਿਯੋ ॥੩॥

tab tin aan sooraman dhariyo ||3||

While chasing his horse to run fast, he fell aver and the warriors caught him.(3)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਬਾਧਿ ਕਾਲਪੀ ਲੈ ਗਏ ਤਾਹਿ ਹਨਨ ਕੇ ਭਾਇ ॥

baadh kaalapee lai ge taeh hanan ke bhai ||

He tied him up and brought him to’ Kaalpi Nagar to kill.

ਤਨਕ ਭਨਕ ਸੁਨਿ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯਾ ਤਹਾ ਪਹੂੰਚੀ ਆਇ ॥੪॥

tanak bhanak sun teh tirayaa tahaa pahoo(n)chee aai ||4||

Getting the news, his wife arrived there, too.(4)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਗੋਬਰ ਹੈ ਪਰ ਧਰੈ ॥

chun chun gobar hai par dharai ||

ਕਾਹੂ ਕੀ ਸੰਕਾ ਨਹਿ ਕਰੈ ॥

kaahoo kee sa(n)kaa neh karai ||

She had been collecting the cakes of horses’ dung so that no body could suspect.

ਪਤਿ ਕੌ ਬਧ ਨ ਹੋਇ ਯੌ ਧਾਈ ॥

pat kau badh na hoi yau dhaiee ||

ਇਹ ਮਿਸਿ ਨਿਕਟਿ ਪਹੂਚੀ ਆਈ ॥੫॥

eeh mis nikaT pahoochee aaiee ||5||

She came running fast to reach there to save her husband from hanging.(5)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਝਟਕਿ ਬਾਹ ਤੇ ਨਿਜੁ ਪਤਿਹ ਹੈ ਪਰ ਲਯੋ ਚਰਾਇ ॥

jhaTak baeh te nij pateh hai par layo charai ||

She jerked his (warrior’s) hand and took her husband an her horse.

ਤਾਹੀ ਕੌ ਅਸਿ ਛੀਨਿ ਕੈ ਤਾਹਿ ਚੰਡਾਰਹਿ ਘਾਇ ॥੬॥

taahee kau as chheen kai taeh cha(n)ddaareh ghai ||6||

And taking his awn sward she killed him (the warrior).(6)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਜਵਨ ਸ੍ਵਾਰ ਪਹੂੰਚ੍ਯੋ ਤਿਹ ਮਾਰਿਯੋ ॥

javan savaiaar pahoo(n)chayo teh maariyo ||

ਏਕੈ ਬਾਨ ਮਾਰਿ ਹੀ ਡਾਰਿਯੋ ॥

ekai baan maar hee ddaariyo ||

Any horse-rider who came forward, she killed him with the arrow.

ਕਾਹੂ ਤੇ ਚਿਤ ਡਰਤ ਨ ਭਈ ॥

kaahoo te chit ddarat na bhiee ||

ਨਿਜੁ ਪਤਿ ਲੈ ਪੁਰਵਾ ਕਹ ਗਈ ॥੭॥

nij pat lai puravaa keh giee ||7||

She did not care far any body, took her husband and brought him home.(7)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੇ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਪੈਸਠਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੬੫॥੧੧੪੪॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitre ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe paisaThavo charitr samaapatam sat subham sat ||65||1144||afajoo(n)||

Sixty-fourth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction. (64)(1135)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਦੁਹਿਤਾ ਏਕ ਵਜੀਰ ਕੀ ਰੂਪ ਸਹਰ ਕੇ ਮਾਹਿ ॥

dhuhitaa ek vajeer kee roop sahar ke maeh ||

In the city of Roop, a minister had a daughter.

ਤਾ ਕੇ ਸਮ ਤਿਹੂੰ ਲੋਕ ਮੈ ਰੂਪਵਤੀ ਕਊ ਨਾਹਿ ॥੧॥

taa ke sam tihoo(n) lok mai roopavatee kuoo naeh ||1||

There was none as pretty as she in all the three worlds.(1)

ਅਗਨਤ ਧਨੁ ਬਿਧਿ ਘਰ ਦਯੋ ਅਮਿਤ ਰੂਪ ਕੌ ਪਾਇ ॥

aganat dhan bidh ghar dhayo amit roop kau pai ||

Along with the beauty, God has endowed her with lot of wealth.

ਲੋਕ ਚੌਦਹੂੰ ਮੈ ਸਦਾ ਰੋਸਨ ਰੋਸਨ ਰਾਇ ॥੨॥

lok chauadhahoo(n) mai sadhaa rosan rosan rai ||2||

His influence had spread aver all the fourteen continents.(2)

ਸਾਮ ਦੇਸ ਕੇ ਸਾਹ ਕੋ ਸੁੰਦਰ ਏਕ ਸਪੂਤ ॥

saam dhes ke saeh ko su(n)dhar ek sapoot ||

The Shah of the country of Siam had a san,