Ang 848

ਅਲਤਾ ਕੀ ਆਂਧੀ ਚਲੀ ਮਨੁਖ ਨ ਨਿਰਖ੍ਰਯੋ ਜਾਇ ॥੧੬॥

alataa kee aa(n)dhee chalee manukh na nirakhrayo jai ||16||

When, suddenly, the dust-storm subdued the vision.(l6)

ਕ੍ਰਮ ਕ੍ਰਮ ਬਜੈ ਬਜੰਤ੍ਰ ਬਹੁ ਰੁਨ ਝੁਨ ਮੁਰਲਿ ਮੁਚੰਗ ॥

kram kram bajai baja(n)tr bahu run jhun mural mucha(n)g ||

Soon after the music was ensued the voices of the flutes started to emanate

ਝਿਮਿ ਝਿਮਿ ਬਰਸਿਯੋ ਨੇਹ ਰਸ ਦ੍ਰਿਮ ਦ੍ਰਿਮ ਦਯਾ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ॥੧੭॥

jhim jhim barasiyo neh ras dhiram dhiram dhayaa miradha(n)g ||17||

The melodies, accompanied with the drums, commenced to flow again.(17)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee .

ਅਲਤਾ ਸਾਥ ਭਯੋ ਅੰਧਯਾਰੋ ॥

alataa saath bhayo a(n)dhayaaro ||

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪਰਤ ਨਹਿ ਹਾਥ ਪਸਾਰੋ ॥

dhirasaT parat neh haath pasaaro ||

The sprinkling of colours became so intense that even the hand was not visible

ਰਾਨੀ ਪਤਿ ਅੰਬੀਰ ਦ੍ਰਿਗ ਪਾਰਾ ॥

raanee pat a(n)beer dhirag paaraa ||

The sprinkling of colours became so intense that even the hand was not visible

ਜਾਨੁਕ ਨ੍ਰਿਪਹਿ ਅੰਧ ਕੈ ਡਾਰਾ ॥੧੮॥

jaanuk nirapeh a(n)dh kai ddaaraa ||18||

The Rani put colour in her husband’s eyes and blinded him(18)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਏਕ ਆਖਿ ਕਾਨਾ ਹੁਤੋ ਦੁਤਿਯੋ ਪਰਾ ਅੰਬੀਰ ॥

ek aakh kaanaa huto dhutiyo paraa a(n)beer ||

He was already blind of one eye and other was shut with the colours too:

ਗਿਰਿਯੋ ਅੰਧ ਜਿਮਿ ਹ੍ਵੈ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਦ੍ਰਿਗ ਜੁਤ ਭਯੋ ਅਸੀਰ ॥੧੯॥

giriyo a(n)dh jim havai nirapat dhirag jut bhayo aseer ||19||

Becoming total blind, the Raja fell flat on the ground.( 19)

ਰਾਨੀ ਨਵਰੰਗ ਰਾਇ ਕੌ ਤਬ ਹੀ ਲਿਯਾ ਬੁਲਾਇ ॥

raanee navara(n)g rai kau tab hee liyaa bulai ||

The Rani, then, called Navrang at that instant.

ਆਲਿੰਗਨ ਚੁੰਬਨ ਕਰੇ ਦਿੜ ਰਤਿ ਕਰੀ ਮਚਾਇ ॥੨੦॥

aali(n)gan chu(n)ban kare dhiR rat karee machai ||20||

She passionately kissed him and fully enjoyed.(20)

ਜਬ ਲਗਿ ਨ੍ਰਿਪ ਦ੍ਰਿਗ ਪੋਛਿ ਕਰਿ ਦੇਖਨ ਲਗ੍ਯੋ ਬਨਾਇ ॥

jab lag nirap dhirag pochh kar dhekhan lagayo banai ||

By the time the Raja got up and cleared his vision,

ਤਬ ਲਗਿ ਰਾਨੀ ਮਾਨਿ ਰਤਿ ਨਟੂਆ ਦਿਯਾ ਉਠਾਇ ॥੨੧॥

tab lag raanee maan rat naTooaa dhiyaa uThai ||21||

The Rani, after enjoying heart-fully made the acrobat to run away.(21)(1)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੋ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੦॥੫੯੮॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitro ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe teesavo charitr samaapatam sat subham sat ||30||598||afajoo(n)||

Thirtieth Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister, Completed with Benediction.(30)(598)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਬਹੁਰਿ ਰਾਵ ਐਸੇ ਕਹਾ ਬਿਹਸ ਸੁ ਮੰਤ੍ਰੀ ਸੰਗ ॥

bahur raav aaise kahaa bihas su ma(n)tree sa(n)g ||

Ridiculing, the Raja said to the Minster like this.

ਚਰਿਤ ਚਤੁਰ ਚਤੁਰਾਨ ਕੇ ਮੋ ਸੌ ਕਹੌ ਪ੍ਰਸੰਗ ॥੧॥

charit chatur chaturaan ke mo sau kahau prasa(n)g ||1||

Narrate to me more of the Chritars of the women.(1)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਏਕ ਬਨਿਕ ਕੀ ਬਾਲ ਬਖਾਨਿਯ ॥

ek banik kee baal bakhaaniy ||

ਅਧਿਕ ਦਰਬੁ ਜਿਹ ਧਾਮ ਪ੍ਰਮਾਨਿਯ ॥

adhik dharab jeh dhaam pramaaniy ||

Once a Shah, who had lot of wealth, had a wife.

ਤਿਨਿਕ ਪੁਰਖ ਸੌ ਹੇਤੁ ਲਗਾਯੋ ॥

tinik purakh sau het lagaayo ||

ਭੋਗ ਕਾਜ ਗਹਿ ਗ੍ਰੇਹ ਮੰਗਾਯੋ ॥੨॥

bhog kaaj geh greh ma(n)gaayo ||2||

She fell in love with a man and called him to her house to make love.(2)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਮਾਨ ਮੰਜਰੀ ਸਾਹੁ ਕੀ ਬਨਿਤਾ ਸੁੰਦਰ ਦੇਹ ॥

maan ma(n)jaree saahu kee banitaa su(n)dhar dheh ||

The name of the wife of that Shah was Maan Manjri,

ਬਿਦ੍ਰਯਾਨਿਧਿ ਇਕ ਬਾਲ ਸੌ ਅਧਿਕ ਬਢਾਯੋ ਨੇਹ ॥੩॥

bidhrayaanidh ik baal sau adhik baddaayo neh ||3||

And she had fallen in love with a man called Bidya Nidhi.(3)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਤਬ ਤਾ ਸੌ ਤ੍ਰਿਯ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ॥

tab taa sau tiray bachan uchaare ||

ਆਜੁ ਭਜਹੁ ਮੁਹਿ ਆਨਿ ਪ੍ਯਾਰੇ ॥

aaj bhajahu muh aan payaare ||

The Woman requested him to come that day to make love.

ਤਿਨ ਵਾ ਤ੍ਰਿਯ ਸੌ ਭੋਗ ਨ ਕਰਿਯੋ ॥

tin vaa tiray sau bhog na kariyo ||

ਰਾਮ ਨਾਮ ਲੈ ਉਰ ਮੈ ਧਰਿਯੋ ॥੪॥

raam naam lai ur mai dhariyo ||4||

He indulged in sex with the woman but, then, recollected the Godly Name.(4)

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

Dohira

ਰਾਮ ਨਾਮ ਲੈ ਉਠਿ ਚਲਾ ਜਾਤ ਨਿਹਾਰਾ ਨਾਰਿ ॥

raam naam lai uTh chalaa jaat nihaaraa naar ||

After remembering the Godly Name, he tried to sneak out,

ਚੋਰ ਚੋਰ ਕਹਿ ਕੈ ਉਠੀ ਅਤਿ ਚਿਤ ਕੋਪ ਬਿਚਾਰ ॥੫॥

chor chor keh kai uThee at chit kop bichaar ||5||

She flew into rage and shouted, ‘thief, thief.’(5)

ਸੁਨਤ ਚੋਰ ਕੋ ਬਚ ਸ੍ਰਵਨ ਲੋਕ ਪਹੁੰਚੈ ਆਇ ॥

sunat chor ko bach sravan lok pahu(n)chai aai ||

Listening the call, ‘thief, thief,’ people barged in.

ਬੰਦਸਾਲ ਭੀਤਰ ਤਿਸੈ ਤਦ ਹੀ ਦਿਯਾ ਪਠਾਇ ॥੬॥

ba(n)dhasaal bheetar tisai tadh hee dhiyaa paThai ||6||

He was caught and put in the prison.(6)

ਤਦ ਲੌ ਤ੍ਰਿਯ ਕੁਟਵਾਰ ਕੇ ਭਈ ਪੁਕਾਰੂ ਜਾਇ ॥

tadh lau tiray kuTavaar ke bhiee pukaaroo jai ||

That is how a woman by shouting got (the man) beaten,

ਧਨ ਬਲ ਤੇ ਤਿਹ ਸਾਧ ਕਹ ਜਮਪੁਰਿ ਦਯੋ ਪਠਾਇ ॥੭॥

dhan bal te teh saadh keh jamapur dhayo paThai ||7||

And on the strength of wealth got that innocent man punished.(7)

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਖ੍ਯਾਨੇ ਤ੍ਰਿਯਾ ਚਰਿਤ੍ਰੋ ਮੰਤ੍ਰੀ ਭੂਪ ਸੰਬਾਦੇ ਇਕਤੀਸਵੋ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸਮਾਪਤਮ ਸਤੁ ਸੁਭਮ ਸਤੁ ॥੩੧॥੬੦੫॥ਅਫਜੂੰ॥

eit sree charitr pakhayaane tirayaa charitro ma(n)tree bhoop sa(n)baadhe ikateesavo charitr samaapatam sat subham sat ||31||605||afajoo(n)||

Thirty-first Parable of Auspicious Chritars Conversation of the Raja and the Minister Completed with Benediction. (31)(605)

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

Chaupaee

ਸੁਨਹੁ ਨ੍ਰਿਪਤਿ ਇਕ ਕਥਾ ਸੁਨਾਊ ॥

sunahu nirapat ik kathaa sunaauoo ||

ਤਾ ਤੇ ਤੁਮ ਕਹ ਅਧਿਕ ਰਿਝਾਊ ॥

taa te tum keh adhik rijhaauoo ||

Listen, my Raja, I relate to you one tale, which will provide tremendous relief

ਦੇਸ ਪੰਜਾਬ ਏਕ ਬਰ ਨਾਰੀ ॥

dhes pa(n)jaab ek bar naaree ||

ਚੰਦ੍ਰ ਲਈ ਜਾ ਤੇ ਉਜਿਯਾਰੀ ॥੧॥

cha(n)dhr liee jaa te ujiyaaree ||1||

In the country of Punjab, there lived a woman from whom the Moon had acquired its brilliance.(1)

ਰਸ ਮੰਜਰੀ ਨਾਮ ਤਿਹ ਤ੍ਰਿਯ ਕੋ ॥

ras ma(n)jaree naam teh tiray ko ||

In the country of Punjab, there lived a woman from whom the Moon had acquired its brilliance.(1)

ਨਿਰਖਿ ਪ੍ਰਭਾ ਲਾਗਤ ਸੁਖ ਜਿਯ ਕੋ ॥

nirakh prabhaa laagat sukh jiy ko ||

Ras Manjri was her name and on seeing her one’s mind attained bliss.

ਤਾ ਕੋ ਨਾਥ ਬਿਦੇਸ ਸਿਧਾਰੋ ॥

taa ko naath bidhes sidhaaro ||