Ang 79

ਕੋਪ ਭਈ ਅਰਿ ਦਲ ਬਿਖੈ ਚੰਡੀ ਚਕ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ॥

kop bhiee ar dhal bikhai cha(n)ddee chakr sa(n)bhaar ||

Chandi in great anger, holding up her disc, within the enemy’s army

ਏਕ ਮਾਰਿ ਕੈ ਦ੍ਵੈ ਕੀਏ ਦ੍ਵੈ ਤੇ ਕੀਨੇ ਚਾਰ ॥੪੨॥

ek maar kai dhavai ke'ee dhavai te keene chaar ||42||

She cut off the warriors into halves and quarters.42.

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਇਹ ਭਾਤਿ ਕੋ ਜੁਧੁ ਕਰਿਓ ਸੁਨਿ ਕੈ ਕਵਲਾਸ ਮੈ ਧਿਆਨ ਛੁਟਿਓ ਹਰਿ ਕਾ ॥

eeh bhaat ko judh kario sun kai kavalaas mai dhiaan chhuTio har kaa ||

Such a terrible war was waged that the profound contemplation of Shiva was infringed.

ਪੁਨਿ ਚੰਡ ਸੰਭਾਰ ਉਭਾਰ ਗਦਾ ਧੁਨਿ ਸੰਖ ਬਜਾਇ ਕਰਿਓ ਖਰਕਾ ॥

pun cha(n)dd sa(n)bhaar ubhaar gadhaa dhun sa(n)kh bajai kario kharakaa ||

Chandi then held up her mace and raised a violent sound by blowing her onch.

ਸਿਰ ਸਤ੍ਰਨਿ ਕੇ ਪਰ ਚਕ੍ਰ ਪਰਿਓ ਛੁਟਿ ਐਸੇ ਬਹਿਓ ਕਰਿ ਕੇ ਬਰ ਕਾ ॥

sir satran ke par chakr pario chhuT aaise bahio kar ke bar kaa ||

The disc fell on the heads of the enemies, that disc went in such a way with the might of her hand

ਜਨੁ ਖੇਲ ਕੋ ਸਰਤਾ ਤਟਿ ਜਾਇ ਚਲਾਵਤ ਹੈ ਛਿਛਲੀ ਲਰਕਾ ॥੪੩॥

jan khel ko sarataa taT jai chalaavat hai chhichhalee larakaa ||43||

That it seemed that the children were throwing the potsherd so as swim on the surface of the water.43.,

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA,

ਦੇਖ ਚਮੂੰ ਮਹਿਖਾਸੁਰੀ ਦੇਵੀ ਬਲਹਿ ਸੰਭਾਰਿ ॥

dhekh chamoo(n) mahikhaasuree dhevee baleh sa(n)bhaar ||

Scanning the forces of Mahishasura, the goddess pulling up her strength,

ਕਛੁ ਸਿੰਘਹਿ ਕਛੁ ਚਕ੍ਰ ਸੋ ਡਾਰੇ ਸਭੈ ਸੰਘਾਰਿ ॥੪੪॥

kachh si(n)gheh kachh chakr so ddaare sabhai sa(n)ghaar ||44||

She destroyed all, killing some thorough her lion and some with her disc.44.,

ਇਕ ਭਾਜੈ ਨ੍ਰਿਪ ਪੈ ਗਏ ਕਹਿਓ ਹਤੀ ਸਭ ਸੈਨ ॥

eik bhaajai nirap pai ge kahio hatee sabh sain ||

One of the demons ran to the king and told him about the destruction of all the army.,

ਇਉ ਸੁਨਿ ਕੈ ਕੋਪਿਓ ਅਸੁਰ ਚੜਿ ਆਇਓ ਰਨ ਐਨ ॥੪੫॥

eiau sun kai kopio asur chaR aaio ran aain ||45||

Hearing this, Mahishasura become furious and marched towards the battlefield. 45.,

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA,

ਜੂਝ ਪਰੀ ਸਭ ਸੈਨ ਲਖੀ ਜਬ ਤੌ ਮਹਖਾਸੁਰ ਖਗ ਸੰਭਾਰਿਓ ॥

joojh paree sabh sain lakhee jab tau mahakhaasur khag sa(n)bhaario ||

Knowing about the destruction of all his forces in the war, Mahishasura held up his sword.,

ਚੰਡਿ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕੇ ਸਾਮੁਹਿ ਜਾਇ ਭਇਆਨਕ ਭਾਲਕ ਜਿਉ ਭਭਕਾਰਿਓ ॥

cha(n)dd pracha(n)dd ke saamuh jai bhiaanak bhaalak jiau bhabhakaario ||

And going before the fierce Chandi, he began to roar like dreadful bear.,

ਮੁਗਦਰੁ ਲੈ ਅਪਨੇ ਕਰਿ ਚੰਡਿ ਸੁ ਕੈ ਬਰਿ ਤਾ ਤਨ ਊਪਰਿ ਡਾਰਿਓ ॥

mugadhar lai apane kar cha(n)dd su kai bar taa tan uoopar ddaario ||

Taking his heavy mace in his hand, he threw it on body of the goddess like an arrow.,

ਜਿਉ ਹਨੂਮਾਨ ਉਖਾਰਿ ਪਹਾਰ ਕੋ ਰਾਵਨ ਕੇ ਉਰ ਭੀਤਰ ਮਾਰਿਓ ॥੪੬॥

jiau hanoomaan ukhaar pahaar ko raavan ke ur bheetar maario ||46||

It seemed that Hanuman carrying a hillock, threw it on the chest of Ravvana.46.,

ਫੇਰ ਸਰਾਸਨ ਕੋ ਗਹਿ ਕੈ ਕਰਿ ਬੀਰ ਹਨੇ ਤਿਨ ਪਾਨਿ ਨ ਮੰਗੇ ॥

fer saraasan ko geh kai kar beer hane tin paan na ma(n)ge ||

Then he held up bows and arrows in his hand , killed the warriors, who could not ask for water before dying.,

ਘਾਇਲ ਘੂਮ ਪਰੇ ਰਨ ਮਾਹਿ ਕਰਾਹਤ ਹੈ ਗਿਰ ਸੇ ਗਜ ਲੰਗੇ ॥

ghail ghoom pare ran maeh karaahat hai gir se gaj la(n)ge ||

The wounded warriors were moving in the field like lame elephants.,

ਸੂਰਨ ਕੇ ਤਨ ਕਉਚਨ ਸਾਥਿ ਪਰੇ ਧਰਿ ਭਾਉ ਉਠੇ ਤਹ ਚੰਗੇ ॥

sooran ke tan kauchan saath pare dhar bhaau uThe teh cha(n)ge ||

The bodies of the warriors were moving their armours were lying fried up on the ground.,

ਜਾਨੋ ਦਵਾ ਬਨ ਮਾਝ ਲਗੇ ਤਹ ਕੀਟਨ ਭਛ ਕੌ ਦਉਰੇ ਭੁਜੰਗੇ ॥੪੭॥

jaano dhavaa ban maajh lage teh keeTan bhachh kau dhaure bhuja(n)ge ||47||

As if the forest is on fire and the snakes are running to reed themselves on the fast moving worms.47.,

ਕੋਪ ਭਰੀ ਰਨਿ ਚੰਡਿ ਪ੍ਰਚੰਡ ਸੁ ਪ੍ਰੇਰ ਕੇ ਸਿੰਘ ਧਸੀ ਰਨ ਮੈ ॥

kop bharee ran cha(n)dd pracha(n)dd su prer ke si(n)gh dhasee ran mai ||

Chandi in great ire penetrated into the war-arena with her lion.,

ਕਰਵਾਰ ਲੈ ਲਾਲ ਕੀਏ ਅਰਿ ਖੇਤਿ ਲਗੀ ਬੜਵਾਨਲ ਜਿਉ ਬਨ ਮੈ ॥

karavaar lai laal ke'ee ar khet lagee baRavaanal jiau ban mai ||

Holding her sword in her hand, she dyed the battlefield in red as if the forest is on fire.,

ਤਬ ਘੇਰਿ ਲਈ ਚਹੂੰ ਓਰ ਤੇ ਦੈਤਨ ਇਉ ਉਪਮਾ ਉਪਜੀ ਮਨ ਮੈ ॥

tab gher liee chahoo(n) or te dhaitan iau upamaa upajee man mai ||

When the demons besieged the goddess from all the four sides, the poet felt like this in his mind,