Ang 75

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਤ੍ਰਾਸ ਕੁਟੰਬ ਕੇ ਹੁਇ ਕੈ ਉਦਾਸ ਅਵਾਸ ਕੋ ਤਿਆਗਿ ਬਸਿਓ ਬਨਰਾਈ ॥

traas kuTa(n)b ke hui kai udhaas avaas ko tiaag basio banaraiee ||

Dejected on account of the tragic happening in the family, he deserted his home and came to live in the forest.

ਨਾਮ ਸੁਰੱਥ ਮੁਨੀਸਰ ਬੇਖ ਸਮੇਤ ਸਮਾਦ ਸਮਾਧ ਲਗਾਈ ॥

naam sura'th muneesar bekh samet samaadh samaadh lagaiee ||

His name was Surath and adopting the garb of sages, he engaged himself in contemplation.

ਚੰਡ ਅਖੰਡ ਖੰਡੇ ਕਰ ਕੋਪ ਭਈ ਸੁਰ ਰੱਛਨ ਕੋ ਸਮੁਹਾਈ ॥

cha(n)dd akha(n)dd kha(n)dde kar kop bhiee sur ra'chhan ko samuhaiee ||

The goddess Chandika of perfect brilliance is there before all, She is the destroyer of demons and Protector of gods.

ਬੂਝਹੁ ਜਾਇ ਤਿਨੈ ਤੁਮ ਸਾਧ ਅਗਾਧਿ ਕਥਾ ਕਿਹ ਭਾਂਤਿ ਸੁਨਾਈ ॥੭॥

boojhahu jai tinai tum saadh agaadh kathaa keh bhaa(n)t sunaiee ||7||

The sage Surath asked his companion sage, “O hermit, help us comprehend now, what Chandi's marvelous story is about?”7.

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥

toTak chha(n)dh ||

TOTAK STANZA

ਮੁਨੀਸੁਰੋ ਵਾਚ ॥

muneesuro vaach ||

The Great Sage said:

ਹਰਿ ਸੋਇ ਰਹੈ ਸਜ ਸੈਨ ਤਹਾ ॥

har soi rahai saj sain tahaa ||

ਜਲ ਜਾਲ ਕਰਾਲ ਬਿਸਾਲ ਜਹਾ ॥

jal jaal karaal bisaal jahaa ||

The Lord was sleeping on an adorned bed, within the terrible and vast expanse of water.

ਭਯੋ ਨਾਭ ਸਰੋਜ ਤੇ ਬਿਸੁ ਕਰਤਾ ॥

bhayo naabh saroj te bis karataa ||

ਸ੍ਰੁਤ ਮੈਲ ਤੇ ਦੈਤ ਰਚੇ ਜੁਗਤਾ ॥੮॥

srut mail te dhait rache jugataa ||8||

From His navel-lotus Brahma was born, with some device, the demons were created from the dross of His ear.8.

ਮਧਿਕੈਟਭ ਨਾਮ ਧਰੇ ਤਿਨ ਕੇ ॥

madhikaiTabh naam dhare tin ke ||

ਅਤਿ ਦੀਰਘ ਦੇਹ ਭਏ ਜਿਨ ਕੇ ॥

at dheeragh dheh bhe jin ke ||

They were named as Madhu and Kaitabh, their bodies were enormously great.

ਤਿਨ ਦੇਖ ਲੁਕੇਸ ਡਰਿਓ ਹੀਅ ਮੈ ॥

tin dhekh lukes ddario heea mai ||

ਜਗਮਾਤ ਕੋ ਧਿਆਨੁ ਧਰਯੋ ਜੀਅ ਮੈ ॥੯॥

jagamaat ko dhiaan dharayo jeea mai ||9||

Seeing them, Brahma became fearful, He contemplated in his mind on the universal mother.9.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਛੁਟੀ ਚੰਡ ਜਾਗੇ ਬ੍ਰਹਮ ਕਰਿਓ ਜੁੱਧ ਕੋ ਸਾਜ ॥

chhuTee cha(n)dd jaage braham kario ju'dh ko saaj ||

When the Lord Vishnu awoke from sleep, he made preparations for war.

ਦੈਤ ਸਭੈ ਘਟਿ ਜਾਹਿ ਜਿਉ ਬਢੈ ਦੇਵਤਨ ਰਾਜ ॥੧੦॥

dhait sabhai ghaT jaeh jiau baddai dhevatan raaj ||10||

So that the demons may decrease in number and the rule of gods be increased.10.

ਸ੍ਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜੁੱਧ ਕਰਿਓ ਤਿਨ ਸੋਂ ਭਗਵੰਤ ਨ ਮਾਰ ਸਕੈ ਅਤਿ ਦੈਤ ਬਲੀ ਹੈ ॥

ju'dh kario tin so(n) bhagava(n)t na maar sakai at dhait balee hai ||

The Lord waged the war against the demons, but He could not kill them because they were very brave.

ਸਾਲ ਭਏ ਤਿਨ ਪੰਚ ਹਜਾਰ ਦੁਹੂੰ ਲਰਤੇ ਨਹਿ ਬਾਂਹ ਟਲੀ ਹੈ ॥

saal bhe tin pa(n)ch hajaar dhuhoo(n) larate neh baa(n)h Talee hai ||

It took five thousand years in fighting, but they were not tired.

ਦੈਤਨ ਰੀਝ ਕਹਿਓ ਬਰ ਮਾਂਗ ਕਹਿਓ ਹਰਿ ਸੀਸਨ ਦੇਹ ਭਲੀ ਹੈ ॥

dhaitan reejh kahio bar maa(n)g kahio har seesan dheh bhalee hai ||

Having been pleased with the power of the Lord, the demons asked the Lord to request for a boon, the Lord asked them to surrender their bodies.

ਧਾਰਿ ਉਰੂ ਪਰਿ ਚਕ੍ਰ ਸੋਂ ਕਾਟ ਕੈ ਜੋਤਿ ਲੈ ਆਪਨੈ ਅੰਗ ਮਲੀ ਹੈ ॥੧੧॥

dhaar uroo par chakr so(n) kaaT kai jot lai aapanai a(n)g malee hai ||11||

Putting them in his lap, the Lord cut off their heads and assimilated their strength within Himself.11.

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORATHA

ਦੇਵਨ ਥਾਪਿਓ ਰਾਜ ਮਧੁਕੈਟਭ ਕੋ ਮਾਰਿ ਕੈ ॥

dhevan thaapio raaj madhukaiTabh ko maar kai ||

The Lord established the rule of gods after killing Madhu and Kaitabh.

ਦੀਨੋ ਸਕਲ ਸਮਾਜ ਬੈਕੁੰਠ ਗਾਮੀ ਹਰਿ ਭਏ ॥੧੨॥

dheeno sakal samaaj baiku(n)Th gaamee har bhe ||12||

He gave all the paraphernalia to them and Himself went to Heaven.12.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇ ਪੁਰਾਨੇ ਚੰਡੀ ਚਰਿਤ੍ਰ ਉਕਤਿ ਬਿਲਾਸ ਮਧਕੈਟਭ ਬਧਹਿ ਪ੍ਰਥਮ ਧਿਆਇ ॥੧॥

eit sree maaraka(n)dde puraane cha(n)ddee charitr ukat bilaas madhakaiTabh badheh pratham dhiaai ||1||

End of the First Chapter of ‘The Killing of Madhu and Kaitabh’ as described in CHANDI CHARITRA UKATI of Markandeya Purana.1.