Ang 71

ਮੰਡਿਓ ਬੀਰ ਖੇਤ ਮੋ ਜੱੁਧਾ ॥

ma(n)ddio beer khet mo ja'udhaa ||

ਉਪਜਿਉ ਸਮਰਸੂਰ ਮਨ ਕ੍ਰੱੁਧਾ ॥੪॥

aupajiau samarasoor man kra'udhaa ||4||

All the warriors were in great rage and the fight began in the battlefield.4.

ਕੋਪ ਭਰੇ ਦੋਊ ਦਿਸ ਭਟ ਭਾਰੇ ॥

kop bhare dhouoo dhis bhaT bhaare ||

ਇਤੈ ਚੰਦੇਲ ਉਤੈ ਜਸਵਾਰੇ ॥

eitai cha(n)dhel utai jasavaare ||

The brave heroes of both the armies were in great anger, warriors of Chandel on this side and warriors of Jaswar on the other.

ਢੋਲ ਨਗਾਰੇ ਬਜੇ ਅਪਾਰਾ ॥

ddol nagaare baje apaaraa ||

ਭੀਮ ਰੂਪ ਭੈਰੋ ਭਭਕਾਰਾ ॥੫॥

bheem roop bhairo bhabhakaaraa ||5||

Many drums and trumpets resounded, the terrible Bhairo (the god of war) shouted.5.

ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥

rasaaval chha(n)dh ||

RASAAVAL STANZA

ਧੁਣੰ ਢੋਲ ਬੱਜੇ ॥

dhuna(n) ddol ba'je ||

ਮਹਾਂ ਸੂਰ ਗੱਜੇ ॥

mahaa(n) soor ga'je ||

Listening to the resounding voice of the drums, the warriors thunder.

ਕਰੇ ਸਸਤ੍ਰ ਘਾਵੰ ॥

kare sasatr ghaava(n) ||

ਚੜ੍ਹੇ ਚਿੱਤ ਚਾਵੰ ॥੬॥

chaRhe chi't chaava(n) ||6||

They inflict wounds with weapons, their minds filled with great zest.6.

ਨ੍ਰਿਭੈ ਬਾਜ ਡਾਰੈ ॥

nirabhai baaj ddaarai ||

ਪਰੱਘੈ ਪ੍ਰਹਾਰੈ ॥

para'ghai prahaarai ||

Fearlessly, they cause their horses to run and strike the blows of axes.

ਕਰੇ ਤੇਗ ਘਾਯੰ ॥

kare teg ghaaya(n) ||

ਚੜ੍ਹੇ ਚਿੱਤ ਚਾਯੰ ॥੭॥

chaRhe chi't chaaya(n) ||7||

Many inflict wounds with their swords and the minds of all are very enthusiastic.7.

ਬਕੈ ਮਾਰ ਮਾਰੰ ॥

bakai maar maara(n) ||

ਨ ਸੰਕਾ ਬਿਚਾਰੰ ॥

n sa(n)kaa bichaara(n) ||

From their mouths, they shout “kill, kill”, without any doubts.

ਰੁਲੈ ਤੱਛ ਮੱੁਛੰ ॥

rulai ta'chh ma'uchha(n) ||

ਕਰੈ ਸੁਰਗ ਇੱਛੰ ॥੮॥

karai surag i'chha(n) ||8||

The chopped warriors are rolling in dust and wish to go to heaven.8.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਨੈਕ ਨ ਰਨ ਤੇ ਮੁਰਿ ਚਲੈਂ ਕਰੈ ਨਿਡਰ ਹ੍ਵੈ ਘਾਇ ॥

naik na ran te mur chalai(n) karai niddar havai ghai ||

They do not retrace their steps from the battlefield and inflict wounds fearlessly.

ਗਿਰ ਗਿਰ ਪਰੈ ਪਵੰਗ ਤੇ ਬਰੇਂ ਬਰੰਗਨ ਜਾਇ ॥੯॥

gir gir parai pava(n)g te bare(n) bara(n)gan jai ||9||

Those who fall from their horses, the heavenly damsels go to wed them.9.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਇਹ ਬਿਧਿ ਹੋਤ ਭਯੋ ਸੰਗ੍ਰਾਮਾ ॥

eeh bidh hot bhayo sa(n)graamaa ||

ਜੂਝੇ ਚੰਦ ਨਰਾਇਨ ਨਾਮਾ ॥

joojhe cha(n)dh narain naamaa ||

In this way, the battle continued on both sides (with great vigour). Chandan Rai was killed.

ਤਬ ਜੁਝਾਰ ਏਕਲ ਹੀ ਧਯੋ ॥

tab jujhaar ekal hee dhayo ||

ਬੀਰਨ ਘੇਰ ਦਸੋ ਦਿਸ ਲਯੋ ॥੧੦॥

beeran gher dhaso dhis layo ||10||

Then Jujhar Singh continued the fight quite alone. He was surrounded from all sides.10.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਧਸਿਯੋ ਕਟਕ ਮੈ ਝਟਕ ਦੈ ਕਛੂ ਨ ਸੰਕ ਬਿਚਾਰ ॥

dhasiyo kaTak mai jhaTak dhai kachhoo na sa(n)k bichaar ||

He rushed into the army of the enemy without any hesitation.

ਗਾਹਤ ਭਯੋ ਸੁਭਟਨ ਬਡੇ ਬਾਹਤਿ ਭਯੋ ਹਥਿਆਰ ॥੧੧॥

gaahat bhayo subhaTan badde baahat bhayo hathiaar ||11||

And killed many soldiers, wielding his weapons very skillfully.11.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਇਹ ਬਿਧਿ ਘਣੇ ਘਰਨ ਕੋ ਗਾਰਾ ॥

eeh bidh ghane gharan ko gaaraa ||

In this way, he destroyed many homes.

ਭਾਂਤਿ ਭਾਂਤਿ ਕੇ ਕਰਿ ਹਥੀਯਾਰਾ ॥

bhaa(n)t bhaa(n)t ke kar hatheeyaaraa ||

He used various types of weapons.

ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਬੀਰ ਪਖਰੀਆ ਮਾਰੇ ॥

chun chun beer pakhareeaa maare ||

He aimed and killed the brave horsemen.

ਅੰਤਿ ਦੇਵ ਪੁਰ ਆਪ ਪਧਾਰੇ ॥੧੨॥

a(n)t dhev pur aap padhaare ||12||

But at last he left for the heavenly abode himself. ||12||

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੁਧ ਬਰਨਨੰ ਨਾਮ ਦ੍ਵਾਦਸਮੋ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਮਸਤੁ ਸੁਭ ਮਸਤੁ ॥੧੨॥ਅਫਜੂ॥੪੩੫॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the jujhaar si(n)gh judh baranana(n) naam dhavaiaadhasamo dhiaai samaapat masat subh masat ||12||afajoo||435||

End of the Twelfth Chapter of BACHITTAR NATAK entitled Description of the battle with Jujhar Singh. True, all is true. ||12|| Continues ||435||

ਸਹਜਾਦੇ ਕੋ ਆਗਮਨ ਮਦ੍ਰ ਦੇਸ ॥

sahajaadhe ko aagaman madhr dhes ||

The arrival of Shahzada (the prince) in Madra Desha (Punjab):

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਇਹ ਬਿਧਿ ਸੋ ਬਧ ਭਯੋ ਜੁਝਾਰਾ ॥

eeh bidh so badh bhayo jujhaaraa ||

ਆਨ ਬਸੇ ਤਬ ਧਾਮ ਲੁਝਾਰਾ ॥

aan base tab dhaam lujhaaraa ||

In this way, when Jujhar Singh was killed, the soldiers returned to their homes.

ਤਬ ਅਉਰੰਗ ਮਨ ਮਾਹਿ ਰਿਸਾਵਾ ॥

tab aaura(n)g man maeh risaavaa ||

ਮੱਦ੍ਰ ਦੇਸ ਕੋ ਪੂਤ ਪਠਾਵਾ ॥੧॥

ma'dhr dhes ko poot paThaavaa ||1||

Then Aurangzeb became very angry and sent his son to Madr Desha (Punjab).1.

ਤਿੱਹ ਆਵਤ ਸਭ ਲੋਕ ਡਰਾਨੇ ॥

ti'h aavat sabh lok ddaraane ||

ਬਡੇ ਬਡੇ ਗਿਰ ਹੇਰ ਲੁਕਾਨੇ ॥

badde badde gir her lukaane ||

On his arrival, all were frightened and hid themselves in big hills.

ਹਮਹੂੰ ਲੋਗਨ ਅਧਿਕ ਡਰਾਯੋ ॥

hamahoo(n) logan adhik ddaraayo ||

ਕਾਲ ਕਰਮ ਕੋ ਮਰਮ ਨ ਪਾਯੋ ॥੨॥

kaal karam ko maram na paayo ||2||

The people tried to frighten me also, because they did not understand the ways of Almighty.2.

ਕਿਤਕ ਲੋਕ ਤਜਿ ਸੰਗਿ ਸਿਧਾਰੇ ॥

kitak lok taj sa(n)g sidhaare ||

ਜਾਇ ਬਸੇ ਗਿਰਵਰ ਜਹਿ ਭਾਰੇ ॥

jai base giravar jeh bhaare ||

Some people left us and took refuge in the big hills.

ਚਿਤ ਮੂਜੀਯਨ ਕੋ ਅਧਿਕ ਡਰਾਨਾ ॥

chit moojeeyan ko adhik ddaraanaa ||

ਤਿਨੈ ਉਬਾਰ ਨ ਅਪਨਾ ਜਾਨਾ ॥੩॥

tinai ubaar na apanaa jaanaa ||3||

The cowards were so much frightened that they did not consider their safety with me.3.

ਤਬ ਅਉਰੰਗ ਜੀਅ ਮਾਂਝ ਰਿਸਾਏ ॥

tab aaura(n)g jeea maa(n)jh risaae ||

ਏਕ ਅਹਦੀਆ ਈਹਾਂ ਪਠਾਏ ॥

ek ahadheeaa ieehaa(n) paThaae ||

The son of Aurangzeb grew very angry and sent a subordinate in this direction.

ਹਮ ਤੇ ਭਾਜਿ ਬਿਮੁਖ ਜੇ ਗਏ ॥

ham te bhaaj bimukh je ge ||

ਤਿਨ ਕੇ ਧਾਮ ਗਿਰਾਵਤ ਭਏ ॥੪॥

tin ke dhaam giraavat bhe ||4||

Those who had left me in distrust, their homes were demolished by him.4.

ਜੇ ਅਪਨੇ ਗੁਰ ਤੇ ਮੁਖ ਫਿਰਹੈਂ ॥

je apane gur te mukh firahai(n) ||

ਈਹਾਂ ਊਹਾਂ ਤਿਨ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹ ਗਿਰਿਹੈਂ ॥

e'eehaa(n) uoohaa(n) tin ke gireh girihai(n) ||

Those who turn away their faces from the Guru, their houses are demolished in this and the next world.

ਇਹਾਂ ਉਪਹਾਸ ਨ ਸੁਰ ਪੁਰ ਬਾਸਾ ॥

eihaa(n) upahaas na sur pur baasaa ||

ਸਭ ਬਾਤਨ ਤੇ ਰਹੈ ਨਿਰਾਸਾ ॥੫॥

sabh baatan te rahai niraasaa ||5||

They are ridiculed here and also do not get an abode in heaven. They also remain disappointed in all things.5.

ਦੂਖ ਭੂਖ ਤਿਨ ਕੋ ਰਹੈ ਲਾਗੀ ॥

dhookh bhookh tin ko rahai laagee ||

ਸੰਤ ਸੇਵ ਤੇ ਜੋ ਹੈ ਤਿਆਗੀ ॥

sa(n)t sev te jo hai tiaagee ||

They are always inflicted by hunger and sorrow, those, who have forsaken the service of the saints.

ਜਗਤ ਬਿਖੈ ਕੋਈ ਕਾਮ ਨ ਸਰਹੀਂ ॥

jagat bikhai koiee kaam na sarahee(n) ||

ਅੰਤਹਿ ਕੁੰਡ ਨਰਕ ਕੀ ਪਰਹੀਂ ॥੬॥

a(n)teh ku(n)dd narak kee parahee(n) ||6||

None of their wishes are fulfilled in the world and in the end, they abide in the fire of the abyss of hell.6.

ਤਿਨ ਕੋ ਸਦਾ ਜਗਤ ਉਪਹਾਸਾ ॥

tin ko sadhaa jagat upahaasaa ||

ਅੰਤਹਿ ਕੁੰਡ ਨਰਕ ਕੀ ਬਾਸਾ ॥

a(n)teh ku(n)dd narak kee baasaa ||

They are always ridiculed in the world and in the end, they abide in the fire of the abyss of hell.

ਗੁਰ ਪਗ ਤੇ ਜੇ ਬੇਮੁਖ ਸਿਧਾਰੇ ॥

gur pag te je bemukh sidhaare ||

ਈਹਾਂ ਊਹਾ ਤਿਨ ਕੇ ਮੁਖ ਕਾਰੇ ॥੭॥

e'eehaa(n) uoohaa tin ke mukh kaare ||7||

Those, who turn away their face from the feet of the Guru, their faces are blackened in this and the next world.7.

ਪੁਤ੍ਰ ਪਉਤ੍ਰ ਤਿਨ ਕੇ ਨਹੀਂ ਫਰੈਂ ॥

putr pautr tin ke nahee(n) farai(n) ||

ਦੁਖ ਦੈ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕੋ ਮਰੈਂ ॥

dhukh dhai maat pitaa ko marai(n) ||

Their sons and grandsons do not prosper and they die, creating great agony for their parents.

ਗੁਰ ਦੋਖੀ ਸਗ ਕੀ ਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਵੈ ॥

gur dhokhee sag kee mrit paavai ||

ਨਰਕ ਕੁੰਡ ਡਾਰੇ ਪਛੁਤਾਵੈ ॥੮॥

narak ku(n)dd ddaare pachhutaavai ||8||

The one, who hath malice of the Guru in his heart, dies the death of ad dog. He repents, when he is thrown in the abyss of hell.8.

ਬਾਬੇ ਕੇ ਬਾਬਰ ਕੇ ਦੋਊ ॥

baabe ke baabar ke dhouoo ||

ਆਪ ਕਰੇ ਪਰਮੇਸਰ ਸੋਊ ॥

aap kare paramesar souoo ||

The successors of both, Baba (Nanak) and Badur were created by God Himself.