Ang 690

ਏਕ ਜਾਰ ਸੁਨਾ ਨਯੋ ਤਿਹ ਡਾਰੀਐ ਅਬਿਚਾਰ ॥

ek jaar sunaa nayo teh ddaareeaai abichaar ||

ਸਤਿ ਬਾਤ ਕਹੋ ਤੁਮੈ ਸੁਨਿ ਰਾਜ ਰਾਜ ਵਤਾਰ ॥੧੪੦॥

sat baat kaho tumai sun raaj raaj vataar ||140||

“Now, O king! throw another net immediately and this is the only step to catch him.”140.

ਗਿਆਨ ਨਾਮੁ ਸੁਨਾ ਹਮੋ ਤਿਹ ਜਾਰ ਕੋ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਇ ॥

giaan naam sunaa hamo teh jaar ko nirap rai ||

ਤਉਨ ਤਾ ਮੈ ਡਾਰਿ ਕੈ ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਲੇਹੁ ਗਹਾਇ ॥

taun taa mai ddaar kai mun raaj leh gahai ||

“O king! we have heard about the name of the net of knowledge, throw the same in the ocean and catch the great sage

ਯੌ ਨ ਹਾਥਿ ਪਰੇ ਮੁਨੀਸੁਰ ਬੀਤ ਹੈ ਬਹੁ ਬਰਖ ॥

yau na haath pare muneesur beet hai bahu barakh ||

“The sage will not be caught with any other measure even for years

ਸਤਿ ਬਾਤ ਕਹੌ ਤੁਮੈ ਸੁਨ ਲੀਜੀਐ ਭਰਤਰਖ ॥੧੪੧॥

sat baat kahau tumai sun leejeeaai bharatarakh ||141||

O protector! listen to it, we are telling you the truth.”141.

ਯੌ ਨ ਪਾਨਿ ਪਰੇ ਮੁਨਾਬਰ ਹੋਹਿਾਂ ਕੋਟਿ ਉਪਾਇ ॥

yau na paan pare munaabar hohiaa(n) koT upai ||

“You may take croes of measures except this, you will not be able to catch him

ਡਾਰ ਕੇ ਤੁਮ ਗ੍ਯਾਨ ਜਾਰ ਸੁ ਤਾਸੁ ਲੇਹੁ ਗਹਾਇ ॥

ddaar ke tum gayaan jaar su taas leh gahai ||

” Only throw the net of knowledge and catch him”

ਗ੍ਯਾਨ ਜਾਰ ਜਬੈ ਨ੍ਰਿਪੰਬਰ ਡਾਰ੍ਯੋ ਤਿਹ ਬੀਚ ॥

gayaan jaar jabai nirapa(n)bar ddaarayo teh beech ||

ਤਉਨ ਜਾਰ ਗਹੋ ਮੁਨਾਬਰ ਜਾਨੁ ਦੂਜ ਦਧੀਚ ॥੧੪੨॥

taun jaar gaho munaabar jaan dhooj dhadheech ||142||

When the king threw the net of knowledge into the ocean that net caught him like the second Dadhich.142.

ਮਛ ਸਹਿਤ ਮਛਿੰਦ੍ਰ ਜੋਗੀ ਬਧਿ ਜਾਰ ਮਝਾਰ ॥

machh sahit machhi(n)dhr jogee badh jaar majhaar ||

ਮਛ ਲੋਕ ਬਿਲੋਕਿ ਕੈ ਸਬ ਹ੍ਵੈ ਗਏ ਬਿਸੰਭਾਰ ॥

machh lok bilok kai sab havai ge bisa(n)bhaar ||

The Yogi Matsyendra was caught alongwith the fish, having been entrapped in the net and seeing that fish all were wonder-struck

ਦ੍ਵੈ ਮਹੂਰਤ ਬਿਤੀ ਜਬੈ ਸੁਧਿ ਪਾਇ ਕੈ ਕਛੁ ਅੰਗਿ ॥

dhavai mahoorat bitee jabai sudh pai kai kachh a(n)g ||

ਭੂਪ ਦ੍ਵਾਰ ਗਏ ਸਭੈ ਭਟ ਬਾਧਿ ਅਸਤ੍ਰ ਉਤੰਗ ॥੧੪੩॥

bhoop dhavaiaar ge sabhai bhaT baadh asatr uta(n)g ||143||

After some time, when all the people regained some health, then all the warriors, depositing their arms and weapons reached at the gate of the king.143.

ਮਛ ਉਦਰ ਲਗੇ ਸੁ ਚੀਰਨ ਕਿਉਹੂੰ ਨ ਚੀਰਾ ਜਾਇ ॥

machh udhar lage su cheeran kiauhoo(n) na cheeraa jai ||

They began to rip the belly of the fish, but none of them could do it

ਹਾਰਿ ਹਾਰਿ ਪਰੈ ਜਬੈ ਤਬ ਪੂਛ ਮਿਤ੍ਰ ਬੁਲਾਇ ॥

haar haar parai jabai tab poochh mitr bulai ||

When all of them gave in, then the king called his friends and asked them :

ਅਉਰ ਕਉਨ ਬਿਚਾਰੀਐ ਉਪਚਾਰ ਤਾਕਰ ਆਜ ॥

aaur kaun bichaareeaai upachaar taakar aaj ||

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਜਾ ਤੇ ਪਰੈ ਮੁਨੀਸ੍ਵਰ ਸਰੇ ਹਮਰੋ ਕਾਜੁ ॥੧੪੪॥

dhirasaT jaa te parai muneesavair sare hamaro kaaj ||144||

“Now what measure be adopted, so that we may be successful in our objective and see the great sage.”144.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਮਛ ਪੇਟ ਕਿਹੂੰ ਨ ਫਟੇ ਸਬ ਕਰ ਹਟੇ ਉਪਾਇ ॥

machh peT kihoo(n) na faTe sab kar haTe upai ||

All of them used their power, but the belly of the fish could not be ripped,

ਗ੍ਯਾਨ ਗੁਰੂ ਤਿਨ ਕੋ ਹੁਤੋ ਪੂਛਾ ਤਹਿ ਬਨਾਇ ॥੧੪੫॥

gayaan guroo tin ko huto poochhaa teh banai ||145||

Then the king tried to ask the knowledge- Guru.145.

ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥

toTak chha(n)dh ||

TOTAK STANZA

ਭਟ ਤ੍ਯਾਗ ਕੈ ਸਬ ਗਰਬ ॥

bhaT tayaag kai sab garab ||

All the warriors, forsaking their pride,

ਨ੍ਰਿਪ ਤੀਰ ਬੋਲੋ ਸਰਬ ॥

nirap teer bolo sarab ||

Came near the king and spoke,

ਨ੍ਰਿਪ ਪੂਛੀਐ ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ॥

nirap poochheeaai gur gayaan ||

“O king! ask only the knowledge-Guru,

ਕਹਿ ਦੇਇ ਤੋਹਿ ਬਿਧਾਨ ॥੧੪੬॥

keh dhei toh bidhaan ||146||

He will only tell us all the method.”146.

ਬਿਧਿ ਪੂਰਿ ਕੈ ਸੁਭ ਚਾਰ ॥

bidh poor kai subh chaar ||

ਅਰੁ ਗ੍ਯਾਨ ਰੀਤਿ ਬਿਚਾਰਿ ॥

ar gayaan reet bichaar ||

The king reflected methodically and invoked knowledge and said,

ਗੁਰ ਭਾਖੀਐ ਮੁਹਿ ਭੇਵ ॥

gur bhaakheeaai muh bhev ||

ਕਿਮ ਦੇਖੀਐ ਮੁਨਿ ਦੇਵ ॥੧੪੭॥

kim dhekheeaai mun dhev ||147||

“O chief Guru! tell me the mystery as to how the sage can be seen ?”147.

ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ਬੋਲ੍ਯੋ ਬੈਨ ॥

gur gayaan bolayo bain ||

ਸੁਭ ਬਾਚ ਸੋ ਸੁਖ ਦੈਨ ॥

subh baach so sukh dhain ||

Then the knowledge-Guru uttered these ambrosial words,

ਛੁਰਕਾ ਬਿਬੇਕ ਲੈ ਹਾਥ ॥

chhurakaa bibek lai haath ||

ਇਹ ਫਾਰੀਐ ਤਿਹ ਸਾਥ ॥੧੪੮॥

eeh faareeaai teh saath ||148||

”O king! Take the knife of Viveka (Discrimination) and tear off this fish.”148.

ਤਬ ਕਾਮ ਤੈਸੋ ਈ ਕੀਨ ॥

tab kaam taiso iee keen ||

ਗੁਰ ਗ੍ਯਾਨ ਜ੍ਯੋਂ ਸਿਖ ਦੀਨ ॥

gur gayaan jayo(n) sikh dheen ||

Then, whatever the Guru had instructed, it was done accordingly

ਗਹਿ ਕੈ ਬਿਬੇਕਹਿ ਹਾਥ ॥

geh kai bibekeh haath ||

ਤਿਹ ਚੀਰਿਆ ਤਿਹ ਸਾਥ ॥੧੪੯॥

teh cheeriaa teh saath ||149||

After adopting Viveka, that fish was ripped.149.

ਜਬ ਚੀਰਿ ਪੇਟ ਬਨਾਇ ॥

jab cheer peT banai ||

ਤਬ ਦੇਖਏ ਜਗ ਰਾਇ ॥

tab dhekhe jag rai ||

When the belly of the fish was ripped, then that great sage was seen

ਜੁਤ ਧ੍ਯਾਨ ਮੁੰਦ੍ਰਤ ਨੈਨ ॥

jut dhayaan mu(n)dhrat nain ||

ਬਿਨੁ ਆਸ ਚਿਤ ਨ ਡੁਲੈਨ ॥੧੫੦॥

bin aas chit na ddulain ||150||

He was sitting there with closed eyes and concentration, detaching himself from all desires.150.

ਸਤ ਧਾਤ ਪੁਤ੍ਰਾ ਕੀਨ ॥

sat dhaat putraa keen ||

ਮੁਨਿ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਤਰ ਧਰ ਦੀਨ ॥

mun dhirasaT tar dhar dheen ||

Then a sheet made of seven metals was put under the view of the sage

ਜਬ ਛੂਟਿ ਰਿਖਿ ਕੇ ਧ੍ਯਾਨ ॥

jab chhooT rikh ke dhayaan ||

ਤਬ ਭਏ ਭਸਮ ਪ੍ਰਮਾਨ ॥੧੫੧॥

tab bhe bhasam pramaan ||151||

When the contemplation of the sage broke, the sheet was reduced to ashes by the sight of the sage.151.

ਜੋ ਅਉਰ ਦ੍ਰਿਗ ਤਰਿ ਆਉ ॥

jo aaur dhirag tar aau ||

ਸੋਊ ਜੀਅਤ ਜਾਨ ਨ ਪਾਉ ॥

souoo jeeat jaan na paau ||

If anything else had come within his sight (at that time),