Ang 686

ਬਿਸਨਪਦ ॥ ਕਾਫੀ ॥

bisanapadh || kaafee ||

VISHNUPADA KAFI

ਚਹੁ ਦਿਸ ਮਾਰੂ ਸਬਦ ਬਜੇ ॥

chahu dhis maaroo sabadh baje ||

ਗਹਿ ਗਹਿ ਗਦਾ ਗੁਰਜ ਗਾਜੀ ਸਬ ਹਠਿ ਰਣਿ ਆਨਿ ਗਜੇ ॥

geh geh gadhaa guraj gaajee sab haTh ran aan gaje ||

The thundering horns were blown in all the four directions and the warriors holding their maces stood firmly and persistently in the battlefield

ਬਾਨ ਕਮਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਸੈਹਥੀ ਬਾਣ ਪ੍ਰਯੋਘ ਚਲਾਏ ॥

baan kamaan kirapaan saihathee baan prayogh chalaae ||

The arrows, bows, swords, lances etc. were used

ਜਾਨੁਕ ਮਹਾ ਮੇਘ ਬੂੰਦਨ ਜ੍ਯੋਂ ਬਿਸਿਖ ਬ੍ਰਯੂਹਿ ਬਰਸਾਏ ॥

jaanuk mahaa megh boo(n)dhan jayo(n) bisikh brayooh barasaae ||

The clusters of arrows were discharged in showers like the rain-drops from the clouds

ਚਟਪਟ ਚਰਮ ਬਰਮ ਸਬ ਬੇਧੇ ਸਟਪਟ ਪਾਰ ਪਰਾਨੇ ॥

chaTapaT charam baram sab bedhe saTapaT paar paraane ||

The arrows piercing the armours and leather penetrated directly to the other side

ਖਟਪਟ ਸਰਬ ਭੂਮਿ ਕੇ ਬੇਧੇ ਨਾਗਨ ਲੋਕ ਸਿਧਾਨੇ ॥

khaTapaT sarab bhoom ke bedhe naagan lok sidhaane ||

And even went to the nether-world after piercing the earth

ਝਮਕਤ ਖੜਗ ਕਾਢਿ ਨਾਨਾ ਬਿਧਿ ਸੈਹਥੀ ਸੁਭਟ ਚਲਾਵਤ ॥

jhamakat khaRag kaadd naanaa bidh saihathee subhaT chalaavat ||

ਜਾਨੁਕ ਪ੍ਰਗਟ ਬਾਟ ਸੁਰ ਪੁਰ ਕੀ ਨੀਕੇ ਹਿਰਦੇ ਦਿਖਾਵਤ ॥੧੦੯॥

jaanuk pragaT baaT sur pur kee neeke hiradhe dhikhaavat ||109||

The warriors struck the gleaming daggers and lances and these weapons looked like piercing the hearts and showing them the path to heaven.35.109.

ਬਿਸਨਪਦ ॥ ਸੋਰਠਿ ॥

bisanapadh || soraTh ||

VISHNUPADA SORATH

ਬਾਨਨ ਬੇਧੇ ਅਮਿਤ ਸੰਨਿਆਸੀ ॥

baanan bedhe amit sa(n)niaasee ||

ਤੇ ਤਜ ਦੇਹ ਨੇਹ ਸੰਪਤਿ ਕੋ ਭਏ ਸੁਰਗ ਕੇ ਬਾਸੀ ॥

te taj dheh neh sa(n)pat ko bhe surag ke baasee ||

Innumerable Sannyasis were pierced with the arrows and they all became the residents of heaven, forsaking the attachment of wealth and property

ਚਰਮ ਬਰਮ ਰਥ ਧੁਜਾ ਪਤਾਕਾ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਾਟਿ ਗਿਰਾਏ ॥

charam baram rath dhujaa pataakaa bahu bidh kaaT giraae ||

The armours, banners, chariots and flags etc. were cut down and caused to fall

ਸੋਭਤ ਭਏ ਇੰਦ੍ਰ ਪੁਰ ਜਮ ਪੁਰ ਸੁਰ ਪੁਰ ਨਿਰਖ ਲਜਾਏ ॥

sobhat bhe i(n)dhr pur jam pur sur pur nirakh lajaae ||

They all extended the glory of heaven and the abodes of Indra and Yama

ਭੂਖਨ ਬਸਤ੍ਰ ਰੰਗ ਰੰਗਨ ਕੇ ਛੁਟਿ ਛੁਟਿ ਭੂਮਿ ਗਿਰੇ ॥

bhookhan basatr ra(n)g ra(n)gan ke chhuT chhuT bhoom gire ||

Their multi-coloured garments fell on the ground

ਜਨੁਕ ਅਸੋਕ ਬਾਗ ਦਿਵਪਤਿ ਕੇ ਪੁਹਪ ਬਸੰਤਿ ਝਰੇ ॥

januk asok baag dhivapat ke puhap basa(n)t jhare ||

They appeared like flowers dropping down in spring in Ashok Vatika

ਕਟਿ ਕਟਿ ਗਿਰੇ ਗਜਨ ਕੁੰਭ ਸਥਲ ਮੁਕਤਾ ਬਿਥੁਰਿ ਪਰੇ ॥

kaT kaT gire gajan ku(n)bh sathal mukataa bithur pare ||

ਜਾਨੁਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੁੰਡ ਮੁਖ ਛੁਟੈ ਜਲ ਕਨ ਸੁਭਗ ਝਰੇ ॥੧੧੦॥

jaanuk a(n)mirat ku(n)dd mukh chhuTai jal kan subhag jhare ||110||

The trunks of the elephants and the pearl-necklaces were lying scattered on the earth and appeared like the scattered water drops from the pool of ambrosia.36.110.

ਦੇਵ ਗੰਧਾਰੀ ॥

dhev ga(n)dhaaree ||

DEVGANDHARI

ਦੂਜੀ ਤਰਹ ॥

dhoojee tareh ||

Like the second

ਦੁਹ ਦਿਸ ਪਰੇ ਬੀਰ ਹਕਾਰਿ ॥

dhuh dhis pare beer hakaar ||

ਕਾਢਿ ਕਾਢਿ ਕ੍ਰਿਪਾਣ ਧਾਵਤ ਮਾਰੁ ਮਾਰੁ ਉਚਾਰਿ ॥

kaadd kaadd kirapaan dhaavat maar maar uchaar ||

The warriors fell from both the directions and taking out the swords they marched forward shouting “kill, kill”

ਪਾਨ ਰੋਕਿ ਸਰੋਖ ਰਾਵਤ ਕ੍ਰੁਧ ਜੁਧ ਫਿਰੇ ॥

paan rok sarokh raavat krudh judh fire ||

ਗਾਹਿ ਗਾਹਿ ਗਜੀ ਰਥੀ ਰਣਿ ਅੰਤਿ ਭੂਮਿ ਗਿਰੇ ॥

gaeh gaeh gajee rathee ran a(n)t bhoom gire ||

Holding their weapons in their hands, the angry warriors wandered and killing the elephant-drivers and the charioteers, they ultimately fell down on the earth

ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸੰਧਾਨ ਬਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਕਾਨ ਸੁਬਾਹਿ ॥

taan taan sa(n)dhaan baan pramaan kaan subaeh ||

ਬਾਹਿ ਬਾਹਿ ਫਿਰੇ ਸੁਬਾਹਨ ਛਤ੍ਰ ਧਰਮ ਨਿਬਾਹਿ ॥

baeh baeh fire subaahan chhatr dharam nibaeh ||

Pulling the bows upto their ears, they discharged the arrows and in this way, striking the blows with their weapons, they fulfilled the obligation of Kashatriyas

ਬੇਧਿ ਬੇਧਿ ਸੁ ਬਾਨ ਅੰਗ ਜੁਆਨ ਜੁਝੇ ਐਸ ॥

bedh bedh su baan a(n)g juaan jujhe aais ||

ਭੂਰਿ ਭਾਰਥ ਕੇ ਸਮੇ ਸਰ ਸੇਜ ਭੀਖਮ ਜੈਸ ॥੧੧੧॥

bhoor bhaarath ke same sar sej bheekham jais ||111||

Being pierced by the arrows, the warriors fell like the falling of Bhishma on the bed of arrows in the time of Arjuna.37.111.

ਬਿਸਨਪਦ ॥ ਸਾਰੰਗ ॥

bisanapadh || saara(n)g ||

VISHNUPADA SARANG

ਇਹ ਬਿਧਿ ਬਹੁਤੁ ਸੰਨਿਆਸੀ ਮਾਰੇ ॥

eeh bidh bahut sa(n)niaasee maare ||

In this way, many Snnyasis were killed

ਕੇਤਿਕ ਬਾਧਿ ਬਾਰਿ ਮੋ ਬੋਰੇ ਕਿਤੇ ਅਗਨਿ ਮੋ ਸਾਰੇ ॥

ketik baadh baar mo bore kite agan mo saare ||

Many were tied and got drowned and many were burnt in fire

ਕੇਤਨ ਏਕ ਹਾਥ ਕਟਿ ਡਾਰੇ ਕੇਤਿਨ ਕੇ ਦ੍ਵੈ ਹਾਥ ॥

ketan ek haath kaT ddaare ketin ke dhavai haath ||

There were many whose one hand was cut and there were many others whose two hand were cut

ਤਿਲ ਤਿਲ ਪਾਇ ਰਥੀ ਕਟਿ ਡਾਰੇ ਕਟੇ ਕਿਤਨ ਕੇ ਮਾਥ ॥

til til pai rathee kaT ddaare kaTe kitan ke maath ||

Many charioteers were torn into pieces and the heads of many were chopped

ਛਤ੍ਰ ਚਮ੍ਰ ਰਥ ਬਾਜ ਕਿਤਨੇ ਕੇ ਕਾਟਿ ਕਾਟਿ ਰਣਿ ਡਾਰੇ ॥

chhatr chamr rath baaj kitane ke kaaT kaaT ran ddaare ||

The canopies, fly-whisks, chariots, horses etc. of many were chopped in the battlefield

ਕੇਤਨ ਮੁਕਟ ਲਕੁਟ ਲੈ ਤੋਰੇ ਕੇਤਨ ਜੂਟ ਉਪਾਰੇ ॥

ketan mukaT lakuT lai tore ketan jooT upaare ||

The crowns of many were broken with staff and the knots of the matted locks of many were uprooted

ਭਕਿ ਭਕਿ ਗਿਰੇ ਭਿੰਭਰ ਬਸੁਧਾ ਪਰ ਘਾਇ ਅੰਗ ਭਿਭਰਾਰੇ ॥

bhak bhak gire bhi(n)bhar basudhaa par ghai a(n)g bhibharaare ||

Many were wounded and fell on the earth and from their limbs,

ਜਾਨੁਕ ਅੰਤ ਬਸੰਤ ਸਮੈ ਮਿਲਿ ਚਾਚਰ ਖੇਲ ਸਿਧਾਰੇ ॥੧੧੨॥

jaanuk a(n)t basa(n)t samai mil chaachar khel sidhaare ||112||

The blood oozed out as if all were playing Holi in spring season.38.112.

ਬਿਸਨਪਦ ॥ ਅਡਾਨ ॥

bisanapadh || addaan ||

VISHNUPADA ADAAN

ਚੁਪਰੇ ਚਾਰੁ ਚਿਕਨੇ ਕੇਸ ॥

chupare chaar chikane kes ||

ਆਨਿ ਆਨਿ ਫਿਰੀ ਚਹੂੰ ਦਿਸਿ ਨਾਰਿ ਨਾਗਰਿ ਭੇਸ ॥

aan aan firee chahoo(n) dhis naar naagar bhes ||

The heavenly damsels gathered together in the battlefield from all the four directions after dressing their hair

ਚਿਬਕ ਚਾਰੁ ਸੁ ਧਾਰ ਬੇਸਰ ਡਾਰਿ ਕਾਜਰ ਨੈਨ ॥

chibak chaaru su dhaar besar ddaar kaajar nain ||

They had pretty cheeks, there was antimony in their eyes and rings in their noses

ਜੀਵ ਜੰਤਨ ਕਾ ਚਲੀ ਚਿਤ ਲੇਤ ਚੋਰ ਸੁ ਮੈਨ ॥

jeev ja(n)tan kaa chalee chit let chor su main ||

They were stealing the hearts of all like the thieves,

ਦੇਖ ਰੀ ਸੁਕੁਮਾਰ ਸੁੰਦਰ ਆਜੁ ਬਰ ਹੈ ਬੀਰ ॥

dhekh ree sukumaar su(n)dhar aaj bar hai beer ||

And were conversing with one another regarding the application of saffron to the limbs,

ਬੀਨ ਬੀਨ ਧਰੋ ਸਬੰਗਨ ਸੁਧ ਕੇਸਰਿ ਚੀਰ ॥

been been dharo saba(n)gan sudh kesar cheer ||

Because the handsome princess was to be wedded on that day

ਚੀਨ ਚੀਨ ਬਰਿ ਹੈ ਸੁਬਾਹ ਸੁ ਮਧ ਜੁਧ ਉਛਾਹ ॥

cheen cheen bar hai subaeh su madh judh uchhaeh ||

ਤੇਗ ਤੀਰਨ ਬਾਨ ਬਰਛਨ ਜੀਤ ਕਰਿ ਹੈ ਬਯਾਹ ॥੧੧੩॥

teg teeran baan barachhan jeet kar hai bayaeh ||113||

The enthusiastic heavenly damsels were picking up those warriors in the war-arena who were being conquered with swords, arrows, bows, lances etc. and were marrying those fine fighters.39.113.

ਬਿਸਨਪਦ ॥ ਸੋਰਠਿ ॥

bisanapadh || soraTh ||

VISHNUPADA SORATH

ਕਹਾ ਲੌ ਉਪਮਾ ਇਤੀ ਕਰੌ ॥

kahaa lau upamaa itee karau ||