Ang 652

ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਪੂਰੋ ਬਡਭਾਗੀ ॥

param purakh pooro baddabhaagee ||

ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਹਰਿ ਕੇ ਰਸ ਪਾਗੀ ॥

mahaa munee har ke ras paagee ||

He was a great sage, absorbed in the love of he Supreme Purusha i.e. the Lord

ਬ੍ਰਹਮ ਭਗਤ ਖਟ ਗੁਨ ਰਸ ਲੀਨਾ ॥

braham bhagat khaT gun ras leenaa ||

ਏਕ ਨਾਮ ਕੇ ਰਸ ਸਉ ਭੀਨਾ ॥੨੦੬॥

ek naam ke ras sau bheenaa ||206||

He was a devotee of Brahman, the knower of he philosophies of the six Shastras and the one who remained absorbed in the Name of the Lord.206.

ਉਜਲ ਗਾਤ ਮਹਾ ਮੁਨਿ ਸੋਹੈ ॥

aujal gaat mahaa mun sohai ||

ਸੁਰ ਨਰ ਮੁਨਿ ਸਭ ਕੋ ਮਨ ਮੋਹੈ ॥

sur nar mun sabh ko man mohai ||

The white body of the great sage was alluring the gods, men and sages

ਜਹ ਜਹ ਜਾਇ ਦਤ ਸੁਭ ਕਰਮਾ ॥

jeh jeh jai dhat subh karamaa ||

ਤਹ ਤਹ ਹੋਤ ਸਭੈ ਨਿਹਕਰਮਾ ॥੨੦੭॥

teh teh hot sabhai nihakaramaa ||207||

Wherever Dutt, the sage performing good actions went, all those who resided there, achieved passivity.207.

ਭਰਮ ਮੋਹ ਤਿਹ ਦੇਖਤ ਭਾਗੈ ॥

bharam moh teh dhekhat bhaagai ||

ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਸਭ ਹੀ ਉਠਿ ਲਾਗੈ ॥

raam bhagat sabh hee uTh laagai ||

Seeing him, all the illusions, attachment etc, fled away and all were absorbed in the devotion of the Lord

ਪਾਪ ਤਾਪ ਸਭ ਦੂਰ ਪਰਾਈ ॥

paap taap sabh dhoor paraiee ||

ਨਿਸਿ ਦਿਨ ਰਹੈ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੨੦੮॥

nis dhin rahai ek liv laiee ||208||

The sins and ailments of all were destroyed, all remained engrossed in the meditation of one Lord.208.

ਕਾਛਨ ਏਕ ਤਹਾ ਮਿਲ ਗਈ ॥

kaachhan ek tahaa mil giee ||

ਸੋਆ ਚੂਕ ਪੁਕਾਰਤ ਭਈ ॥

soaa chook pukaarat bhiee ||

The sage met a lady-gardener there, who was shouting continuously

ਭਾਵ ਯਾਹਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ਨਿਹਾਰਾ ॥

bhaav yaeh man maeh nihaaraa ||

ਦਸਵੋ ਗੁਰੂ ਤਾਹਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥੨੦੯॥

dhasavo guroo taeh beechaaraa ||209||

The sage feeling the notion of her shouts in his mind, adopted her the tenth Guru.209.

ਜੋ ਸੋਵੈ ਸੋ ਮੂਲੁ ਗਵਾਵੈ ॥

jo sovai so mool gavaavai ||

ਜੋ ਜਾਗੈ ਹਰਿ ਹ੍ਰਿਦੈ ਬਸਾਵੈ ॥

jo jaagai har hiradhai basaavai ||

He, who will serve the Lord, he will destroy the ego, which is the origin of the world

ਸਤਿ ਬੋਲਿ ਯਾ ਕੀ ਹਮ ਮਾਨੀ ॥

sat bol yaa kee ham maanee ||

ਜੋਗ ਧਿਆਨ ਜਾਗੈ ਤੇ ਜਾਨੀ ॥੨੧੦॥

jog dhiaan jaagai te jaanee ||210||

Who will actually be awakened from the sleep of maya, he will enshrine the Lord the sleep of maya, he will enshrine the Lord in hi heart the sage accepted the voice of the lady-gardener as true and as the power of kindling the knowledge of Yoga.210.

ਇਤਿ ਕਾਛਨ ਗੁਰੂ ਦਸਵੋ ਸਮਾਪਤੰ ॥੧੦॥

eit kaachhan guroo dhasavo samaapata(n) ||10||

End of the description of the adoption of the Lady-Gradener as the Tenth Guru.

ਅਥ ਸੁਰਥ ਯਾਰਮੋ ਗੁਰੂ ਕਥਨੰ ॥

ath surath yaaramo guroo kathana(n) ||

Now begins the description of the adoption of Surath as the Eleventh Guru

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਆਗੇ ਦਤ ਦੇਵ ਤਬ ਚਲਾ ॥

aage dhat dhev tab chalaa ||

ਸਾਧੇ ਸਰਬ ਜੋਗ ਕੀ ਕਲਾ ॥

saadhe sarab jog kee kalaa ||

Then the sage Dutt, practising all the arts of Yoga, moved forward

ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਅਰੁ ਉਜਲ ਪ੍ਰਭਾਉ ॥

amit tej ar ujal prabhaau ||

ਜਾਨੁਕ ਬਨਾ ਦੂਸਰ ਹਰਿ ਰਾਉ ॥੨੧੧॥

jaanuk banaa dhoosar har raau ||211||

His glory was infinite and he seemed to be the second God.211.

ਸਭ ਹੀ ਕਲਾ ਜੋਗ ਕੀ ਸਾਧੀ ॥

sabh hee kalaa jog kee saadhee ||

ਮਹਾ ਸਿਧਿ ਮੋਨੀ ਮਨਿ ਲਾਧੀ ॥

mahaa sidh monee man laadhee ||

That great adept and the silence-observing purusha practiced all the skill of Yoga

ਅਧਿਕ ਤੇਜ ਅਰੁ ਅਧਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾ ॥

adhik tej ar adhik prabhaavaa ||

ਜਾ ਲਖਿ ਇੰਦ੍ਰਾਸਨ ਥਹਰਾਵਾ ॥੨੧੨॥

jaa lakh i(n)dhraasan thaharaavaa ||212||

Seeing his extreme glory and impact, the seat of Indra also trembled.212.

ਮਧੁਭਾਰ ਛੰਦ ॥ ਤ੍ਵਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

madhubhaar chha(n)dh || tavaiprasaadh ||

MADHUBHAAR STANZA BY THY GRACE

ਮੁਨਿ ਮਨਿ ਉਦਾਰ ॥

mun man udhaar ||

ਗੁਨ ਗਨ ਅਪਾਰ ॥

gun gan apaar ||

ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਲੀਨ ॥

har bhagat leen ||

ਹਰਿ ਕੋ ਅਧੀਨ ॥੨੧੩॥

har ko adheen ||213||

The generous sage, full of innumerable attributes, was absorbed in the devotion of the Lord and was under the submission of the Lord.213.

ਤਜਿ ਰਾਜ ਭੋਗ ॥

taj raaj bhog ||

ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਜੋਗ ॥

sa(n)nayaas jog ||

ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਰਾਇ ॥

sa(n)nayaas rai ||

ਹਰਿ ਭਗਤ ਭਾਇ ॥੨੧੪॥

har bhagat bhai ||214||

Forsaking the royal enjoyments that king of Yogis had adopted Sannyas and Yoga for the devotion and desire of meeting the Lord.214.

ਮੁਖ ਛਬਿ ਅਪਾਰ ॥

mukh chhab apaar ||

ਪੂਰਣ ਵਤਾਰ ॥

pooran vataar ||

The beauty of the face of that perfect incarnation was enormous

ਖੜਗੰ ਅਸੇਖ ॥

khaRaga(n) asekh ||

ਬਿਦਿਆ ਬਿਸੇਖ ॥੨੧੫॥

bidhiaa bisekh ||215||

He was sharp like dagger and was also skilful in many prominent sciences.215.

ਸੁੰਦਰ ਸਰੂਪ ॥

su(n)dhar saroop ||

ਮਹਿਮਾ ਅਨੂਪ ॥

mahimaa anoop ||

ਆਭਾ ਅਪਾਰ ॥

aabhaa apaar ||

ਮੁਨਿ ਮਨਿ ਉਦਾਰ ॥੨੧੬॥

mun man udhaar ||216||

That charming sage had unique greatness, unlimited glory and generous mind.216.