Ang 65

ਭਾਤਿ ਅਨੇਕਨ ਕੇ ਕਰੇ ਪੁਰ ਅਨੰਦ ਸੁਖ ਆਨ ॥੨੪॥

bhaat anekan ke kare pur ana(n)dh sukh aan ||24||

And enjoyed in various ways after reaching Anandpur.24.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਨਦੌਨ ਜੁੱਧ ਬਰਨਨੰ ਨਾਮ ਨੌਮੋ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਮਸਤੁ ਸੁਭ ਮਸਤੁ ॥੯॥ਅਫਜੂ॥੩੪੪॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the nadhauan ju'dh baranana(n) naam nauamo dhiaai samaapat masat subh masat ||9||afajoo||344||

End of Ninth Chapter of BACHITTAR NATAK entitled ‘Description of the battle of Nadaun.9.344.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਬਹੁਤ ਬਰਖ ਇਹ ਭਾਂਤਿ ਬਿਤਾਏ ॥

bahut barakh ieh bhaa(n)t bitaae ||

ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਚੋਰ ਸਬੈ ਗਹਿ ਘਾਏ ॥

chun chun chor sabai geh ghaae ||

Many years elapsed in this way, all the wicked persons (thieves) were spotted, caught and killed.

ਕੇਤਕ ਭਾਜਿ ਸਹਿਰ ਤੇ ਗਏ ॥

ketak bhaaj sahir te ge ||

ਭੂਖ ਮਰਤ ਫਿਰਿ ਆਵਤ ਭਏ ॥੧॥

bhookh marat fir aavat bhe ||1||

Some of them fled away from the city, but came back on account of starvation.1.

ਤਬ ਲੌ ਖਾਨ ਦਿਲਾਵਰ ਆਏ ॥

tab lau khaan dhilaavar aae ||

ਪੂਤ ਆਪਨ ਹਮ ਓਰ ਪਠਾਏ ॥

poot aapan ham or paThaae ||

Then Dilwar Khan (Governor of Lahore) sent his son against me.

ਦ੍ਵੈਕ ਘਰੀ ਬੀਤੀ ਨਿਸਿ ਜਬੈ ॥

dhavaik gharee beetee nis jabai ||

ਚੜਤ ਕਰੀ ਖਾਨਨ ਮਿਲਿ ਤਬੈ ॥੨॥

chaRat karee khaanan mil tabai ||2||

A few hours after nightfall, the Khans assembled and advanced for attack.2

ਜਬ ਦਲ ਪਾਰ ਨਦੀ ਕੇ ਆਯੋ ॥

jab dhal paar nadhee ke aayo ||

ਆਨ ਆਲਮੈ ਹਮੈ ਜਗਾਯੋ ॥

aan aalamai hamai jagaayo ||

When their forces crossed the river, Alam (Singh) came and woke me up.

ਸੋਰੁ ਪਰਾ ਸਭ ਹੀ ਨਰ ਜਾਗੇ ॥

sor paraa sabh hee nar jaage ||

ਗਹਿ ਗਹਿ ਸਸਤ੍ਰ ਬੀਰ ਰਿਸ ਪਾਗੇ ॥੩॥

geh geh sasatr beer ris paage ||3||

There was a great consternation and all the people got up. They took up their arms with valour and zeal.3.

ਛੂਟਨ ਲਗੀ ਤੁਫ਼ੰਗੈਂ ਤਬ ਹੀ ॥

chhooTan lagee tupha(n)gai(n) tab hee ||

ਗਹਿ ਗਹਿ ਸਸਤ੍ਰ ਰਿਸਾਨੇ ਸਬ ਹੀ ॥

geh geh sasatr risaane sab hee ||

The discharge of the volleys of shots from guns began immediately. Everyone was in a rage, holding the arms in hand.

ਕ੍ਰੂਰ ਭਾਂਤਿ ਤਿਨ ਕਰੀ ਪੁਕਾਰਾ ॥

kraoor bhaa(n)t tin karee pukaaraa ||

ਸੋਰੁ ਸੁਨਾ ਸਰਤਾ ਕੈ ਪਾਰਾ ॥੪॥

sor sunaa sarataa kai paaraa ||4||

They raised various dreadful shouts. The noise was heard on the other side of the river.4.

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g prayaat chha(n)dh ||

BHUJANG PRAYAAT STANZA

ਬਜੀ ਭੇਰ ਭੁੰਕਾਰ ਧੁੰਕੇ ਨਗਾਰੇ ॥

bajee bher bhu(n)kaar dhu(n)ke nagaare ||

ਮਹਾਂ ਬੀਰ ਬਾਨੈਤ ਬੰਕੇ ਬਕਾਰੇ ॥

mahaa(n) beer baanait ba(n)ke bakaare ||

The bugles blew, the trumpets resounded, the great heroes entered the fray, shouting loudly.

ਭਏ ਬਾਹੁ ਆਘਾਤ ਨੱਚੇ ਮਰਾਲੰ ॥

bhe baahu aaghaat na'che maraala(n) ||

ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਿੰਧ ਕਾਲੀ ਗਰੱਜੀ ਕਰਾਲੰ ॥੫॥

kirapaa si(n)dh kaalee gara'jee karaala(n) ||5||

From both sides, the arms clattered with force and the horses danced, it seemed that the dreadful goddess Kali thundered in the battlefield.5.

ਨਦੀਯੰ ਲਖਿਯੋ ਕਾਲ ਰਾਤੰ੍ਰ ਸਮਾਨੰ ॥

nadheeya(n) lakhiyo kaal raata(n)r samaana(n) ||

ਕਰੇ ਸੂਰਮਾ ਸੀਤ ਪਿੰਗੰ ਪ੍ਰਮਾਨੰ ॥

kare sooramaa seet pi(n)ga(n) pramaana(n) ||

The river appeared like the night of death the severe chill cramped the soldiers.

ਇਤੇ ਬੀਰ ਗੱਜੇ ਭਏ ਨਾਦ ਭਾਰੇ ॥

eite beer ga'je bhe naadh bhaare ||

ਭਜੇ ਖਾਨ ਖੂਨੀ ਬਿਨਾ ਸਸਤ੍ਰ ਝਾਰੇ ॥੬॥

bhaje khaan khoonee binaa sasatr jhaare ||6||

The heroes form this (my) side thundred and the bloody Khans fled away without using their weapons.6.

ਨਰਾਜ ਛੰਦ ॥

naraaj chha(n)dh ||

NARAAJ STANZA

ਨਿੱਲਜ ਖਾਨ ਭੱਜਿਓ ॥

ni'laj khaan bha'jio ||

ਕਿਨੀ ਨ ਸਸਤ੍ਰ ਸੱਜਿਓ ॥

kinee na sasatr sa'jio ||

The shameless Khans fled away and none of them wore the arms.

ਸੁ ਤਿਆਗ ਖੇਤ ਕੌ ਚਲੇ ॥

s tiaag khet kau chale ||

ਸੁ ਬੀਰ ਬੀਰਹਾ ਭਲੇ ॥੭॥

s beer beerahaa bhale ||7||

They left the battlefield though they pretended to be the valiant heroes.7.

ਚਲੇ ਤੁਰੇ ਤੁਰਾਇ ਕੈ ॥

chale ture turai kai ||

ਸਕੈ ਨ ਸਸਤ੍ਰ ਉਠਾਇ ਕੈ ॥

sakai na sasatr uThai kai ||

They left on galloping horses and could not use the weapons.

ਨ ਲੈ ਹਥਿਆਰ ਗੱਜਹੀਂ ॥

n lai hathiaar ga'jahee(n) ||

ਨਿਹਾਰਿ ਨਾਰਿ ਲੱਜਹੀਂ ॥੮॥

nihaar naar la'jahee(n) ||8||

They did not shout loudly like valiant heroes and felt Ashamed on seeing ladies.8.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਬਰਵਾ ਗਾਉਂ ਉਜਾਰ ਕੈ ਕਰੇ ਮੁਕਾਮ ਭਲਾਨ ॥

baravaa gaau(n) ujaar kai kare mukaam bhalaan ||

On the way they plundered the village Barwa and halted at Bhallon.

ਪ੍ਰਭ ਬਲ ਹਮੈ ਨ ਛੁਇ ਸਕੈ ਭਾਜਤ ਭਏ ਨਿਦਾਨ ॥੯॥

prabh bal hamai na chhui sakai bhaajat bhe nidhaan ||9||

They could not touch me because of the Grace of the Lord and fled away ultimately.9.

ਤਬ ਬਲ ਈਹਾ ਨ ਪਰ ਸਕੈ ਬਰਵਾ ਹਨਾ ਰਿਸਾਇ ॥

tab bal ieehaa na par sakai baravaa hanaa risai ||

Because of Thy Favour, O Lord! They could not do any harmahere, but filled with great anger, they destroyed the village Barwa.

ਸਾਲਿਨ ਰਸ ਜਿਮ ਬਾਨੀਯੋ ਰੋਰਨ ਖਾਤ ਬਨਾਇ ॥੧੦॥

saalin ras jim baaneeyo roran khaat banai ||10||

Just as a Vishya (Bania), though desirous of tasting meat, cannot actually have its relish, but instead prepares and eats the salted soup of parched wheat. 10.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਖਾਨਜਾਦੇ ਕੋ ਆਗਮਨ ਤ੍ਰਾਸਿਤ ਉਠ ਜੈਬੋ ਬਰਨਨੰ ਨਾਮ ਦਸਮੋ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਮਸਤੁ ਸੁਭ ਮਸਤੁ ॥੧੦॥ਅਫਜੂ॥੩੫੪॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the khaanajaadhe ko aagaman traasit uTh jaibo baranana(n) naam dhasamo dhiaai samaapat masat subh masat ||10||afajoo||354||

End of the Tenth Chapter of BACHITTAR NATAK entitled ‘Description of the Expedition of Khanzada and his flight out of fear’.10.354.

ਹੁਸੈਨੀ ਜੁੱਧ ਕਥਨੰ ॥

husainee ju'dh kathana(n) ||

The Description of the Battle with HUSSAINI:

ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g prayaat chha(n)dh ||

BHUJANG PRAYAAT STANZA

ਗਯੋ ਖਾਨਜਾਦਾ ਪਿਤਾ ਪਾਸ ਭੱਜੰ ॥

gayo khaanajaadhaa pitaa paas bha'ja(n) ||

ਸਕੈ ਜ੍ਵਾਬੁ ਦੈ ਨ ਹਨੇ ਸੂਰ ਲਜੰ ॥

sakai javaiaab dhai na hane soor laja(n) ||

The Khanzada fled to his father and being ashmed of his conduct, he could not speak.

ਤਹਾ ਠੋਕ ਬਾਹਾਂ ਹੁਸੈਨੀ ਗਰੱਜਿਯੰ ॥

tahaa Thok baahaa(n) husainee gara'jiya(n) ||