Ang 648

ਕੇਈ ਸੁਨਤ ਪਾਠ ਪਰਮੰ ਪੁਨੀਤ ॥

keiee sunat paaTh parama(n) puneet ||

ਨਹੀ ਮੁਰਤ ਕਲਪ ਬਹੁਤ ਜਾਤ ਬੀਤ ॥੧੫੮॥

nahee murat kalap bahut jaat beet ||158||

Many are listening to the recitation of the holy religious texts, while sitting and many do not look back even for many Kalpas (ages).158.

ਕੇਈ ਬੈਠ ਕਰਤ ਜਲਿ ਕੋ ਅਹਾਰ ॥

keiee baiTh karat jal ko ahaar ||

ਕੇਈ ਭ੍ਰਮਤ ਦੇਸ ਦੇਸਨ ਪਹਾਰ ॥

keiee bhramat dhes dhesan pahaar ||

Many, being seated, are drinking water and many are roaming on the mountains and countries far and near

ਕੇਈ ਜਪਤ ਮਧ ਕੰਦਰੀ ਦੀਹ ॥

keiee japat madh ka(n)dharee dheeh ||

ਕੇਈ ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ ਸਰਤਾ ਮਝੀਹ ॥੧੫੯॥

keiee brahamacharaj sarataa majheeh ||159||

Many are sitting in the caves and repeating the Name of the Lord and many celibates are moving in the streams.159.

ਕੇਈ ਰਹਤ ਬੈਠਿ ਮਧ ਨੀਰ ਜਾਇ ॥

keiee rahat baiTh madh neer jai ||

ਕੇਈ ਅਗਨ ਜਾਰਿ ਤਾਪਤ ਬਨਾਇ ॥

keiee agan jaar taapat banai ||

Many are sitting in water and many are warming themselves by burning the fire

ਕੇਈ ਰਹਤ ਸਿਧਿ ਮੁਖ ਮੋਨ ਠਾਨ ॥

keiee rahat sidh mukh mon Thaan ||

ਅਨਿ ਆਸ ਚਿਤ ਇਕ ਆਸ ਮਾਨ ॥੧੬੦॥

an aas chit ik aas maan ||160||

Many adepts observing silence, are remembering the Lord and many are absorbed in concentration on the sky in their mind.160.

ਅਨਡੋਲ ਗਾਤ ਅਬਿਕਾਰ ਅੰਗ ॥

anaddol gaat abikaar a(n)g ||

ਮਹਿਮਾ ਮਹਾਨ ਆਭਾ ਅਭੰਗ ॥

mahimaa mahaan aabhaa abha(n)g ||

ਅਨਭੈ ਸਰੂਪ ਅਨਭਵ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥

anabhai saroop anabhav prakaas ||

ਅਬਯਕਤ ਤੇਜ ਨਿਸ ਦਿਨ ਉਦਾਸ ॥੧੬੧॥

abayakat tej nis dhin udhaas ||161||

Many are absorbed in meditation on that stable and vice less Lord, Who is Supreme and praiseworthy, Whose glory is Unique, Who is cognition-incarnate and Lightt-incarnate, Whose Splendour is unmanifested and Who is Unattached.161.

ਇਹ ਭਾਤਿ ਜੋਗਿ ਕੀਨੇ ਅਪਾਰ ॥

eeh bhaat jog keene apaar ||

ਗੁਰ ਬਾਝ ਯੌ ਨ ਹੋਵੈ ਉਧਾਰ ॥

gur baajh yau na hovai udhaar ||

In this way, he practiced Yoga in various ways, but the salvation is not attained without the Guru

ਤਬ ਪਰੇ ਦਤ ਕੇ ਚਰਨਿ ਆਨਿ ॥

tab pare dhat ke charan aan ||

ਕਹਿ ਦੇਹਿ ਜੋਗ ਕੇ ਗੁਰ ਬਿਧਾਨ ॥੧੬੨॥

keh dheh jog ke gur bidhaan ||162||

Then they all fell at the feet of Dutt and requested him to instruct them in the method of Yoga.162.

ਜਲ ਮਧਿ ਜੌਨ ਮੁੰਡੇ ਅਪਾਰ ॥

jal madh jauan mu(n)dde apaar ||

ਬਨ ਨਾਮ ਤਉਨ ਹ੍ਵੈਗੇ ਕੁਮਾਰ ॥

ban naam taun havaige kumaar ||

Those who were subjected to tonsure ceremony in water, all those princes (boys) are under your refuge

ਗਿਰਿ ਮਧਿ ਸਿਖ ਕਿਨੇ ਅਨੇਕ ॥

gir madh sikh kine anek ||

ਗਿਰਿ ਭੇਸ ਸਹਤਿ ਸਮਝੋ ਬਿਬੇਕ ॥੧੬੩॥

gir bhes sahat samajho bibek ||163||

Those who were initiated as disciples in the mountains, they were known by the name Girl.163.

ਭਾਰਥ ਭਣੰਤ ਜੇ ਭੇ ਦੁਰੰਤ ॥

bhaarath bhana(n)t je bhe dhura(n)t ||

ਭਾਰਥੀ ਨਾਮ ਤਾ ਕੇ ਭਣੰਤ ॥

bhaarathee naam taa ke bhana(n)t ||

ਪੁਰਿ ਜਾਸ ਸਿਖ ਕੀਨੇ ਅਪਾਰ ॥

pur jaas sikh keene apaar ||

ਪੁਰੀ ਨਾਮ ਤਉਨ ਜਾਨ ਬਿਚਾਰ ॥੧੬੪॥

puree naam taun jaan bichaar ||164||

He wandered in the cities and made Barat, Parath, Puri etc. as Sannyasis.164.

ਪਰਬਤ ਬਿਖੈ ਸਜੇ ਸਿਖ ਕੀਨ ॥

parabat bikhai saje sikh keen ||

ਪਰਬਤਿ ਸੁ ਨਾਮ ਲੈ ਤਾਹਿ ਦੀਨ ॥

parabat su naam lai taeh dheen ||

ਇਹ ਭਾਤਿ ਉਚਰਿ ਕਰਿ ਪੰਚ ਨਾਮ ॥

eeh bhaat uchar kar pa(n)ch naam ||

ਤਬ ਦਤ ਦੇਵ ਕਿੰਨੇ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥੧੬੫॥

tab dhat dhev ki(n)ne bisraam ||165||

Those who were made disciples on the mountains, they were named ‘Parvat’ and in this way uttering the five names, Dutt took rest.165.

ਸਾਗਰ ਮੰਝਾਰ ਜੇ ਸਿਖ ਕੀਨ ॥

saagar ma(n)jhaar je sikh keen ||

ਸਾਗਰਿ ਸੁ ਨਾਮ ਤਿਨ ਕੇ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

saagar su naam tin ke prabeen ||

Those were initiated as disciples in the sea, they were named as ‘Sagar’ and

ਸਾਰਸੁਤਿ ਤੀਰ ਜੇ ਕੀਨ ਚੇਲ ॥

saarasut teer je keen chel ||

ਸਾਰਸੁਤੀ ਨਾਮ ਤਿਨ ਨਾਮ ਮੇਲ ॥੧੬੬॥

saarasutee naam tin naam mel ||166||

Those who were made disciples on the bank of river Sarasvati, they were named as ‘Sarasvati’.166.

ਤੀਰਥਨ ਬੀਚ ਜੇ ਸਿਖ ਕੀਨ ॥

teerathan beech je sikh keen ||

ਤੀਰਥਿ ਸੁ ਨਾਮ ਤਿਨ ਕੋ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

teerath su naam tin ko prabeen ||

Those who were made were made disciples at pilgrim-stations, those skilful disciples were named as ‘Tirath’

ਜਿਨ ਚਰਨ ਦਤ ਕੇ ਗਹੇ ਆਨਿ ॥

jin charan dhat ke gahe aan ||

ਤੇ ਭਏ ਸਰਬ ਬਿਦਿਆ ਨਿਧਾਨ ॥੧੬੭॥

te bhe sarab bidhiaa nidhaan ||167||

Those who came and caught the feet of Dutt, they all became the treasure of learning.167.

ਇਮਿ ਕਰਤ ਸਿਖ ਜਹ ਤਹ ਬਿਹਾਰਿ ॥

eim karat sikh jeh teh bihaar ||

ਆਸ੍ਰਮਨ ਬੀਚ ਜੋ ਜੋ ਨਿਹਾਰਿ ॥

aasraman beech jo jo nihaar ||

In this way, wherever the disciples lived and wherever any disciple did anything,

ਤਹ ਤਹੀ ਸਿਖ ਜੋ ਕੀਨ ਜਾਇ ॥

teh tahee sikh jo keen jai ||

ਆਸ੍ਰਮਿ ਸੁ ਨਾਮ ਕੋ ਤਿਨ ਸੁਹਾਇ ॥੧੬੮॥

aasram su naam ko tin suhai ||168||

The hermitage was established there in his name.

ਆਰੰਨ ਬੀਚ ਜੇਅ ਭੇ ਦਤ ॥

aara(n)n beech jea bhe dhat ||

ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਰਾਜ ਅਤਿ ਬਿਮਲ ਮਤਿ ॥

sa(n)nayaas raaj at bimal mat ||

ਤਹ ਤਹ ਸੁ ਕੀਨ ਜੇ ਸਿਖ ਜਾਇ ॥

teh teh su keen je sikh jai ||

ਅਰਿੰਨਿ ਨਾਮ ਤਿਨ ਕੋ ਰਖਾਇ ॥੧੬੯॥

ari(n)n naam tin ko rakhai ||169||

That fearless Purusha Dutt made several disciples in the Aranyaks (forets), they were named `Aranayaks`.169.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਦਤ ਮਹਾਤਮੇ ਅਨਭਉ ਪ੍ਰਕਾਸੇ ਦਸ ਨਾਮ ਧ੍ਰਯਾਯ ਸੰਪੂਰਣ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the dhat mahaatame anabhau prakaase dhas naam dhrayaay sa(n)pooran ||

End of the chapter entitled "The ten names of Cognition-Incarnate disciples of th sage Dutt" in Bachittar Natak.

ਪਾਧੜੀ ਛੰਦ ॥

paadhaRee chha(n)dh ||

(Now begins the description of making mind as the Second Guru) PAADHARI STANZA

ਆਜਾਨ ਬਾਹੁ ਅਤਿਸੈ ਪ੍ਰਭਾਵ ॥

aajaan baahu atisai prabhaav ||

ਅਬਿਯਕਤ ਤੇਜ ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਰਾਵ ॥

abiyakat tej sa(n)nayaas raav ||

The glory of that king of Sannyasis was indescribable and the impact of his long arms was enormous

ਜਹ ਜਹ ਬਿਹਾਰ ਮੁਨਿ ਕਰਤ ਦਤ ॥

jeh jeh bihaar mun karat dhat ||

ਅਨਭਉ ਪ੍ਰਕਾਸ ਅਰੁ ਬਿਮਲ ਮਤ ॥੧੭੦॥

anabhau prakaas ar bimal mat ||170||

Wherever the sage Dutt went, there also the effulgence glistened and the pure intellect extended.170.

ਜੇ ਹੁਤੇ ਦੇਸ ਦੇਸਨ ਨ੍ਰਿਪਾਲ ॥

je hute dhes dhesan nirapaal ||

ਤਜਿ ਗਰਬ ਪਾਨ ਲਾਗੇ ਸੁ ਢਾਲ ॥

taj garab paan laage su ddaal ||

The kings of the countries far and near, forsaking their pride came and fell at his feet

ਤਜਿ ਦੀਨ ਅਉਰ ਝੂਠੇ ਉਪਾਇ ॥

taj dheen aaur jhooThe upai ||

ਦ੍ਰਿੜ ਗਹਿਓ ਏਕ ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਰਾਇ ॥੧੭੧॥

dhiraR gahio ek sa(n)nayaas rai ||171||

They abandoned all the false measures and with determination, made Dutt, the king ofYogis, as their base.171.

ਤਜਿ ਸਰਬ ਆਸ ਇਕ ਆਸ ਚਿਤ ॥

taj sarab aas ik aas chit ||

ਅਬਿਕਾਰ ਚਿਤ ਪਰਮੰ ਪਵਿਤ ॥

abikaar chit parama(n) pavit ||

Relinquishing all other desires, only one desire of meeting the Lord remained in their heart and

ਜਹ ਕਰਤ ਦੇਸ ਦੇਸਨ ਬਿਹਾਰ ॥

jeh karat dhes dhesan bihaar ||

ਉਠਿ ਚਲਤ ਸਰਬ ਰਾਜਾ ਅਪਾਰ ॥੧੭੨॥

auTh chalat sarab raajaa apaar ||172||

The mind of all of them was supremely pure and without any vice to whichever country Dutt went, the king of that place fell t his feet.172.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਗਵਨ ਕਰਤ ਜਿਹਾਂ ਜਿਹਾਂ ਦਿਸਾ ਮੁਨਿ ਮਨ ਦਤ ਅਪਾਰ ॥

gavan karat jihaa(n) jihaa(n) dhisaa mun man dhat apaar ||

ਸੰਗਿ ਚਲਤ ਉਠਿ ਸਬ ਪ੍ਰਜਾ ਤਜ ਘਰ ਬਾਰ ਪਹਾਰ ॥੧੭੩॥

sa(n)g chalat uTh sab prajaa taj ghar baar pahaar ||173||

To whichever direction, Dutt went, the subjects of those places left their homes and accompanied him.173.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜਿਹ ਜਿਹ ਦੇਸ ਮੁਨੀਸਰ ਗਏ ॥

jeh jeh dhes muneesar ge ||

ਊਚ ਨੀਚ ਸਬ ਹੀ ਸੰਗਿ ਭਏ ॥

uooch neech sab hee sa(n)g bhe ||

To whichever country, the great sage Dutt went, all the elders and minors accompanied him

ਏਕ ਜੋਗ ਅਰੁ ਰੂਪ ਅਪਾਰਾ ॥

ek jog ar roop apaaraa ||

ਕਉਨ ਨ ਮੋਹੈ ਕਹੋ ਬਿਚਾਰਾ ॥੧੭੪॥

kaun na mohai kaho bichaaraa ||174||

Whereas he was a Yogi, he was also extremely beautiful, then who would there be without allurement.174.

ਜਹ ਤਹ ਚਲਾ ਜੋਗੁ ਸੰਨ੍ਯਾਸਾ ॥

jeh teh chalaa jog sa(n)nayaasaa ||

ਰਾਜ ਪਾਟ ਤਜ ਭਏ ਉਦਾਸਾ ॥

raaj paaT taj bhe udhaasaa ||

Wherever the impact of his Yoga and Sannyas reached, the people left all their paraphernalia and became unattached

ਐਸੀ ਭੂਮਿ ਨ ਦੇਖੀਅਤ ਕੋਈ ॥

aaisee bhoom na dhekheeat koiee ||

ਜਹਾ ਸੰਨ੍ਯਾਸ ਜੋਗ ਨਹੀ ਹੋਈ ॥੧੭੫॥

jahaa sa(n)nayaas jog nahee hoiee ||175||

No such place was visible, where there was not the impact of Yoga and Sannyas.175.