Ang 62

ਤਹਾ ਖਾਨ ਨੈਜਾਬਤੋ ਆਨ ਕੈ ਕੈ ॥

tahaa khaan naijaabato aan kai kai ||

ਹਨਿਓ ਸਾਹ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਕੌ ਸਸਤ੍ਰ ਲੈ ਕੈ ॥

hanio saeh sa(n)graam kau sasatr lai kai ||

Then Najabat Khan came forward and struck Sango Shah with his weapons.

ਕਿਤੈ ਖਾਨ ਬਾਨੀਨ ਹੂੰ ਅਸਤ੍ਰ ਝਾਰੇ ॥

kitai khaan baaneen hoo(n) asatr jhaare ||

ਸਹੀ ਸਾਹ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਸੁਰਗੰ ਸਿਧਾਰੇ ॥੨੨॥

sahee saeh sa(n)graam suraga(n) sidhaare ||22||

Several skillful Khans fell on him with their arms and sent Shah Sangram to heaven.22.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਮਾਰਿ ਨਜਾਬਤ ਖਾਨ ਕੋ ਸੰਗੋ ਜੁਝੈ ਜੁਝਾਰ ॥

maar najaabat khaan ko sa(n)go jujhai jujhaar ||

The brave warrior Sago Shah fell down after killing Najbat Khan.

ਹਾ ਹਾ ਇਹ ਲੋਕੈ ਭਇਓ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਜੈਕਾਰ ॥੨੩॥

haa haa ieh lokai bhio surag lok jaikaar ||23||

There were lamentations in his world and rejoicing in heaven.23.

ਭੁਜੰਗ ਛੰਦ ॥

bhuja(n)g chha(n)dh ||

BHUJANG STANZA

ਲਖੇ ਸਾਹ ਸੰਗ੍ਰਾਮ ਜੁੱਝੇ ਜੁਝਾਰੰ ॥

lakhe saeh sa(n)graam ju'jhe jujhaara(n) ||

ਤਵੰ ਕੀਟ ਬਾਣੰ ਕਮਾਣੰ ਸੰਭਾਰੰ ॥

tava(n) keeT baana(n) kamaana(n) sa(n)bhaara(n) ||

When this lowly person saw Shah Sangram falling (while fighting bravely) he held aloft his bow and arrows.

ਹਨਿਯੋ ਏਕ ਖਾਨੰ ਖਿਆਲੰ ਖਤੰਗੰ ॥

haniyo ek khaana(n) khiaala(n) khata(n)ga(n) ||

ਡਸਿਯੋ ਸਤ੍ਰੁ ਕੋ ਜਾਨੁ ਸ੍ਯਾਮੰ ਭੁਜੰਗੰ ॥੨੪॥

ddasiyo satr ko jaan sayaama(n) bhuja(n)ga(n) ||24||

He, fixing his gaze on a Khan, shot an arrow, which stung the enemy like a black cobra, who (the Khan) fell down.24.

ਗਿਰਿਯੋ ਭੂਮ ਸੋ ਬਾਣ ਦੂਜੋ ਸੰਭਾਰਯੋ ॥

giriyo bhoom so baan dhoojo sa(n)bhaarayo ||

ਮੁਖੰ ਭੀਖਨੰ ਖਾਨ ਕੇ ਤਾਨਿ ਮਾਰਯੋ ॥

mukha(n) bheekhana(n) khaan ke taan maarayo ||

He drew out another arrow and aimed and shot it on the face of Bhikhan Khan.

ਭਜਿਯੋ ਖਾਨ ਖੂਨੀ ਰਹਿਯੋ ਖੇਤ ਤਾਜੀ ॥

bhajiyo khaan khoonee rahiyo khet taajee ||

ਤਜੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤੀਜੇ ਲਗੇ ਬਾਣ ਬਾਜੀ ॥੨੫॥

taje praan teeje lage baan baajee ||25||

The bloody Khan fled away leaving his horse in the field, who was killed with the third arrow.25.

ਛੁਟੀ ਮੂਰਛਨਾ ਹਰੀਚੰਦੰ ਸੰਭਾਰੇ ॥

chhuTee moorachhanaa hareecha(n)dha(n) sa(n)bhaare ||

ਗਹੇ ਬਾਣ ਕਾਮਾਨ ਭੇ ਐਂਚ ਮਾਰੇ ॥

gahe baan kaamaan bhe aai(n)ch maare ||

After regaining consciousness from the swoon, Hari Chand shot his arrows with unerring aim.

ਲਗੇ ਅੰਗ ਜਾ ਕੇ ਰਹੇ ਨ ਸੰਭਾਰੰ ॥

lage a(n)g jaa ke rahe na sa(n)bhaara(n) ||

ਤਨੰ ਤਿਆਗ ਤੇ ਦੇਵਲੋਕੰ ਪਧਾਰੰ ॥੨੬॥

tana(n) tiaag te dhevaloka(n) padhaara(n) ||26||

Whosoever was struck, fell down unconscious, and leaving his body, went to the heavenly abode.26.

ਦੁਯੰ ਬਾਨ ਖੈਂਚੇ ਇਕੰ ਬਾਰ ਮਾਰੇ ॥

dhuya(n) baan khai(n)che ika(n) baar maare ||

ਬਲੀ ਬੀਰ ਬਾਜੀਨ ਤਾਜੀ ਬਿਦਾਰੇ ॥

balee beer baajeen taajee bidhaare ||

He aimed and shot two arrows at the same time and did not care for the selection of his target.

ਜਿਸੈ ਬਾਨ ਲਾਗੈ ਰਹੈ ਨ ਸੰਭਾਰੰ ॥

jisai baan laagai rahai na sa(n)bhaara(n) ||

ਤਨੰ ਬੇਧਿ ਕੈ ਤਾਹਿ ਪਾਰੰ ਸਿਧਾਰੰ ॥੨੭॥

tana(n) bedh kai taeh paara(n) sidhaara(n) ||27||

Whosoever was struck and pierced by his arrow, went straight to the other world.27.

ਸਬੈ ਸ੍ਵਾਮਿ ਧਰਮੰ ਸੁ ਬੀਰੰ ਸੰਭਾਰੇ ॥

sabai savaiaam dharama(n) su beera(n) sa(n)bhaare ||

ਡਕੀ ਡਾਕਣੀ ਭੂਤ ਪ੍ਰੇਤੰ ਬਕਾਰੇ ॥

ddakee ddaakanee bhoot preta(n) bakaare ||

The warriors remained true to their duty in the field, the witches and ghosts drank blood to their fill and raised shrill voices.

ਹਸੇ ਬੀਰ ਬੈਤਾਲ ਔ ਸੁੱਧ ਸਿੱਧੰ ॥

hase beer baitaal aau su'dh si'dha(n) ||

ਚਵੀ ਚਾਵਡੀਯੰ ਉਡੀ ਗ੍ਰਿੱਧ ਬ੍ਰਿੱਧੰ ॥੨੮॥

chavee chaavaddeeya(n) uddee gira'dh bira'dha(n) ||28||

The Birs (heroic spirits), Baitals (ghosts) and Siddhs (adepts) laughed, the witches were talking and huge kites were flying (for meat).28.

ਹਰੀਚੰਦ ਕੋਪੇ ਕਮਾਣੰ ਸੰਭਾਰੰ ॥

hareecha(n)dh kope kamaana(n) sa(n)bhaara(n) ||

ਪ੍ਰਥਮ ਬਾਜੀਯੰ ਤਾਣ ਬਾਣੰ ਪ੍ਰਹਾਰੰ ॥

pratham baajeeya(n) taan baana(n) prahaara(n) ||

Hari Chand, filled with rage, drew out his bow, he aimed and shot his arrow, which struck my horse.

ਦੁਤੀਯ ਤਾਕ ਕੈ ਤੀਰ ਮੋ ਕੌ ਚਲਾਯੰ ॥

dhuteey taak kai teer mo kau chalaaya(n) ||

ਰਖਿਓ ਦਈਵ ਮੈ ਕਾਨਿ ਛ੍ਵੈ ਕੈ ਸਿਧਾਯੰ ॥੨੯॥

rakhio dhieev mai kaan chhavai kai sidhaaya(n) ||29||

He aimed and shot the second arrow towards me, the Lord protected me, his arrow only grazed my ear. 29.

ਤ੍ਰਿਤੀਯ ਬਾਣ ਮਾਰਿਯੋ ਸੁ ਪੇਟੀ ਮਝਾਰੰ ॥

tirateey baan maariyo su peTee majhaara(n) ||

ਬਿਧਿਅੰ ਚਿਲਕਤੰ ਦੁਆਲ ਪਾਰੰ ਪਧਾਰੰ ॥

bidhia(n) chilakata(n) dhuaal paara(n) padhaara(n) ||

His third arrow penetrated deep into the buckle of my waist-belt.

ਚੁਭੀ ਚਿੰਚ ਚਰਮੰ ਕਛੂ ਘਾਇ ਨ ਆਯੰ ॥

chubhee chi(n)ch charama(n) kachhoo ghai na aaya(n) ||

ਕਲੰ ਕੇਵਲੰ ਜਾਨ ਦਾਸੰ ਬਚਾਯੰ ॥੩੦॥

kala(n) kevala(n) jaan dhaasa(n) bachaaya(n) ||30||

Its edge touched the body, but did not caused a wound, the Lord saved his servent.30.

ਰਸਾਵਲ ਛੰਦ ॥

rasaaval chha(n)dh ||

RASAAVAL STANZA

ਜਬੈ ਬਾਣ ਲਾਗ੍ਯੋ ॥

jabai baan laagayo ||

ਤਬੈ ਰੋਸ ਜਾਗ੍ਯੋ ॥

tabai ros jaagayo ||

When the edge of the arrow touched my body, it kindled my resentment.

ਕਰੰ ਲੈ ਕਮਾਣੰ ॥

kara(n) lai kamaana(n) ||

ਹਨੰ ਬਾਣ ਤਾਣੰ ॥੩੧॥

hana(n) baan taana(n) ||31||

I took the bow in my hand and aimed and shot the arrow.31.

ਸਬੈ ਬੀਰ ਧਾਏ ॥

sabai beer dhaae ||

ਸਰੋਘੰ ਚਲਾਏ ॥

sarogha(n) chalaae ||

All the warriors fled, when a volley of arrow was showered.

ਤਬੈ ਤਾਕਿ ਬਾਣੰ ॥

tabai taak baana(n) ||

ਹਨ੍ਯੋ ਏਕ ਜੁਆਣੰ ॥੩੨॥

hanayo ek juaana(n) ||32||

Then I aimed the arrow on a warrior and killed him.32.

ਹਰੀਚੰਦ ਮਾਰੇ ॥

hareecha(n)dh maare ||

ਸੁ ਜੋਧਾ ਲਤਾਰੇ ॥

s jodhaa lataare ||

Hari Chand was killed and his brave soldiers were trampled.

ਸੁ ਕਾਰੋੜਰਾਯੰ ॥

s kaaroRaraaya(n) ||