Ang 549

ਬਡੋ ਸੁ ਜਸੁ ਜਗ ਭੀਤਰ ਲੈ ਹੋ ॥੨੪੭੦॥

baddo su jas jag bheetar lai ho ||2470||

When the boys came near Krishna, Vishnu said, “Go and return these boys and earn the praise in the world.”2470.

ਤਬ ਹਰਿ ਨਗਰ ਦੁਆਰਿਕਾ ਆਯੋ ॥

tab har nagar dhuaarikaa aayo ||

ਦਿਜ ਬਾਲਕ ਦੈ ਅਤਿ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

dhij baalak dhai at sukh paayo ||

Then Krishna came to Dwarka and returning the boys to the Brahmin, he obtained extreme pleasure

ਜਰਤ ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੰਤ ਬਚਾਏ ॥

jarat agan te sa(n)t bachaae ||

ਇਉ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਸਭ ਸੰਤਨ ਗਾਏ ॥੨੪੭੧॥

eiau prabh joo sabh sa(n)tan gaae ||2471||

In this way, he saved the good men from burning fire and the saints sang the praises of the Lord.2471.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਦਿਜ ਕੋ ਜਮਲੋਕ ਤੇ ਸਾਤ ਪੁਤ੍ਰ ਲਯਾਇ ਦੇਤ ਭਏ ਧਯਾਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare dhij ko jamalok te saat putr layai dhet bhe dhayai samaapata(n) ||

End of the chapter entitled “Giving seven sons to the Brahmin bringing them from the abode of Yama and taking them from Lord Vishnu” in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਜਲ ਬਿਹਾਰ ਤ੍ਰੀਅਨ ਸੰਗ ॥

ath kaanreh joo jal bihaar treean sa(n)g ||

Now begins the description of Krishna playing with women in water

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕੰਚਨ ਕੀ ਜਹਿ ਦੁਆਰਵਤੀ ਤਿਹ ਠਾ ਜਬ ਹੀ ਬ੍ਰਿਜਭੂਖਨ ਆਯੋ ॥

ka(n)chan kee jeh dhuaaravatee teh Thaa jab hee birajabhookhan aayo ||

ਲਾਲ ਲਗੇ ਜਿਹ ਠਾ ਮਨੋ ਬਜ੍ਰ ਭਲੇ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਬ੍ਯੋਤ ਬਨਾਯੋ ॥

laal lage jeh Thaa mano bajr bhale biraj naik bayot banaayo ||

Krishna reached the golden Dwarka, where within several plans, the jewels and diamonds were studded

ਤਾਲ ਕੇ ਬੀਚ ਤਰੈ ਜਦੁ ਨੰਦਨ ਸੋਕ ਸਬੈ ਚਿਤ ਕੋ ਬਿਸਰਾਯੋ ॥

taal ke beech tarai jadh na(n)dhan sok sabai chit ko bisaraayo ||

Removing the fear of his mind, Krishna began to swim in the tank

ਲੈ ਤ੍ਰੀਯਾ ਬਾਲਕ ਦੈ ਦਿਜ ਕਉ ਜਬ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਬਡੋ ਜਸੁ ਪਾਯੋ ॥੨੪੭੨॥

lai treeyaa baalak dhai dhij kau jab sree birajanaath baddo jas paayo ||2472||

Taking the women with him and delivering the boys to the Brahmin, Krishna earned extreme approbation.2472.

ਤ੍ਰੀਅਨ ਸੈ ਜਲ ਮੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਰੁਚਿ ਸਿਉ ਲਪਟਾਏ ॥

treean sai jal mai biraj naik sayaam bhanai ruch siau lapaTaae ||

Krishna affectionately clung to the women in water

ਪ੍ਰੇਮ ਬਢਿਯੋ ਉਨ ਕੇ ਅਤਿ ਹੀ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਲਗੀ ਅੰਗਿ ਅਨੰਗ ਬਢਾਏ ॥

prem baddiyo un ke at hee prabh ke lagee a(n)g ana(n)g baddaae ||

The women also, clinging to the limbs of the Lord, became intoxicated with lust

ਪ੍ਰੇਮ ਸੋ ਏਕ ਹੀ ਹੁਇ ਗਈ ਸੁੰਦਰਿ ਰੂਪ ਨਿਹਾਰਿ ਰਹੀ ਉਰਝਾਏ ॥

prem so ek hee hui giee su(n)dhar roop nihaar rahee urajhaae ||

Being absorbed in love, they became one with Krishna

ਪਾਸ ਹੀ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਰੂਪ ਰਚੀ ਤ੍ਰੀਆ ਹੇਰਿ ਰਹੀ ਹਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਏ ॥੨੪੭੩॥

paas hee sayaam joo roop rachee treeaa her rahee har haath na aae ||2473||

The women are advancing to become one with Krishna, but they could not catch him at the same time.2473.

ਰੂਪ ਰਚੀ ਸਭ ਸੁੰਦਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਦਸ ਹੂ ਦਿਸ ਦਉਰੈ ॥

roop rachee sabh su(n)dhar sayaam ke sayaam bhanai dhas hoo dhis dhaurai ||

Being absorbed in the beauty of Krishna, they are all running form all the ten directions

ਕੁੰਕਮ ਬੇਦੁ ਲਿਲਾਟ ਦੀਏ ਸੁ ਦੀਏ ਤਿਨ ਊਪਰ ਚੰਦਨ ਖਉਰੈ ॥

ku(n)kam bedh lilaaT dhe'ee su dhe'ee tin uoopar cha(n)dhan khaurai ||

They applied saffron, in the parting of their hair, round mark and sandal on the forehead

ਮੈਨ ਕੇ ਬਸਿ ਭਈ ਸਭ ਭਾਮਿਨ ਧਾਈ ਫਿਰੈ ਫੁਨਿ ਧਾਮਨ ਅਉਰੈ ॥

main ke bas bhiee sabh bhaamin dhaiee firai fun dhaaman aaurai ||

Under the impact of lust they are running in and out of their home

ਐਸੇ ਰਟੈ ਮੁਖ ਤੇ ਹਮ ਕਉ ਤਜਿ ਹੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਗਯੋ ਕਿਹ ਠਉਰੈ ॥੨੪੭੪॥

aaise raTai mukh te ham kau taj ho birajanaath gayo keh Thaurai ||2474||

And shouting, “O Krishna! where have you gone after leaving us?”2474.

ਢੂੰਢਤ ਏਕ ਫਿਰੈ ਹਰਿ ਸੁੰਦਰਿ ਚਿਤ ਬਿਖੈ ਸਭ ਭਰਮ ਬਢਾਈ ॥

ddoo(n)ddat ek firai har su(n)dhar chit bikhai sabh bharam baddaiee ||

Someone is searching for Krishna, keeping illusion in her mind

ਬੇਖ ਅਨੂਪ ਸਜੇ ਤਨ ਪੈ ਤਿਨ ਬੇਖਨ ਕੋ ਬਰਨਿਓ ਨਹੀ ਜਾਈ ॥

bekh anoop saje tan pai tin bekhan ko baranio nahee jaiee ||

Those women are wearing several unique garbs, which cannot be described

ਸੰਕ ਕਰੈ ਨ ਰਰੈ ਹਰਿ ਹੀ ਹਰਿ ਲਾਜਹਿ ਬੇਚਿ ਮਨੋ ਤਿਨ ਖਾਈ ॥

sa(n)k karai na rarai har hee har laajeh bech mano tin khaiee ||

They are repeating the name of Krishna as if they had not the slightest of shame

ਐਸੇ ਕਹੈ ਤਜਿ ਗਯੋ ਕਿਹ ਠਾ ਤਿਹ ਹੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਦੇਹੁ ਦਿਖਾਈ ॥੨੪੭੫॥

aaise kahai taj gayo keh Thaa teh ho biraj naik dheh dhikhaiee ||2475||

They are saying, “O Krishna! where have you gone after leaving us? Come within our sight.”2475.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਬਹੁਤੁ ਕਾਲ ਮੁਛਿਤ ਭਈ ਖੇਲਤ ਹਰਿ ਕੇ ਸਾਥ ॥

bahut kaal muchhit bhiee khelat har ke saath ||

ਮੁਛਿਤ ਹ੍ਵੈ ਤਿਨ ਯੌ ਲਖਿਯੋ ਹਰਿ ਆਏ ਅਬ ਹਾਥਿ ॥੨੪੭੬॥

muchhit havai tin yau lakhiyo har aae ab haath ||2476||

Playing with Krishna for a long time, they became unconscious and in that unconscious state they saw that they had got Krishna in their grip.2476.

ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਸੰਗ ਮਿਲਤ ਹੈ ਸੁਨਤ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਗਾਥ ॥

har jan har sa(n)g milat hai sunat prem kee gaath ||

ਜਿਉ ਡਾਰਿਓ ਮਿਲਿ ਜਾਤ ਹੈ ਨੀਰ ਨੀਰ ਕੇ ਸਾਥ ॥੨੪੭੭॥

jiau ddaario mil jaat hai neer neer ke saath ||2477||

The devotees of the Lord. listening to the discourse of love from the Lord, become one with him like the water being mixed with water.2477.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜਲ ਤੇ ਤਬ ਹਰਿ ਬਾਹਰਿ ਆਏ ॥

jal te tab har baahar aae ||

ਅੰਗਹਿ ਸੁੰਦਰ ਬਸਤ੍ਰ ਬਨਾਏ ॥

a(n)geh su(n)dhar basatr banaae ||

Then Krishna came out of water and he wore beautiful clothes

ਕਾ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਕਬਿ ਕਹੈ ॥

kaa upamaa teh kee kab kahai ||

ਪੇਖਤ ਮੈਨ ਰੀਝ ਕੈ ਰਹੈ ॥੨੪੭੮॥

pekhat main reejh kai rahai ||2478||

How should the poet describe his glory? Seeing him even the god of love is fascinated by him.2478.

ਬਸਤ੍ਰ ਤ੍ਰੀਅਨ ਹੂ ਸੁੰਦਰ ਧਰੇ ॥

basatr treean hoo su(n)dhar dhare ||

ਦਾਨ ਬਹੁਤ ਬਿਪ੍ਰਨ ਕਉ ਕਰੇ ॥

dhaan bahut bipran kau kare ||

The women also wore beautiful garments and gave a great deal of charity to the Brahmins

ਜਿਹ ਤਿਹ ਠਾ ਹਰਿ ਕੋ ਗੁਨ ਗਾਯੋ ॥

jeh teh Thaa har ko gun gaayo ||

ਤਿਹ ਦਾਰਿਦ ਧਨ ਦੇਇ ਗਵਾਯੋ ॥੨੪੭੯॥

teh dhaaridh dhan dhei gavaayo ||2479||

Whosoever eulogised the Lord there, they gave him there a good amount of wealth and removed his poverty.2479.

ਅਥ ਪ੍ਰੇਮ ਕਥਾ ਕਥਨੰ ॥

ath prem kathaa kathana(n) ||

Now beings the description of the episode of love

ਕਬਿਯੋ ਬਾਚ ॥

kabiyo baach ||

Speech of the poet.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਕਬਢੀ ਸੁਨਾਊ ॥

har ke sa(n)t kabaddee sunaauoo ||

ਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭ ਲੋਗਨ ਰਿਝਵਾਊ ॥

taa te prabh logan rijhavaauoo ||

I relate the praise of the devotees of the Lord and please the saints

ਜੋ ਇਹ ਕਥਾ ਤਨਕ ਸੁਨਿ ਪਾਵੈ ॥

jo ieh kathaa tanak sun paavai ||

ਤਾ ਕੋ ਦੋਖ ਦੂਰ ਹੋਇ ਜਾਵੈ ॥੨੪੮੦॥

taa ko dhokh dhoor hoi jaavai ||2480||

He, who will listen to this episode slightly, all his blemishes will be removed.2480.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਜੈਸੇ ਤ੍ਰਿਨਾਵ੍ਰਤ ਅਉ ਅਘ ਕੋ ਸੁ ਬਕਾਸੁਰ ਕੋ ਬਧ ਜਾ ਮੁਖ ਫਾਰਿਓ ॥

jaise tiranaavrat aau agh ko su bakaasur ko badh jaa mukh faario ||

The way in which Tranavrata, Aghasura and Bakasura were killed and their faces were torn

ਖੰਡ ਕੀਓ ਸਕਟਾਸੁਰ ਕੋ ਗਹਿ ਕੇਸਨ ਤੇ ਜਿਹ ਕੰਸ ਪਛਾਰਿਓ ॥

kha(n)dd keeo sakaTaasur ko geh kesan te jeh ka(n)s pachhaario ||

The way in which chopping Shaktasura into bits and Kansa was caught and knocked down by catching him from his hair