Ang 546

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕੀ ਚਰਚਾ ਸੰਗ ਸਾਸ ਘਰੀ ਪੁਨਿ ਜਾਮਨ ਟਾਰੈ ॥੨੪੪੩॥

sree biraj naik kee charachaa sa(n)g saas gharee pun jaaman Taarai ||2443||

In this way, they discussed about Krishna for hours together.2443.

ਭੂਪ ਦਿਜੋਤਮ ਕੀ ਅਤਿ ਹੀ ਹਰਿ ਜੂ ਮਨ ਮੈ ਜਬ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਿਚਾਰੀ ॥

bhoop dhijotam kee at hee har joo man mai jab preet bichaaree ||

Krishna sensed this love of the king and the Brahmin, and

ਮੇਰੇ ਹੈ ਧਿਆਨ ਕੇ ਬੀਚ ਪਰੇ ਇਹ ਅਉਰ ਕਥਾ ਗ੍ਰਿਹ ਕੀ ਜੁ ਬਿਸਾਰੀ ॥

mere hai dhiaan ke beech pare ieh aaur kathaa gireh kee ju bisaaree ||

He thought that these people are only absorbed in his meditation leaving other domestic tasks

ਦਾਰੁਕ ਕਉ ਕਹਿ ਸ੍ਯੰਦਨ ਪੈ ਜੁ ਕਰੀ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਤਿਹ ਓਰਿ ਸਵਾਰੀ ॥

dhaaruk kau keh saya(n)dhan pai ju karee prabh jee teh or savaaree ||

He called his charioteer Daruk and caused his chariot to be driven to their side

ਸਾਧਨ ਜਾਇ ਸਨਾਥ ਕਰੋ ਅਬ ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਇਹੈ ਜੀਅ ਧਾਰੀ ॥੨੪੪੪॥

saadhan jai sanaath karo ab sree birajanaath ihai jeea dhaaree ||2444||

He thought that he should gratify them by going within the sight of these helpless persons.2444.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਤਬ ਜਦੁਪਤਿ ਦੁਇ ਰੂਪ ਬਨਾਯੋ ॥

tab jadhupat dhui roop banaayo ||

ਇਕ ਦਿਜ ਕੈ ਇਕ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਆਯੋ ॥

eik dhij kai ik nirap ke aayo ||

Then Krishna manifested himself in tow forms, in one form he went to the king and in the other he went to the Brahmin

ਦਿਜ ਨ੍ਰਿਪ ਅਤਿ ਸੇਵਾ ਤਿਹ ਕਰੀ ॥

dhij nirap at sevaa teh karee ||

ਚਿਤ ਕੀ ਸਭ ਚਿੰਤਾ ਪਰਹਰੀ ॥੨੪੪੫॥

chit kee sabh chi(n)taa paraharee ||2445||

Both the king and the Brahmin performed extreme service and relinquished all the afflictions of their mind.2445.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਚਾਰ ਮਾਸ ਹਰਿ ਜੂ ਤਹਾ ਰਹੇ ਬਹੁਤੁ ਸੁਖ ਪਾਇ ॥

chaar maas har joo tahaa rahe bahut sukh pai ||

ਬਹੁਰੁ ਆਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹ ਗਏ ਜਸ ਕੀ ਬੰਬ ਬਜਾਇ ॥੨੪੪੬॥

bahur aapune gireh ge jas kee ba(n)b bajai ||2446||

Krishna stayed there for four months happily and then he went back to his home causing the resounding of his trumpets.2446.

ਇਕ ਕਹਿ ਗੇ ਦਿਜ ਭੂਪ ਕਉ ਬ੍ਰਿਜਪਤਿ ਕਰਿ ਇਸ ਨੇਹੁ ॥

eik keh ge dhij bhoop kau birajapat kar is neh ||

ਬੇਦ ਚਾਰਿ ਜਿਉ ਮੁਹਿ ਜਪੈ ਤਿਉ ਮੁਹਿ ਜਪੁ ਸੁਨਿ ਲੇਹੁ ॥੨੪੪੭॥

bedh chaar jiau muh japai tiau muh jap sun leh ||2447||

Krishna said to the king and the Brahmin with love, “The way in which all the four Vedas repeat my name, you may also repeat and listen to my Name.”2447.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕੇ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਰਾਜਾ ਤਥਾ ਦਿਜ ਕੋ ਦਰਸਨ ਦੇ ਕਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਜਾਤ ਭਏ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree dhasam sika(n)dh puraane bachitr naaTake gra(n)the kirasanaavataare kaanreh joo raajaa tathaa dhij ko dharasan dhe kar gireh ko jaat bhe dhiaai samaapata(n) ||

End of the description of the episode of the king of Mathila country and the Brahmin in Krishnavatara (based on Dasham Skandh Purana) in Bachittar Natak.

ਅਥ ਰਾਜਾ ਪਰੀਛਿਤ ਜੀ ਤਥਾ ਸੁਕਦੇਵ ਪਰਸਪਰ ਬਾਚ ॥

ath raajaa pareechhit jee tathaa sukadhev parasapar baach ||

Now begins the description of Shukdev addressed to the king Parikshat

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕਾ ਬਿਧਿ ਗਾਵਤ ਹੈ ਗੁਨ ਬੇਦ ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਤੇ ਸੁਕ ਇਉ ਜੀਯ ਆਈ ॥

kaa bidh gaavat hai gun bedh suno tum te suk iau jeey aaiee ||

ਤਿਆਗਿ ਸਭੈ ਫੁਨਿ ਧਾਮ ਕੇ ਲਾਲਚ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਜਸਤਾਈ ॥

tiaag sabhai fun dhaam ke laalach sayaam bhanai prabh kee jasataiee ||

“O king! listen, how the Vedas eulogise Him and sing the praises of the Lord causing the relinquishment of all the domestic temptations

ਇਉ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਬੇਦ ਸੁਨੋ ਤੁਮ ਰੰਗ ਨ ਰੂਪ ਲਖਿਯੋ ਕਛੂ ਜਾਈ ॥

eiau gun gaavat bedh suno tum ra(n)g na roop lakhiyo kachhoo jaiee ||

The Vedas says that the form and colour of that Lord are invisible. O king! I have never given you such an instruction

ਇਉ ਸੁਕ ਬੈਨ ਕਹੈ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਨ੍ਰਿਪ ਸਾਚ ਰਿਦੇ ਅਪੁਨੇ ਠਹਰਾਈ ॥੨੪੪੮॥

eiau suk bain kahai nirap so nirap saach ridhe apune Thaharaiee ||2448||

Therefore abide this instruction in your mind.”2248.

ਰੰਗ ਨ ਰੇਖ ਅਭੇਖ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭ ਅੰਤ ਨ ਆਵਤ ਹੈ ਜੁ ਬਤਇਯੈ ॥

ra(n)g na rekh abhekh sadhaa prabh a(n)t na aavat hai ju batiyai ||

That Lord has no form, no colour, no garb and no end

ਚਉਦਹੂ ਲੋਕਨ ਮੈ ਜਿਹ ਕੋ ਦਿਨਿ ਰੈਨਿ ਸਦਾ ਜਸੁ ਕੇਵਲ ਗਇਯੈ ॥

chaudhahoo lokan mai jeh ko dhin rain sadhaa jas keval giyai ||

His praises are sung in all the fourteen worlds day and night

ਗਿਆਨ ਬਿਖੈ ਅਰੁ ਧਿਆਨ ਬਿਖੈ ਇਸਨਾਨ ਬਿਖੈ ਰਸ ਮੈ ਚਿਤ ਕਇਯੈ ॥

giaan bikhai ar dhiaan bikhai isanaan bikhai ras mai chit kiyai ||

His love should be kept in mind in meditation, spiritual pursuits and in the bath

ਬੇਦ ਜਪੈ ਜਿਹ ਕੋ ਤਿਹ ਜਾਪ ਸਦਾ ਕਰੀਯੈ ਨ੍ਰਿਪ ਯੌ ਸੁਨਿ ਲਇਯੈ ॥੨੪੪੯॥

bedh japai jeh ko teh jaap sadhaa kareeyai nirap yau sun liyai ||2449||

O king! He, whom the Vedas remember, He should always be remembered.”2449.

ਜਾਹਿ ਕੀ ਦੇਹ ਸਦਾ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਸ੍ਯਾਮ ਜੂ ਕੇ ਰਸ ਕੇ ਸੰਗ ਭੀਨੀ ॥

jaeh kee dheh sadhaa gun gaavat sayaam joo ke ras ke sa(n)g bheenee ||

ਤਾਹਿ ਪਿਤਾ ਹਮਰੇ ਸੰਗ ਬਾਤ ਕਹੀ ਤਿਹ ਤੇ ਹਮ ਹੂ ਸੁਨਿ ਲੀਨੀ ॥

taeh pitaa hamare sa(n)g baat kahee teh te ham hoo sun leenee ||

The Lord, whose praises are sung with love by all, my father (Vyas) also used to sing His praises which I have heard

ਜਾਪ ਜਪੈ ਸਭ ਹੀ ਹਰਿ ਕੋ ਸੁ ਜਪੈ ਨਹਿ ਹੈ ਜਿਹ ਕੀ ਮਤਿ ਹੀਨੀ ॥

jaap japai sabh hee har ko su japai neh hai jeh kee mat heenee ||

ਤਾਹਿ ਸਦਾ ਰੁਚਿ ਸੋ ਜਪੀਐ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋ ਸੁਕਦੇਵ ਇਹੈ ਮਤਿ ਦੀਨੀ ॥੨੪੫੦॥

taeh sadhaa ruch so japeeaai nirap ko sukadhev ihai mat dheenee ||2450||

Those who are of very low intellect, they only do not remember Him, “in this way Shukdev addressed the king, “O king! that Lord should always be remembered with love.”2450.

ਕਸਟ ਕੀਏ ਜੋ ਨ ਆਵਤ ਹੈ ਕਰਿ ਸੀਸ ਜਟਾ ਧਰੇ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ॥

kasaT ke'ee jo na aavat hai kar sees jaTaa dhare haath na aavai ||

He, who is not realized on enduring many sufferings and wearing mattered locks

ਬਿਦਿਆ ਪੜੇ ਨ ਕੜੇ ਤਪ ਸੋ ਅਰੁ ਜੋ ਦ੍ਰਿਗ ਮੂੰਦ ਕੋਊ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥

bidhiaa paRe na kaRe tap so ar jo dhirag moo(n)dh kouoo gun gaavai ||

Who is not realised by getting education, by performing austerities and closing the eyes

ਬੀਨ ਬਜਾਇ ਸੁ ਨ੍ਰਿਤ ਦਿਖਾਇ ਬਤਾਇ ਭਲੇ ਹਰਿ ਲੋਕ ਰਿਝਾਵੈ ॥

been bajai su nirat dhikhai batai bhale har lok rijhaavai ||

And who cannot be pleased by playing upon several types of musical instruments and by dancing

ਪ੍ਰੇਮ ਬਿਨਾ ਕਰ ਮੋ ਨਹੀ ਆਵਤ ਬ੍ਰਹਮ ਹੂ ਸੋ ਜਿਹ ਭੇਦ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨੪੫੧॥

prem binaa kar mo nahee aavat braham hoo so jeh bhedh na paavai ||2451||

That Brahman cannot be realized by anyone without love.2451.

ਖੋਜ ਰਹੇ ਰਵਿ ਸੇ ਸਸਿ ਸੇ ਤਿਹ ਕੋ ਤਿਹ ਕੋ ਕਛੁ ਅੰਤ ਨ ਆਯੋ ॥

khoj rahe rav se sas se teh ko teh ko kachh a(n)t na aayo ||

He is being searched by Surya and Chandra, but they could not know his mystery

ਰੁਦ੍ਰ ਕੇ ਪਾਰ ਨ ਪਇਯਤ ਜਾਹਿ ਕੇ ਬੇਦ ਸਕੈ ਨਹਿ ਭੇਦ ਬਤਾਯੋ ॥

rudhr ke paar na piyat jaeh ke bedh sakai neh bhedh bataayo ||

Even the ascetic like Rudra (Shiva) and also Vedas could not know His mystery

ਨਾਰਦ ਤੂੰਬਰ ਲੈ ਕਰਿ ਬੀਨ ਭਲੇ ਬਿਧਿ ਸੋ ਹਰਿ ਕੋ ਗੁਨ ਗਾਯੋ ॥

naaradh too(n)bar lai kar been bhale bidh so har ko gun gaayo ||

Narada also sings His praises on his Vina (lyre), but according to the poet Shyam

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਏ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਸੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਪਾਯੋ ॥੨੪੫੨॥

sayaam bhanai bin prem ke'ee biraj naik so biraj naik paayo ||2452||

Without love none could realise Krishna as Lord-God.2452.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਜਬ ਨ੍ਰਿਪ ਸੋ ਸੁਕ ਯੌ ਕਹਿਯੋ ਤਬ ਨ੍ਰਿਪ ਸੁਕ ਕੇ ਸਾਥ ॥

jab nirap so suk yau kahiyo tab nirap suk ke saath ||

When Shukdev said this to the king, the king asked Shukdev, “How this can happen that in his birth the Lord may remain in agony and

ਹਰਿ ਜਨ ਦੁਖੀ ਸੁਖੀ ਸੁ ਸਿਵ ਰਹੈ ਸੁ ਕਹੁ ਮੁਹਿ ਗਾਥ ॥੨੪੫੩॥

har jan dhukhee sukhee su siv rahai su kahu muh gaath ||2453||

Shiva himself may remain in comfort, kindly enlighten me on this episode.”2453.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਜਬ ਸੁਕ ਸੋ ਯਾ ਬਿਧ ਕਹਿਯੋ ॥

jab suk so yaa bidh kahiyo ||

ਦੀਬੋ ਤਬ ਸੁਕ ਉਤਰ ਚਹਿਯੋ ॥

dheebo tab suk utar chahiyo ||

ਇਹੈ ਜੁਧਿਸਟਰ ਕੈ ਜੀਅ ਆਯੋ ॥

eihai judhisaTar kai jeea aayo ||

ਹਰਿ ਪੂਛਿਓ ਹਰਿ ਭੇਦ ਸੁਨਾਯੋ ॥੨੪੫੪॥

har poochhio har bhedh sunaayo ||2454||

Then the king said this to Shukdev, then Shukdev while replying said this, “The same thing also occurred in the mind of Yudhishtar and he had asked Krishna the same thing and Krishna had also explained this mystery to Yudhishtar.”2254.

ਸੁਕੋ ਬਾਚ ॥

suko baach ||

Speech of Shukdev:

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA