Ang 541

ਯੌ ਬਲਿਭਦ੍ਰ ਹਨਿਯੋ ਤਿਹ ਕੋ ਸਭ ਬਿਪਨ ਕੋ ਫੁਨਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰਿਯੋ ॥੨੪੦੧॥

yau balibhadhr haniyo teh ko sabh bipan ko fun kaaj savaariyo ||2401||

In this way killing him, Balram completed the task assigned to him by the Brahmins.2401.

ਪਉਰਖ ਜੋ ਮੂਸਲੀਧਰਿ ਕੋ ਕਹਿਓ ਨ੍ਰਿਪ ਕਉ ਸੁਕਦੇਵ ਸੁਨਾਯੋ ॥

paurakh jo moosaleedhar ko kahio nirap kau sukadhev sunaayo ||

In this way, Shukdev related the bravery of Balram to the king

ਜਾਹਿ ਕਥਾ ਦਿਜ ਕੇ ਮੁਖ ਤੇ ਸਭ ਸ੍ਰਉਨ ਸੁਨੀ ਤਿਨ ਹੂ ਸੁਖ ਪਾਯੋ ॥

jaeh kathaa dhij ke mukh te sabh sraun sunee tin hoo sukh paayo ||

Whosoever has heard this story from the mouth of a Brahmin, he obtained happiness

ਜਾ ਕੇ ਕੀਏ ਸਸਿ ਸੂਰ ਨਿਸਾ ਦਿਵ ਤਾਹੀ ਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨੋ ਜੀਅ ਆਯੋ ॥

jaa ke ke'ee sas soor nisaa dhiv taahee kee baat suno jeea aayo ||

ਤਾਹੀ ਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨਾਉ ਦਿਜੋਤਮ ਬੇਦਨ ਕੈ ਜੋਊ ਭੇਦ ਨ ਪਾਯੋ ॥੨੪੦੨॥

taahee kee baat sunaau dhijotam bedhan kai jouoo bhedh na paayo ||2402||

“He, whose creation are the sun and moon, and day and night we should listen to his words. O great Brahmin! relate the story of Him, whose secret has not even been comprehended by the Vedas.2402.

ਜਾਹਿ ਖੜਾਨਨ ਸੇ ਸਹਸਾਨਨ ਖੋਜਿ ਰਹੇ ਕਛੁ ਪਾਰ ਨ ਪਾਯੋ ॥

jaeh khaRaanan se sahasaanan khoj rahe kachh paar na paayo ||

“He, whom, Kartikeya and Sheshnaga searched and got tired, but they could not know His end

ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਜਿਹ ਕਉ ਚਤੁਰਾਨਨ ਬੇਦਨ ਕੇ ਗੁਨ ਭੀਤਰ ਗਾਯੋ ॥

sayaam bhanai jeh kau chaturaanan bedhan ke gun bheetar gaayo ||

He, who has been eulogised by Brahma in the Vedas.

ਖੋਜ ਰਹੇ ਸਿਵ ਸੇ ਜਿਹ ਅੰਤ ਅਨੰਤ ਕਹਿਓ ਥਕਿ ਅੰਤ ਨ ਪਾਯੋ ॥

khoj rahe siv se jeh a(n)t ana(n)t kahio thak a(n)t na paayo ||

“He, whom Shiva etc. had been searching, but could not know His Mystery

ਤਾਹੀ ਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨੋ ਤੁਮਰੇ ਮੁਖ ਤੇ ਸੁਕਦੇਵ ਇਹੈ ਠਹਰਾਯੋ ॥੨੪੦੩॥

taahee kee baat suno tumare mukh te sukadhev ihai Thaharaayo ||2403||

O Shukdev! relate to me the story of that Lord.”2403.

ਭੂਪਤਿ ਜਉ ਇਹ ਭਾਤਿ ਕਹਿਯੋ ਸੁਕ ਕਉ ਸੁਕ ਹੂ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਈ ॥

bhoopat jau ieh bhaat kahiyo suk kau suk hoo ieh bhaat sunaiee ||

When the king said this, then Shukdev replied,

ਦੀਨ ਦਿਆਲ ਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨਾਵ ਹੋਂ ਤੁਹਿ ਕਉ ਤੁਹਿ ਭੇਦੁ ਛਪਾਈ ॥

dheen dhiaal kee baat sunaav ho(n) tuh kau tuh bhedh chhapaiee ||

“I am relating to you the mystery of that Merciful Lord, who is the support of the oppressed

ਬਿਪ੍ਰ ਸੁਦਾਮਾ ਹੁਤੋ ਬਿਪਤਾ ਤਿਹ ਕੀ ਹਉ ਕਹੋ ਹਰਿ ਜੈਸੇ ਮਿਟਾਈ ॥

bipr sudhaamaa huto bipataa teh kee hau kaho har jaise miTaiee ||

“Now I relate this how the Lord removed the suffering of the Brahmin named Sudama

ਸੋ ਹਉ ਸੁਨਾਵਤ ਹਉ ਤੁਹਿ ਕਉ ਸੁਨ ਲੈ ਸੋਊ ਸ੍ਰਉਨਨ ਦੇ ਨ੍ਰਿਪ ਰਾਈ ॥੨੪੦੪॥

so hau sunaavat hau tuh kau sun lai souoo sraunan dhe nirap raiee ||2404||

O king! now I relate that, listen attentively,”2404.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਦਸਮ ਸਿਕੰਧ ਪੁਰਾਣੇ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਬਲਿਭਦ੍ਰ ਤੀਰਥ ਇਸਨਾਨ ਕਰਿ ਦੈਤ ਬਲਲ ਕੋ ਮਾਰਤ ਭਏ ਗ੍ਰਿਹ ਕੋ ਆਵਤ ਭਏ ਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree dhasam sika(n)dh puraane bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare balibhadhr teerath isanaan kar dhait balal ko maarat bhe gireh ko aavat bhe dhiaai samaapata(n) ||

End of the chapter entitled “Brahma came home after taking bath at pilgrim-stations and killing the demon” in Krishnavatara (Dasham Skandh Purana) in Bachittar Natak.

ਸੁਦਾਮਾ ਬਾਰਤਾ ਕਥਨੰ ॥

sudhaamaa baarataa kathana(n) ||

Now begins the description of the episode of Sudama

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਏਕੁ ਬਧੂ ਜੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਨ ਥੋ ਤਿਹ ਯਾ ਜਗੁ ਬੀਚ ਬਡੋ ਦੁਖੁ ਪਾਯੋ ॥

ek badhoo jut braahaman tho teh yaa jag beech baddo dhukh paayo ||

There was a married Brahmin, who had undergone great suffering

ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਇਕ ਦਿਵਸ ਕਹਿਯੋ ਤਿਹ ਮਿਤ੍ਰ ਹੈ ਮੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜੋ ਜਗ ਗਾਯੋ ॥

dhukhit havai ik dhivas kahiyo teh mitr hai mo prabh jo jag gaayo ||

Being greatly afflicted, one day he said (to his wife) that Krishna was his friend

ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰੀਯਾ ਕਹਿਯੋ ਜਾਹੁ ਤਹਾ ਸੁਨਿ ਮਾਨਤ ਭਯੋ ਤਿਹ ਮੂੰਡ ਮੁਡਾਯੋ ॥

taa kee treeyaa kahiyo jaahu tahaa sun maanat bhayo teh moo(n)dd muddaayo ||

His wife said, “You go to your friend,” the Brahmin agreed after getting his head shaved,

ਤੰਦੁਲ ਲੈ ਦਿਜ ਦਾਰਦੀ ਹਾਥਿ ਸੁ ਦੁਆਰਵਤੀ ਹੂ ਕੀ ਓਰਿ ਸਿਧਾਯੋ ॥੨੪੦੫॥

ta(n)dhul lai dhij dhaaradhee haath su dhuaaravatee hoo kee or sidhaayo ||2405||

That poor man took a small quantity of rice and started towards Dwarka/2405.

ਦਿਜੁ ਬਾਚ ॥

dhij baach ||

Speech of the Brahmin:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਹਉ ਅਰੁ ਸ੍ਯਾਮ ਸੰਦੀਪਨ ਕੇ ਗ੍ਰਹਿ ਬੀਚ ਪੜੇ ਹਿਤ ਹੈ ਅਤਿ ਹੀ ਕਰਿ ॥

hau ar sayaam sa(n)dheepan ke greh beech paRe hit hai at hee kar ||

ਹਉ ਚਿਤ ਮੈ ਧਰਿ ਸ੍ਯਾਮ ਰਹਿਓ ਰਹੈ ਹ੍ਵੈ ਹੈ ਸੁ ਸ੍ਯਾਮਹਿ ਮੋ ਚਿਤ ਮੈ ਧਰਿ ॥

hau chit mai dhar sayaam rahio rahai havai hai su sayaameh mo chit mai dhar ||

I and Krishna have been studying together with out teacher Sandipan, when I remember Krishna, then he may also be remembering me