Ang 531

ਦੂਤ ਬਾਚ ॥

dhoot baach ||

Speech of the messenger:

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਜੋ ਤੁਮ ਜੀਤ ਕੈ ਭੂਪਤਿ ਛੋਰਿ ਦਯੋ ਤਿਹ ਓਜ ਜਨਾਯੋ ॥

kaanreh joo jo tum jeet kai bhoopat chhor dhayo teh oj janaayo ||

“O Krishna! the Jarasandh whom you had released, he is again demonstrating his strength

ਮੈ ਦਲ ਤੇਈਸ ਛੂਹਨ ਲੈ ਸੰਗਿ ਤੇਈਸ ਬਾਰ ਸੁ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

mai dhal teiees chhoohan lai sa(n)g teiees baar su judh machaayo ||

You had fought with his extremely large twenty-three military units for twenty-three times,

ਕਾਨ੍ਰਹ ਕੋ ਅੰਤਿ ਭਜਾਇ ਰਹਿਯੋ ਮਥਰਾ ਕੇ ਬਿਖੈ ਰਹਨੇ ਹੂ ਨ ਪਾਯੋ ॥

kaanreh ko a(n)t bhajai rahiyo matharaa ke bikhai rahane hoo na paayo ||

“And he had ultimately caused you to run away from Matura

ਬੇਚ ਕੈ ਖਾਈ ਹੈ ਲਾਜ ਮਨੋ ਤਿਨਿ ਯੌ ਜੜ ਆਪਨ ਕੋ ਗਰਬਾਯੋ ॥੨੩੦੮॥

bech kai khaiee hai laaj mano tin yau jaR aapan ko garabaayo ||2308||

That fool has now no shame left in him and has been puffed up with pride.”2308.

ਅਥ ਕਾਨ੍ਰਹ ਜੂ ਦਿਲੀ ਆਵਨ ਰਾਜਸੂਇ ਜਗ ਕਰਨ ਕਥਨੰ ॥

ath kaanreh joo dhilee aavan raajasooi jag karan kathana(n) ||

End of the description in Krishnavatara (based on Dasham Skandh Purana) in Bachittar Natak.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਤਬ ਲਉ ਨਾਰਦ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕੀ ਸਭਾ ਪਹੁਚਿਓ ਆਇ ॥

tab lau naaradh kirasan kee sabhaa pahuchio aai ||

ਦਿਲੀ ਕੌ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕੋ ਲੈ ਚਲਿਓ ਸੰਗਿ ਲਵਾਇ ॥੨੩੦੯॥

dhilee kau birajanaath ko lai chalio sa(n)g lavai ||2309||

Till that time, Narada came of coming of Krishana and taking him alongwith him, he went to watch Delhi.2309

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸ੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਜਨਾਥ ਕਹੀ ਸਭ ਸੌ ਹਮ ਦਿਲੀ ਚਲੈ ਕਿਧੌ ਤਾਹੀ ਕੋ ਮਾਰੈ ॥

sree birajanaath kahee sabh sau ham dhilee chalai kidhau taahee ko maarai ||

ਜੋ ਮਤਿਵਾਰਨ ਕੇ ਮਨ ਭੀਤਰ ਆਵਤ ਹੈ ਸੋਊ ਬਾਤ ਬਿਚਾਰੈ ॥

jo mativaaran ke man bheetar aavat hai souoo baat bichaarai ||

Krishna said to all, “We are going towards Delhi in order to kill that Jarashandh and the idea that has cropped up in the minds of our zealous warriors,

ਊਧਵ ਐਸੇ ਕਹਿਯੋ ਪ੍ਰਭ ਜੂ ਪ੍ਰਿਥਮੈ ਫੁਨਿ ਦਿਲੀ ਹੀ ਓਰ ਸਿਧਾਰੈ ॥

uoodhav aaise kahiyo prabh joo pirathamai fun dhilee hee or sidhaarai ||

ਪਾਰਥ ਭੀਮ ਕੋ ਲੈ ਸੰਗ ਆਪਨੇ ਤਉ ਤਿਹ ਸਤ੍ਰੁ ਕੌ ਜਾਇ ਸੰਘਾਰੈ ॥੨੩੧੦॥

paarath bheem ko lai sa(n)g aapane tau teh satr kau jai sa(n)ghaarai ||2310||

Thinking about that, we are going there, Udhava also told this to the people that taking Arjuna and Bhima, with him, Krishna will kill the enemy.2310.

ਊਧਵ ਜੋ ਸੁਭ ਸਤ੍ਰੁ ਕਉ ਮਾਰਿ ਕਹਿਓ ਸੁ ਸਭੈ ਹਰਿ ਮਾਨ ਲੀਓ ॥

uoodhav jo subh satr kau maar kahio su sabhai har maan leeo ||

Everyone agreed with Udhava regarding the killing of the enemy

ਰਥਪਤਿ ਭਲੇ ਗਜ ਬਾਜਨ ਕੇ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਸੈਨ ਭਲੇ ਰਚੀਓ ॥

rathapat bhale gaj baajan ke biraj naik sain bhale racheeo ||

Krishna prepared his army taking with him the chariot-riders, elephants and horses,

ਮਿਲਿ ਟਾਕ ਅਫੀਮਨ ਭਾਗ ਚੜਾਇ ਸੁ ਅਉ ਮਦਰਾ ਸੁਖ ਮਾਨ ਪੀਓ ॥

mil Taak afeeman bhaag chaRai su aau madharaa sukh maan peeo ||

And also made use of opium, hemp and wine delightfully

ਸੁਧਿ ਕੈਬੇ ਕਉ ਨਾਰਦ ਭੇਜਿ ਦਯੋ ਕਹਿਯੋ ਊਧਵ ਸੋ ਮਿਲਿ ਕਾਜ ਕੀਓ ॥੨੩੧੧॥

sudh kaibe kau naaradh bhej dhayo kahiyo uoodhav so mil kaaj keeo ||2311||

He sent Udhava in advance to Delhi in order to keep Narada informed about the recent news.2311.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਦਿਲੀ ਸਜਿ ਸਭ ਹੀ ਦਲ ਆਏ ॥

dhilee saj sabh hee dhal aae ||

ਕੁੰਤੀ ਸੁਤ ਪਾਇਨ ਲਪਟਾਏ ॥

ku(n)tee sut pain lapaTaae ||

The whole army, fully embellished, reached Delhi, where the sons of Kunti clung to the feet of Krishna

ਜਦੁਪਤਿ ਕੀ ਅਤਿ ਸੇਵਾ ਕਰੀ ॥

jadhupat kee at sevaa karee ||

ਸਭ ਮਨ ਕੀ ਚਿੰਤਾ ਪਰਹਰੀ ॥੨੩੧੨॥

sabh man kee chi(n)taa paraharee ||2312||

They served Krishna heartily and relinquished all the afflictions of the mind.2312.

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਕਹੀ ਜੁਧਿਸਟਰ ਬਾਤ ਇਕ ਪ੍ਰਭੁ ਹਉ ਬਿਨਤੀ ਕਰਤ ॥

kahee judhisaTar baat ik prabh hau binatee karat ||

Yudhistar said, “O Lord! I have to make one request

ਜਉ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਹਾਤ ਰਾਜਸੂਅ ਤਬ ਮੈ ਕਰੋ ॥੨੩੧੩॥

jau prabh sravan suhaat raajasooa tab mai karo ||2313||

If you like, I may perform Rajsui Yajna.”2313.

ਚੌਪਈ ॥

chauapiee ||

CHAUPAI

ਤਬ ਜਦੁਪਤਿ ਇਹ ਭਾਤਿ ਸੁਨਾਯੋ ॥

tab jadhupat ieh bhaat sunaayo ||

ਮੈ ਇਹ ਕਾਰਜ ਹੀ ਕਉ ਆਯੋ ॥

mai ieh kaaraj hee kau aayo ||

Then Krishna said this, “I have come fort this purpose

ਪਹਲੇ ਜਰਾਸੰਧਿ ਕਉ ਮਾਰੈ ॥

pahale jaraasa(n)dh kau maarai ||

ਨਾਮ ਜਗ੍ਯ ਕੋ ਬਹੁਰ ਉਚਾਰੈ ॥੨੩੧੪॥

naam jagay ko bahur uchaarai ||2314||

But we can talk about Yajna only after killing Jarasandh.”2314.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਭੀਮ ਪਠਿਓ ਤਬ ਪੂਰਬ ਕੋ ਅਰੁ ਦਛਨ ਕੋ ਸਹਦੇਵ ਪਠਾਯੋ ॥

bheem paThio tab poorab ko ar dhachhan ko sahadhev paThaayo ||

ਪਛਮਿ ਭੇਜਤ ਭੇ ਨੁਕਲ ਕਹਿ ਬਿਉਤ ਇਹੈ ਨ੍ਰਿਪ ਜਗ੍ਯ ਬਨਾਯੋ ॥

pachham bhejat bhe nukal keh biaut ihai nirap jagay banaayo ||

The king then devised a plan of sending Bhim to the East, Sahdev to the South and Nakul to the West

ਪਾਰਥ ਗਯੋ ਤਬ ਉਤਰ ਕਉ ਨ ਬਚਿਯੋ ਜਿਹ ਯਾ ਸੰਗ ਜੁਧ ਮਚਾਯੋ ॥

paarath gayo tab utar kau na bachiyo jeh yaa sa(n)g judh machaayo ||

Arjuna went towards the North and he did not leave anyone unattended in fighting

ਜੋਰਿ ਘਨੋ ਧਨੁ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਸੁ ਦਿਲੀਪਤਿ ਪੈ ਚਲਿ ਅਰਜੁਨ ਆਯੋ ॥੨੩੧੫॥

jor ghano dhan sayaam bhanai su dhileepat pai chal arajun aayo ||2315||

In this way, the most powerful Arjuna came back to Delhi Soverign Yudhishtar.2315.

ਪੂਰਬ ਜੀਤ ਕੈ ਭੀਮ ਫਿਰਿਯੋ ਅਰੁ ਉਤਰ ਜੀਤ ਕੈ ਪਾਰਥ ਆਯੋ ॥

poorab jeet kai bheem firiyo ar utar jeet kai paarath aayo ||

ਦਛਨ ਜੀਤਿ ਫਿਰਿਓ ਸਹਦੇਵ ਘਨੋ ਚਿਤ ਮੈ ਤਿਨਿ ਓਜ ਜਨਾਯੋ ॥

dhachhan jeet firio sahadhev ghano chit mai tin oj janaayo ||

Bhim came after conquering East, Arjuna after conquering North and Sahdev came back with pride after conquering the South

ਪਛਮ ਜੀਤਿ ਲੀਯੋ ਨੁਕਲੇ ਨ੍ਰਿਪ ਕੇ ਤਿਨਿ ਪਾਇਨ ਪੈ ਸਿਰੁ ਨਿਆਯੋ ॥

pachham jeet leeyo nukale nirap ke tin pain pai sir niaayo ||

Nakul conquered the West and after returning bowed before the king

ਐਸ ਕਹਿਯੋ ਸਭ ਜੀਤ ਲਏ ਹਮ ਸੰਧਿ ਜਰਾ ਨਹੀ ਜੀਤਨ ਪਾਯੋ ॥੨੩੧੬॥

aais kahiyo sabh jeet le ham sa(n)dh jaraa nahee jeetan paayo ||2316||

Nakul said this they had conquered all except Jarasandh,2316.

ਸੋਰਠਾ ॥

soraThaa ||

SORTHA

ਕਹੀ ਕ੍ਰਿਸਨ ਦਿਜ ਭੇਖ ਧਰਿ ਤਾ ਸੋ ਹਮ ਰਨ ਚਹੈ ॥

kahee kirasan dhij bhekh dhar taa so ham ran chahai ||

Krishna said, “I want to wage a war with him in the garb of a Brahmin

ਭਿਰਿ ਹਮ ਸਿਉ ਹੁਇ ਏਕ ਸੁਭਟ ਸੈਨ ਸਭ ਛੋਰ ਕੈ ॥੨੩੧੭॥

bhir ham siau hui ek subhaT sain sabh chhor kai ||2317||

Now the battle will be fought between me and Jarasandh, leaving aside both the armies.2317.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਭੇਖ ਧਰੋ ਤੁਮ ਬਿਪਨ ਕੋ ਸੰਗ ਪਾਰਥ ਭੀਮ ਕੇ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿਓ ॥

bhekh dharo tum bipan ko sa(n)g paarath bheem ke sayaam kahio ||

ਹਮਹੂ ਤੁਮਰੇ ਸੰਗ ਬਿਪ ਕੇ ਭੇਖਹਿ ਧਾਰਤ ਹੈ ਨਹਿ ਜਾਤ ਰਹਿਓ ॥

hamahoo tumare sa(n)g bip ke bhekheh dhaarat hai neh jaat rahio ||

Krishna asked Arjuna and Bhima to assume the guise of Brahmins and said, “I shall also assumed the garb of Brahmin

ਚਿਤ ਚਾਹਤ ਹੈ ਚਹਿ ਹੈ ਤਿਹ ਤੇ ਫੁਨਿ ਏਕਲੇ ਕੈ ਕਰਿ ਖਗ ਗਹਿਓ ॥

chit chaahat hai cheh hai teh te fun ekale kai kar khag gahio ||

Then he also, according to his desire kept a sword with him and concealed it