Ang 487

ਅਉਰ ਨ ਮਾਗਤ ਹਉ ਤੁਮ ਤੇ ਕਛੁ ਚਾਹਤ ਹਉ ਚਿਤ ਮੈ ਸੋਈ ਕੀਜੈ ॥

aaur na maagat hau tum te kachh chaahat hau chit mai soiee keejai ||

Whatever I wish in my mind, by that with Thy Grace

ਸਸਤ੍ਰਨ ਸੋ ਅਤਿ ਹੀ ਰਨ ਭੀਤਰ ਜੂਝਿ ਮਰੋ ਕਹਿ ਸਾਚ ਪਤੀਜੈ ॥

sasatran so at hee ran bheetar joojh maro keh saach pateejai ||

If I fall a martyr while fighting with my enemies then I shall think that I have realised Truth

ਸੰਤ ਸਹਾਇ ਸਦਾ ਜਗ ਮਾਇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ ਸ੍ਯਾਮ ਇਹੈ ਵਰੁ ਦੀਜੈ ॥੧੯੦੦॥

sa(n)t sahai sadhaa jag mai kirapaa kar sayaam ihai var dheejai ||1900||

O Sustainer of the Universe! I may always help the saints in this world and destroy the tyrants, bestow this boon on me.1900.

ਜਉ ਕਿਛੁ ਇਛ ਕਰੋ ਧਨ ਕੀ ਤਉ ਚਲਿਯੋ ਧਨੁ ਦੇਸਨ ਦੇਸ ਤੇ ਆਵੈ ॥

jau kichh ichh karo dhan kee tau chaliyo dhan dhesan dhes te aavai ||

When I wish for the wealth, it comes to me from my country and from abroad

ਅਉ ਸਬ ਰਿਧਨ ਸਿਧਨ ਪੈ ਹਮਰੋ ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਹੀਯੋ ਲਲਚਾਵੈ ॥

aau sab ridhan sidhan pai hamaro nahee naik heeyo lalachaavai ||

I have no temptation for any miraculous powers

ਅਉਰ ਸੁਨੋ ਕਛੁ ਜੋਗ ਬਿਖੈ ਕਹਿ ਕਉਨ ਇਤੋ ਤਪੁ ਕੈ ਤਨੁ ਤਾਵੈ ॥

aaur suno kachh jog bikhai keh kaun ito tap kai tan taavai ||

The science of Yoga is of no use to me

ਜੂਝਿ ਮਰੋ ਰਨ ਮੈ ਤਜਿ ਭੈ ਤੁਮ ਤੇ ਪ੍ਰਭ ਸ੍ਯਾਮ ਇਹੈ ਵਰੁ ਪਾਵੈ ॥੧੯੦੧॥

joojh maro ran mai taj bhai tum te prabh sayaam ihai var paavai ||1901||

Because spending time on that, there is no useful realisation from the physical austerities, O Lord! I beg for this boon from Thee that I may fearlessly fall a martyr in the battlefield.1901.

ਪੂਰਿ ਰਹਿਯੋ ਸਿਗਰੇ ਜਗ ਮੈ ਅਬ ਲਉ ਹਰਿ ਕੋ ਜਸੁ ਲੋਕ ਸੁ ਗਾਵੈ ॥

poor rahiyo sigare jag mai ab lau har ko jas lok su gaavai ||

ਸਿਧ ਮੁਨੀਸ੍ਵਰ ਈਸ੍ਵਰ ਬ੍ਰਹਮ ਅਜੌ ਬਲਿ ਕੋ ਗੁਨ ਬ੍ਯਾਸ ਸੁਨਾਵੈ ॥

sidh muneesavair ieesavair braham ajau bal ko gun bayaas sunaavai ||

The praise of the Lord pervades the whole universe and this eulogy is being sung by Siddhas (adepts), the highest of sages, Shiva, Brahma, Vyas etc.

ਅਤ੍ਰਿ ਪਰਾਸੁਰ ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਸ੍ਰੀ ਸੁਕ ਸੇਸ ਨ ਅੰਤਹਿ ਪਾਵੈ ॥

atr paraasur naaradh saaradh sree suk ses na a(n)teh paavai ||

His mystery has not been comprehended even by the sage Atri, Parashar, Narada, Sharda, Sheshnaga etc.

ਤਾ ਕੋ ਕਬਿਤਨ ਮੈ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਕਹਿਯੋ ਕਹਿ ਕੈ ਕਬਿ ਕਉਨ ਰਿਝਾਵੈ ॥੧੯੦੨॥

taa ko kabitan mai kab sayaam kahiyo keh kai kab kaun rijhaavai ||1902||

The poet Shyam has described it in poetic stanzas, O Lord! how can I then please Thee by describing THY glory?1902.

ਇਤਿ ਸ੍ਰੀ ਬਚਿਤ੍ਰ ਨਾਟਕ ਗ੍ਰੰਥੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾਵਤਾਰੇ ਜੁਧ ਪ੍ਰਬੰਧੇ ਨ੍ਰਿਪ ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੋ ਪਕਰ ਕਰਿ ਛੋਰਿ ਦੀਬੋ ਸਮਾਪਤੰ ॥

eit sree bachitr naaTak gra(n)the kirasanaavataare judh praba(n)dhe nirap jaraasa(n)dh ko pakar kar chhor dheebo samaapata(n) ||

End of the description of “Arresting and then releasing Jarasandh in warfare” in Krishnavatara in Bachittar Natak.

ਅਥ ਕਾਲ ਜਮਨ ਕੋ ਲੇ ਜਰਾਸੰਧਿ ਫਿਰ ਆਏ ॥

ath kaal jaman ko le jaraasa(n)dh fir aae ||

Now begins the description of coming again of Jarasandh bringing Kalyavana alongwith him

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਭੂਪ ਸੁ ਦੁਖਿਤ ਹੋਇ ਅਤਿ ਹੀ ਅਪਨੇ ਲਿਖਿ ਮਿਤ੍ਰ ਕਉ ਪਾਤ ਪਠਾਈ ॥

bhoop su dhukhit hoi at hee apane likh mitr kau paat paThaiee ||

ਸੈਨ ਹਨਿਯੋ ਹਮਰੋ ਜਦੁ ਨੰਦਨ ਛੋਰ ਦਯੋ ਮੁਹਿ ਕੈ ਕਰੁਨਾਈ ॥

sain haniyo hamaro jadh na(n)dhan chhor dhayo muh kai karunaiee ||

The king in great affliction wrote a letter to his friend that Krishna had destroyed his army and had released him after arresting him

ਬਾਚਤ ਪਾਤੀ ਚੜੋ ਤੁਮ ਹੂੰ ਇਤ ਆਵਤ ਹਉ ਸਬ ਸੈਨ ਬੁਲਾਈ ॥

baachat paatee chaRo tum hoo(n) it aavat hau sab sain bulaiee ||

ਐਸੀ ਦਸਾ ਸੁਨਿ ਮਿਤ੍ਰਹਿ ਕੀ ਤਬ ਕੀਨੀ ਹੈ ਕਾਲ ਜਮਨ ਚੜਾਈ ॥੧੯੦੩॥

aaisee dhasaa sun mitreh kee tab keenee hai kaal jaman chaRaiee ||1903||

He asked him to attack from that side and from his side, he would gather his army, after hearing about the plight of his friend, Kalyavana started the war on Krihsna.1903.

ਸੈਨ ਕੀਓ ਇਕਠੋ ਅਪਨੇ ਜਿਹ ਸੈਨਹਿ ਕੋ ਕਛੁ ਪਾਰ ਨ ਪਈਯੈ ॥

sain keeo ikaTho apane jeh saineh ko kachh paar na pieeyai ||

He collected so much army, that it was impossible to enumerate it

ਬੋਲ ਉਠੈ ਕਈ ਕੋਟਿ ਬਲੀ ਜਬ ਏਕ ਕੋ ਲੈ ਕਰਿ ਨਾਮੁ ਬੁਲਈਯੈ ॥

bol uThai kiee koT balee jab ek ko lai kar naam bulieeyai ||

When the name of one person was announced, then millions of them responded to the call

ਦੁੰਦਭਿ ਕੋਟਿ ਬਜੈ ਤਿਨ ਕੀ ਧੁਨਿ ਸੋ ਤਿਨ ਕੀ ਧੁਨਿ ਨ ਸੁਨਿ ਪਈਯੈ ॥

dhu(n)dhabh koT bajai tin kee dhun so tin kee dhun na sun pieeyai ||

The drums of the warriors resounded and in that din, no one’s voice was hear

ਐਸੇ ਕਹਾ ਸਭ ਹ੍ਯਾਂ ਨ ਟਿਕੋ ਪਲਿ ਸ੍ਯਾਮ ਹੀ ਸੋ ਚਲਿ ਜੁਧੁ ਮਚਈਯੈ ॥੧੯੦੪॥

aaise kahaa sabh hayaa(n) na Tiko pal sayaam hee so chal judh machieeyai ||1904||

Now all were saying that none should stay being and all should move forward for war with Krishna.1904.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਕਾਲ ਨੇਮਿ ਆਯੋ ਪ੍ਰਬਲ ਏਤੋ ਸੈਨ ਬਢਾਇ ॥

kaal nem aayo prabal eto sain baddai ||