Ang 480

ਧੀਰ ਤਬੈ ਲਖਿ ਹੋ ਤੁਮ ਕੋ ਜਬ ਭੀਰ ਪਰੈ ਇਕ ਤੀਰ ਚਲੈਹੋਂ ॥

dheer tabai lakh ho tum ko jab bheer parai ik teer chalaiho(n) ||

I shall test your endurance then, when you will be in trouble and will not be able to discharge even one arrow

ਮੂਰਛ ਹ੍ਵੈ ਅਬ ਹੀ ਛਿਤ ਮੈ ਗਿਰਹੋਂ ਨਹਿ ਸ੍ਯੰਦਨ ਮੈ ਠਹਰੈਹੋਂ ॥

moorachh havai ab hee chhit mai giraho(n) neh saya(n)dhan mai Thaharaiho(n) ||

“You will just now fall unconscious on the ground and will not be able to remain firmly in your chariot

ਏਕਹ ਬਾਨ ਲਗੇ ਹਮਰੋ ਨਭ ਮੰਡਲ ਪੈ ਅਬ ਹੀ ਉਡ ਜੈਹੋਂ ॥੧੮੨੯॥

ekeh baan lage hamaro nabh ma(n)ddal pai ab hee udd jaiho(n) ||1829||

You will fly to the sky with only the blow of one of my arrows.”1829.

ਇਉ ਜਬ ਬੈਨ ਕਹੇ ਬ੍ਰਿਜਭੂਖਨ ਤਉ ਮਨ ਮੈ ਨ੍ਰਿਪ ਕੋਪ ਬਢਾਯੋ ॥

eiau jab bain kahe birajabhookhan tau man mai nirap kop baddaayo ||

ਸਾਰਥੀ ਆਪਨ ਕੋ ਕਹਿ ਕੈ ਰਥ ਤਉ ਜਦੁਰਾਇ ਕੀ ਓਰ ਧਵਾਯੋ ॥

saarathee aapan ko keh kai rath tau jadhurai kee or dhavaayo ||

When Krishna said this, the king grew enraged in his mind and he got his chariot driven towards Krishna

ਚਾਪ ਚਢਾਇ ਮਹਾ ਰਿਸ ਖਾਇ ਕੈ ਲੋਹਤਿ ਬਾਨ ਸੁ ਖੈਚ ਚਲਾਯੋ ॥

chaap chaddai mahaa ris khai kai lohat baan su khaich chalaayo ||

ਸ੍ਰੀ ਗਰੁੜਾਸਨਿ ਜਾਨ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਮਨੋ ਦੁਰਬੇ ਕਹੁ ਤਛਕ ਧਾਯੋ ॥੧੮੩੦॥

sree garuRaasan jaan kai sayaam mano dhurabe kahu tachhak dhaayo ||1830||

Pulling his bow he discharged such an arrow as if the serpent Takshak was coming to bind down Garuda.1830.

ਆਵਤ ਤਾ ਸਰ ਕੋ ਲਖਿ ਕੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਆਪਨੇ ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰੇ ॥

aavat taa sar ko lakh kai biraj naik aapane sasatr sa(n)bhaare ||

ਕਾਨ ਪ੍ਰਮਾਨ ਲਉ ਖੈਚ ਕਮਾਨ ਚਲਾਇ ਦਏ ਜਿਨ ਕੇ ਪਰ ਕਾਰੇ ॥

kaan pramaan lau khaich kamaan chalai dhe jin ke par kaare ||

Seeing that arrow coming, Krishna held his weapons, and pulling his bow upto his ear, discharged the arrows

ਭੂਪ ਸੰਭਾਰ ਕੈ ਢਾਲ ਲਈ ਤਿਹ ਮਧ ਲਗੇ ਨਹਿ ਜਾਤ ਨਿਕਾਰੇ ॥

bhoop sa(n)bhaar kai ddaal liee teh madh lage neh jaat nikaare ||

The king held his shield, the arrows struck it, which could not be pulled out inspite of the effort,

ਮਾਨਹੁ ਸੂਰਜ ਕੇ ਗ੍ਰਸਬੇ ਕਹੁ ਰਾਹੁ ਕੇ ਬਾਹਨ ਪੰਖ ਪਸਾਰੇ ॥੧੮੩੧॥

maanahu sooraj ke grasabe kahu raahu ke baahan pa(n)kh pasaare ||1831||

It seemed as if the vehicle of advancing Rahu had spread its wings in order to swallow the sun.1831.

ਭੂਪਤਿ ਪਾਨਿ ਕਮਾਨ ਲਈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕਉ ਲਖਿ ਬਾਨ ਚਲਾਏ ॥

bhoopat paan kamaan liee biraj naik kau lakh baan chalaae ||

ਇਉ ਛੁਟਕੇ ਕਰ ਕੇ ਬਰ ਤੇ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਕਬਿ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਾਏ ॥

eiau chhuTake kar ke bar te upamaa teh kee kab sayaam sunaae ||

The king took his bow and arrows in his hands and making Krishna as his target, he discharged his arrows

ਮੇਘ ਕੀ ਬੂੰਦਨ ਜਿਉ ਬਰਖੇ ਸਰ ਸ੍ਰੀ ਬਿਜ ਨਾਥ ਕੇ ਊਪਰਿ ਆਏ ॥

megh kee boo(n)dhan jiau barakhe sar sree bij naath ke uoopar aae ||

The arrows were shot by the king in such a way and were showered on Krishna like the drops of rain coming down from the clouds

ਮਾਨਹੁ ਸੂਰ ਨਹੀ ਸਰ ਸੋ ਤਿਹ ਭੱਛਨ ਕੋ ਸਲਭਾ ਮਿਲਿ ਧਾਏ ॥੧੮੩੨॥

maanahu soor nahee sar so teh bha'chhan ko salabhaa mil dhaae ||1832||

It appeared that the arrows were running as moths in order to eat the fire of anger of the warriors.1832.

ਜੋ ਸਰ ਭੂਪ ਚਲਾਵਤ ਹੈ ਤਿਨ ਕੋ ਬ੍ਰਿਜਨਾਇਕ ਕਾਟਿ ਉਤਾਰੇ ॥

jo sar bhoop chalaavat hai tin ko birajanaik kaaT utaare ||

All the arrows discharged by the king had been intercepted by Krishna

ਫੋਕਨ ਤੇ ਫਲ ਤੇ ਮਧਿ ਤੇ ਪਲ ਮੈ ਕਰਿ ਖੰਡਨ ਖੰਡ ਕੈ ਡਾਰੇ ॥

fokan te fal te madh te pal mai kar kha(n)ddan kha(n)dd kai ddaare ||

And he has been chopping the blades and middle portions of the arrows into bits in an instant

ਐਸੀਯ ਭਾਤਿ ਪਰੇ ਛਿਤ ਮੈ ਮਨੋ ਬੀਜ ਕੋ ਈਖ ਕਿਸਾਨ ਨਿਕਾਰੇ ॥

aaiseey bhaat pare chhit mai mano beej ko ieekh kisaan nikaare ||

It looks like the portions of the sugarcane chopped by the farmer for sowing

ਸ੍ਯਾਮ ਕੇ ਬਾਨ ਸਿਚਾਨ ਸਮਾਨ ਮਨੋ ਅਰਿ ਬਾਨ ਬਿਹੰਗ ਸੰਘਾਰੇ ॥੧੮੩੩॥

sayaam ke baan sichaan samaan mano ar baan biha(n)g sa(n)ghaare ||1833||

The arrows of Krishna are like falcons who are destroying the enemies as birds.1833.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਏਕ ਓਰ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਲਰੇ ਜਰਾਸੰਧਿ ਕੇ ਸੰਗਿ ॥

ek or sree har lare jaraasa(n)dh ke sa(n)g ||

ਦੁਤੀ ਓਰਿ ਬਲਿ ਹਲ ਗਹੇ ਹਨੀ ਸੈਨ ਚਤੁਰੰਗ ॥੧੮੩੪॥

dhutee or bal hal gahe hanee sain chatura(n)g ||1834||

On one side Krishna is fighting with Jarasandh and on the other side, the mighty Balram is destroying the army taking up his plough in his hand.1834.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਬਲਿ ਪਾਨਿ ਲਏ ਸੁ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਸੰਘਾਰਤ ਬਾਜ ਕਰੀ ਰਥ ਪੈਦਲ ਆਯੋ ॥

bal paan le su kirapaan sa(n)ghaarat baaj karee rath paidhal aayo ||

Balram taking his sword in his hand killed horses, elephants and soldiers on foot and shattered the chariots