Ang 476

ਜੀਤਿ ਫਿਰੈ ਸਭ ਦੇਸਨ ਕਉ ਸੋਊ ਭਾਜਿ ਗਏ ਜਿਹ ਓਰਿ ਨਿਹਾਰੇ ॥

jeet firai sabh dhesan kau souoo bhaaj ge jeh or nihaare ||

Those who conquered all the countries and wherever they looked, the enemies fled away

ਜੋ ਜਮ ਕੇ ਸੰਗਿ ਜੂਝ ਕਰੈ ਤਬ ਅੰਤਕ ਤੇ ਨਹਿ ਜਾਤ ਨਿਵਾਰੇ ॥

jo jam ke sa(n)g joojh karai tab a(n)tak te neh jaat nivaare ||

ਤੇ ਭਟ ਜੂਝਿ ਪਰੇ ਰਨ ਮੈ ਜਦੁਬੀਰ ਕੇ ਕੋਪ ਕ੍ਰਿਪਾਨ ਕੇ ਮਾਰੇ ॥੧੭੮੯॥

te bhaT joojh pare ran mai jadhubeer ke kop kirapaan ke maare ||1789||

Who even fought with Yama and whom not even the god of death could kill, those warriors have been killed and laid down on the earth, by the angry sword of Krishna.1789.

ਏਕ ਹੁਤੋ ਬਲਬੀਰ ਬਡੋ ਜਦੁਬੀਰ ਲਿਲਾਟ ਮੈ ਬਾਨ ਲਗਾਯੋ ॥

ek huto balabeer baddo jadhubeer lilaaT mai baan lagaayo ||

ਫੋਕ ਰਹੀ ਗਡਿ ਭਉਹਨਿ ਮੈ ਸਰੁ ਛੇਦ ਸਭੈ ਸਿਰ ਪਾਰ ਪਰਾਯੋ ॥

fok rahee gadd bhauhan mai sar chhedh sabhai sir paar paraayo ||

A mighty warrior of the enemy’s army shot one arrow on the forehead of Krishna, whose shell remained fixed in the eyebrows, but the arrow pierced through the head to the other side

ਸ੍ਯਾਮ ਕਹੈ ਉਪਮਾ ਤਿਹ ਕੀ ਬਰ ਘਾਇ ਲਗੇ ਬਹੁ ਸ੍ਰੋਨ ਬਹਾਯੋ ॥

sayaam kahai upamaa teh kee bar ghai lage bahu sron bahaayo ||

ਮਾਨਹੁ ਇੰਦ੍ਰ ਪੈ ਕੋਪੁ ਕੀਯੋ ਸਿਵ ਤੀਸਰੇ ਨੈਨ ਕੋ ਤੇਜ ਦਿਖਾਯੋ ॥੧੭੯੦॥

maanahu i(n)dhr pai kop keeyo siv teesare nain ko tej dhikhaayo ||1790||

According to the poet, good deal of blood flowed out from that wound and it seemed that Shiva in anger had shown to Indra the light of his third eye.1790.

ਜਦੁਬੀਰ ਮਹਾ ਰਨਧੀਰ ਜਬੈ ਸੁ ਧਵਾਇ ਪਰੇ ਰਥ ਇਉ ਕਹਿ ਕੈ ॥

jadhubeer mahaa ranadheer jabai su dhavai pare rath iau keh kai ||

ਬਲਿ ਦਛਨ ਓਰਿ ਨਿਹਾਰ ਕਿਤੋ ਦਲ ਧਾਯੋ ਹੈ ਸਸਤ੍ਰ ਸਬੈ ਗਹਿ ਕੈ ॥

bal dhachhan or nihaar kito dhal dhaayo hai sasatr sabai geh kai ||

Getting his chariot driven, Krishna moved away saying this, “Look, Balram! the enemy’s army is marching forward enormously from the South,”

ਬਤੀਯਾ ਸੁਨਿ ਸੋ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕੀ ਹਲ ਸੋ ਬਲਿ ਧਾਇ ਲੀਏ ਚਹਿ ਕੈ ॥

bateeyaa sun so biraj naik kee hal so bal dhai le'ee cheh kai ||

ਤਿਹ ਕੋ ਅਤਿ ਸ੍ਰੋਨ ਪਰਿਓ ਭੂਅ ਮੈ ਮਨੋ ਸਾਰਸੁਤੀ ਸੁ ਚਲੀ ਬਹਿ ਕੈ ॥੧੭੯੧॥

teh ko at sron pario bhooa mai mano saarasutee su chalee beh kai ||1791||

Listening to the words of Krishna, Balram carrying his plough in great zeal, marched towards that side and so much blood of that army flowed that the Saraswati seemed flow on the earth.1791.

ਏਕ ਨਿਹਾਰ ਭਯੋ ਅਤਿ ਆਹਵ ਸ੍ਯਾਮ ਭਨੈ ਤਜਿ ਕੈ ਰਨ ਭਾਗੇ ॥

ek nihaar bhayo at aahav sayaam bhanai taj kai ran bhaage ||

Many warriors seeing the dreadfulness of war, fled away

ਘਾਇਲ ਘੂਮਤ ਏਕ ਫਿਰੈ ਮਨੋ ਨੀਦ ਘਨੀ ਨਿਸਿ ਕੇ ਕਹੂੰ ਜਾਗੇ ॥

ghail ghoomat ek firai mano needh ghanee nis ke kahoo(n) jaage ||

Many of them getting wounded and weak are roaming many of them getting wounded and wak are roaming like the ones having kept awake for several nights

ਪਉਰਖਵੰਤ ਬਡੇ ਭਟ ਏਕ ਸੁ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਜੁਧ ਹੀ ਕਉ ਅਨੁਰਾਗੇ ॥

paurakhava(n)t badde bhaT ek su sayaam so judh hee kau anuraage ||

ਏਕ ਤ੍ਯਾਗ ਕੈ ਸਸਤ੍ਰ ਸਬੈ ਜਦੁਰਾਇ ਕੇ ਆਇ ਕੈ ਪਾਇਨ ਲਾਗੈ ॥੧੭੯੨॥

ek tayaag kai sasatr sabai jadhurai ke aai kai pain laagai ||1792||

Many great warriors and masters of great strength are absorbed only on fighting with Krishna and many, abandoning their weapons have fallen at the feet of Krishna.1792.

ਦੋਹਰਾ ॥

dhoharaa ||

DOHRA

ਭਜੇ ਸਤ੍ਰ ਜਬ ਜੁਧ ਤੇ ਮਨ ਮੈ ਤ੍ਰਾਸ ਬਢਾਇ ॥

bhaje satr jab judh te man mai traas baddai ||

ਅਉਰ ਸੂਰ ਆਵਤ ਭਏ ਕਰਵਾਰਿਨ ਚਮਕਾਇ ॥੧੭੯੩॥

aaur soor aavat bhe karavaarin chamakai ||1793||

When, becoming fearful, the enemies ran away, many other warriors reached there, gleaming their swords.1793.

ਸਵੈਯਾ ॥

savaiyaa ||

SWAYYA

ਸਸਤ੍ਰ ਸੰਭਾਰਿ ਸਭੈ ਭਟ ਆਇ ਕੈ ਧਾਇ ਕੈ ਸ੍ਯਾਮ ਸੋ ਜੁਧੁ ਮਚਾਯੋ ॥

sasatr sa(n)bhaar sabhai bhaT aai kai dhai kai sayaam so judh machaayo ||

ਚ੍ਰਕ ਗਹਿਓ ਕਰ ਮੈ ਬ੍ਰਿਜ ਨਾਇਕ ਕੋਪ ਭਯੋ ਤਿਹ ਊਪਰ ਧਾਯੋ ॥

chrak gahio kar mai biraj naik kop bhayo teh uoopar dhaayo ||

Holding their weapons, the enemies fell upon Krishna and on this side, Krishna taking his discus in his hand, ran towards them

ਬੀਰ ਕੀਏ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਘਨੇ ਅਰਿ ਸੈਨ ਸਬੈ ਇਹ ਭਾਤਿ ਭਜਾਯੋ ॥

beer ke'ee bin praan ghane ar sain sabai ieh bhaat bhajaayo ||

ਪਉਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਸਮਾਨ ਸੁ ਕਾਨ੍ਰਹ ਮਨੋ ਉਮਡਿਓ ਦਲੁ ਮੇਘ ਉਡਾਯੋ ॥੧੭੯੪॥

paun pracha(n)dd samaan su kaanreh mano umaddio dhal megh uddaayo ||1794||

He killed many warriors and caused the enemy’s army to flee like the violent Krihsna-wind had caused clouds to fly away.1794.

ਕਾਟਤ ਏਕਨ ਕੇ ਸਿਰ ਚਕ੍ਰ ਗਦਾ ਗਹਿ ਦੂਜਨ ਕੇ ਤਨ ਝਾਰੈ ॥

kaaTat ekan ke sir chakr gadhaa geh dhoojan ke tan jhaarai ||

Krishna is chopping the head of someone with his discus and striking blows with his mace on the body of another